Όλοι στα δικαστήρια του Βόλου την Τετάρτη 14/06 στις 09:00 για τη δίκη του διωκόμενου αντιφασίστα

Στο πλευρό κάθε αγωνιστή που πολεμάει το σύστημα της εκμετάλλευσης και του φασισμού

Άμεση απαλλαγή από όλες της κατηγορίες του αντιφασίστα συναγωνιστή

Όλοι στα δικαστήρια του Βόλου την Τετάρτη 14/06 στις 09:00

Η βιομηχανία διώξεων καλά κρατεί. Διεξάγονται δίκες και ασκούνται ποινικές διώξεις σε όλο το φάσμα των αντιστάσεων του λαϊκού κινήματος (αγωνιστές ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού στο Βόλο, ενάντια στους πλειστηριασμούς στη Θεσσαλονίκη, ενάντια στο Δίκτυο Ελευθέρων φαντάρων Σπάρτακος, ενάντια στο Τ. Θεοφίλου κτλ). Ο κοινοβουλευτικός ολοκληρωτισμός δείχνει τα δόντια του στον «εχθρό λαό», στον «εσωτερικό εχθρό» που απειλεί τη σταθερότητα της κοινωνικής εξαθλίωσης, επιχειρώντας να τρομοκρατήσει την κοινωνική οργή που ψάχνει να βρει δρόμος έκφρασης. Σε αυτή την κατεύθυνση υποτάσσεται και η δίκη του αντιφασίστα αγωνιστή που δικάζεται την Τετάρτη στις 14/6/2017 στα Δικαστήρια του Βόλου κατόπιν αυτεπάγγελτης δίωξης της αστυνομίας, μετά από «φωτογραφική» υπόδειξη του από το μηχανισμό της Χρυσής Αυγής, ο οποίος αποτυγχάνοντας να σπείρει τον τρόμο στην πόλη το Δεκέμβρη του 2012, έσπευσε στο προσφιλές και ασφαλές καταφύγιο των αστυνομικών και δικαστικών αρχών.   

            Το 2012 ήταν η περίοδος που όλα τα φασιστικά κατακάθια ενθαρρυμένα τόσο από την είσοδό τους στη βουλή, όσο και από την εκκωφαντική αμηχανία με την οποία τους αντιμετώπιζαι όλο το κοινοβουλευτικό πολιτικό φάσμα, αλλά και την εξόφθαλμη στήριξη από μια σειρά οικονομικών, μιντιακών και πολιτικών κέντρων, επιχειρούσαν να κερδίσουν τη μάχη των δρόμων και να αναλάβουν τον ιστορικό τους ρόλο ως τη σιδηρά φτέρνα του συστήματος. Μια πορεία που κορυφώθηκε με την μαφιόζικη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, αλλά παραμένει διαρκώς ανοιχτή στο βαθμό που εκτρέφεται μεθοδικά από την καπιταλιστική κυριαρχία. Σε αυτή τη βάση η μαζική αλληλεγγύη σε όποιον διώκεται για την αντιφασιστική του δράση αποτελεί μια ακόμη στιγμή της μάχης με το φασισμό και το ίδιο το σύστημα που τον γεννάει. 

Εξοργίζει το γεγονός πως αγωνιστές του αντιφασιστικού κινήματος, αλλά και άλλοι κοινωνικοί αγωνιστές φτάνουν με απίστευτη ευκολία στο ειδώλιο, με υποτιθέμενα ή ανύπαρκτα στοιχεία και η δολοφόνοι της Χρυσής Αυγής με πληθώρα στοιχείων κυκλοφορούν σαν «ευυπόληπτοι πολίτες». Η παραπάνω αντίθεση αποδεικνύει όμως και με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο τη συστημική ένταξη και εξάρτηση του φασισμού και το φόβο των κρατικών αρχών για το αντιφασιστικό και λαϊκό εργατικό κίνημα. Απατούμε την άμεση απαλλαγή του διωκόμενου αντιφασίστα από κάθε κατηγορία. Όπλο μας η αλληλεγγύη, Δύναμη μας ο συλλογικός αγώνας για μια κοινωνία χωρίς αφεντικά, εκμετάλλευση και φασισμό. 

Όλοι στα δικαστήρια του Βόλου την Τετάρτη 14/06 στις 09:00

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Μαγνησίας

13/06/2017

Ανακοίνωση για την αστυνομική επιχείρηση εναντίων του κινήματος υπεράσπισης της λαικής κατοικίας στη Θεσσαλονίκη

Η κυβερνητική / κρατική τρομοκρατία δεν θα σταματήσει την μάχη ενάντια στους πλειστηριασμούς λαϊκής κατοικίας.

Με κλιμάκωση της βίας και της καταστολής "απάντησε" η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ στην συνέχιση της μάχης του κινήματος κατά των πλειστηριασμών  της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας στην Θεσσαλονίκη, παρά τα αισχρά μνημονιακά μέτρα της θεσμοθέτησης των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών που ψήφισε και σπεύδει να εφαρμόσει δια του θλιβερού  κ Κοντονή η κυβέρνηση. 

Και επειδή με την αποφασιστική παρέμβαση του κινήματος και του Συντονισμού Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης απετράπησαν οι  πλειστηριασμοί και την Τετάρτη 07.06, η αστυνομία έσπευσε μέσα στα άγρια μεσάνυχτα να αναζητήσει στα σπίτια τους μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ  «δι’ υπόθεσιν των», θυμίζοντας σκοτεινές μέρες για τις λαϊκές ελευθερίες. 

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βρίσκεται σε ένα άνευ προηγουμένου αυταρχικό κατήφορο. Αλήθεια δεν ντρέπονται καθόλου οι "πάλαι ποτέ" "δικαιωματικοί" του ΣΥΡΙΖΑ,  που υλοποιούν τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, που στέλνουν ανθρώπους στην φυλακή με "αποδεικτικά"  μισό DNA που θα ντρέπονταν να τα χρησιμοποιήσουν και οι ...αμερικανοί, που προωθούν την αναθεώρηση της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας σύμφωνα με τις απαιτήσει της "Πρεσβείας", που απειλούν ότι θα "τελειώνουν με τις καταλήψεις για τους πρόσφυγες"(!!) και δεν έχει τέλος ο κατάλογος..

Γίνεται φανερό ότι με τα ΜΑΤ, τους εισαγγελείς και τις χουντικού τύπου «νυχτερινές επισκέψεις», η κυβέρνηση βάζει στο στόχαστρο  και όσους/όσες στέκονται εμπόδιο στα σχέδια ξεπουλήματος της δημόσιας ή λαϊκής περιουσίας. Και τι νομίζουν ο Τσίπρας, ο Τόσκας και ο Κοντονής ότι θα πετύχουν αυτοί να καταστείλουν τις αντιστάσεις  αποδεικνύοντας στα ντόπια και ξένα αφεντικά τους ότι είναι πιο "αποτελεσματικοί" από τους Σαμαροβενιζέλους;

Ας τους επαναλάβουμε λοιπόν ότι δεν θα υλοποιηθεί η τόσο "ευγενική" τους  φιλοδοξία. Θα καταλήξουν και αυτοί στα σκουπίδια όπως οι άλλοι. Το εργατικό και λαϊκό κίνημα θα τους εμποδίσει όχι μόνο να εφαρμόσουν την άθλια πολιτική τους αλλά και να συνεχίσουν να μαγαρίζουν έννοιες βαμμένες με αίμα, όπως αυτή της αριστεράς! 

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με αφορμή το θάνατο του Κ. Μητσοτάκη

ΚΑΜΙΑ ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΓΡΙΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΥ!

Ο θάνατος του πρώην πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Μητσοτάκη έχει γίνει αφορμή από το πρωί για μια τεράστια εκστρατεία "αγιοποίησης", "δικαίωσης" και "ηρωοποίησης" της ζωής και της πολιτικής του πορείας, από την πλευρά των καθεστωτικών κομμάτων και των αστικών μέσων μαζικής "ενημέρωσης". Ουσιαστικά εκστρατεία άθλιας προσπάθειας δικαίωσης της βάρβαρης νεοφιλελεύθερης πολιτικής που ασκείται στην χώρα μας εδώ και δεκαετίες!

Ο Κ. Μητσοτάκης ήταν πάντα ο άνθρωπος για "όλες τις δουλειές" της άρχουσας τάξης. Αρχιτέκτονας της βρώμικης αποστασίας του ’65, "γεφυροποιός" της χούντας με το βασιλιά και τον αστικό πολιτικό κόσμο, αρχιερέας του πιο άγριου νεοφιλελευθερισμού που έβαψε τα χέρια του με το αίμα του αγωνιστή καθηγητή Ν. Τεμπονέρα ως ηθικός και πολιτικός υπεύθυνο της δολοφονίας του από τις ορδές των οπαδών του οννεδιτών το 1991. Ήταν αυτός που εισήγαγε για πρώτη φορά τη λέξη «λαθρομετανάστης» στον δημόσιο λόγο, που έστειλε φρεγάτες στον Κόλπο κάνοντας τη χώρα συνένοχη σε μια άθλια ιμπεριαλιστική εκστρατεία, που πριμοδότησε με κάθε τρόπο τον εθνικισμό και τον ρατσισμό, ήταν ο πρωθυπουργός που είπε στα σώματα ασφαλείας «το κράτος είστε εσείς».

Όσες αγιογραφίες κι αν του στήσουν, ο λαός θα τον θυμάται πάντα ως αποστάτη, ως έναν πολιτικό που μεταπήδησε από κόμμα σε κόμμα με βάση τις ορέξεις των ντόπιων και των ξένων αστικών τάξεων, θα θυμάται τον ρόλο του στα γεγονότα του 1989, θα θυμάται την θατσερική πολιτική του απέναντι σε όλους τους εργζόμενους,  ως συμμέτοχο στο σκηνικό διαπλοκής και διαφθοράς. Θα τον θυμούνται ιδιαίτερα οι ΕΑΣίτες που ανέτρεψαν την ιδιωτικοποίηση των αστικών συγκοινωνιών της Αθήνας αλλά και οι νεολαίοι που πρωταγωνίστησαν στο πολύμηνο κύμα καταλήψεων σχολείων και πανεπιστημίων του 1990 - 91. 

Το γεγονός ότι σήμερα η νεοφιλελεύθερη πολιτική, την οποία με κάθε μέσο υποστήριξε ο Κ. Μητσοτάκης, έχει γίνει η εφαρμοσμένη πολιτική τόσο του δικού του κόμματος, της ΝΔ, όσο και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, δεν τον δικαιώνει. Ίσα ίσα αποδεικνύει τη φτώχεια που θα είχε επιβληθεί εδώ και δεκαετίες αν ο εργαζόμενος λαός δεν είχε ανατρέψει τη λαίλαπα των ιδιωτικοποιήσεων που είχε βάλει μπροστά.

Όσες αγιογραφίες και αν του ετοιμάσουν, οι αγώνες που σφράγισαν την περίοδο της πρωθυπουργίας του θα επαναληφθούν θα συνεχιστούν και θα δικαιωθούν, μέχρι να τελειώσουμε και με αυτό το σύστημα που γεννάει Μητσοτάκηδες, μνημόνια, πολέμους και ρατσισμό.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για το πογκρόμ προληπτικής δίωξης της ελεύθερης έκφρασης, με αφορμή την επίθεση στον Λ. Παπαδήμο

Κανένα πιστοποιητικό οδύνης

 Αντίσταση στην προληπτική δίωξη της ελεύθερης έκφρασης

Τα τελευταία 24ωρα, μετά το περιστατικό Παπαδήμου, το αστικό σύστημα ξαναζέστανε για πολλοστή φορά το χιλιοπαιγμένο «καταδικάζεις τη βία;» στον φούρνο των μιντιακών μικροκυμάτων. Το έργο ξεκίνησε με απαίτηση πιστοποιητικών οδύνης για την επίθεση ενάντια στον –κατά την δική τους έκφραση- «καλύτερο πρωθυπουργό Λ. Παπαδήμο» και έφτασε ως την παραγγελία «διερεύνησης αναρτήσεων» στα κοινωνικά δίκτυα για τον –κατά τη γνώμη τους- «καλύτερο τραπεζίτη» Γ. Στουρνάρα.

Δηλαδή προληπτική έρευνα και απειλές διώξεων λόγω έκφρασης άποψης!

Δεν φτάνει να διαχωρίζεται κανείς από πράξεις ατομικής βίας, πρέπει και να λυπάται για τον δοτό πρωθυπουργό και να αγαπάς τον κεντρικό τραπεζίτη και πρώην υπουργό οικονομικών, μαζί με όλο τον εσμό των μνημονιακών κομμάτων που διαλύουν μια ολόκληρη χώρα!

Όλοι αυτοί οι διάπυροι υπερασπιστές της «ανθρώπινης ζωής»,  δεν έδειξαν την ίδια ευαισθησία για το εργατικό ατύχημα στον Ασπρόπυργο, για τις χιλιάδες αυτοκτονίες, για τις εκατοντάδες χιλιάδες σακαταμένες ζωές των μνημονίων.

Όλοι αυτοί οι διάπυροι υπερασπιστές της «ανθρώπινης ζωής» στηρίζουν με τον πιο γλοιώδη τρόπο την βάρβαρη αυτή πολιτική, και σήμερα  βρίσκουν απλά αφορμή για να επιβάλλουν την ιδεολογική τους τρομοκρατία, την σιωπή, να χτυπήσουν  εν της γενέσει του το νέο κύμα αντιστάσεων που φουντώνει ενάντια σε νέα και παλιά μνημόνια, ενάντια σε παλιούς και νέους μνημονιακούς.

Όλοι αυτοί οι διάπυροι υπερασπιστές της «ανθρώπινης ζωής», από κοινού με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, δεν ενοχλούνται από το ότι η Χρυσή Αυγή ανενόχλητη σπέρνει το μίσος απέναντι σε κατατρεγμένους πρόσφυγες και μετανάστες και ήδη στην Γκορυτσά Ασπροπύργου νέα πογκρόμ στήνονται, την ίδια στιγμή που σέρνει την ΠΟΣΠΕΡΤ στα δικαστήρια γιατί οι εργαζόμενοι πήραν την ευθύνη να μην μεταδίδονται από την ΕΡΤ κηρύγματα μίσους!

Στο ίδιο σκηνικό εντάσσεται και η πρωτοβουλία του Γ. Στουρνάρα να κάνει αναφορά στον υπουργό ΠΡΟΠΟ Ν. Τόσκα για 10 προφίλ χρηστών μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Ο Ν. Τόσκας ασμένως έστειλε την υπόθεση στην Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και ο εισαγγελέας ζήτησε την διερεύνησή τους, αποδεικνύοντας ότι το κεφάλαιο, η κυβέρνηση και η δικαστική εξουσία αναζητούν τα νέα «εγκλήματα» της σκέψης, αναζητούν προληπτικούς τρόπους για να καταπνίξουν αυτό που τους φοβίζει: την οργή του εργαζόμενου λαού εναντίον τους.

Ως ΑΝΤΑΡΣΥΑ, σε αυτό το δυστοπικό σκηνικό ανελέητης επίθεσης του Κράτους και του Κεφαλαίου, εννοείται ότι θα καταδικάσουμε τη βία. Θα καταδικάσουμε τη βία απέναντι στους εργαζομένους, στους ανέργους, τους επισφαλώς και μερικώς απασχολούμενους, στους πρόσφυγες και σε κάθε θύμα των πολιτικών τους.

Ασφαλώς θα ευχηθούμε ταχεία ανάρρωση και θα σταθούμε αλληλέγγυοι με κάθε μέσο και τρόπο, στους προαναφερθέντες εργάτες και σε κάθε εργάτη που αναλώνει και τη ζωή του για τα κέρδη τους.

Νέα ιδιώνυμα και πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης δεν δίνουμε. Θα σταθούμε απέναντι σε κάθε προσπάθεια δίωξης και ποινικοποίησης της ελεύθερης έκφρασης και της σκέψης.

Έφτιαξαν μια «δημοκρατία» που μας εξοβελίζει στο κοινωνικό περιθώριο, μας γεμίζει με στερήσεις και υποχρεώσεις με αναμνήσεις αλλοτινών δικαιωμάτων, παλεύουμε για τη μόνη αληθινή δημοκρατία μας, που δε τους χωρά.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Ανακοίνωση της Αριστερής Παρέμβασής στη Θεσσαλία για την προ ημερησίας διάταξης συζήτηση του περιφερειακού συμβουλίου της 30ής Μαίου σχετικά με την καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ

Να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους

για την προ ημερησίας διάταξης συζήτηση του περιφερειακού συμβουλίου σχετικά με την καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ

1.                  Ποια είναι η ΑΓΕΤ;

Είναι το εργοστάσιο που από τη δεκαετία του ’80 ακόμα, αποτέλεσε τον πρόδρομο ή αλλιώς το πεδίο πειραματισμού όλων των καπιταλιστικών «καινοτομιών» και δογμάτων. Εκεί επιλέχτηκε να γίνουν τα πρώτα πειράματα ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικών τομέων της οικονομίας, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Εκεί μεγαλούργησε και μεγαλουργεί το καθεστώς των εργολαβικών εργαζόμενων, που αποτέλεσε τον πρόδομο όλου του σύγχρονου εργασιακού σφαγείου. Εκεί απέκτησε ψυχή και σώμα ο υποταγμένος και εργοδοτικός συνδικαλισμός, τελευταίο έργο του οποίου αποτελεί η χαφιέδικη καταγγελία επαγγελματιών του Βόλου που αντιτίθονταν στην καύση RDF.    Το ίδιο εργοστάσιο επιλέγεται σήμερα για να νομιμοποιηθεί στο βωμό του κέρδους ένας από τους πιο χυδαίους εκβιασμούς που ήδη έχουν αρχίσει να ψελλίζουν διάφοροι καλοθελητές: Ή δηλητήριο για όλους μέσα σε μια εργασιακή και περιβαλλοντική κόλαση ή δουλειά για κανέναν.

2.                  Ποια είναι η Lafarge;

Ο γαλλο-ελβετικός κολοσσός της βιομηχανίας τσιμέντου (κατέχει από το 2001 την πλειοψηφία των μετοχών της ΑΓΕΤ Ηρακλής) που απαντώντας σε μηνυτήρια αναφορά για επιχειρηματικές συναλλαγές με τον ISIS, παραδέχθηκε ότι, προκειμένου να συνεχίσει τις δραστηριότητές της η συριακή μονάδα της εταιρείας, χρηματοδότησε μεσάζοντες για να έρθουν σε συμφωνία με ομάδες ενόπλων, οι οποίοι βρίσκονταν υπό διεθνή αποκλεισμό. Αποδεδειγμένα λοιπόν ένα αδίστακτο καπιταλιστικό μεγαθήριο, που δε διστάζει να αξιοποιήσει και τα πλέον χυδαία και δολοφονικά μέσα για την περιφρούρηση των κερδών του.

3.                  Ποια είναι η κυρίαρχη αφήγηση για τη διαμόρφωση της σημερινής κατάστασης;

Όταν το 2013 (25/07/2013) συζητιόνταν για πρώτη φορά στο περιφερειακό συμβούλιο η καύση σκουπιδιών («εναλλακτικών καυσίμων») από την ΑΓΕΤ, όλα παρουσιάζονταν ως μια «καινοτομία» που λίγο πολύ θα συνέβαλε θετικά στη λύση όλων των περιβαλλοντικών προβλημάτων, από το φαινόμενο του θερμοκηπίου, μέχρι την εξοικονόμηση χώρου στους ΧΥΤΑ και την εξοικονόμηση φυσικών πόρων (βλ. σελ. 8 απ. πρακτικού 13/25-07-2013 Αρ. Πρ. 1254). Έτσι εγκρίνεται η καύση σκουπιδιών με πλειοψηφία, η οποία συγκροτείται από τις παρατάξεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, των Οικολόγων και των τότε ακροδεξιών (επ. Α. Ροντούλης), καταψηφιζόμενη μόνο από τους περιφερειακούς συμβούλους της Αριστερής Παρέμβασης, του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ (του αντιπολιτευόμενου…). Η απόφαση αυτή ανοίγει την πόρτα και δίνει το «πράσινο φως» για την έκδοση της ΑΕΠΟ184437/10.01.2014 από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (υπουργός Γ. Μανιάτης), η οποία αυξάνει και τις κατηγορίες «εναλλακτικών καυσίμων» (από 7 σε 25). Η δε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, με την τελευταία απόφαση του υπουργού Γ. Σταθάκη (ΑΕΠΟ 52269/22-02-2017), παρέχει λιμενικές διευκολύνσεις στην ΑΓΕΤ, προκειμένου να εισάγει σκουπίδια από άλλες περιοχές (ή το εξωτερικό). Με αυτό τον τρόπο απαλλάσσει την εταιρία από το οικονομικό βάρος της μεταφοράς των εν λόγω καυσίμων με φορτηγά, αφού πλέον θα μπορεί να τα μεταφέρει με πλοία, ανεβάζοντας τα όρια της καύσης «εναλλακτικών καυσίμων», από τους 7.386 τόνους που έκαιγε πειραματικά μέχρι σήμερα, στα όρια που διαμορφώθηκαν μέσω των συνεχών τροποποιήσεων στην ΑΕΠΟ (η ΑΓΕΤ έχει άδεια για καύση περίπου 590.000 τόνων διαφόρων κατηγοριών «εναλλακτικών καυσίμων»). Το όνειρο που πολλοί υπόσχονταν μετατρέπεται σε εφιάλτη. Οι κρίκοι της αλυσίδας που δημιούργησαν αυτή την ωρολογιακή βόμβα, συμπληρώνοντας ο ένας το έργο του άλλου, επιχειρούν να απαλλαχτούν από την ευθύνη που τους βαραίνει. Κοινός τόπος όμως παραμένουν τα αδιατάραχτα συμφέροντα της Lafarge.

4.                  Άνθρωποι πειραματόζωα στο βωμό του κέρδους;

Η εισήγηση της περιφερειακής αρχής (Αρ. πρ. 1011/24-05-2017) και της κ. Κολυνδρίνη ουσιαστικά λέει «ας το κάψουμε, μέχρι να δούμε αν σκοτώνει» (σελ 11 «Αν από τη χρήση του προκύπτει επικινδυνότητα για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία, πρέπει να  διακοπεί η καύση του συγκεκριμένου δευτερογενούς καυσίμου. Αλλά θα πρέπει να υπάρχουν στοιχεία γι’ αυτό και απόψεις τεκμηριωμένες»). Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη πως βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μεγάλο κοινωνικό και οικονομικό πείραμα σε βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας στο οποίο υπάρχουν οριοθετημένα στρατόπεδα. Εκείνο του πολυεθνικού ομίλου και των συμμάχων του και εκείνο του μεγάλου κομματιού της λαϊκής πλειοψηφίας που αντιμετωπίζεται σαν αναλώσιμο υλικό. Θέσεις ενδιάμεσες δεν υπάρχουν: Η θα χάσει η εταιρία την ευκαιρία να παράγει πιο φτηνά ή θα κοστολογηθεί πιο φθηνά η ζωή των ανθρώπων μιας ολόκληρης περιοχής.   

5.                  Τι λένε οι αριθμοί;

Με βάση τις άδειες τετραπλασιάζεται το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο του ολικού οργανικού άνθρακα (TOC) στα καυσαέρια των τσιμεντοκλιβάνων από 10 mg/m3 σε 40mg/m3, ενώ παραμένει ο τετραπλασιασμός του SO2 από 50 mg/m3 σε 200 mg/m3. Οι «αυστηροί έλεγχοι» που επικαλούνται όλοι, δεν προβλέπουν τη μέτρηση των οξειδίων του βαναδίου και ταυτόχρονα δεν καταγράφονται οι εκπομπές των μικροσωματιδίων (pm10 και pm2,5). Τα πτητικά ιχνοστοιχεία, ο υδράργυρος και το θάλλιο κατά το μεγαλύτερο μέρος τους απελευθερώνονται στην ατμόσφαιρα, ενώ για το σημαντικότερο πρόβλημα που είναι οι διοξίνες (από τις πλέον επικίνδυνες ενώσεις), δεν έχουν προσδιοριστεί κατώτερα όρια, κάτω από τα οποία να διασφαλίζεται ότι δεν υπάρχουν αρνητικές συνέπειες.

6.                  Τι πρέπει να γίνει;

Καμία παραγωγική μονάδα δε θα σέβεται ούτε το περιβάλλον ούτε την ανθρώπινη εργασία, αν τελικά δεν επιχειρεί να υπηρετήσει έναν ευρύτερο κοινωνικό ρόλο, ενάντια στα δόγματα της ανταγωνιστικότητας και του κέρδους. Το μόνο που μπορεί να πετύχει τη διατήρηση και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, με αξιοπρεπείς όρους  δουλειάς και με σεβασμό στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία είναι η αλλαγή της θέσης των εργαζόμενων μέσα στην παραγωγή και η δημόσια-κοινωνική ιδιοκτησία, με συνθήκες εργατικού και κοινωνικού ελέγχου, των μεγάλων παραγωγικών μονάδων όπως η ΑΓΕΤ. Σε αυτή την κατεύθυνση πρέπει να στοχεύει και ο περιορισμός της ασυδοσίας της εργοδοσίας, αναπόσπαστο κομμάτι του οποίου είναι στην περίπτωση της ΑΓΕΤ και η ρητή απαγόρευση καύσης σκουπιδιών.

Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

Ανακοίνωση της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία για την εναλλαγή του περιφερειακού της συμβούλου

Ανακοίνωση για την εναλλαγή του περιφερειακού συμβούλου της Αριστερής Παρέμβασης

Εναλλαγή στα πρόσωπα, σταθερότητα στην πολιτική και στις αξίες μας

Από τη συνεδρίαση της 26^ης Απριλίου, η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία εκπροσωπείται στις συνεδριάσεις του περιφερειακού συμβουλίου από το νέο περιφερειακό σύμβουλο Αντώνη Αδάμου. Στα μέσα της θητείας του περιφερειακού συμβουλίου, η Αριστερή Παρέμβαση, με συνέπεια στις αρχές και τις αξίες που πρεσβεύει και μετά από δημοκρατικές διαδικασίες του περιφερειακού της σχήματος σε ολομελειακές διαδικασίες, αποφάσισε την εναλλαγή του εκπροσώπου της και εκλεγμένου περιφερειακού συμβούλου Στάθη Ντούρου. Η απόφαση αυτή, που αποτελεί και θετικό κεκτημένο και της προηγούμενης θητείας μας στο περιφερειακό συμβούλιο (Νοέμβρης 2010 – Αύγουστος 2014), επιχειρεί να οριοθετηθεί και να συγκρουστεί με την αστική θέση περί πολιτικής και εκπροσώπησης. Για εμάς η πολιτική δεν είναι έργο των «ειδικών», των «ειδημόνων» και των «παραγόντων», δεν εκφράζεται με το «σφιχταγκάλιασμα» στις αιρετές θέσεις που προκύπτουν μέσα από τις εθνικές, τις τοπικές εκλογές και τις εκλογές σε συλλόγους και σωματεία, αλλά μέσα από την ίδια τη δυνατότητα της θιγόμενης πλειοψηφίας να εκφράζει με συλλογικά οργανωμένο τρόπο τη βούληση της και τις ανάγκες της. Με αυτή την αφετηρία εξάλλου η αντίθεσή μας στον Καλλικράτη, και σε όλη τη διοικητική διάρθρωση του σύγχρονου καπιταλιστικού κράτους, δεν αφορά μόνο τις πολιτικές δυνάμεις που διαχειρίζονται αυτή την εξουσία, αλλά και την ίδια της τη φύση, η οποία μετατρέπει τους ανθρώπους σε εκτελεστές εντολών (σχεδόν πάντα εναντίον του υλικού τους συμφέροντος) και σε αδύναμα όντα που για να λύσουν από το πιο απλό μέχρι το πιο σύνθετο πρόβλημα πρέπει να το αναθέσουν σε κάποιον από τους κύκλους της κυρίαρχης πολιτικής (δημάρχους, βουλευτές, πρωθυπουργούς κτλ).

Επιδίωξη μας είναι η εργαζόμενη πλειοψηφία να αρχίσει να οικοδομεί τα δικά της όργανα πολιτικής, σε αντιπαράθεση με εκείνα του αστικού κράτους. Αυτό είναι που ονομάζουμε οργανωμένος λαός. Όργανα που θα αντλούν τις ιστορικές τους ρίζες από τις καλύτερες παραδώσεις της «λαϊκής αυτοδιοίκησης» και των «λαϊκών συνελεύσεων», που γεννήθηκαν στα ελεύθερα Βουνά τη δεκαετία του 40 και μικρογραφίες τους έδωσαν δύναμη σε όλους τους μετέπειτα αγώνες του λαού μας. Όργανα που θα εξελίσσουν δημιουργικά τη θετική παρακαταθήκη των λαϊκών συνελεύσεων, των εργατικών λεσχών, δομών αλληλεγγύης, ζωντανών πρωτοβάθμιων εργατικών σωματείων, συνεταιρισμών και μορφών κολεκτίβικης διαχείρισης, που ξεπήδησαν τα τελευταία χρόνια μέσα από τους πολύμορφους αγώνες.  Όργανα που θα επιχειρούν να απαντήσουν σε όλα τα κοινωνικά, οικονομικά και πολιτικά ζητήματα της σημερινής εργατικής τάξης και της νεολαίας και ως τέτοια θα είναι εχθρικά προς κάθε έκφανση της αστικής πολιτικής. Με την εναλλαγή που επιλέγουμε να κάνουμε σε περιφερειακά και δημοτικά συμβούλια, σε σωματεία και ομοσπονδίες και όπου εκλέγονται άνθρωποι της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, δεν επιδιώκουμε να βελτιώσουμε τους αστικούς θεσμούς. Επιδιώκουμε να μπολιάσουμε τη λαϊκή συνείδηση με έναν άλλο κώδικα αξιών και τελικά μια συνολικά διαφορετική αντίληψη για την πολιτική και τη συλλογική έκφραση.    

Η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία συγκροτήθηκε το 2010. Η παρέμβαση μας αυτά τα χρόνια βασίστηκε γύρω από 4 βασικούς πυλώνες. Πρώτον την ανάγνωση του στρατηγικού ρόλου που παίζει η Ε.Ε. στη συγκρότηση της σύγχρονης αστικής πολιτικής, άρα και την ανάγκη σύγκρουσης με τα ιερά και τα όσια αυτής, ως βασική προϋπόθεση μιας παρέμβαση που να μπορεί να εξηγεί τις κινήσεις του αντίπαλου στρατοπέδου και να καταφέρει πλήγματα σε βασικούς πυλώνες του σχεδίου του, προκειμένου να μπορέσουν να ανοίξουν δρόμοι κατάκτησης όρων αξιοπρεπούς διαβίωσης για την κοινωνική πλειοψηφία. Δεύτερον την ψηλάφηση και την περιγραφή των βασικών αναγκών των εργαζομένων και την αναγκαία σύγκρουση που πρέπει να υπάρχει με το καπιταλιστικό οικοδόμημα, προκειμένου να υλοποιηθούν στη βάση ενός προγράμματος ρήξης και ανατροπής με κατεύθυνση τη θεμελίωση μιας άλλης κοινωνίας. Τρίτον μια αντιδιαχειριστική και τελικά αντιθεσμική αντίληψη, αντίληψη συνολικά αντιπολιτευόμενη στο σύστημα και τους εκφραστές του, που δεν επιδιώκει να γίνει η αριστερή εκδοχή στο ευρύτερο κάδρο της αστικής συνέχειας, αλλά να αναδείξει μια άλλη μεθοδολογία, τόσο στις μορφές όσο και στην κατεύθυνση των διεκδικήσεων, προκειμένου ο λαός με τα δικά του όργανα επιβολής της θέλησης του να απαντά στις ανάγκες του όχι με βάση το καπιταλιστικά εφικτό, αλλά το κοινωνικά αναγκαίο. Τέταρτον την ίδια τη δυνατότητα των πολύμορφων κινημάτων να καθορίζουν τα ίδια τη συζήτηση όσο και τις αποφάσεις των θεσμικών οργάνων, σε μια κατεύθυνση τελικά κατάργησης του ρόλου τους και διεκδίκησης με όρους πολιτικού εκβιασμού.

            Στη βάση αυτή εκτιμάμε πως κατορθώσαμε σε μεγάλο βαθμό να υπηρετήσουμε τους στόχους που θέσαμε και να διεκδικούμε δίκαια τον τίτλο της μοναδικής αντιπολίτευσης εντός και εκτός του περιφερειακού συμβουλίου, όπου στο μέτρο των δυνατοτήτων μας ταράξαμε αρκετές φορές τα ήρεμα νερά της συναίνεσης των συμβουλίων. Κορυφαίες στιγμές σε αυτή την πορεία των 2,5 χρόνων από τις εκλογές του 2014 ήταν η πολιτική σύγκρουση στην τελετή ορκωμοσίας του περιφερειακού συμβουλίου, το μπλοκάρισμα της δημιουργίας καταδυτικών πάρκων και της ιδιωτικοποίησης του αιγιαλού και της θάλασσας με την καθοριστική παρέμβαση των ψαράδων και των τοπικών κοινωνιών, η αντιπαράθεση για τους διωκόμενους από τους εργολάβους του νοσοκομείου Τρικάλων, η αντιπαράθεση μας με τη Χ.Α., καθώς και η ανάδειξη μιας σειράς κρίσιμων κοινωνικών ζητημάτων (κλείσιμο εργοστασίων, μεταναστευτικό, ΕΛΓΑ, δίωξη 5 φοιτητών από ιταλικές αρχές, δασικοί χάρτες κτλ). Με βάση αυτές τις θέσεις, τις αξίες και παρακαταθήκες συνεχίζουμε, επιχειρώντας να συμβάλουμε με καθοριστικό τρόπο στη μάχη του λαού μας για την ανατροπή της καπιταλιστικής κυριαρχίας και τη θεμελίωση μιας ζωής ελεύθερης.

Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

Ανακοίνωση των τοπικών επιτροπών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Θεσσαλία για την νέα ΚΥΑ κοστολόγησης και τιμολόγησης του νερού

Νερό χρυσοπληρωμένο για το λαό και δωρεάν για το κεφάλαιο

«Σκοπός της παρούσας απόφασης είναι οι γενικοί κανόνες κοστολόγησης και τιμολόγησης των υπηρεσιών ύδατος ………ώστε να επιτυγχάνεται η βιώσιμη χρήση και η κατάσταση των υδάτων». (Νομοθεσία για την χρήση του νερού: ΦΕΚ Β΄1751/22-5-2017) Καλά καταλάβατε. Από εδώ και πέρα το νερό θα χρυσοπληρώνεται: ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΡΗΣΤΩΝ. Είναι κάτι σαν το 4ο μνημόνιο που ψήφισε η κατάπτυστη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ σε συμφωνία με ΕΕ-ΔΝΤ-κεφάλαιο –εργοδοσία. ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ.

 Μέσω του εν λόγω τερατουργήματος, η  κυβέρνηση μας λέει ουσιαστικά, ότι για την κατάσταση που επικρατεί στα νερά φταίει που τόσα χρόνια το κράτος δε χρέωνε ακριβότερα τη χρήση των φυσικών αγαθών. Φαίνεται δεν έχει ακούσει τίποτα τόσα χρόνια για τις χιλιάδες λαϊκές οικογένειες που έχουν απλήρωτους λογαριασμούς νερού στο σπίτι τους λόγω οικονομικής αδυναμίας. Δεν έχει ακούσει για τους χιλιάδες αγρότες που δεν έχουν να πληρώσουν το νερό άρδευσης και δεν μπορούν να παράγουν. Ξεχνάει η κυβέρνηση να μιλήσει για τα πραγματικά προβλήματα στη διαχείριση των υδάτων, που έχει συνέπεια την τεράστια απώλεια αυτού του φυσικού αγαθού. Ξεχνάει να μας πει για τα ανύπαρκτα εγγειοβελτιωτικά έργα που θα μειώσουν τις απώλειες νερού, οι οποίες είναι τεράστιες. Το τριτοκοσμικό σκηνικό των ανοιχτών δικτύων άρδευσης σε σημαντικό μέρος του Θεσσαλικού κάμπου και η ανυπαρξία «inverter» σε χιλιάδες γεωτρήσεις αποτελεί εξάλλου μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί από κανέναν. Ξεχνάει η κυβέρνηση να μας πει ότι τα ήδη υπάρχοντα έργα έχουν παλιώσει τόσο πολύ που είναι στα όρια της κατάρρευσης. Ξεχνάει να μας πει ότι η συντήρηση των έργων αυτών έχει να γίνει πολλά χρόνια. Ότι η διαχείριση της πλειοψηφίας των έργων έχει μεταφερθεί στους δήμους των οποίων η χρηματοδότηση έχει μειωθεί δραματικά και έχουν ήδη μεταφέρει το κόστος της όποιας συντήρησης στους πολίτες. Η μετουσίωση δε των ΕΣΠΑ σε κυρίαρχη και ίσως μοναδική πηγή χρηματοδότησης, έχει καταστήσει την οποιαδήποτε κατασκευή εγγειοβελτιωτικού έργου αποκλείστηκα ένα αλισβερίσι για την ενίσχυση των οικονομικών ροών των μεγάλων κατασκευαστικών ομίλων, καθώς δεν ανταποκρίνονται σε κανέναν σχεδιασμό τόσο για τη διαχείριση των υδάτων, όσο και για τις καλλιεργητικές ανάγκες και προτεραιότητες.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν απλά την πρόφαση και το «πέπλο» για να κρυφτεί η πραγματική βούληση της κυβέρνησης που δεν  είναι άλλη από την πλήρη ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ και συνολικά όλων των φυσικών αγαθών. Την επικύρωσε εξάλλου με το 4ο μνημόνιο, στο οποίο κάνει δώρο στο ιδιωτικό κεφάλαιο, όλες τις υποδομές ύδατος μέσω των υδροηλεκτρικών φραγμάτων και λιμνών. Και βέβαια μαζί με την ιδιωτικοποίηση αυξάνει και τις χρεώσεις νερού προς τους χρήστες του , ώστε το κεφάλαιο να βγάλει περισσότερα.

Εμείς από της πλευρά μας λέμε ότι το νερό είναι δημόσιο αγαθό ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ. Καλούμε όλους τους πολίτες και τους αγρότες, να κηρύξουν ανυπακοή στην απόφαση της κυβέρνησης και πόλεμο σε όποιον προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί δημόσια έργα ύδατος. Καλούμε όλους σε ένα συντονισμένο αγώνα από τα κάτω, απέναντι σε όλες τις πολιτικές της Κυβέρνησης –ΕΕ-κεφαλαίου , οι οποίες μας οδηγούν στην εξαθλίωση. Να μη μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. απέναντι σε ότι αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς και εναντίον μας. Να βάλουμε τις ανάγκες μας και τη ζωή μας πάνω από τη μηχανή του χρέους που καταβροχθίζει τον πλούτο που παράγουμε, από τα πλεονάσματα , στο βωμό των οποίων θυσιάζονται οι κοινωνικές δαπάνες και τα δικαιώματα μας, από τους νόμους των αγορών και των τραπεζών που μας ξεζουμίζουν. Από τις απαιτήσεις των νέων «επενδυτών» και της συγκέντρωσης της γης και της παραγωγής σε λίγα χέρια. Να βάλουμε τις ανάγκες μας και τη ζωή μας πάνω αλλά και απέναντι στη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που βρίσκεται -χρόνια τώρα, αλλά και στην εποχή των μνημονίων- πίσω από κάθε αντιαγροτικό μέτρο. Υπάρχει ζωή και έξω από το ευρώ και την Ε.Ε. Αυτός ο αγώνας μπορεί να βρει όλη τη θιγόμενη πλειοψηφία στην ίδια πλευρά. Ας τον δώσουμε ενωμένοι, με μαχητικότητα και αποφασιστικότητα. Κανείς συμβιβασμός καμιά αναμονή.

Τοπικές επιτροπές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Θεσσαλία

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας για τη δίκη του νεαρού αγρότη την Τετάρτη 24/05

Δικάζουν το δικαίωμά μας στα φυσικά κοινωνικά αγαθά

Το Μάρτιο του 2015, όταν  στη ΔΕΥΑΜΒ ψηφίζονταν ο νέος κανονισμός άρδευσης μέσα σε ένα καλοσχεδιασμένο κλοιό τρομοκρατίας, ψέματος και καταστολής, που έστηναν σε αγαστή συνεργασία η τοπική δημοτική αρχή και η νεοεκλεγμένη τότε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, λίγοι πίστευαν πως ξετυλίγεται σιγά σιγά ένα σχέδιο συνολικής ιδιωτικοποίησης – εμπορευματοποίησης του νερού και συνολικά των φυσικών αγαθών. Δύο χρόνια μετά οι εξελίξεις δύσκολα μπορούν να αμφισβητηθούν. Στην πόλη μας ο βιολογικός καθαρισμός οδεύει προς μια «άτυπη» πώληση με την παραχώρηση των λειτουργιών του σε ιδιώτη, την ίδια στιγμή που η ΔΕΥΑΜΒ αποφασίζει (16/05/2017) να κόβει την παροχή του νερού σε όσους χρωστάνε πάνω από 80 ευρώ. Την ίδια στιγμή ανατρέπεται από την κυβέρνηση μια ακόμη φορά η λαϊκή βούληση όπως είχε εκφραστεί στο δημοψήφισμα, που έγινε στη Θεσσαλονίκη για την ΕΥΑΘ το Μάιο του 2014, καθώς με την ένταξη της δημόσιας επιχείρησης στο «υπερταμείο» προωθείται με ταχύτατους ρυθμούς η πώληση της. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση με τα νομοθετικά της τερατουργήματα («Έγκριση γενικών κανόνων κοστολόγησης και τιμολόγησης υπηρεσιών ύδατος. Μέθοδος και διαδικασίες για την ανάκτηση κόστους των υπηρεσιών ύδατος στις διάφορες χρήσεις του» - Σεπτέμβρης 2016), άρει οποιοδήποτε κοινωνικό χαρακτήρα στο κατεξοχήν δημόσιο αγαθό, το νερό. Το «κερασάκι στην τούρτα» αποτελεί η συμφωνία TISA, που στηρίζεται εν λευκώ από την ΕΕ και την κυβέρνηση, η οποία ουσιαστικά επιχειρεί να διευκολύνει τις διαδικασίες ιδιωτικοποιήσεων του συνόλου των κοινωνικών αγαθών.

Το πάζλ της ιδιωτικοποίησης του νερού είναι πλέον συμπληρωμένο. Σε αυτό το περιβάλλον, η δίκη του νεαρού αγρότη την Τετάρτη 24 Μαΐου, ο οποίος διώκεται επειδή τόλμησε εκείνη την ημέρα, το Μάρτη του 2015, να αμφισβητήσει, μαζί με εκατοντάδες ακόμα συμπολίτες μας και πολλές αγωνιστικές συλλογικότητες,  τις μεθοδεύσεις που έστηναν κυβέρνηση και δημοτική αρχή για την υφαρπαγή ενός ακόμα κοινωνικού αγαθού, αποτελεί την «πρόβα τζενεράλε» για την επιβολή της σιωπής και της ενσωμάτωσης για το διαρκές έγκλημα της ιδιωτικοποίησης του νερού. Κυβέρνηση και δημοτική αρχή θέλουν να πουλήσουν το δημόσιο πλούτο και τα φυσικά αγαθά σε ένα καθεστώς κοινωνικής ειρήνης, που θα μεταβάλει τις συμφωνίες με τους επίδοξους αγοραστές σε «επενδυτικό κουτόχορτο». Δε θα τους αφήσουμε! Είμαστε σε πόλεμο και σκοπεύουμε να τον κερδίσουμε, γιατί από αυτό εξαρτάται η ίδια μας η ζωή!

Η δίκη λοιπόν του νεαρού αγρότη την Τετάρτη στα δικαστήρια του Βόλου δεν αφορά εκείνα που έγιναν το Μάρτη του 2015. Αφορά αυτά που θα γίνουν από εδώ και πέρα. Από αυτή τη σκοπιά αφορά όλους εκείνους που από τις αρχές Ιούνη θα βρίσκουν κομμένη την παροχή του νερού τους, γιατί η δημοτική αρχή στο πλαίσιο που υπαγορεύουν οι κυβερνήσεις αποφάσισε να τα πάρει από τους φτωχούς. Αφορά όλους εκείνους που δε θα μπορούν να ποτίσουν τα χωράφια τους, γιατί το νερό θα γίνει ένα ακριβό προϊόν ιδιοκτησίας λίγων και εκλεκτών. Αφορά όλους τους ανθρώπους που θα δουν τις θάλασσες της Μαγνησίας να γίνονται ένα επικίνδυνο παιχνίδι υποβάθμισης και κέρδους γύρω από έναν βιολογικό καθαρισμό που μπορεί να μη λειτουργεί, αλλά θα αποτελεί εμπορικό αλισβερίσι. Αφορά τελικά όλη τη λαϊκή πλειοψηφία που θέλει να ζήσει σε ένα κόσμο ελεύθερο και κοινωνικά δίκαιο.

Όλοι στα δικαστήρια του Βόλου την Τετάρτη 24/05 στις 08:30

Άμεση αθώωση του νεαρού αγρότη!

Το νερό είναι δημόσιο και κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα!

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Μαγνησίας

Δίκη εναντίων αγωνιστή του κινήματος για το νερό την Τετάρτη 24/5/2017, στις 8:30πμ.

Κάλεσμα: Δικαστήρια Βόλου, Τετάρτη 24/5/2017, στις 8:30πμ.

Δικάζεται συναγωνιστής αγρότης για τα γεγονότα έξω από τη ΔΕΥΑΜΒ, τον Μάρτη 2015

Η επίθεση που δέχονται οι τοπικές κοινωνίες από τη δημοτική αρχή, με στόχο την καταστολή και τη φίμωση του κινήματος για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, κορυφώνεται με την δίκη του αγρότη αγωνιστή του κινήματος για τα νερά Βόλου και Πηλίου.

Στις 13 Μαρτίου 2015 εκατοντάδες πολίτες από  τα χωριά του Πηλίου και το Βόλο συγκεντρώθηκαν  έξω από το κτήριο της ΔΕΥΑΜΒ στο Βόλο για να παραστούν στη συζήτηση του Δ.Σ της ΔΕΥΑΜΒ που αφορούσε στον κανονισμό της άρδευσης, δηλαδή στους ίδιους τους αγρότες οι οποίοι ωθούνται στην εγκατάλειψη των χωριών και της γης, με τα εξοντωτικά τιμολόγια ύδρευσης, την υποβάθμιση του πόσιμου νερού με  χλωρίωση και την επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση της άρδευσης.

Ο τότε δήμαρχος Μπέος είχε αποκλείσει την είσοδο του κτηρίου με αστυνομικές δυνάμεις με εξοπλισμό μάχης, με σεκιουριτάδες και φουσκωτούς, δείχνοντας την πρόθεση του οι όποιες αποφάσεις να εφαρμοστούν με τη μέθοδο «αποφασίζουμε και διατάσσουμε».

Στην προσπάθεια των συγκεντρωμένων να σπάσουν τον αστυνομικό κλοιό κινδύνεψαν και τραυματίστηκαν άτομα. Ένας αγωνιστής μεταφέρθηκε με σπασμένο πλευρό στο νοσοκομείο μετά από στοχευμένη επίθεση. Το σημείο μπροστά από τη ΔΕΥΑΜΒ έδινε εικόνα μάχης. Ας σημειωθεί ότι η παρακολούθηση συνεδριάσεων δημοτικών συμβουλίων, Δ.Σ της ΔΕΥΑΜΒ και άλλων δημόσιων και δημοτικών υπηρεσιών, ήταν πάντα ανοιχτή στους πολίτες,  που προηγούμενα χρόνια παρευρίσκονταν με παρεμβάσεις στον τόπο διεξαγωγής τους.

Επειδή η συγκεκριμένη δίκη είναι η πρώτη που γίνεται για τη διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, καλούμε όλους-ες στα δικαστήρια του Βόλου στις 24 Μάη, για να δείξουμε ότι ο αγώνας για την υπεράσπιση αγαθών όπως το νερό είναι αγώνας όλων μας.

ΤΟ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΠΑΛΑ, ΤΖΟΓΟΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩ

Ανοιχτή συνέλευση αλληλεγγύης στους διωκόμενους για το ΝΕΡΟ

Αρθρό συνδικαλιστών του ΟΣΕ Θεσσαλίας για το δυστύχημα στο Άδενδρο και την κατάσταση στους ελληνικούς σιδηρόδρομους

Η υποβάθμιση, οι εργολάβοι και οι ιδιωτικοποιήσεις σκοτώνουν

Ο εκτροχιασμός της αμαξοστοιχίας I/C58 του δρομολογίου Αθήνα – Θεσσαλονίκη στις 13 Μαΐου στο Άδενδρο, που κόστισε τη ζωή σε 3 ανθρώπους και προκάλεσε τραυματισμό σε αρκετούς ακόμα,  φέρνει για μια ακόμη φορά στο προσκήνιο με τον πλέον τραγικό τρόπο το διαρκές έγκλημα της εγκατάλειψης του πλέον λαϊκού μέσου μεταφοράς με στόχο την υπαγωγή του σε ένα φτηνό προϊόν προς πώληση. Ένα σχέδιο που μετράει πολλά χρόνια, αλλά υλοποιείται με ιδιαίτερα ταχύς ρυθμούς από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, καθώς μετά την πώληση της ΤΡΕΝΟΣΕ στην ΤΡΕΝΙτάλια, στο σφυρί έχει βγει και η ΕΕΣΤΥ (μέχρι 30/06 κατατίθενται προσφορές) προκειμένου να ολοκληρωθεί σιγά σιγά το πάζλ της ιδιωτικοποίησης των εταιριών που συγκροτούν τους ελληνικούς σιδηρόδρομους.

Δεν είναι ανάγκη να είναι κανείς εμπειρογνώμων για να καταλάβει γιατί εκτροχιάστηκε το τρένο στο Άδενδρο. Η κυνική δήλωση εξάλλου του κ. Πετράκη  διευθύνοντα σύμβουλου του ΟΣΕ πως «έτσι λειτουργούν τα δρομολόγια εδώ και 12 χρόνια που λειτουργεί αυτή η γραμμή και δεν έχει συμβεί το παραμικρό», εκτός απ το ότι αποσκοπεί στο να «βγάλει λάδι» τόσο την παρούσα όσο και τις προηγούμενες κυβερνήσεις, αποτελεί τη μεγαλύτερη παραδοχή της μεθοδευμένης και κατ επέκταση εγκληματικής εγκατάλειψης των σιδηροδρόμων. Με τη δήλωση αυτή εξάλλου, ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΣΕ αποδέχεται ως φυσιολογική, την αντικανονιστική λειτουργία των δρομολογίων στην Σίνδο και το Άδενδρο,  σταθμούς στους οποίους η διευθέτηση των αλλαγών τροχιάς είναι σε παρακαμπτήριο, χωρίς την παρουσία σταθμάρχη και κλειδούχου, χωρίς φωτοσήμανση ,χωρίς τηλεδιοίκηση( κατά παράβαση  δηλαδή κάθε κανονιστικής διάταξης ). Ξεχνάει όμως να πει 2 σημαντικά στοιχεία. Από το 2004 έχει αγοραστεί από τη Siemens (από πού αλλού άλλωστε…) ο εξοπλισμούς που απαιτείται για την εγκατάσταση της φωτοσήμανσης. Έχει αγοραστεί επίσης με 143.000.000 το σύστημα συνεργασίας των τρένων με τη φωτοσήμανση, αλλά ουσιαστικά είναι άχρηστο, καθώς λόγο της καθυστέρησης του τελειώματος της γραμμής (από τους εργολάβους που έχουν αναλάβει) η φωτοσήμανση δεν έχει εγκατασταθεί. Το παραπάνω σύστημα είναι ικανό να αποτρέψει τέτοιου είδους ατυχήματα. Ως εκ τούτου, οι οικονομικοί, πολιτικοί και διοικητικοί χειρισμοί είναι εγκληματικοί.

Ποια είναι η υλική βάση αυτής της κατάστασης; Η εκκωφαντική έλλειψη προσωπικού, αλλά και η εν λευκώ παράδοση σχεδόν όλων των βασικών λειτουργιών των σιδηροδρόμων σε ιδιωτικές εταιρίες και εργολάβους. Η τελευταία σειρά προσλήψεων στους σιδηρόδρομους ήταν το 1985! Από εκείνη την περίοδο μέχρι σήμερα ελάχιστες νέες θέσεις προκηρύχτηκαν στους σιδηρόδρομους (κάποιες λίγες με τη δημιουργία του προαστιακού, καθώς και κάποιες για ΑμεΑ από το 1990 και μετά), ενώ τα τελευταία 3 χρόνια μέσω της μαθητείας του ΟΑΕΔ επισέρχονται από την πίσω πόρτα οι θέσεις της «εργασίας δίχως αύριο», δίνοντας την ευκαιρία σε διάφορους καλοθελητές της αστικής πολιτικής, να παίζουν με την ελπίδα εκατοντάδων νέων που ανακυκλώνονται μέσω αυτού του καθεστώτος, για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Το «κενό» αυτό ήρθαν να καλύψουν μικροί και μεγάλοι εργολάβοι, με καταστροφικές συνέπιες τόσο σε οικονομικό επίπεδο, όσο και στο επίπεδο της ασφάλειας των επιβατών αλλά και των εργαζομένων των σιδηροδρόμων. Τα παραδείγματα πολλά. Από το 2012 υπάρχει νόμος που επιτρέπει την εκμετάλλευση και τη συντήρηση της γραμμής από ιδιώτες. Ένα καθεστώς που στη μοναδική ευρωπαϊκή χώρα που υιοθετήθηκε, στην Αγγλία, στις εποχές του σκληρού «θατσερισμού» απέτυχε και εγκαταλείφτηκε! Δεκάδες είναι τα έργα που δημοπρατούνται 5 και έξι φορές, αρχίζουν και σταματάνε στη μέση (Μπράλος-Καλίδρομο), άλλα που μένουν στη μέση καθώς οι μεγάλοι εργολάβοι (κατά κύριο λόγο η ΤΕΡΝΑ και ο ΑΚΤΩΡ) μοιράζουν τα έργα σε μικρότερους υπεργολάβους (γραμμή Αθήνα-Χαλκίδα) και άλλα που εγκαταλείπονται βορά στους επίδοξους αγοραστές μόλις έχουν τελειώσει (γραμμή Πελοποννήσου)! Η δραστηριότητα αυτή δε, χρηματοδοτείται από το 1982 μέχρι σήμερα είτε με δανεισμό, είτε με κονδύλια της ΕΕ, δίνοντας μια απλή απάντηση τόσο στην διόγκωση των χρεών των σιδηροδρόμων (στην οποία δεν οδήγησαν απ ότι φαίνεται οι υποτιθέμενοι «παχυλοί» μισθοί των σιδηροδρομικών), αλλά και την οργανική σχέση-σχέση εξάρτησης και επιβίωσης που έχει το κατασκευαστικό κεφάλαιο (και όχι μόνο…), με την ΕΕ, τις κατευθύνσεις της και τελικά την πολιτική και την ύπαρξη της. Όσο για την εξόφθαλμη οικονομική ζημιά των εργολαβιών στο δημόσιο ταμείο, η ιλαροτραγωδία συμπληρώνεται από τις οφειλές εκατομμυρίων των εργολάβων των εισιτηρίων στον ΟΣΕ! Αν δε δούμε και το «κερδοφόρο πεδίο των αποκρατικοποιήσεων», όπως συνηθίζουν διάφοροι να αποκαλούν τις ιδιωτικοποιήσεις, θα δούμε πως στην ουσία δεν αγοράζουν, αλλά επιδοτούνται για να τους χαριστεί η δημόσια περιουσία. Η ΤΡΕΝΙτάλια για την «αγορά της ΤΡΕΝΟΣΕ θα παίρνει για 5 χρόνια 50 εκατομμύρια επιχορήγηση από το ελληνικό κράτος…!!!Κοινώς εισπράττουν από παντού σε βάρος όλων και δεν δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.  

Από τα παραπάνω είναι καθαρό πως εμείς μιλάμε για ασφαλείς και οικονομικές υπηρεσίες μεταφορών, προσιτές σε όλους και με τη δυνατότητα δημιουργίας ενός τεράστιου κύκλου εργασιών που θα χαρίζει μόνιμη εργασία σε χιλιάδες ανθρώπους και η κυβέρνηση, η ΕΕ και τα οικονομικά τους στηρίγματα (που δεν είναι άλλοι από τους επίδοξους αγοραστές και τους εργολάβους), για μια τυχοδιωκτική «μπίζνα» που θα εκμεταλλευτεί τις δημόσιες υποδομές ως ένα «ρούχο μιας χρήσης», θα αφήσει πίσω του κυριολεκτικά συντρίμμια και πάνω απ όλα θα θέτει διαρκώς σε κίνδυνο χιλιάδες ζωές και θα κάνει τη μετακίνηση για εκατομμύρια άλλους όνειρο απατηλό. Η μάχη λοιπόν ενάντια στην υποβάθμιση των δημόσιων υποδομών, ενάντια στην ιδιωτικοποίηση τους και κυρίως η επανακατάκτηση του κοινωνικού τους χαρακτήρα είναι μάχη για την ίδια τη ζωή σε κάθε έκφανση αυτής.   

Οικονόμου Αριστείδης

Παυλάκης Χαράλαμπος

μέλη του ΔΣ του Συνδέσμου Σιδηροδρομικών Θεσσαλίας