Για τη 2η σύσκεψη - συνέλευση για τη δημιουργία αριστερού, αντιδιαχειριστικού, αντικαπιταλιστικού σχήματος – κίνησης στο Βόλο. Νέα συνέλευση το Σάββατο 26/01

Δελτίο τύπου

Για τη 2η σύσκεψη - συνέλευση για τη δημιουργία

αριστερού, αντιδιαχειριστικού, αντικαπιταλιστικού σχήματος – κίνησης στην πόλη του Βόλου

που έγινε το Σάββατο 12/01/19 στη Λέσχης Εργαζομένων και Νεολαίας

Το Σάββατο 12/01 πραγματοποιήθηκε στο χώρο της Λέσχης Εργαζομένων και Νεολαίας η δεύτερη ελπιδοφόρα και μαζική σύσκεψη - συνέλευση οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών του κινήματος της περιοχής μας, με θέμα τη δημιουργία ενός αριστερού, αντιδιαχειριστικού και αντικαπιταλιστικού σχήματος – κίνησης που θα παρεμβαίνει στις πολιτικές και κοινωνικές μάχες της επόμενης περιόδου.

Συζητήθηκαν το πολιτικό περιεχόμενο της κίνησης και τα βασικά σημεία του προγράμματος- διακήρυξης, καθώς και η φυσιογνωμία του σχήματος. Η αντιπαράθεση για τα κρίσιμα κοινωνικά θέματα έχει ταξικό πρόσημο και περιεχόμενο. Κανένα έργο και κανένα κονδύλι που διαχειρίζονται οι δήμοι δεν είναι κοινωνικά ουδέτερο. Θέλουμε να εκφράσουμε τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας, των ανθρώπων του μόχθου, των μεταναστών, των προσφύγων, των αποκλεισμένων και όλων των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων.

Για να γίνει αυτό, οφείλουμε να καθορίσουμε το πως θέλουμε να ζούμε, χωρίς να περνάμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας μέσα από το “κόσκινο” του “ρεαλισμού” των ισχυρών, των συμφωνιών της ΕΕ και των ΕΣΠΑ και χωρίς να εκφυλίζουμε των αγώνα για την κατάκτησή τους στην προσαρμογή στο υφιστάμενο πλαίσιο. Χωρίς να κόβουμε και να ράβουμε τις ανάγκες μας στα πλαίσια των συσχετισμών των συμβουλίων ή των πιθανών συμμαχιών.

Αυτό που λείπει από την πόλη μας σήμερα δεν είναι οι “προσωπικότητες”, οι “ικανοί” και οι καλοί διαχειριστές. Αυτό που λείπει είναι ένα κίνημα πόλης που θα επιδιώξει να αμφισβητήσει και να συγκρουστεί με το πλαίσιο της αστικής πολιτικής προκειμένου να το ανατρέψει. Δεν προσκυνάμε ούτε αποθεώνουμε τους θεσμούς του τοπικού κράτους. Είναι αντιδημοκρατικοί και φτιαγμένοι με τέτοιο τρόπο που να αποφασίζουν ερήμην της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Παλεύουμε για τη συγκρότηση θεσμών του κινήματος που σε αντιπαράθεση και σύγκρουση με τους επίσημους θεσμούς θα επιβάλουν τη λαϊκή βούληση. Επιδιώκουμε να συγκροτηθούν ως μια ανεξάρτητη μορφή “Λαϊκής Αυτοδιοίκησης” που θα καταργεί στην πράξη την εξουσία του κράτους. Μορφές που ανάδειξαν τοπικά κινήματα στην περιοχή μας (Πήλιο-Νερά, Συνέλευση των κατοίκων του Παλιού Λιμεναρχείου) αλλά και αλλού (Χαλκιδική, Λευκίμη, Κερατέα κ.α) αποτελούν τα πρώτα σπέρματα μιας εξουσίας που θα ασκείται, θα πηγάζει και θα απευθύνεται στις ανάγκες του λαού. Στο πλαίσιο αυτό παλεύουμε αταλάντευτα για την κατάργηση των θεσμικών αλλαγών που εγκαινίασαν ο “ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ”, ο “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ”, και ο “ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 1”, καθώς και για την κατάργηση των νομοθετημάτων της ίδιας κατεύθυνσης που έπονται. Παλεύουμε να συντριβεί το μνημονιακό κεκτημένο της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας το οποίο προσκυνά η πλειοψηφία του πολιτικού φάσματος. Βασικός μας στόχος είναι να δημιουργηθεί μια κοινωνική και πολιτική συλλογικότητα που να μιλάει και να παλεύει για τις κοινωνικές ανάγκες, έχοντας τα μάτια στραμμένα στους δρόμους και όχι στα θεσμικά παζάρια των δημοτικών εδράνων. Ακριβώς γι αυτό, η παρέμβασή μας θέλουμε να έχει το χαρακτήρα της αποσταθεροποίησης της σταθερότητας που επιδιώκει τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι φορείς της τοπικής διοίκησης. Πάνω σε αυτές τις βάσεις νοηματοδοτείται για εμάς η ανατρεπτική πολιτική. Στο επίπεδο της πραγματικής ζωής και της θέσης που παίρνουμε σε αυτή και όχι σε όμορφα λόγια κενά περιεχομένου.

Τη συζήτηση για τη συγκρότηση και τη διακήρυξη του σχήματός μας δεν την κάνουμε με συμφωνίες κορυφής, προαποφασισμένα πλαίσια και υποταγμένη στην εκλογιμότητα “προσωπικοτήτων”. Τη διεξάγουμε ανοιχτά στον κόσμο του αγώνα και του κινήματος με διάθεση αμφίδρομης ανατροφοδότησης, αλλά και ένταξης και στράτευσης των αγωνιστικών τάσεων που δε συμβιβάζονται ούτε υποτάσσονται στους αστικούς αντιπροσωπευτικούς θεσμούς, αλλά στρέφουν τα μάτια τους στην ενίσχυση όσων βρίσκονται στο δρόμο, για την πλήρη ανατροπή της σημερινής τάξης πραγμάτων, από τη σκοπιά της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής και διεθνιστικής προοπτικής.

Στο πλαίσιο αυτό καλούμε σε νέα σύσκεψη - συνέλευση στις 26/01 στις 19:00 στο χώρο της Λέσχης εργαζομένων και νεολαίας (Μεταμορφώσεως 19), προκειμένου να συζητήσουμε και να οριστικοποιήσουμε τα βασικά χαρακτηριστικά του σχήματός μας και το σχέδιό μας για τις επόμενες μάχες.

14/01/2019

Η επιτροπή για μια αριστερή, αντιδιαχειριστική, αντικαπιταλιστική κίνησης-σχήματος

Ανακοίνωση για την αποχώρηση του υπουργού εθνικής άμυνας από την κυβέρνηση

Αποχώρηση Καμμένου και παζάρι για «ψήφο εμπιστοσύνης»

Η διέξοδος στον αγώνα για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ

Ήρθε και το διαζύγιο Α. Τσίπρα – Π.Καμμένου, ενώ θα φανεί αν αυτό ισχύει και για τους βουλευτές των ΑΝΕΛ τις επόμενες μέρες με το «μεγάλο παζάρι» που θα παιχτεί στα έδρανα της Βουλής.

Η συμμαχία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ δεν διαλύθηκε ούτε για τα μνημόνια, που τα ψήφισαν μαζί, ούτε για τις περικοπές συντάξεων, ούτε για την ανεργία και τη φτώχεια που έφεραν στη χώρα, ούτε για τα εξοπλιστικά προγράμματα και τις απευθείας αναθέσεις, ούτε για τις ιδιωτικοποιήσεις, ούτε βέβαια για τον δήθεν χωρισμό Εκκλησίας-Κράτους. Όλα αυτά είτε τα ψήφιζαν μαζί, είτε έπαιζαν ένα επικοινωνιακό θέατρο διαφωνίας για να συσπειρώνει ο καθένας τους ψηφοφόρους του.

Το «διαζύγιο» ήρθε ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ προχωράει στον δρόμο που έχει συμφωνήσει με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, τον δρόμο που ζητάει διακαώς ο Αμερικανός πρέσβης. Αυτόν που ήρθε να υποστηρίξει πριν δύο μέρες η Α. Μέρκελ: αυτόν της αναδιάταξης συμμαχιών στα Βαλκάνια, με την ένταξη νέων βαλκανικών χωρών στο ΝΑΤΟ. Ο δρόμος αυτός περνά από την υπερψήφιση της Συμφωνίας των Πρεσπών και της συμφωνίας ένταξης στο ΝΑΤΟ της φρεσκοβαφτισμένης από τους νονούς των Βαλκανίων «Βόρειας Μακεδονίας». Αυτή η συμφωνία εξυπηρετεί τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, η οποία προσδοκά κέρδη και ρόλο με τη βαθύτερη πρόσδεση στον ιμπεριαλισμό ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.

Ο Πάνος Καμμένος που συνεργάστηκε στενά με το ΣΥΡΙΖΑ και έστρωσε το δρόμο μαζί του το δρόμο σε αυτές τις εξελίξεις, επέλεξε σήμερα το δρόμο της πλέον ακροδεξιάς ρητορικής, προκειμένου να «εξασφαλίσει» την πολιτική του επιβίωση. Όχι βέβαια γιατί δεν συντάσσεται με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ, αλλά γιατί ψάχνει προεκλογικό «σωσίβιο» για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.  Για άλλη μια φορά στη συνέντευξη τύπου που έδωσε σήμερα φρόντισε να εκθειάσει τις ΗΠΑ και να τους θυμίσει τις υπηρεσίες που τους έχει προσφέρει τόσον καιρό ως ΥΕΘΑ, και το οποίο θα συνεχίσει με την επιλογή ως διαδόχου στην ίδια θέση του ναυάρχου Αποστολάκη. Η περαντζάδα από τη Μητρόπολη, το στεφάνι στο Γράμμο και τα Ίμια, οι κορώνες περί «κομμουνιστικού κινδύνου» στη συνέντευξη τύπου, μαζί με τις ακροδεξιές του θέσεις για το «όνομα της Μακεδονίας» σκιαγραφούν το τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-αντικομμουνισμός» στο οποίο ελπίζει για να επιβιώσει εκλογικά.

Τις επόμενες μέρες το θέατρο του παραλόγου θα μεταφερθεί στη Βουλή. Τα όσα ζούμε εδώ και πολλούς μήνες, με τους βουλευτές να ανεξαρτητοποιούνται, να αλλάζουν κόμματα και να ξανααλλάζουν κόμματα και «απόψεις», θα ενταθούν εν όψει της «ψήφου εμπιστοσύνης» με τις συναλλαγές βουλευτών τόσο με τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και με τη ΝΔ. Απλώς αποδεικνύουν τη σήψη και την παρακμή ενός πολιτικού προσωπικού που ο μόνος του συνεκτικός ιστός είναι η δίψα για καρέκλα και προσωπική επιβίωση –ακριβώς αυτή η συνεκτική ουσία που κρατούσε άλλωστε ενωμένους τόσον καιρό τον ΣΥΡΙΖΑ και τους ΑΝΕΛ!

Αυτό το ίδιο πολιτικό προσωπικό, που δήθεν τις επόμενες μέρες θα ανησυχεί για «την τύχη του ελληνισμού» και θα τρώγεται για την « επιβίωση της πατρίδας», δεν ενδιαφέρεται καθόλου για το αν ως τώρα έχει ψηφίσει ή στηρίξει την κοινωνική διάλυση, τη διαιώνιση της φτώχειας, την ιδιωτικοποίηση ακόμη και των μνημείων με το πέρασμά τους στο Υπερταμείο, τη λιτότητα ως το 2060. Ίσια ίσα, που αύριο το πρωί ετοιμάζονται να ψηφίσουν και το τελευταίο ανοσιούργημα, το νόμο Γαβρόγλου για την απόλυση χιλιάδων αναπληρωτών από την δημόσια εκπαίδευση, κόντρα στη μαζική αντίσταση όλου του κόσμου της εκπαίδευσης, που αύριο θα περικυκλώσει τη Βουλή.

Ό,τι κι αν γίνει με την ψήφο εμπιστοσύνης, η μνημονιακή κυβέρνηση και η μνημονιακή αντιπολίτευση, έχουν χάσει την εμπιστοσύνη του εργαζόμενου λαού. Αυτή η πολιτική πρέπει να πέσει από τους αγώνες μας! Από τα κάτω και από αριστερά, με το λαϊκό και εργατικό κίνημα μπροστά, για να επιβληθεί μια άλλη πολιτική για τις λαϊκές ανάγκες, την αποκατάσταση των απωλειών στα εισοδήματα των εργαζομένων, το τέλος της πολιτικής λιτότητας, τη διαφύλαξη της δημόσιας περιουσίας, την έξοδο από τους νατοϊκούς σχεδιασμούς πολέμου στην περιοχή και τη ρήξη και αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και το ευρώ.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα είναι παρούσα με τις σημαίες της, το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και τις θέσεις της, τις ενωτικές της προτάσεις. Θα δίνει τη μάχη και αύριο και καθημερινά για την οικοδόμηση ενός λαϊκού κινήματος που θα επιβάλλει τις ανάγκες του, για την οικοδόμηση μιας μαχόμενης και ανατρεπτικής δύναμης που στηρίζει αυτή την προοπτική, της αντικαπιταλιστικής,  επαναστατικής Αριστεράς που θα οδηγήσει τα κινήματα στη νίκη.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Καταγγελία για την καταστολή των απεργών εκπαιδευτικών που παλεύουν για μόνιμη και σταθερή εργασία εναντίων του προσοντολόγιου

H ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την άγρια καταστολή της διαδήλωσης των απεργών εκπαιδευτικών στην Αθήνα Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τους χιλιάδες απεργούς εκπαιδευτικούς που διαδήλωσαν μαχητικά την Παρασκευή 11/1, δεν έσπασαν από την τρομοκρατία των ΜΑΤ και επέβαλαν κλιμάκωση της κινητοποίησης και νέα απεργία για τη Δευτέρα 14/1. Καταγγέλλει την άγρια καταστολή στην Αθήνα και τους σοβαρούς τραυματισμούς διαδηλωτών εκπαιδευτικών. Σε συνέχεια των αυταρχικών μέτρων της απαγόρευσης των κινητοποιήσεων λόγω της επίσκεψης Μέρκελ και της επίθεσης της αστυνομίας στη διαδήλωση, στήθηκε μια νέα επιχείρηση τρομοκράτησης του αγωνιζόμενου λαού. Η κυβέρνηση πιστή στο μήνυμα της συνάντησης Μέρκελ-Τσίπρα για συνέχιση της σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής των μνημονίων, επιδεικνύει γραμμή ωμής καταστολής απέναντι στον αγωνιζόμενο λαό. Η προσχηματική ΕΔΕ που ξεκίνησε η κυβέρνηση για τα μάτια του κόσμου δεν αλλάζει τίποτα και ως συνήθως θα βγάλει λάδι τα ΜΑΤ. Με σιδερόφρακτα τείχη από τα ΜΑΤ, μπροστά στη βουλή και στο Μέγαρο Μαξίμου, με κλομπ, χημικά, βομβίδες κρότου-λάμψης, τραυματισμούς εκπαιδευτικών απάντησε στον δίκαιο αγώνα τους ενάντια στο κυβερνητικό νομοσχέδιο για το προσοντολόγιο, υπέρ του δημόσιου σχολείου, του δικαιώματος των αναπληρωτών στη σταθερή και μόνιμη εργασία. Παράλληλα υπερασπίζονται την αξία του πτυχίου και τα εργασιακά δικαιώματα που προκύπτουν από την προϋπηρεσία τους στη δημόσια εκπαίδευση. Αυτούς δε θέλησε να συναντήσει ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας που μόλις χτες υποδέχτηκε με τεμενάδες στο Μαξίμου την καγκελάριο της Γερμανίας Μέρκελ, που πρωταγωνιστεί στην επιβολή της αντιλαϊκής πολιτικής τύπου μνημονίων σε όλη την ΕΕ. Υποδέχεται ο Α. Τσίπρας τους εκπροσώπους της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και των ιμπεριαλιστών, των βιομηχάνων και των τραπεζών, ενώ στους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τη νεολαία που αγωνίζεται απαντάει με ωμή αστυνομική βία και καταστολή. Δε θα περάσει ο αυταρχισμός! Είναι ώρα να κλιμακωθεί ο αγώνας. Για να δουλέψουν όλοι οι αναπληρωτές και να καλυφτούν όλα τα κενά εκπαιδευτικών. Με νέο απεργιακό βήμα και αποφασιστικότητα μέχρι η κυβέρνηση να αποσύρει το νομοσχέδιο. Είναι ώρα το εργατικό-λαϊκό κίνημα να σταθεί δίπλα στους εκπαιδευτικούς και τα σωματεία τους και με τη δύναμη της αλληλεγγύης να δώσει ώθηση στον αγώνα. Η διεκδίκηση της δημόσιας δωρεάν παιδείας για όλα τα παιδιά και η υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας. Και η νίκη των εκπαιδευτικών θα είναι μια σημαντική ρωγμή στην αντιλαϊκή πολιτική που ανοίγει δρόμο στις δίκαιες λαϊκές και εργατικές διεκδικήσεις. ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Σύσκεψη - συνέλευση για τη δημιουργία αριστερού, αντιδιαχειριστικού, αντικαπιταλιστικού σχήματος στην πόλη του Βόλου το Σάββατο 12/01 στις 19:00 στη Λέσχη Εργαζομένων και Νεολαίας (Μεταμορφώσεως 19)

Δελτίο τύπου

Σύσκεψη για τη δημιουργία

αριστερού, αντιδιαχειριστικού, αντικαπιταλιστικού σχήματος – κίνησης στην πόλη του Βόλου

το Σάββατο 12/01 στις 19:00 στο χώρο της Λέσχης Εργαζομένων και Νεολαίας (Μεταμορφώσεως 19)

Την Πέμπτη 20/12 πραγματοποιήθηκε στο χώρο της Λέσχης Εργαζομένων και Νεολαίας η πρώτη ελπιδοφόρα μαζική σύσκεψη οργανώσεων και ανένταχτων αγωνιστών του κινήματος της περιοχής μας, με θέμα τη δημιουργία ενός αριστερού, αντιδιαχειριστικού και αντικαπιταλιστικού σχήματος – κίνησης που θα παρεμβαίνει στις πολιτικές και κοινωνικές μάχες της επόμενης περιόδου.

Με την κίνηση αυτή δεν επιδιώκουμε να γίνουμε «χαλίφης στη θέση του χαλίφη», να γίνουμε καλύτεροι διαχειριστές της μιζέριας ή να αυτοπαρουσιαστούμε ως “σωτήρες”. Βασικός μας στόχος είναι να δημιουργηθεί μια ενεργή κοινωνική και πολιτική συλλογικότητα που να μιλάει και να παλεύει για τις κοινωνικές ανάγκες, χωρίς να τις “περνάει από το κόσκινο” του “ρεαλισμού” των ισχυρών και χωρίς να τις εκφυλίζει στην προσαρμογή του υφιστάμενου πλαισίου. Βασικός μας στόχος είναι η δημιουργία ενός ρεύματος εργατικής αντικυβερνητικής πάλης και αντιπολίτευσης. Η δημιουργία ενός τέτοιου ρεύματος αποτελεί βασική προϋπόθεση για να μπορέσει η εργαζόμενη πλειοψηφία να επιτύχει κατακτήσεις και να ανατρέψει αντιλαϊκά σχέδια (βλ. πλειστηριασμούς, καύση σκουπιδιών, ιδιωτικοποιήσεις φυσικών αγαθών κτλ) και να χαραχθεί δρόμος για μια ουσιαστική ρήξη και σύγκρουση με τις βασικές επιταγές κυβέρνησης-ΕΕ-εργοδοσίας. Ακριβώς γι αυτό, η παρέμβασή μας θέλουμε να έχει το χαρακτήρα της αποσταθεροποίησης της σταθερότητας που επιδιώκει τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι φορείς της τοπικής διοίκησης.

Δεν επιδιώκουμε μια ευκαιριακή συμμαχία δυνάμεων και αγωνιστών, ούτε τη συγκρότηση ενός ψηφοδελτίου μιας χρήσης. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός ενωτικού, μαζικού, δημοκρατικού, μαχητικού σχήματος, που θα γίνει ένας ζωντανός πόλος αντιπαράθεσης με την αστική πολιτική. 'Ένα σχήμα, κύτταρο αγώνα.

Με τη νέα σύσκεψη στις 12/01 επιδιώκουμε να βαθύνουμε την πολιτική συζήτηση γύρω από τα κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα με στόχο να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις και το αναγκαίο πρόγραμμα για τη δημιουργία ενός σχήματος – κίνησης με μαχητικό, αντιδιαχειριστικό και αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα με δυνατότητα παρέμβασης σε όλες τις επόμενες κοινωνικές και πολιτικές μάχες. Στο πλαίσιο αυτό καλούμε τους αγωνιστές και τα ρεύματα που μοιραζόμαστε κοινές αγωνίες και ανταποκρίνονται θετικά σε μια τέτοια κατεύθυνση, σε συνέλευση - σύσκεψη το Σάββατο 12/01 στις 19:00 στο χώρο της Λέσχης εργαζομένων και νεολαίας (Μεταμορφώσεως 19).

Ανακοίνωση της αγροτοδιατροφικής επιτροπής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το σχέδιο "εξοστρακισμού" των μικρών αιγοπροβατοτρόφων

Ολοκληρωτική συγκέντρωση της αιγοπροβατοτροφίας στα χέρια του αγροτοδιατροφικού  κεφαλαίου προωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση

Τον εξοστρακισμό εκατοντάδων χιλιάδων μικρών κτηνοτρόφων (αιγοπροβατοτρόφων) από την παραγωγική διαδικασία σχεδιάζει η Ευρωπαϊκή Ένωση (παρά τις διαψεύσεις της κυβέρνησης) σύμφωνα με τα όσα ήρθαν στην δημοσιότητα τις προηγούμενες ημέρες  για πριμ εξόδου κτηνοτρόφων από τη παραγωγή.
Στον κλάδο αυτό δραστηριοποιείται μεγάλος αριθμός μικρών κτηνοτρόφων κυρίως στις χώρες της Νότιας Ευρώπης. Το μέτρο φαίνεται ότι θα εφαρμοστεί στην νέα ΚΑΠ (περίοδος 2020 – 2027) και θα εφαρμοστεί η πρακτική που ακολουθήθηκε σε άλλους τομείς της αγροτικής παραγωγής όπως ήταν η καπνοκαλλιέργεια, η απόσυρση και καταστροφή μικρών αλιευτικών σκαφών κλπ.
Στόχος του κεφαλαίου είναι να καθορισθεί το τι παράγεται και το πως παράγεται, από όσο γίνεται λιγότερα χέρια για την αύξηση της κερδοφορίας του, μοιράζοντας τη πίτα σε βάρος των λαϊκών αναγκών με τη συναίνεση – συνενοχή-συμμετοχή όλων των κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το μοίρασμα αυτό περνάει μέσα από το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου , από την απαξίωση-κλείσιμο-ιδιωτικοποίηση ή πλήρη επιχειρηματικοποίηση των συνεταιριστικών επιχειρήσεων, τη συγκέντρωση γης και παραγωγής σε λίγα χέρια, τη διάλυση της εργασίας των μισθωτών (εργατών γης, εργαζόμενων στις αγροτοδιατροφικές επιχειρήσεις-βιομηχανίες), το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων παραγωγών-επαγγελματιών, τη καταστροφή των δασών, τη προκλητική ενίσχυση μονοπωλιακών ομίλων στις ιχθυοκαλλιέργειες και τη ληστρική εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου.
    Το αγροτοδιατροφικό κεφάλαιο στη χώρα μας (πολυεθνικό και ντόπιο) παρουσιάζει αύξηση δραστηριοτήτων και κερδών τα τελευταία χρόνια  παρά το συνεχιζόμενο ξεκλήρισμα φτωχομεσαίων παραγωγών. Ο κλάδος αυτός έχει εκμεταλλευτεί τη βίαια συρρίκνωση-ιδιωτικοποίηση αρκετών παλιών «συνεταιριστικών» δραστηριοτήτων, τη πώληση της ΑΤΕ, τη διείσδυση της τράπεζας Πειραιώς, τα ΕΣΠΑ, τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που άνοιξαν το δρόμο στην επέκταση και ισχυροποίησή του και τη συνεργασία του με το κύκλωμα των μεγαλεμπόρων και μεγαλοαγροτών.
      Το μέτρο που φιλοδοξούν να εφαρμόσουν εντάσσεται σε αυτό το σχεδιασμό, για να μπορέσουν να μειώσουν γρήγορα και με σχετικά μικρούς κοινωνικούς κραδασμούς τον αριθμό των κτηνοτρόφων ώστε:
1)Να ελέγχουν καλύτερα την παραγωγή αίγειου και πρόβειου γάλακτος και κρέατος.
2)Να ενισχύσουν την καθετοποίηση της παραγωγής και κύρια τις βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή γαλακτοκομικών προϊόντων με βάση το πρόβειο γάλα.
3) Να ενισχύσουν τις μεγάλες κτηνοτροφικές μονάδες που έχουν αναπτυχθεί στο κλάδο σε βάρος των μικρών και μεσαίων παραγωγών.
     Η εφαρμογή του μέτρου αυτού είτε με την χορήγηση πριμ εξόδου, 300 ευρώ ανά παραγωγικό ζώο όπως φημολογείται, είτε με την επιβολή αντικινήτρων θα οδηγήσει σε εγκατάλειψη της κτηνοτροφίας ελεύθερης βόσκησης σε όλες τις νησιωτικές, ορεινές και δυσπρόσιτες περιοχές.
Αυτό θα έχει ως συνέπεια το κλείσιμο χιλιάδων μικρών βιοτεχνιών παραγωγής τυροκομικών και γαλακτοκομικών προϊόντων στην νότια Ευρώπη. Το μέτρο αυτό θα  συμβάλλει στη παραπέρα ερήμωση της υπαίθρου ενώ θα αυξηθούν οι τιμές καταναλωτή του τυροκομικών, γαλακτοκομικών προϊόντων και του κρέατος που παράγεται από αιγοπρόβατα.
Δηλώνουμε την πλήρη αντίθεση μας σε αυτούς τους σχεδιασμούς και καλούμε τους φτωχομεσαίους αγροτοκτηνοτρόφους της χώρας σε μαζικές κινητοποιήσεις για την αποτροπή τους. Αγωνιζόμαστε για συνολική ανατροπή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ε.Ε, μιας πολιτικής που είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του αγροδιατροφικού συμπλέγματος και του τραπεζικού συστήματος της Ε.Ε. Καλούμε σε αγώνα για την ανατροπή της αντιαγροτικής πολιτικής Κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ - Κεφαλαίου. Για τη διαγραφή του «χρέους», για την αντικαπιταλιστική - διεθνιστική αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ, για ισοτιμία στις διεθνείς σχέσεις. Για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση στα χέρια των παραγωγών του πλούτου, σε πλήρη αρμονία με τη φύση. Με αγροτική παραγωγή και προϊόντα για τις ανάγκες του λαού και όχι του καπιταλιστικού κέρδους.

αγροτοδιατροφική επιτροπή της
ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α

Σχόλιο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συνάντηση του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στο Μπερ Σεβά

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη νέα συνάντηση του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στο Μπερ Σεβά

Απειλή για την ειρήνη στην Αν. Μεσόγειο η συμπόρευση του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ με τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και τα κέρδη των πολυεθνικών ενέργειας

Η συνάντηση κορυφής του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ στις 20 Δεκέμβρη είναι μια εξέλιξη που επιβεβαιώνει τη βαθιά πρόσδεση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στα σχέδια του ιμπεριαλισμού των ΗΠΑ, προκειμένου να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης. Η συμμετοχή του πρέσβη των ΗΠΑ στο Ισραήλ που κάνει τον άξονα ουσιαστικά τετραμερή, μόνο τυχαία δεν είναι.

Η παρουσία του Α. Τσίπρα, αλλά και του Κύπριου προέδρου Ν. Αναστασιάδη στο Μπερ Σεβά του Ισραήλ νομιμοποιούν πρώτα από όλα το αντιδραστικό καθεστώς του Ισραήλ και τη ρατσιστική πολιτική τύπου απαρτχάιντ σε βάρος του παλαιστινιακού λαού.

Ο άξονας πολέμου των τριών χωρών λειτουργεί στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ σε Αν. Μεσόγειο και Μ. Ανατολή σε βάρος της ειρήνης και των λαών της περιοχής, επιβάλλοντας αντιδραστικά καθεστώτα και διαιωνίζοντας τις εθνοτικές και θρησκευτικές συγκρούσεις, προκειμένου να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους. Ειδικά σήμερα ο άξονας αυτός, στο πλευρό των ΗΠΑ και ΕΕ, στρατεύεται στα πλαίσια του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού συμφερόντων στην περιοχή με Ρωσία, Κίνα και Ιράν, με απρόβλεπτες συνέπειες για τους λαούς.

Παράλληλα οι συμφωνίες για τον αγωγό Eastmed δείχνουν ότι τα κέρδη των αρχουσών τάξεων και των πολυεθνικών ενέργειας της Δύσης και ειδικά των ΗΠΑ αποτελούν βασική προτεραιότητα του άξονα Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ. Μέσα από αυτό το δρόμο, οι ιμπεριαλιστές μονιμοποιούν την παρουσία τους, οξύνονται οι ανταγωνισμοί για την ΑΟΖ που φέρνουν πολεμικούς κινδύνους, αλλά και το κόστος της κούρσας εξοπλισμών, ενώ τα κέρδη θα πάνε στα μονοπώλια της ενέργειας.

Την ίδια στιγμή η απειλή της εξελισσόμενης κλιματικής αλλαγής χτυπά καμπανάκι για την ανθρωπότητα και δείχνει ότι είναι ολέθρια επιλογή η εξάρτηση από τους υδρογονάθρακες, οι επιλογές των ΗΠΑ και των πολυεθνικών βαθαίνουν αυτή την εξάρτηση. Οι εξορύξεις φυσικού αερίου στις ΑΟΖ της Αν. Μεσογείου, πέρα από την απειλητική παρουσία των ιμπεριαλιστών και τον κίνδυνο του πολέμου, οδηγούν σε παραπέρα όξυνση της κρίση του περιβάλλοντος για το χατίρι των κερδών των πολυεθνικών.

Το λαϊκό κίνημα και αντιπολεμικό κίνημα μπορεί και πρέπει να αποκαλύψει τις συνέπειες του άξονα πολέμου Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, να υπερασπιστεί την ειρήνη στην περιοχή και το μέλλον του λαών με τον αγώνα για τη διάλυσή του.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Δελτίο τύπου της σύσκεψης για μια αριστερή, αντιδιαχειριστική, μαχητική δημοτική κίνηση στο Βόλο.

Δελτίο τύπου

Για μια αριστερή, αντιδιαχειριστική, μαχητική δημοτική κίνηση στο Βόλο.

Την Πέμπτη 20/12/18 πραγματοποιήθηκε στο χώρο της Λέσχης εργαζομένων και νεολαίας μαζική σύσκεψη οργανώσεων και ανένταχτων κοινωνικών αγωνιστών της περιοχής μας, με θέμα τη δημιουργία ενός αριστερού, μαχητικού, αντικαπιταλιστικού σχήματος – κίνησης που να παρεμβαίνει σε όλες τις πολιτικές και κοινωνικές μάχες τις επόμενης περιόδου.

Oι δημοτικές εκλογές του Μαΐου 2019 θα διεξαχθούν σε μία εκρηκτική συγκυρία για την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη και ενώ θα κλείνει σχεδόν ένας χρόνος από την υποτιθέμενη ''έξοδο'' από τα Μνημόνια την ίδια στιγμή που ξεδιπλώνεται ανατρεπτική λαϊκή δράση σε Γαλλία και άλλες χώρες. Μέσω των δημοτικών εκλογών, συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα θα επιχειρήσει να λάβει ''νωπή'' λαϊκή εντολή για να συνεχίσει την εφαρμογή του μνημονιακού «κεκτημένου» στους δήμους εντός του ευρωενωσιακού, καπιταλιστικού πλαισίου της άγριας δημοσιονομικής λιτότητας, της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, των ιδιωτικοποιήσεων, της κρατικής καταστολής ενάντια στους ντόπιους και μη εργάτες (τους μετανάστες, τους πρόσφυγες κλπ.).

Οι Δήμοι, βάσει των όρων που δημιουργήθηκαν από τον ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ, τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, αλλά και τον ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ, είναι η συνέχεια του αστικού κράτους, και των διεθνών δεσμεύσεων του μέσω ΕΕ και ΝΑΤΟ, σε τοπικό επίπεδο. Την εποχή των μνημονίων είναι ένας στυγνός μηχανισμός ''παραγωγής'' πλεονασμάτων στις πλάτες των εργατών και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων, ο οποίος προωθεί την καπιταλιστική κερδοφορία, την προσωρινή φθηνή απασχόληση και την καταστροφή του περιβάλλοντος. Η χρηματοδότηση μέσω των περίφημων ΕΣΠΑ αλυσοδένει τους δήμους με το ιδιωτικό κεφάλαιο κι ολοκληρώνουν την μετεξέλιξή τους σε ανταγωνιζόμενες επιχειρηματικές δομές. Όνειρό τους είναι η ιδιωτικοποίηση όλων των κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών και η εφαρμογή συνθηκών δουλείας αλά Ουγγαρία.

Σε αυτό το πλαίσιο οι αυταπάτες για φιλολαϊκή διαχείριση των δήμων το μόνο που μπορούν να δημιουργήσουν είναι τερατουργήματα αντίστοιχα της “αριστεράς” του ΣΥΡΙΖΑ, που θα εκφυλίζουν και θα υπονομεύουν τη λαϊκή πάλη, θα κουτσουρεύουν τη λαϊκή απαιτητικότητα και θα υποτάσσουν τις κοινωνικές ανάγκες στα πλαίσια του “εφικτού” που κάθε φορά θα ορίζεται από τα ΕΣΠΑ, τις συμφωνίες στα πλαίσια της ΕΕ και τις συνθήκες σταθερότητας που θα επιβάλουν οι “επενδυτές”.

Παλεύουμε αταλάντευτα για την κατάργηση του θεσμικού πλαισίου που εγκαινίασαν ο “ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ”, και ολοκληρώνουν ο “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ” και ο  “ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 1”, καθώς και για την κατάργηση  των νομοθετημάτων της ίδιας κατεύθυνσης που έπονται. Κάθε άλλη προοπτική μετατρέπει τα δημοτικά σχήματα σε ανταγωνιστές του καλύτερου διαχειριστή των επιλογών του κεφαλαίου γι αυτό και τα επίσημα δημοτικά σχήματα που στήριξαν τα μνημόνια οδηγήθηκαν στη χρεοκοπία και τη διάσπαση. Επιπρόσθετα μέσω και της απλής αναλογικής προωθείται ευρεία συναίνεση σε αυτό το πλαίσιο προεκλογικά και μετεκλογικά και υποταγή κάθε ανατρεπτικής δράσης με μοχλό διάφορες εκδοχές «δημοκρατικών» και «αντιφασιστικών» μετώπων από τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ την ίδια στιγμή που προωθούν την επιθετική ιμπεριαλιστική πολιτική στην ευρύτερη περιοχή και την εθνικιστική υστερία.

Η χρεοκοπία των μνημονιακών πολιτικών και του “λυτρωτή” ΣΥΡΙΖΑ, επέτρεψε στο κεφάλαιο να ολοκληρώσει την αδιαμεσολάβητη εκπροσώπηση επιχειρηματικών συμφερόντων στο επίπεδο των δήμων, όπως εκφράστηκε στην περιοχή μας με την εκλογή του δημάρχου Βόλου Μπέου στις εκλογές του 2014 (αντίστοιχο το παράδειγμα του Πειραιά - Μόραλη). Ο αστικές επιλογές απαιτούν το γκρέμισμα κάθε κοινωνικής κατάκτησης και την διείσδυση του κεφαλαίου σε κάθε πτυχή της κοινωνικής και ατομικής ζωής. Ο Μπέος εκφράζει την προσπάθεια υπέρβασης της κρίσης του πολιτικού συστήματος υπέρ των δυνάμεων του κεφαλαίου. Οι φασιστικές μέθοδοί του έρχονται να συμπληρώσουν τους τρόπους εφαρμογής των κανιβαλικών μέτρων λιτότητας και βίαιης μεταφοράς του κοινωνικού πλούτου στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

           

Η αντιπαράθεση για τα κρίσιμα κοινωνικά θέματα έχει ταξικό πρόσημο και περιεχόμενο. Κανένα έργο και κανένα κονδύλι που διαχειρίζονται οι δήμοι δεν είναι κοινωνικά ουδέτερο. Θέλουμε να εκφράσουμε τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας, των ανθρώπων του μόχθου, των αποκλεισμένων, των μεταναστών, των προσφύγων και όλων των εκμεταλλευομένων.

Στη βάση αυτή παλεύουμε για τη δημιουργία ενός αριστερού, αντιδιαχειριστικού μαχητικού σχήματος με αντικαπιταλιστική αναφορά που να συνδέει διαρκώς τα ζητήματα της πόλης με τους εργατικούς, νεολαιίστικους αγώνες, με τα κεντρικά πολιτικά ζητήματα κατά της λιτότητας, των μνημονίων, της ΕΕ και των επικίνδυνων εθνικιστικών, φασιστικών εξελίξεων που δημιουργούν συνθήκες πολέμου στην περιοχή μας. Παλεύουμε για μια εναλλακτική πρόταση των “από τα κάτω” που να ορίζουν και να αποφασίζουν για τη ζωή τους, στο Βόλο, στη χώρα μας και σε όλη την Ευρώπη ως την μόνη αντιπολίτευση στις σημερινές συνθήκες που να μπορεί να εγγυηθεί την νικηφόρα έκβαση των αγώνων και την επιβολή στο σήμερα με μαζικό λαϊκό εκβιασμό κατακτήσεων υπέρ των λαϊκών πληττόμενων στρωμάτων.

Παλεύουμε για τη συγκρότηση θεσμών του κινήματος και την αυτοοργάνωση των λαϊκών μαζών σε αντιπαράθεση και σύγκρουση με τους επίσημους θεσμούς. Επιδιώκουμε τη συγκρότηση τους ως μια ανεξάρτητη μορφή “Λαϊκής Αυτοδιοίκησης” που θα καταργεί στην πράξη την εξουσία του κράτους. Μορφές που ανάδειξαν τοπικά κινήματα στην περιοχή μας (Πήλιο-Νερά, Συνέλευση των κατοίκων του Παλιού Λιμεναρχείου) αλλά και αλλού (Χαλκιδική, Λευκίμμη, Κερατέα κ.α), συλλογικότητες και μορφές που δημιουργήθηκαν μέσα στη κρίση  αποτελούν τα πρώτα σπέρματα μιας εξουσίας που θα ασκείται, θα πηγάζει και θα ικανοποιεί τις ανάγκες του λαού. Γι αυτό, σε αντίθεση με την πάγια τακτική δημοτικών σχημάτων να αναζητούν τη στήριξη των κινημάτων, σκοπός μας είναι η στήριξη της ανεξάρτητης οργάνωσής τους και να μπορέσουμε να βρούμε ένα κοινό βηματισμό χωρίς παραγοντισμούς και καπελώματα, ενάντια σε λογικές  ενσωμάτωσής τους σε μια άνευρη δημοτική κοινοβουλευτική προσαρμογή.

Το επόμενο διάστημα θα επιδιώξουμε να βαθύνουμε την πολιτική και προγραμματική συζήτηση γύρω από τα κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα. Στο πλαίσιο αυτό καλούμε τους αγωνιστές και τα ρεύματα που μοιραζόμαστε κοινές αγωνίες και ανταποκρίνονται θετικά σε μια τέτοια κατεύθυνση, σε νέα σύσκεψη – συνέλευση το Σάββατο 12/01/2019 στις 19:00 στο χώρο της Λέσχης εργαζομένων και νεολαίας (Μεταμορφώσεως 19).

Βόλος, 20/12/2018

Κάλεσμα- πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας για τη δημιουργία ενός αριστερού, αντιδιαχειριστικού, αντικαπιταλιστικού σχήματος στο δήμο Βόλου

Για την αναγκαία δημιουργία ενός αριστερού, αντιδιαχειριστικού αντικαπιταλιστικού δημοτικού σχήματος στο Βόλο

Τι συμβαίνει στην πόλη του Βόλου και τα τελευταία χρόνια η πολιτική και κοινωνική αντιπαράθεση γίνεται με κάθε ευκαιρία πρωτοσέλιδο των ΜΜΕ; Υπάρχει λόγος ή είναι απλώς μια καιροσκοπική αντιπαράθεση ομάδων που διαγκωνίζονται για την εξουσία; Πώς φτάσαμε στο σημείο οι “άρχοντες του τόπου” να αντιπαρατίθενται με όρους “reality show” και να κατακτούν σημαντικό μέρος της λαϊκής συνείδησης με τα χειρότερα επιχειρήματα της αστικής πολιτικής;

Για να απαντήσουμε στα παραπάνω, οφείλουμε να ξετυλίξουμε το νήμα των διεργασιών που λαμβάνουν χώρα τα τελευταία χρόνια στο επίπεδο των βασικών κατευθύνσεων της αστικής πολιτικής, στη διαπλοκή τους με τους θεσμούς της τοπικής διοίκησης, αλλά και τις βαθιές αλλαγές που συντελέστηκαν αυτό το διάστημα στην ίδια τη ζωή της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

1. Η αστική πολιτική στις τοπικές κοινωνίες

Εδώ και πολλά χρόνια οι δήμοι μετατρέπονται σε εργαστήρι αντιλαϊκών πολιτικών. Δεν είναι τυχαίο πως κορυφαίες αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις (βλ. “κοινωφελής εργασία”) εισήχθησαν πιλοτικά στους θεσμούς του τοπικού κράτους. Την περίοδο που διανύουμε, το τοπικό κράτος θωρακίζεται ώστε να είναι ακόμα πιο εχθρικό σε βάρος των εργαζομένων και ταυτόχρονα να αποτελεί ευνοϊκό πεδίο αναπαραγωγής του κεφαλαίου σε τοπικό πεδίο. Οι θεσμικές αλλαγές με την ψήφιση του «Κλεισθένη Ι», στοχεύουν στην «αποτελεσματικότερη και ταχύτερη» πρόσδεση δήμων και περιφερειών με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τους σχεδιασμούς τους, αποτελώντας συνέχεια, «εκσυγχρονισμό» και εμπέδωση όσων εφαρμόστηκαν με τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη». Η ερήμωση εξάλλου της υπαίθρου, έργο του “Καποδίστρια” και του “Καλλικράτη”, αποτελούσε βασικό ζητούμενο τόσο για την προετοιμασία του εδάφους ώστε να αμβλυνθούν οι αντιστάσεις σε μια σειρά σχεδιασμών που αφορούσαν το περιβάλλον και τους ελεύθερους χώρους (πχ Α.Π.Ε, ιδιωτικοποίηση νερών κτλ), όσο και για την διευκόλυνση των εμπορικών συναλλαγών του κεφαλαίου. Οι θεσμικές αλλαγές στοχεύουν στο βάθεμα του ρόλου των δήμων και περιφερειών ως μακρύ χέρι του κεντρικού κράτους και ως μηχανισμοί επιβολής της αντιλαϊκής πολιτικής. Οι δήμοι ουσιαστικά ολοκληρώνουν τη μετεξέλιξή τους σε επιχειρηματικές δομές, αγοράς και πώλησης υπηρεσιών και κατανομής του προϊόντος της εκμετάλλευσης στα διάφορα επιχειρηματικά κέντρα. Σε αυτή τη διαδικασία δεν υπάρχουν “ευνοϊκές” και “θετικές” διατάξεις. Η θέσπιση της απλής αναλογικής από τον “Κλεισθένη Ι”, αποτελεί μια προσπάθεια εξαγοράς συνειδήσεων και κυρίως δημιουργίας προϋποθέσεων για ευρείες συμμαχίες και ιδιότυπες συγκυβερνήσεις στο πεδίο της γενικής αποδοχής του μνημονιακού κεκτημένου από τις δυνάμεις της αστικής πολιτικής. Στο πεδίο αυτό, οι αυταπάτες για φιλολαϊκή διαχείριση των δήμων το μόνο που μπορούν να δημιουργήσουν είναι τερατουργήματα αντίστοιχα της “αριστεράς του ΣΥΡΙΖΑ”, που θα εκφυλίζουν και θα υπονομεύουν τη λαϊκή πάλη, θα κουτσουρεύουν τη λαϊκή απαιτητικότητα και θα υποτάσσουν τις κοινωνικές ανάγκες στα πλαίσια του “εφικτού” που κάθε φορά θα ορίζεται από τα ΕΣΠΑ, τις συμφωνίες στα πλαίσια της ΕΕ και τις συνθήκες σταθερότητας που θα επιβάλουν οι “επενδυτές”.

Η αποθέωση της διαχείρισης, δηλαδή της αντίληψης που πρεσβεύει τη διευθέτηση των κοινωνικών ζητημάτων χωρίς τη σύγκρουση και την αμφισβήτηση του υφιστάμενου πολιτικού πλαισίου, ευαγγελιζόμενη μορφές ταξικής συνεργασίας (εργοδότες με εργαζόμενους) που τελικά αποτελούν εν λευκώ παράδοση στις ορέξεις των ισχυρότερων (εργοδοτών), από πολιτικές συλλογικότητες που είχαν αναφορά στην αριστερά (η απλώς κακοποίησαν ή εκμεταλλεύτηκαν το όνομά της) έχει μακρά και πικρή παράδοση στην πόλη του Βόλου. Τα ιδιόμορφα μοντέλα συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ (βλ. Σκοτινιώτης), αλλά και η βαθιά θεσμική αντιπολίτευση που αναδεικνύονταν από τα σπλάχνα τέτοιων συνεργασιών και της λογικής που τις ακολουθούσε, αποτέλεσε το ιδανικό υπόστρωμα για την καλλιέργεια όλων των αντιλαϊκών κατευθύνσεων και άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην απευθείας εμπλοκή επιχειρηματικών κύκλων στα κρίσιμα θέματα του δήμου Βόλου (απορρίμματα, λιμάνι, νερό, δημόσια έργα κτλ), αλλά και στην υποβάθμιση όλων των εργατικών ζητημάτων (κλεισίματα εργοστασίων, εργατικά ατυχήματα, εργασιακές σχέσεις στους δήμους κτλ). Όσο και αν δεν αρέσει σε πολλούς, το “πείραμα Μπέου” τράφηκε από τις κεντρικές πολιτικές κατευθύνσεις των μνημονίων και των θεσμικών αλλαγών στο τοπικό κράτος, από τους προκατόχους στη διαχείριση του δήμου που έβαλαν τα θεμέλια τόσο της επιχειρηματικοποίησης όσο και της αχαλίνωτης διαπλοκής, αλλά και μιας άνευρης αντιπολίτευσης που είτε αδυνατούσε να συγκρουστεί με τον πυρήνα τον αντιδραστικών αλλαγών χαμένη στο λαβύρινθο των “εφικτών προτάσεων” στα πλαίσια των συσχετισμών των συμβουλίων, είτε η στρατηγική της συμφωνία με πλευρές της προωθούμενης πολιτικής την καθιστούσε υπόκωφη συναίνεση.

Τα μνημόνια, η δημοσιονομική πειθαρχία και η διαρκής εποπτεία, σε συνδυασμό με την όλο και μεγαλύτερη αναβάθμιση του ρόλου της ΕΕ στην ενοποίηση, ισχυροποίηση και συγκρότηση των τμημάτων της αστικής τάξης που δραστηριοποιούνται στην περιοχή μας, επέβαλαν τα τελευταία χρόνια νέες κατευθύνσεις στον τρόπο άσκησης πολιτικής στο επίπεδο του τοπικού κράτους και, κατ’ επέκταση, στη χρηματοδότηση αυτής. Έτσι η τρομακτική μείωση των ΚΑΠ, που ως ένα βαθμό αντιπροσώπευαν την υποχρέωση του κράτους για χρηματοδότηση των κοινωνικών αναγκών σε τοπικό επίπεδο (ανεξάρτητα πώς τελικά χρησιμοποιήθηκαν από τους εκφραστές της αστικής πολιτικής), έφερε στο προσκήνιο ως σχεδόν αποκλειστικό χρηματοδότη τα ΕΣΠΑ και μια σειρά άλλα πολιτικοοικονομικά προγράμματα της ΕΕ (Leader, MED, Horizon κτλ). Η χρήση και η ανάδειξη αυτών των εργαλείων ως «σωτηρία» ουσιαστικά αποτέλεσε και αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για τη δημιουργία ενός άλλου μοντέλου παραγωγής για τις δυνάμεις του κεφαλαίου, ή καλύτερα την ανεύρεση νέων τρόπων χρηματοδότησης των δραστηριοτήτων του, καθώς και νέων τρόπων εκμετάλλευσης της θιγόμενης πλειοψηφίας. Το ΕΣΠΑ και τα προγράμματα που το συνοδεύουν και το διανθίζουν καταργεί οριστικά την (υποτιθέμενη) προσπάθεια ανταπόκρισης του τοπικού κράτους στις κοινωνικές ανάγκες και ουσιαστικά το καθιστά γραφείο κονδυλίων (με άμεση σχέση πλέον με την επιχειρηματική διαπλοκή) για τις τεχνικές εταιρίες και μια σειρά άλλων τομέων πρώτης κλίμακας της καπιταλιστικής οικονομίας (ιατρικές εταιρίες-εξοπλισμός νοσοκομείων, εταιρίες Α.Π.Ε, ανακύκλωσης κτλ), καθώς και για όλες τις στρατηγικές αναδιαρθρώσεις (προγραμμάτων εργασίας με ημερομηνία λήξης “κοινωφελής εργασία”, επιχειρηματικά ερευνητικά προγράμματα, προγράμματα κοινωνικής επιχειρηματικότητας κ.α).

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτελώντας βασικό πυλώνα στήριξης και υλοποίησης της αστικής επίθεσης κλιμάκωσε και επέκτεινε όλα τα στρατηγικά δόγματα της αστικής πολιτικής. Το περιεχόμενο της επίθεσης “εμπλουτίστηκε” συστηματικά με το ιδεολόγημα της “ανάπτυξης”, και της “παραγωγικής ανασυγκρότησης”, θεμελιώνοντας μέσα από τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις τα στρατηγικά συμφέροντα της αστικής τάξης σε όλο το φάσμα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Η επέκταση της αδειοδότησης της ΑΓΕΤ στον Βόλο (Lafarge) για την καύση σκουπιδιών (RDF, SRF), με τη συμμετοχή κυβέρνησης και τοπικών παραγόντων αποτελεί από τη μία ενσάρκωση των κεντρικών συμφωνιών με μεγάλους επιχειρηματικούς κολοσσούς στο πεδίο της “παραγωγικής ανασυγκρότησης” (COSCO, El Dorado, Πετρελαϊκές εταιρίες κτλ). Από την άλλη, αποτελεί “πιλοτικό άξονα” στο πλαίσιο διαμόρφωσης “ευνοϊκών επενδυτικών συνθηκών” (υποσκέλιση περιβαλλοντικών όρων, κατακρήμνιση εργατικού κόστους, εξασφάλιση φτηνής ή και δωρεάν ενέργειας, αφορολόγητο κτλ) και ταυτόχρονα επιχειρηματικοποίησης του τοπικού κράτους μέσω της υλοποίησης της κατεύθυνσης της ΕΕ για τη δημιουργία εργοστασίων επεξεργασίας σκουπιδιών για παραγωγή καυσίμων, στο πλαίσιο της “κυκλικής οικονομίας”. Στην ίδια κατεύθυνση εδράζεται και η ιδιωτικοποίηση βασικών κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών. Οι προσπάθειες ιδιωτικοποίησης των νερών του Βόλου και του Πηλίου (με ιδιαίτερο πάλι ρόλο του νέου μοντέλου του επιχειρηματικού τοπικού κράτους), η σταδιακή, πολύμορφη, αλλά σταθερή ιδιωτικοποίηση των εταιριών των σιδηροδρόμων (με τεράστιες συνέπειες για την ποιότητα, την ασφάλεια και το κόστος χρήσης των υπηρεσιών του), τα σχέδια για ΣΔΙΤ στο Λιμάνι του Βόλου, η ιδιωτικοποίηση θάλασσας και αιγιαλού με τις προτάσεις για τη δημιουργία καταδυτικών πάρκων, δημιουργούν ένα τεράστιο μωσαϊκό ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου. Μια κατεύθυνση που κλιμακώνεται με την εκχώρηση 10.119 ακινήτων του δημοσίου στο Υπερταμείο.

Από αυτές τις τάσεις και τους σχεδιασμούς, επωφελήθηκε και επιχείρησε να τους ολοκληρώσει η αδιαμεσολάβητη εκπροσώπηση επιχειρηματικών συμφερόντων στο επίπεδο της πολιτικής όπως εκφράστηκε στην περιοχή μας με την εκλογή του δημάρχου Βόλου Μπέου στις εκλογές του 2014 (αντίστοιχο το παράδειγμα του Πειραιά - Μόραλη). Κοινώς, ο επιχειρηματικός κόσμος διεκδίκησε (και θα συνεχίσει να διεκδικεί ανεξάρτητα από την εναλλαγή των προσώπων) τη διοίκηση του επιχειρηματικού κράτους το οποίο δημιουργήθηκε όλα αυτά τα χρόνια καθ’ υπόδειξή του. Η κατεύθυνση αυτή, αποτελεί ένα πείραμα με ιδιαίτερα επιθετικά χαρακτηριστικά, που αν και δεν έχει πάρει χαρακτήρα γενικής κατεύθυνσης, γίνεται αντικείμενο επεξεργασίας και προετοιμάζεται με σταθερό τρόπο από μερίδες του κεφαλαίου. Συγκροτείται στη βάση των πλέον αντιδραστικών δογμάτων της κυρίαρχης πολιτικής και ως τέτοιο δημιουργεί μια σειρά κινδύνους για την εργαζόμενη πλειοψηφία. Η υιοθέτηση όλης της ατζέντας της αστικής επιχειρηματολογίας (“τεμπέληδες δημόσιοι υπάλληλοι”, “κοπρίτες” τα κινήματα και οι αγωνιστές), η επιχείρηση εμπορευματοποίησης με τον πλέον επιθετικό τρόπο όλων των βασικών κοινωνικών αγαθών και υπηρεσιών, η απαξίωση και η χλεύη για τα εργατικά δικαιώματα σε μια περίοδο που η ανεργία καλπάζει και το κλείσιμο εργοστασίων διόγκωσε την αβεβαιότητα, η φασιστική ρητορεία και η προσπάθεια δημιουργίας συνθηκών κοινωνικού κανιβαλισμού, αποτελούν περίτρανες αποδείξεις πως η δημοτική αρχή του Βόλου αποτελεί σάρκα από τη σάρκα της αστικής τάξης που για να θεμελιώσει τα συμφέροντα της θα τσακίσει κάθε έννοια κοινωνικού δικαιώματος.

2. Για την υπεράσπιση των κοινωνικών αναγκών κόντρα στα επιχειρηματικά συμφέροντα και τις κατευθύνσεις της ΕΕ

Στην περιοχή μας τα τελευταία χρόνια έγιναν κοσμογονικές αλλαγές που άλλαξαν ριζικά προς το χειρότερο τη ζωή της κοινωνικής πλειοψηφίας. Το κλείσιμο μεγάλων παραγωγικών μονάδων (Coca Cola, ΙΜΑΣ ΑΕ, ΒΙΣ κτλ), πέρα από το ότι έστειλε χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία, άλλαξε συνολικά την ανθρωπογεωγραφία και τον τρόπο ένταξης στην αγορά εργασίας σε μεγάλο βαθμό. Στα εργοστάσια κυριαρχούν οι εργολαβικοί εργαζόμενοι. Στις νεότερες γενιές επικρατούν οι δουλειές μέσω των προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας (“Κοινωφελής εργασία” κτλ), η εργασία στον χώρο της εστίασης και του εμπορίου (ντελίβερι, σερβιτόροι, εμποροϋπάλληλοι κτλ) και κυρίως η αναμονή επί μακρόν στις λίστες της ανεργίας (οι νομοί της Θεσσαλίας είναι από τους πρώτους στους δείκτες ανεργίας). Στο πεδίο αυτό αυταρχικοποιείται και το πλαίσιο εντός των εργασιακών χώρων. Η συνδικαλιστική δράση στον ιδιωτικό τομέα τείνει να περάσει στα όρια της παρανομίας. Ο εργοδοτικός, κυβερνητικός συνδικαλισμός με εντελώς εξόφθαλμο και ξεδιάντροπο τρόπο προωθεί τις πλέον απάνθρωπες βλέψεις του κεφαλαίου (ΑΓΕΤ). Τα εργατικά ατυχήματα πολλαπλασιάζονται (πάνω από 10 θανατηφόρα τα τελευταία 3 χρόνια στη Θεσσαλία, τα περισσότερα στην περιοχή της Μαγνησίας) σε ένα περιβάλλον που η αξία της ζωής φτηναίνει επικίνδυνα στο βωμό της κερδοφορίας. Ποιος μίλησε για όλα αυτά;

Μεγάλο μέρος της κοινωνικής κουβέντας περιστρέφεται γύρω από την τουριστική ανάδειξη της πόλης, τις επενδύσεις- ιδιωτικοποιήσεις και τον τρόπο διευκόλυνσης των αφεντικών να εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη εργασία και το περιβάλλον. Αυτό που ξεχνάνε να πούνε είναι πως όλα αυτά είναι ανίκανα να αλλάξουν τη δραματική κατάσταση που ζει η εργαζόμενη πλειοψηφία και η νεολαία· ότι το μόνο που μπορούν να προσφέρουν είναι το μοίρασμα της φτώχειας, η οποία δε θα σταθεροποιείται, αλλά θα βαθαίνει στο βαθμό που θα ανοίγει η όρεξη από το φαγοπότι δίχως τέλος των μεγαλύτερων ή μικρότερων επιχειρηματικών κύκλων.

Η κριτική στη σημερινή δημοτική αρχή δεν μπορεί να γίνει με τους όρους που έχουν κινηθεί μέχρι σήμερα οι δημοτικές κινήσεις κάθε χρώματος. Η αντιπολίτευση μέσα στα στενά πλαίσια που προβλέπονται από τον κανονισμό του δημοτικού συμβουλίου, έδειξε εξάλλου πολλές φορές τα όρια της, όπως και η αδυναμία υπέρβασης των ασφυκτικών ορίων. Χρειάζεται η κινητοποίηση της εργαζόμενης πλειοψηφίας στα γιγαντιαία κοινωνικά προβλήματα, όπου οι δήμοι είναι σε τοπική κλίμακα μηχανισμοί ενσωμάτωσης στην αστική πολιτική, διαχείρισης της κρίσης, προσφέροντας θέσεις εργασίας, πρόνοια, δημοτικά ιατρεία, με το σταγονόμετρο και με τη μορφή “ρουσφετιού”.

Ήρθε η ώρα ο κόσμος της εργασίας να μιλήσει αυτοτελώς για το πώς θέλει να ζήσει. Στα πλαίσια των πόλεων δεν είμαστε όλοι το ίδιο, αφεντικά και δούλοι. Οι ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας βρίσκονται σε αντίθεση με τους εργοδοτικούς και επιχειρηματικούς κύκλους. Στη βάση αυτή επιδιώκουμε τη διαμόρφωση και την ανάδειξη μιας χάρτας αναγκών και δικαιωμάτων για την εργαζόμενη πλειοψηφία στο πεδίο της εργασίας, της υγείας, της παιδείας, της διατροφής και του περιβάλλοντος. Μακριά από λογικές “εφικτών” και “ρεαλιστικών” στόχων στο πλαίσιο της καπιταλιστικής σταθερότητας, πρέπει να παλέψουμε το ρεαλισμό μιας αξιοβίωτης ζωής για τους ανθρώπους του μόχθου, που δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν σύγκρουσης με τις δυνάμεις του κεφαλαίου. Η πρόταση μας και οι στόχοι πάλης, δεν απευθύνονται, ούτε υποτάσσονται στους συσχετισμούς των οργάνων άσκησης της αστικής πολιτικής. Απευθύνονται στον κόσμο της εργαζόμενης πλειοψηφίας, τους ανέργους και τη νεολαία, που η αγωνιστική τους πάλη και η ανάδειξη θεσμών επιβολής της λαϊκής θέλησης μπορεί να δημιουργήσει ρήγματα στην αστική πολιτική και να επιβάλει αναγκαίες κατακτήσεις.

3. Στόχοι πάλης και συγκρότησης μιας μαχητικής εργατικής αντιπολίτευσης στο επίπεδο του δήμου

1. Η αντιπαράθεση για τα κρίσιμα κοινωνικά θέματα πιστεύουμε πως έχει ταξικό πρόσημο και περιεχόμενο. Κανένα έργο και κανένα κονδύλιο που διαχειρίζονται οι δήμοι δεν είναι κοινωνικά ουδέτερο. Στη βάση αυτή παλεύουμε για τη δημιουργία ενός αριστερού, αντιδιαχειριστικού σχήματος με αντικαπιταλιστική αναφορά. Επιδίωξή μας δεν είναι να γίνουμε «χαλίφης στη θέση του χαλίφη». Δε θέλουμε να γίνουμε η αριστερή εικόνα στο κάδρο της αστικής πολιτικής. Δεν μπορούμε να υποσχεθούμε “ένα δήμο στην υπηρεσία των πολιτών για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας”, δηλ. τη σωτηρία του καπιταλισμού σε συνθήκες χρεοκοπίας. Ο ρόλος μας στον δήμο θα πρέπει να έχει σκοπό την ενδυνάμωση όλων των λαϊκών αυτοοργανωμένων δομών και πρωτοβουλιών, καθώς και την προετοιμασία του πληθυσμού για την μάχη ενάντια στο σύστημα. Βασικός μας στόχος είναι η δημιουργία ενός ρεύματος εργατικής αντικυβερνητικής πάλης και αντιπολίτευσης που θα στοχοποιεί τόσο τους εκφραστές (πολιτικούς και οικονομικούς) των σχεδιασμών του κεφαλαίου, όσο και τον πυρήνα συγκρότησης της ίδιας της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης. Η δημιουργία ενός τέτοιου ρεύματος αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη δημιουργία αναχωμάτων και ανασχέσεων στις ερπύστριες των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, είναι όρος για να μπορέσει η εργαζόμενη πλειοψηφία να επιτύχει κατακτήσεις και να ανατρέψει αντιλαϊκά σχέδια σε τοπικό ή κεντρικό επίπεδο (βλ. πλειστηριασμούς, καύση σκουπιδιών, ιδιωτικοποιήσεις φυσικών αγαθών κτλ) και τελικά δρόμος για μια ουσιαστική ρήξη και σύγκρουση με τις βασικές επιταγές κυβέρνησης-ΕΕ-εργοδοσίας με αντικαπιταλιστικά και εργατικά χαρακτηριστικά. Ακριβώς για αυτό, η παρέμβασή μας θέλουμε να έχει το χαρακτήρα της αποσταθεροποίησης της σταθερότητας που επιδιώκει τόσο η κυβέρνηση, όσο και οι φορείς της τοπικής διοίκησης. Η καπιταλιστική σταθερότητα, που διαφημίζουν όλα τα αστικά κόμματα, σημαίνει απλώς παραίτηση των εργαζομένων από τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους και αδιατάρακτη λειτουργία της μηχανής της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
2. Δε θα είμαστε όλης της κοινωνίας. Κανείς εξάλλου δεν μπορεί να είναι και με τη Lafarge και με την κοινωνική πλειοψηφία της πόλης μας που πεθαίνει. Θέλουμε να εκφράσουμε τα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Των ανθρώπων του μόχθου. Των μεταναστών και των εκμεταλλευόμενων. Των αποκλεισμένων. Εκείνων που για να ζήσουν πρέπει το κεφάλαιο και η εργοδοσία να χάσουν τον πλούτο, την ιδιοκτησία και την εξουσία τους. Στο πλαίσιο αυτό επιδιώκουμε η συζήτηση των δημοτικών συμβουλίων και κυρίως οι κοινωνικοί αγώνες στην πόλη μας να αναμετρούνται με το σύνολο και τον πυρήνα των κοινωνικών προβλημάτων και όχι με τις επιμέρους απολήξεις τους.
3. Δεν προσκυνάμε ούτε αποθεώνουμε τους θεσμούς του τοπικού κράτους. Είναι αντιδημοκρατικοί και φτιαγμένοι με τέτοιο τρόπο που να αποφασίζουν ερήμην της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Παλεύουμε για τη συγκρότηση θεσμών του κινήματος που σε αντιπαράθεση και σύγκρουση με τους επίσημους θεσμούς θα επιβάλουν τη λαϊκή βούληση. Δε θέλουμε οι θεσμοί του κινήματος να αποτελούν απλά αντίβαρο στην αστική εξουσία. Επιδιώκουμε να συγκροτηθούν ως μια ανεξάρτητη μορφή “Λαϊκής Αυτοδιοίκησης” που θα καταργεί στην πράξη την εξουσία του κράτους. Μορφές που ανάδειξαν τοπικά κινήματα στην περιοχή μας (Πήλιο-Νερά, Συνέλευση των κατοίκων του Παλιού Λιμεναρχείου) αλλά και αλλού (Χαλκιδική, Λευκίμη, Κερατέα κ.α) αποτελούν τα πρώτα σπέρματα μιας εξουσίας που θα ασκείται, θα πηγάζει και θα απευθύνεται στις ανάγκες του λαού. Στο πλαίσιο αυτό παλεύουμε αταλάντευτα για την κατάργηση των θεσμικών αλλαγών που εγκαινίασαν ο “ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ”, ο “ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ”, και ο “ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ 1”, καθώς και για την κατάργηση των νομοθετημάτων της ίδιας κατεύθυνσης που έπονται.
4. Παλεύουμε ενάντια στα χρηματοδοτικά κονδύλια του ΕΣΠΑ και τα προγράμματα – έργα- επενδύσεις που στηρίζουν. Η κατανομή τους δεν έχει καμία αναφορά στις κοινωνικές ανάγκες, αλλά στην κεντρική κατανομή που κάνει η ΕΕ ανάμεσα στα επιχειρηματικά συμφέροντα που επιθυμεί να ενισχύσει. Η πάλη και η καταγγελία των ΕΣΠΑ αποτελεί τη μοναδική αυθεντική αμφισβήτηση του ρόλου της ΕΕ στις τοπικές κοινωνίες. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αναγκαία ρήξη και αποδέσμευση από τη φυλακή της ΕΕ. Θέλουμε αποκλειστικά δημόσια χρηματοδότηση, από τον κρατικό προϋπολογισμό, για τις ανάγκες των εργαζομένων, της νεολαίας, των φτωχών στρωμάτων, όχι ψίχουλα ευρωπαϊκών επιχειρηματικών πακέτων με το αζημίωτο. Τα κονδύλια μπορούν να βρεθούν αν μπει χέρι στις μεγάλες περιουσίες και τα ιδιωτικά κέρδη. Αν διαγραφεί το χρέος, κηρυχθεί πάση πληρωμών και σπάσει το πλαίσιο των ισοσκελισμένων και πλεονασματικών προϋπολογισμών της ασφυκτικής δημοσιονομικής πειθαρχίας.
5. Υπερασπιζόμαστε τη δυνατότητα των πολύμορφων κινημάτων να καθορίζουν τα ίδια τη συζήτηση όσο και να παρεμβαίνουν στις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων, σε μια κατεύθυνση τελικά κατάργησης του ρόλου τους και διεκδίκησης με όρους πολιτικού εκβιασμού. Δεν επιδιώκουμε να ενσωματώσει τα υπαρκτά κινήματα της πόλης αλλά να αλληλεπιδράσει με αυτά για να βρούμε ένα κοινό βηματισμό χωρίς παραγοντισμούς, καπελώματα και πολύ περισσότερο ενσωμάτωσής τους σε μια άνευρη δημοτική κοινοβουλευτική προσαρμογή. Είμαστε πολιτικά αντίθετοι με την άποψη που υποστηρίζουν οι επαγγελματίες της πολιτικής σύγχυσης ότι τα κινήματα είναι απαραίτητα ως μηχανισμοί πίεσης για να διευκολύνονται οι εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι έναντι των δημοτικών αρχών. Η άποψη αυτή στερεί από τα κινήματα τον δυναμισμό που αναπτύσσουν και το κυριότερο την πολιτική τους ανεξαρτησία να καθορίζουν τις μεθόδους του αγώνα που διεξάγουν.
6. Η κίνησή μας θέλουμε να συγκροτεί ένα ανεξάρτητο ρεύμα που θα βρίσκεται σε σύγκρουση όχι μόνο με την εκάστοτε δημοτική αρχή, αλλά και όλα τα αντιπολιτευόμενα ρεύματα που εκφράζουν με άλλο τρόπο πλευρές ή άλλες μορφές διαχείρισης της αστικής πολιτικής και των σχεδιασμών της. Στη βάση αυτή απορρίπτουμε λογικές διερεύνησης χωρίς πολιτικά κριτήρια και εκλογικής στήριξης στους δεύτερους γύρους στη λογική του μικρότερου κακού. Η συγκρότηση ετερόκλητων συμμαχιών με καθαρά καιροσκοπικό χαρακτήρα καταφέρνουν συνήθως το αντίθετο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, ενισχύοντας πολλές φορές και την τακτική του αντίπαλου στρατοπέδου. Η διάλυση του “ενιαίου” σχήματος, που στηριζόταν από μια σειρά αριστερών δυνάμεων το 2014, στα εξ ων συνετέθη μόλις αντιμετώπισε τις πρώτες πολιτικές μάχες αποτελεί αντιπαράδειγμα που δεν πρέπει να λησμονείται. Παλεύουμε για την κοινή δράση των δυνάμεων της μαχόμενης αριστεράς στη βάση της πρακτικής τους και των θέσεων που παίρνουν στα συγκεκριμένα ζητήματα και όχι στη γενική ιδεολογική αναφορά.
7. Δεν επιδιώκουμε μια ευκαιριακή συμμαχία δυνάμεων και αγωνιστών, ούτε ένα ψηφοδέλτιο μιας χρήσης. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός μαζικού, δημοκρατικού, μαχητικού και αντικαπιταλιστικού σχήματος, που ανεξάρτητα από την εκλογική του καταγραφή θα γίνει ένας ζωντανός πόλος αντιπαράθεσης με την αστική πολιτική. 'Ένα σχήμα, κύτταρο αγώνα, που θα συγκροτείται στη βάση της πολιτικής του διακήρυξης, άλλα και της ενιαίας στάσης και δράσης στα κρίσιμα μέτωπα της περιόδου.
8. Ενισχύουμε και αναδεικνύουμε την αναγκαία προσπάθεια για τη δημιουργία ενός αντιπολεμικού, αντιφασιστικού, αντιρατσιστικού ρεύματος που θα μπλοκάρει τους πολεμικούς σχεδιασμούς στην περιοχή μας, θα παλέψει ενάντια στα επεκτατικά σχέδια των αστικών τάξεων και θα υψώσει τείχος στο ρατσιστικό και εθνικιστικό δηλητήριο. Αναδεικνύουμε τον διεθνιστικό εργατικό χαρακτήρα από τον οποίο πρέπει να μπολιάζεται η απάντηση των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στη λαίλαπα του καπιταλισμού.
9. Στο πλαίσιο αυτό η δράση, οι πολιτικοί στόχοι, αλλά και η φυσιογνωμία του ΚΚΕ και της ΛΑΕ δεν δημιουργούν προϋποθέσεις για πολιτική συνεργασία με τις εν λόγω δυνάμεις. Από τη μία η υποτίμηση ανατρεπτικών αγώνων και στόχων και η υιοθέτηση μιας άνευρης καταγγελιολογίας από την πλευρά του ΚΚΕ, αποτελούν ένα μείγμα πολιτικής που έχει ενσωματώσει την ήττα και κινείται αποκλειστικά στην αναπαραγωγή και διατήρηση των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Με έναν τρόπο αποτελεί τον άλλο πόλο της διαχείρισης των πεδίων αναπαραγωγής της αστικής πολιτικής και όχι της υπέρβασής της. Όσον αφορά τη ΛΑΕ, η συνέχεια διατήρησης του κοινού σχήματος ΣΥΡΙΖΑ-ΛΑΕ στην περιφέρεια Θεσσαλίας (όπως και στην πλειοψηφία των περιφερειών και δήμων της χώρας), καθώς και η συνύπαρξη με εκπρόσωπο του υπερταμείου (Σταμπουλή), βασικού κρίκου του κυβερνητικού σχεδίου, αποτελεί σημείο της φυσιογνωμίας της διαχείρισης και της ημιτελούς διάρρηξης των σχέσεων με το σχέδιο που συγκρότησε ο ΣΥΡΙΖΑ και το οποίο τον έκανε κυβέρνηση. Από την άλλη η ενσωμάτωση πλευρών της εθνικιστικής ρητορείας του τελευταίου διαστήματος αποτελεί μια επικίνδυνη τακτική υποβάθμισης των εργατικών συμφερόντων και πρόσδεσης στο άρμα των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών, που τροφοδοτεί τους σχεδιασμούς ΝΑΤΟ κυβέρνησης κεφαλαίου. Τελικά, οι εμπειρίες μας δείχνουν ότι η διαχείριση δήμων από το ΚΚΕ (Χαΐδάρι, Καισαριανή, Πετρούπολη, Πάτρα) ή τη ΛΑΕ (Δραπετσώνα, Ν. Φιλαδέλφεια), ανεξαρτήτως των προθέσεών τους, μάλλον συμβολικές μόνο διαφορές είχε από τη διαχείριση των υπόλοιπων, και ασήμαντες κατακτήσεις, αποτυπώνοντας τη συνέχεια των βασικών κατευθύνσεων της αστικής πολιτικής (προγράμματα “κοινωφελούς εργασίας”, συνέχεια επιχειρηματικών σχεδίων -βλ. Μελισσανίδη- κτλ) .

Η συζήτηση για τη διάταξη των πολιτικών στρατοπέδων εν όψει των νέων γύρων μαχών, αλλά και των δημοτικών εκλογών πρέπει να αξιοποιήσει τόσο τη θετική όσο και την αρνητική εμπειρία των κοινωνικών μαχών στην πόλη μας. Αφετηρία μας αποτελεί το θετικό κεκτημένο της παρέμβασης του σχήματος της “Αριστερής Παρέμβασης” στην περιφέρεια Θεσσαλίας εδώ και περίπου 9 χρόνια, που δείχνει πως μπορεί να υπάρχει άλλος δρόμος στην αντιμετώπιση των πολιτικών ζητημάτων στην τοπική διοίκηση και άλλη μεθοδολογία δράσης πέρα από τη διαχείριση και την ενσωμάτωση. Στη βάση αυτή καλούμε όλους τους αγωνιστές που πρωτοστάτησαν στις συγκρούσεις με τις πτυχές της αστικής πολιτικής, καθώς και τα πολιτικά ρεύματα που στέκονται εχθρικά στα πολυποίκιλα κυβερνητικά σχήματα και τα αστικά επιτελεία, σε μια ανοιχτή συζήτηση για τη διαμόρφωση ενός μαχητικού προγράμματος πάλης και τη δημιουργία ενός δημοτικού σχήματος που θα σηκώσει το γάντι της μεγάλης αναμέτρησης της εποχής μας. Μακριά από λογικές επιλογής και ανάδειξης “προσωπικοτήτων “ επιδιώκουμε να κάνουμε μια κουβέντα σε βάθος για την ουσία των κοινωνικών προβλημάτων και για τη χάραξη μιας νικηφόρας τακτικής.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Μαγνησίας

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την εξέγερση του λαού της Γαλλίας

ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ ΤΟ ΒΟΥΗΤΟ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΩΝ ΣΕΙΣΜΩΝ

 

Όταν ο Μάρξ έγραφε ότι η Γαλλία είναι  χώρα της Ευρώπης που οι αντιθέσεις φτάνουν πιο γρήγορα από οποιαδήποτε άλλη στο απώγειό τους ίσως δεν φανταζόταν την επιμονή της γαλλικής κοινωνίας να τον δικαιώνει..

Το Παρίσι και όλη η Γαλλία φλέγεται. Φλέγεται κυριολεκτικά από τις μάχες που μαίνονται στα οδοφράγματα, στις μαθητικές και φοιτητιές καταλήψεις που εξαπλώνονται  και μεταφορικά από μια πρωτοφανή πολιτική κρίση, που βγήκε "ξαφνικά" στο φως της ημέρα και μέσα σε τρεις βδομάδες έφερε τα πάνω κάτω.

 

Στην Γαλλία υποτίθεται πως η αστική τάξη είχε φτιάξει το ιδανικό πολιτικό σκηνικό. Από την μια ο τραπεζίτης Μακρόν, ο ηγέτης της ΕΕ, με την άθλια νεοφιλελεύθερη πολιτική του να εμφανίζεται σαν ο εκπρόσωπος της "δημοκρατίας" και του "αντιφασισμού".  Από την άλλη η Λεπέν να θυμίζει διαρκώς ότι ο κεφάλαιο είναι έτοιμο για τις  πιο μαύρες ¨λύσεις" μέσα στην κρίση του. Η σοσιαλδημοκρατία, η ρεφορμιστική αριστερά και τα συνδικάτα που ελέγχουν αδύναμα ή και απρόθυμα να οργανώσουν πραγματική πάλη ενάντια στην πολιτική Μακρόν, με επιμονή και αποφασιστικότητα για την ανατροπή της..

 

Και ξαφνικά η είσοδος των "κίτρινων γιλέκων" φέρνει τα πάνω κάτω. Ένας αστάθμητος λαϊκός παράγοντας εισβάλλει με μαχητικότητα στο προσκήνιο. Πολλοί είπαν ότι το κίνημα είναι αντιφατικό και πράγματι είναι! Μέσα σ αυτό συμμετέχουν μεσαία και μικροαστικά στρώματα, τεράστιες πληβειακές μάζες, συντηρητικοί και με ακροδεξιές απόψεις και πρακτικές, η νεολαία,  αλλά και μετανάστες, εργάτες, η φτωχολογιά του χωριού και της πόλης! 

 

Μέσα στο κίνημα όπως και σε κάθε πραγματικό κίνημα διεξάγεται μάχη για την κατεύθυνση και την ηγεμονία και οι δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς στην Γαλλία που δρουν μέσα σε αυτό την δίνουν με όλες τους τς δυνάμεις..Η ριζοσπατικοποίηση του κινήματος, η τροπή του προς εργατικά αιτήματα, η τάση να "μην σταματήσει" στον συμβιβασμό που πρόσφερε ο Μακρόν, ξεμπρόστιασε την Λεπέν που εμφανίστηκε σαν αυτό που είναι! Η δύναμη του "νόμου και της τάξης", το μακρύ χέρι των τραπεζιτών και την ΕΕ, που κάλεσε σε σταμάτημα των αγώνων!! 

 

Μόνο με με την συμμετοχή και την μάχη αποκαλύπτεται ο ρόλος των πολιτικών δυνάμεων και όχι με την αποχή περιμένοντας τα "καθαρά" κινήματα, που δεν υπάρχουν ποτέ, όπως, για μια ακόμα φορά,  φαντασιώνεται το ΚΚΕ.

 

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ χαιρετίζει τον σκληρό αγώνα της γαλλικής εργατικής τάξης, της νεολαίας και όλων των λαϊκών στρωμάτων ενάντια στην καπιταλιστική επίθεση, τον Μακρόν, την Λεπέν και όλο το αστικό πολιτικό σύστημα! Όλα μέχρι τώρα δείχνουν πως η πάλη θα κλιμακωθεί θα μπει στους χώρους δουλειάς, στις σχολές και στα σχολεία. Θα γίνει απεργία και διαδήλωση και όχι μόνο στην Γαλλία, καθώς ήδη υπάρχουν σημάδια εξάπλωσης σε Βέλγιο και Ολλανδία. 

 

Χαιρετίζουμε την αντικαπιταλιστική αριστερά που δίνει σκληρή μάχη και παλεύει να πάρει το κίνημα ανατρεπτικά, αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά.

 

Το οικοδόμημα τρίζει από παντού..η οικονομική και πολιτική κρίση βαθαίνει..είμαστε αισιόδοξοι ότι οι ρωγμές που πολλαπλασιάζονται μπορούν να  γεννήσουν ένα νέο κύμα αγώνων και ελπίδων!

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Ολοι στην αντικυβερνητική, αντιπολεμική, αντιφασιστική, αντικαπιταλιστική συγκέντρωση και πορεία 06/12, 18.00, Θόλος (κτήριο Παπαστράτου)

Καμία σφαίρα δεν έπεσε από λάθος, ένοχοι η κυβέρνηση, οι μπάτσοι και το κράτος

Δέκα χρόνια μετά τη δολοφονία του 16χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικό, επειδή τον θεώρησε απειλή, ένας κοσμηματοπώλης και αστυνομικοί δολοφονούν τον Ζακ Κωστόπουλο, επειδή τον θεώρησαν απειλή. Πέντε χρόνια μετά τη χρυσαυγήτικη δολοφονία του μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν και του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, ο 63άχρονος Petrit Zifle Αλβανός εργάτης γης πέφτει νεκρός από σφαίρα χρυσαυγήτη στη Λευκίμμη, γιατί υπερασπίστηκε την αξιοπρέπεια του σε καυγά καφενείου που προκάλεσε το εθνικιστικό παραλήρημα του φασίστα δολοφόνου του. Καθημερινά στο στόχαστρο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, καθώς και όλου του αστικού πολιτικού συρφετού, εκτελείται το παρόν και το μέλλον εκατοντάδων χιλιάδων νέων, εργαζόμενων και ανέργων. Καθημερινά ακρωτηριάζονται η ζωή και τα όνειρα της τάξης που παράγει τον πλούτο, στον κοινωνικό πόλεμο που έχει εξαπολύσει η οικονομική ολιγαρχία και οι πολιτικοί της εκφραστές για να συνεχίσουν να τρώνε όλοι μαζί με χρυσά κουτάλια.

Αυτό τον κόσμο της ανελέητης εκμετάλλευσης, του σκοταδισμού και του ολοκληρωτισμού της καπιταλιστικής ανάπτυξης έβαλε στο στόχαστρο η εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Μια εξέγερση που πυροδοτήσε η δολοφονία του Αλέξη, αλλά οι διεργασίες της ήταν προϊόν της συσσωρευμένης κοινωνικής οργής απέναντι σε όσους επιδιώκουν τη διατήρηση αυτού του βάρβαρου κόσμου και της καπιταλιστικής κρίσης που είχε μόλις αρχίσει να δείχνει τα δόντια της. Αυτό τον κόσμο έχουμε σήμερα καθήκον να συντρίψουμε, βαθαίνοντας το ρήγμα της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Δεν χωρούν πλέον αυταπάτες πως χωρίς να έρθει αυτός ο κόσμος ανάποδα, οι μηχανισμοί που τον υποβαστάζουν (Ε.Ε., ΝΑΤΟ, ΔΝΤ, τράπεζες κοκ) και οι πολιτικοί - ιδεολογικοί μανδύες τους (εθνικισμοί, ναζιστικά και αστικά πολιτικά μορφώματα) θα συνεχίσουν να δολοφονούν στο Μάτι, στα νερά του Αιγαίου, στα κάτεργα της ελαστικής εργασίας. Θα συνεχίσουν να αρπάζουν τον παραγόμενο και δημόσιο πλούτο, μετατρέποντας σε αμύθητα συσσωρευμένα κέρδη το μόχθο από την εργασία μας, το νερό που τρέχει στις πηγές μας, τον αέρα που αναπνέουμε. Ποιος μπορεί να αρνηθεί αυτή την αλήθεια, όταν το παραπάνω τρίπτυχο της εκμετάλλευσης το ζούμε καθημερινά στο πετσί μας στην πόλη του Βόλου (και όχι μόνο...). Θα συνεχίσουν να μολύνουν τα μυαλά της νεολαίας που την καλούν να κάνει τουμπεκί μπροστά στο νόμο Γαβρόγλου, την ώρα που εθνικιστικές - ρατσιστικές κορώνες θα την προετοιμάζουν για αναλώσιμο υλικό στις εμπόλεμες ζώνες των συμφερόντων τους. Θα συνεχίσουν να φυλακίζουν καθαρίστριες και πλανώδιους μουσικούς, να πλειστηριάζουν τα σπίτια και τις ζωές των μεροκαματιάρηδων, την ώρα που ανενόχλητοι θα ληστεύουν και θα λεηλατούν ό,τι μπορεί να κεφαλοποιηθεί.

Το τελευταίο διάστημα η νεολαία τους έβγαλε τη γλώσσα, ανέβηκε πάνω στα κυβερνητικά τους γραφεία, έκανε καταλήψεις στα σχολεία και στα πανεπιστήμια, βγήκε στους δρόμους οργανώνοντας αντιεθνικιστικά συλαλλητήρια, δείχνοντας πως δεν τιθασεύεται, ούτε λοβοτομείται! Έτσι βαθαίνει το ρήγμα του Δεκέμβρη και γι αυτό στις 6/12 και φέτος θα είμαστε στους δρόμους, φωνάζοντας το όνομα του του Αλέξη, του Σαχζάτ, του Παύλου, του Petrit, της ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ για να οικοδομήσουμε το νέο κόσμο που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα όνειρά μας!

Ολοι/ες στην αντικυβερνητική, αντιπολεμική, αντιφασιστική, αντικαπιταλιστική συγκέντρωση και πορεία 06/12, 18.00, Θόλος (κτήριο Παπαστράτου)

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Μαγνησίας