Άρθρο της Σούλας Κατσιαμπούρα, υποψήφιας στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις εκλογές της 7ης Ιούλη

ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΝΤΑΡΣΙΑ:

Στο σύστημα που υπηρέτησαν και προώθησαν όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολιτευτικής Ελλάδας

• Στη Ν.Δ. με τα δύο μνημόνια, την εξασφάλιση ανεξέλεγκτης αύξησης του κεφαλαίου (ελληνικό και ξένο), την απεριόριστη εκμετάλλευση των εργαζομένων (7ήμερο εργασίας, 12ωρο ημερησίως, απολύσεις), την ποδοπάτηση των κεκτημένων των εργαζομένων που αποκτήθηκαν με παγκόσμιους αγώνες και για τα οποία χύθηκε πολύ εργατικό αίμα.
• Στον ΣΥΡΙΖΑ, με το 3^ο μνημόνιο, την άγρια λιτότητα, το άλλοθι στην ακροδεξιά (ΑΝΕΛ), τη διατήρηση φασιστικών/ναζιστικών στοιχείων στα σώματα ασφαλείας, την βίαιη καταστολή, την ασύστολη ιδιωτικοποίηση του δημόσιου πλούτου, την ανενδοίαστη ισοπέδωση της εργατικής τάξης, την άνευ όρων πρόσδεση στο άρμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ.
• Στο ΚΙΝΑΛ, με το ΔΝΤ.
• Στη συμμορία της Χ.Α (και τα γελοία υποκατάστατά της).
• Στο γραφειοκρατικό ΚΚΕ, που ευαγγελίζεται πως η λύση στα προβλήματα των εργαζομένων είναι η κοινοβουλευτική του ενδυνάμωση.
• Στις διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ: (ΛΑΕ, με τα εθνικιστικά παραληρήματα, προσωποπαγής Πλεύση Ελευθερίας, με την εφαρμογή των συστημικών νόμων, Βαρουφάκης, που δεν κάνει τον κόπο να κοινοποιήσει τις αρχές του κόμματός του).

Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε μπροστά σε εθνικές εκλογές.

Για ακόμη μια φορά αντιμετωπίζουμε την ίδια κατάσταση. Το στόρι επαναλαμβάνεται:

• Οι ίδιες υποσχέσεις: -θα έρθει η ανάκαμψη

-Θα μπει τέλος στη λιτότητα

-θα βγούμε απ’ τα μνημόνια

-θα γίνουν επενδύσεις

• Τα ίδια ψευτοδιλήμματα: «ψηφίστε με, για να μην βγει ο άλλος και επέλθει καταστροφή»

Και οι κυβερνήσεις εναλλάσσονται, αλλά η κατάσταση παραμένει η ίδια. Η ίδια πολιτική εφαρμόζεται και οι κατώτερες τάξεις καμιά βελτίωση δεν βλέπουν.

Αντιθέτως:

- αυξάνεται η ανεργία

- γενικεύεται η επισφαλής εργασία

- μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις

- αυξάνεται η φορολογία για τους φτωχότερους

• εκμηδενίζονται οι κοινωνικές παροχές

Και γενικά πέφτει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και των φτωχών στρωμάτων.

Αυτό βεβαίως συμβαίνει γιατί η αλλαγή προσώπων ή κομμάτων στην κυβέρνηση, ενδεχομένως σημαίνει μια διαφορετική διαχείριση, αλλά δεν σηματοδοτεί πραγματικές οικονομικές και κοινωνικές αλλαγές. Στα χρόνια της κρίσης είδαμε κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, τεχνοκρατών, συνεργασίας, τα πάντα – και όλες αυτές οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν εξίσου τη λιτότητα, τα μνημόνια, την πολιτική των ελλήνων καπιταλιστών, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.

Δεν είναι τα πρόσωπα που κάνουν τη διαφορά, όταν διατηρείται το ίδιο σύστημα διακυβέρνησης.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, λοιπόν, αυτό το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα δεν αποδέχεται και θεωρεί ότι πρέπει να αλλάξει εις βάρος των πλουσίων και προς όφελος των εργαζομένων, καθώς αυτοί είναι που παράγουν τον πλούτο.

Πιστεύει πως το σύστημα όμως δεν αλλάζει με διαχειριστικές τακτικές. Δεν υπάρχει καλύτερη διαχείριση. Δεν μπορεί να είναι λύση το «λιγότερο κακό». Το σύστημα δεν βελτιώνεται. Μόνο ανατρέπεται.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ συγκρούεται με τον καπιταλισμό και παλεύει να περάσει η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων, μέσα από τις οργανώσεις και τις συνελεύσεις τους, για ν’ αλλάξει η ζωή τους.

Και η ζωή τους θ’ αλλάξει ΜΟΝΟ αν:

• Δοθούν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και όχι ψεύτικα επιδόματα και κάλπικες παροχές.
• Μειωθεί το ωράριο εργασίας, ώστε να υπάρξουν θέσεις για νέες προσλήψεις και ριζική αντιμετώπιση της ανεργίας.
• Διαγραφεί το χρέος, γίνει αποδέσμευση από την ΕΕ και μπει οριστικό τέλος στη λιτότητα.
• Αναλάβουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι τον έλεγχο των επιχειρήσεων, ώστε να παράγεται ό,τι χρειάζεται και όχι ό,τι επιτάσσει το κέρδος.
• Γίνει εθνικοποίηση των τραπεζών.
• Αποτραπούν οι ιδιωτικοποιήσεις της δημόσιας ιδιοκτησίας.
• Σταματήσει η οικολογική καταστροφή του πλανήτη που γίνεται με σκοπό την κερδοφορία των δυνατών.
• Χειραφετηθούν οι καταπιεσμένες κοινωνικές ομάδες και αναγνωρισθούν τα ίσα δικαιώματά τους.
• Ισχύσει πραγματική και ουσιαστική ισότητα των γυναικών στην κοινωνία, στην εργασία και στην οικογένεια της πατριαρχίας.
• Εξασφαλισθούν ίσα δικαιώματα εκπαίδευσης σε όλους.
• Θεσπιστούν δωρεάν για όλους ασφάλιση, υγεία και κοινωνικά αγαθά (νερό, θέρμανση, ηλεκτρικό ρεύμα, παιδικοί σταθμοί).
• Αποσοβηθεί ο κίνδυνος του πολέμου, που υποκινείται από το ΝΑΤΟ και επέλθει συναδέλφωση με τους γειτονικούς λαούς.
• Νομιμοποιηθούν όλοι οι πρόσφυγες και μετανάστες εργαζόμενοι, με τους οποίους έχουμε τις ίδιες επιδιώξεις, τις ίδιες απαιτήσεις και τις ίδιες διεκδικήσεις από τα αφεντικά.

Το ιδεολόγημα με τη χαμένη ψήφο στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, λόγω της μικρής της δύναμης και συνεπώς της αδυναμίας της να κυβερνήσει, είναι κίβδηλο. Χαμένη είναι η ψήφος στα κόμματα που έχουν ήδη κυβερνήσει και μας έχουν κατασπαράξει.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έχει αυταπάτες για την ανάληψη της κοινοβουλευτικής εξουσίας. Η επιδίωξή της είναι να συσπειρωθεί η εργατική τάξη και τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα και να διεκδικήσουν μια δίκαιη κατανομή του πλούτου.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν επιζητεί την ανάθεση από τους ψηφοφόρους, επιζητεί τη συμμετοχή και τη συστράτευσή τους για την Ανατροπή.

Ένα δυνατό μαζικό κίνημα θα μπορέσει να φέρει την αλλαγή και να θεμελιώσει μια άλλη κοινωνία, που θα στηρίζεται στα χαμηλά στρώματα και όχι στους «άριστους» που αποφασίζουν αντ’ αυτών.

Σούλα Κατσιαμπούρα,

υποψήφια βουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας.

Άρθρο της Ματίνας Χουλιαρά, υποψήφιας βουλευτή με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Μαγνησία

Η νέα γενιά να πάρει τη ζωή στα χέρια της!

Πολλά ακούγονται για το διακύβευμα της φετινής εκλογικής αναμέτρησης και πόσο μάλλον για τις επικείμενες βουλευτικές εκλογές. Προσπαθούν να μας πείσουν με κάθε τρόπο πώς θα έρθει η «κανονικότητα» σε αυτόν τον τόπο 10 χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, πώς θα ορθοποδήσει η χώρα, πώς θα υπάρχει ασφάλεια, πώς θα υπάρχουν δουλειές για τη νέα γενιά.

Ας μιλήσουμε λίγο για αυτή τη νέα γένια! Τον κόσμο που μετά το σχολείο ή το πανεπιστήμιο παλεύει καθημερινά να επιβιώσει, δουλεύοντας μέσα στην ελαστική εργασία με 6μηνες και 8μηνες συμβάσεις και μετά πάλι ανεργία και φτου και από την αρχή. Κουβέντα για σύνταξη ούτε για αστείο. Νέοι επιστήμονες 25-30 χρονών που δουλεύουν εξαντλητικά ωράρια για 600-700 ευρώ. Νέες μητέρες που αναγκάζονται να κρύψουν την εγκυμοσύνη τους υπό το φόβο της απόλυσης. Μαθητές- φοιτητές που πρέπει να κάνουν απλήρωτη πρακτική άσκηση κάνα δύο χρόνια για να αποκτήσουν την απαραίτητη προϋπηρεσία μέχρι να φτάσουν στην «υψηλόμισθη» θέση των 800-900 ευρώ. Νέοι που αναγκάζονται να φεύγουν σεζόν για να καταφέρουν να βγάλουν τη χρονιά!

Αυτή είναι η κανονικότητα που ετοιμάζουν για τη νέα γενιά! Την έχουμε ζήσει στο πετσί μας τα τελευταία χρόνια και θέλουν να μας πείσουν να συνεχίσουμε να τη ζούμε πλασάροντάς τη με το περίβλημα των ευκαιριών για τους νέους μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για μείωση της ανεργίας. Για ποια ασφάλεια προσπαθούν να μας μιλήσουν οι προηγούμενες κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ; Έχουν ακολουθήσει την ίδια πολιτική, εφαρμόζοντας πιστά της επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις εργασιακές σχέσεις, ενώ στην καλύτερη περίπτωση κάνουν επιδοματική πολιτική ώστε να εμπεδώσουμε τη φτώχεια μας.

Κι αν δούμε πέρα από τα εργασιακά τι συμβαίνει; Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε τα τελευταία 5 χρόνια τον καλύτερο εκφραστή των καπιταλιστικών σχεδίων του κεφαλαίου και του ΝΑΤΟ, αφού στήριξε ένθερμα τα σχέδια θανάτου ΗΠΑ -Ισραήλ – Αιγύπτου. Ταυτόχρονα οι δηλώσεις για κυρώσεις πολεμικού χαρακτήρα με τη γείτονα χώρα ελαφρά τη καρδία για τα συμφέροντα των πολυεθνικών εξόρυξης υδρογονανθράκων στη Μεσόγειο, όπως η ExxonMobil, αποδεικνύουν πως δε λογαριάζουν τίποτα! Ούτε τον κίνδυνο θερμού επεισοδίου και πολεμικής απειλής, ούτε την καταστροφή του περιβάλλοντος μπροστά στις κερδοφόρες μπίζνες, που μόνο ζημιογόνες είναι για το λαό. Εδώ είναι και το βασικό σημείο ευθυγράμμισης των δύο μεγάλων κομμάτων ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ που διεκδικούν την εξουσία. Η προώθηση της καπιταλιστικής ανάπτυξης με κάθε κόστος για τους εργαζόμενους παρουσιάζεται σαν «υγιείς επενδύσεις» και από τα δύο κόμματα, αφήνοντας αυτή τη βασική πτυχή συμφωνίας τους έξω από την προεκλογική πολιτική τους αντιπαράθεση.

Την εμπέδωση αυτής της κατάστασης θέλουν να επιτύχουν, ειδικά στη νέα γενιά, που έχει βιώσει καθολικά αυτή την αντιλαϊκή πολιτική και να την πείσουν πως αυτή είναι η πραγματικότητα που θα ζει. Αυτή είναι η «κανονικότητα» για την οποία μιλάνε. Πως δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική και να μη σηκώσει κεφάλι. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε! Το ψεύτικο δίλημμα του αναγκαίου κακού που εύκολα μεταφράζεται σε χρήσιμη ψήφο μιας από τα ίδια πολιτικής, μόνο χρήσιμη εντέλει δεν είναι για εμάς! Η χρησιμότητά της περιορίζεται στις ανάγκες του κεφαλαίου. Η νεολαία και όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να βγουν μπροστά και να πάρουν τη ζωή στα χέρια τους!

Να διαλέξουμε τη δύναμη της ανατροπής μέσα κι έξω από τις κάλπες! Η χρήσιμη και αναγκαία ψήφος λοιπόν είναι αυτή που συγκρούεται στην πράξη και καθολικά με αυτή την πολιτική. Η ίδια η ιστορία έχει δείξει πως οποιαδήποτε προσπάθεια διαχείρισης της κατάστασης μέσα στα πλαίσια αυτού του σαθρού συστήματος του καπιταλισμού, μόνο σε εφαρμογή των πολιτικών κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου σε βάρος των εργαζομένων καταλήγει. Το «25 ψηφίζουμε, 26 φεύγουν» του ΣΥΡΙΖΑ το 2014 το ζήσαμε άλλωστε. Ο μόνος τρόπος για να βγουν τα συμφέροντα των εργαζομένων μπροστά είναι να χάσει πλούτο, δύναμη και εξουσία το κεφάλαιο!

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α είναι η δύναμη που αυτή η λογική διαπερνάει όλο το πρόγραμμα πάλης της.

Είναι η δύναμη που μιλάει ξεκάθαρα:

Για αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και διαγραφή του χρέους, γιατί αν δε συγκρουστούμε με τον ευρωμνημονιακό μονόδρομο, δε θα μπορούμε να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις.

Για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μείωση των ωρών εργασίας και των χρόνων συνταξιοδότησης. Λιγότερη δουλειά, δουλειά για όλους! Δουλειές δε φέρνουν οι φοροαπαλλαγές στο κεφάλαιο.

Για αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις. Αύξηση των φόρων για το κεφάλαιο με μείωση των φόρων για τους εργάτες και τους φτωχούς.

Για υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών. Εθνικοποιήσεις των τραπεζών, των μεγάλων επιχειρήσεων, των ιδιωτικών κλινικών με εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Για να σωθεί η λαϊκή κατοικία.

Για την πάλη ενάντια στο ρατσισμό και την «Ευρώπη Φρούριο» – σύνορα ανοιχτά για πρόσφυγες νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.

Για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, την κοινή πάλη των λαών ενάντια στους αστικούς ανταγωνισμούς και τον ιμπεριαλισμό. Την ειρήνη δεν την εξασφαλίζει η σύμπλευση με τον Τράμπ, τον ΝΑΤΟϊκό ιμπεριαλισμό και την ΕΕ. Δε θα πολεμήσουμε για την ExxonMobil!

Η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α παρά τους δυσμενείς συσχετισμούς, είναι μια δύναμη που πέραν του ξεκάθαρου αντι-συστημικού λόγου της, είναι παρούσα σε όλες τις πτυχές του καθημερινού αγώνα. Η νεολαία και οι εργαζόμενοι γνωρίζουν πως είναι η δύναμη που δε θα βρουν στα έδρανα της βουλής, αλλά ο κόσμος που την απαρτίζει είναι μέσα σε κάθε χώρο δουλειάς πρωτοπόρος στη διεκδίκηση των εργατικών συμφερόντων, των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, του ωραρίου, των μισθών. Είναι εκεί όταν θα απολυθεί μια έγκυος γυναίκα για να μην της δώσει την απαραίτητη άδεια η εργοδοσία. Είναι εκεί στους φοιτητικούς συλλόγους, διεκδικώντας δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους. Είναι εκεί πρωτοπόρος σε όλα τα κοινωνικά κινήματα για την προστασία της λαϊκής κατοικίας κόντρα στους πλειστηριασμούς, στον αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος κόντρα στα συμφέροντα των πολυεθνικών. Τρανταχτό παράδειγμα ο αγώνας ενάντια στην καύση των σκουπιδιών στο Βόλο κόντρα στη Lafarge. Είναι εκεί στον αγώνα ενάντια στους φασίστες, που προσπαθούν να πατήσουν πόδι στα σχολεία μας και στις γειτονιές μας σπέρνοντας το μίσος και παίζοντας τους πατριώτες ενάντια στους αδύναμους και τους καταπιεσμένους, όταν στην ουσία συμβάλουν στην ισχυροποίηση του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι στα περιφερειακά συμβούλια όλης της χώρας, δίνοντας τη μάχη στους κατά τόπους αγώνες.

Η νέα γενιά δεν έχει ανάγκη να την πείσουν για τη χρήσιμη ψήφο του αναγκαίου κακού. Η μόνη χρήσιμη ψήφος γι’ αυτή είναι η ψήφος της ανατροπής! Η ψήφος στήριξης της δύναμης που δίνει τον πραγματικό καθημερινό αγώνα!

Στις 7 Ιούλη η νέα γενιά στηρίζει-ψηφίζει ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α!

Χουλιαρά Γραμματούλα (Ματίνα)

Μηχανικός Παραγωγής και Διοίκησης, μέλος Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών

υποψήφια βουλευτής της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Μαγνησία

Άρθρο του υποψήφιου βουλευτή με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Μαγνησία, Μάνου Σκούφογλου

ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην κάλπη για να φοβηθούν όσοι μας εκμεταλλεύονται, ΑΝΤΑΡΣΥΑ στον δρόμο για να γίνουν οι φόβοι τους πραγματικότητα

Εδώ και 10 χρόνια, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι το βασικό μέτωπο της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς στη χώρα. Μπορεί να μην προβάλλεται συχνά από τα ΜΜΕ και να μην έχει καταγράψει προς το παρόν εντυπωσιακά ποσοστά σε εθνικές εκλογές ή ευρωεκλογές – παρότι και αυτά τα ποσοστά της είναι πολύ μεγαλύτερα από εκείνα που έπαιρνε παραδοσιακά η επαναστατική αριστερά. Ωστόσο, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ τη γνωρίζει πολύ καλά οποιοσδήποτε συμμετείχε έστω και μια φορά στις διαδηλώσεις, τις απεργίες, τις καταλήψεις, τις πλατείες της εποχής των μνημονίων, το αντιφασιστικό κίνημα που έχει φέρει τους ναζιστές της Χρυσής Αυγής με την πλάτη στον τοίχο. Τη γνωρίζει χιλιάδες κόσμος από το σωματείο τους, τον χώρο δουλειάς, τη σχολή, τη γειτονιά.

Οι εργαζόμενοι, οι νεολαία, τα καταπιεσμένα στρώματα γνωρίζουν τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την ανυποχώρητη και ασυμβίβαστη στάση τους στους αγώνες και για την ανεξαρτησία τους από τους εργοδότες, το κράτος και τους θεσμούς του. Την ανεξαρτησία αυτή την έχουν αποδείξει στην πράξη οι δεκάδες εκλεγμένοι της σε δημοτικά και περιφερειακά συμβούλια. Το αποδείξαμε και στο περιφερειακό συμβούλιο της Θεσσαλίας, όπου εκλέξαμε σύμβουλο για τρίτη συνεχόμενη φορά.

Στις εκλογές του Ιούλη αξίζει να ενισχυθεί η φωνή και η αυτοπεποίθηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, γιατί η αντικαπιταλιστική αριστερά είναι που θα πρωτοστατήσει την επόμενη μέρα στους αγώνες ενάντια στα νέα μέτρα που νομοτελειακά θα έρθουν. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ φεύγει, γιατί όσοι την υποστήριξαν δικαίως της γυρνάνε την πλάτη, επειδή έκανε το ίδιο με τις προηγούμενες κυβερνήσεις: έφερε και εφάρμοσε μνημόνια. Η ΝΔ είναι γνωστή σε όλους για τον λυσσαλέο τρόπο με τον οποίο υπερασπίζεται τα συμφέροντα των ισχυρών ενάντια στους εργαζομένους και τους αδύναμους. Την κυβέρνηση την διεκδικούν δυο κόμματα που και τα δυο έφεραν μνημόνια. Μνημόνια ψήφισαν και όλα τα κόμματα που στις δημοσκοπήσεις φαίνεται να μπαίνουν στη βουλή – με την εξαίρεση του ΚΚΕ, το οποίο όμως εχθρεύεται κάθε μαζική μαχητική κινητοποίηση την οποία δεν ελέγχει, όπως οι πλατείες του 2011 ή παλιότερα ο Δεκέμβρης του 2008.

Δεν αξίζει να χαρίσει κανείς στην ψήφο του στο ένα κυβερνητικό κόμμα για να μη βγει το άλλο, στη λογική του «μικρότερου κακού». Δεν αξίζει να ψηφίσει κάποιο μικρότερο κοινοβουλευτικό κόμμα, που όμως κάνει τα ίδια με τα μεγάλα, στο όνομα της «πολυφωνίας». Αξίζει να ενισχύσει την αντικαπιταλιστική αριστερά, που λέει καθαρά ότι ό,τι κερδίζουμε, το κερδίζουμε με τους αγώνες μας και δεν μας το χαρίζει καμία κυβέρνηση. Αξίζει να ενισχύσει την αριστερά που λέει καθαρά ότι οριστική λύση στα προβλήματά μας θα βρούμε μόνο όταν περάσει ο πλούτος, που εμείς παράγουμε και μας τον απομυζούν λίγες οικογένειες καπιταλιστών, και η εξουσία στα χέρια των εργαζομένων και των καταπιεσμένων. Αξίζει να ενισχύσει την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Μάνος Σκούφογλου, αρχιτέκτονας, υποψήφιος βουλευτής με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ στη Μαγνησία

Άρθρο στήριξης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία απο την υποψήφια περιφερειακή σύμβουλο στην ΠΕ Μαγνησίας Σούλα Κατσιαμπούρα

ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ: Γιατί να ψηφίσουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

1. Επειδή παλεύουμε ενάντια στην ΕΕ, γιατί:

• Δεν εξασφαλίζει τα εργασιακά και πολιτικά δικαιώματα των χαμηλότερων κοινωνικά στρωμάτων
• Αυξάνει την ανεργία, την επισφαλή εργασία και το μεσαιωνικό εργασιακό καθεστώς
• Είναι η Ευρώπη των επιχειρήσεων και των καπιταλιστών, που καταληστεύουν την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα
• Δεν είναι δημοκρατική και ανεκτική, αλλά δολοφόνος των φτωχών, των κοινωνικά αποκλεισμένων ομάδων και των προσφύγων-μεταναστών, τους οποίους η ίδια δημιουργεί
• Δεν είναι διεθνιστική, όπως ευαγγελίζεται, αλλά υποθάλπει και καλλιεργεί τον εθνικισμό και τον φασισμό

2. Επειδή απαιτούμε:

• Να διαγραφεί το χρέος που το έχουν χρυσοπληρώσει οι εργαζόμενοι χωρίς να το έχουν δημιουργήσει οι ίδιοι
• Να μπει ένα τέλος στη λιτότητα με τη λήξη του μεταμνημονιακού προγράμματος
• Να κοινωνικοποιηθούν οι τράπεζες
• Να περάσουν στο δημόσιο, χωρίς αποζημίωση, οι βιομηχανίες, οι μεγάλες μονάδες παραγωγής, οι μεταφορές, οι επικοινωνίες, η ενέργεια
• Να σταματήσουν οι ιδιωτικοποιήσεις που λειτουργούν προς όφελος των επιχειρήσεων και εις βάρος των εργαζομένων
• Να γίνουν δημόσιες επενδύσεις που να προσφέρουν σταθερές σχέσεις εργασίας
• Να επενδυθούν χρήματα του δημοσίου και να γίνουν μαζικές προσλήψεις στην υγεία, στην εκπαίδευση στις κοινωνικές υπηρεσίες

3. Επειδή διεκδικούμε:

• Εξουσία στα χέρια των εργαζομένων που παράγουν τον πλούτο
• Απαλλαγή από την εκμετάλλευση, την καταπίεση, την καπιταλιστική οργάνωση και πρακτική της κοινωνίας

Γιατί να ψηφίσουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ:

• υιοθέτησε απόλυτα την πολιτική εξυπηρέτησης των συμφερόντων των ισχυρών και του ντόπιου και πολυεθνικού κεφαλαίου
• Υπέγραψε το τρίτο μνημόνιο
• Εξανέμισε τα εργασιακά δικαιώματα και καθιέρωσε την επισφαλή εργασία
• Ιδιωτικοποίησε λιμάνια, τραίνα και αεροδρόμια
• Νομιμοποίησε τον εγκλεισμό των προσφύγων σε άθλια στρατόπεδα
• Συμμάχησε με στελέχη του ΠΑΣΟΚ, υπεύθυνα για τη βρώμικη διαχείριση του συστήματος για δεκαετίες
• Ανέλαβε τον ρόλο του εκπροσώπου του αιματοβαμμένου ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και την Ανατολική Μεσόγειο

Γιατί να ψηφίσουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί η Ν.Δ.:

• υπερασπίζεται σκανδαλωδώς τα συμφέροντα των επιχειρήσεων: μείωση της φορολογίας τους, πάγωμα των μισθών, αύξηση των ημερών και του ωραρίου των εργαζομένων
• Εξαγγέλλει απολύσεις
• Διαμορφώνει ένα ασφαλιστικό μόνο για τους οικονομικά εύπορους
• Υπόσχεται κατάργηση των συντάξεων
• Συντάσσεται με τους φασίστες στα εθνικιστικά συλλαλητήρια
• Προαναγγέλλει περισσότερο αυταρχισμό και σκληρότερη αστυνόμευση

Γιατί να ψηφίσουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί τα αστικά κόμματα, ΚΙΝΑΛ, Ποτάμι, Ένωση Κεντρώων, ΑΝΕΛ,:

• Μάχονται να εξασφαλίσουν την παρουσία τους σε μια συγκυβέρνηση
• Δείχνουν, με τις συνεχείς μεταγραφές των βουλευτών από το ένα στο άλλο, πως είναι ίδια μεταξύ τους
• Εκπροσωπούν ένα σάπιο ηθικά και πολιτικά σύστημα

Γιατί να ψηφίσουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί η αριστερά του κοινοβουλίου, το γραφειοκρατικό ΚΚΕ:

• Έχει ενταχθεί στο κυρίαρχο πολιτικό σύστημα
• Υποτάσσει τους αγώνες στην κομματική του ανάπτυξη
• Διεκδικεί την ανάθεση όλων των διεκδικήσεων στην κοινοβουλευτική του ομάδα
• Συκοφαντεί όποιον αγωνιστή δεν συμφωνεί με την ηγεσία του Περισσού

Γιατί να ψηφίσουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί η εθνικιστική ΛΑΕ:

• «Καλοβλέπει» τα εθνικιστικά συλλαλητήρια
• Οραματίζεται έναν «τίμιο» ΣΥΡΙΖΑ
• Συμπαρατάσσεται με φιλελεύθερες και αστικές δυνάμεις

Γιατί να ψηφίσουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

Γιατί η φασιστική και ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή:

• Εκμεταλλεύεται την ανοχή της κυβέρνησης
• Έχει από τη φύση της αδελφική σχέση με τη Ν.Δ.
• Αξιοποιεί το εθνικιστικό κλίμα που συντηρούν κυβέρνηση, δεξιά και ΜΜΕ, έτσι ώστε, αν και βρίσκεται σε δίκη, εξακολουθεί να έχει εκλογική επιρροή και να είναι επικίνδυνη.
• Γιατί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κρίνει πως αντίπαλο δέος στην ακροδεξιά και στον φασισμό στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δεν μπορεί να αποτελέσουν τα κόμματα του κοινοβουλίου που τη νομιμοποιούν, αλλά οι αντιφασιστικοί αγώνες από όλους τους λαούς της Ευρώπης· ανάχωμα επιπλέον απέναντι στην ακροδεξιά και στον φασισμό μπορούν να αποτελέσουν η διεθνιστική αλληλεγγύη ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς λαούς, η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες, οι φεμινιστικές κινητοποιήσεις, οι αγώνες ενάντια στην κλιματική αλλαγή, οι αγώνες για τα ίσα δικαιώματα των κατατρεγμένων και των κοινωνικά αποκλεισμένων.

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ: Γιατί να ψηφίσουμε Σχήματα Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς με κορμό την ΑΝΤΑΡΣΥΑ;

1. Επειδή ψηφίζουμε με την ίδια λογική και το ίδιο κριτήριο στην κεντρική πολιτική σκηνή και στο τοπικό κράτος (που αποτελούν οι περιφέρειες και οι δήμοι)
2. Επειδή δεν επιζητούμε να συνδιοικήσουμε και αρνούμαστε να γίνουμε συνδιαχειριστές, όπως ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ ορίζει και όπως όλες οι άλλες παρατάξεις οραματίζονται
3. Επειδή ενδιαφερόμαστε να είμαστε η άλλη φωνή στο περιφερειακό συμβούλιο
4. Επειδή υποσχόμαστε να αποκαλύψουμε και να καταγγείλουμε τον ρόλο της εξουσίας των καπιταλιστών και των πολιτικών τους αντιπροσώπων
5. Επειδή υποσχόμαστε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τα κινήματα και τους εργαζόμενους για να επιβάλουν τις απαιτήσεις και τα δικαιώματά τους.

Ψηφίζουμε ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ για να γίνουν οι φόβοι όσων μας εκμεταλλεύονται και μας καταπιέζουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!!

Σούλα Κατσιαμπούρα, υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος με την

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ – Ανταρσία για την Ανατροπή

Υποψήφιος περιφερειάρχης: Στάθης Ντούρος

Άρθρο της Σούλας Κατσιαμπούρα υποψήφιας με την Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία στην ΠΕ Μαγνησίας

10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ-ΑΝΤΑΡΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ

Η ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ (ΑΡ.ΠΑ) ιδρύθηκε πριν από 10 χρόνια από την ανάγκη που προέκυψε να εκφραστούν στην Περιφέρεια οι κοινωνικές ομάδες που δεν διαθέτουν φωνή. Οι καταπιεσμένοι, οι αδύναμοι, οι χαμηλές κοινωνικές τάξεις:

• Οι μικρομεσαίοι αγρότες
• Οι χαμηλόμισθοι υπάλληλοι δημοσίου και ιδιωτικού τομέα
• Οι άνεργοι - οι επισφαλώς εργαζόμενοι
• Οι μικροεπαγγελματίες – οι αυτοαπασχολούμενοι
• Οι χαμηλοσυνταξιούχοι
• Οι εργάτες
• Οι ομάδες που βιώνουν τον αποκλεισμό (μετανάστες - πρόσφυγες – ΑΜΕΑ – ΛΟΑΤΚΙ)
• Όσοι καταληστεύονται από το αντιλαϊκό πολιτικό σύστημα
• Όσοι καταδυναστεύονται από τους οικονομικούς περιορισμούς της καπιταλιστικής Ευρώπης

Η ΑΡ.ΠΑ λειτουργεί με απόλυτη δημοκρατία και συλλογικότητα και στηρίζεται στην πολυφωνία και στον συγκερασμό των απόψεων. Οι αποφάσεις της λαμβάνονται μετά από συζητήσεις και συνελεύσεις ανοιχτές και προσβάσιμες σε όσους δίνουν καθημερινά τους αγώνες τους για καλύτερη ζωή.

Η θέση του συμβούλου στο περιφερειακό συμβούλιο δεν θεωρείται αξίωμα και ο αιρετός περιφερειακός σύμβουλος δεν καταλαμβάνει προσωποπαγή θέση· ο ρόλος του είναι να εκπροσωπεί την παράταξη γι’ αυτό δεν ενεργεί στο περιφερειακό συμβούλιο σύμφωνα με τα προσωπικά του κριτήρια, αλλά μεταφέρει τις συλλογικές αποφάσεις. Γι’ αυτό εξάλλου και λειτουργεί η εναλλαγή των περιφερειακών συμβούλων μας στη διάρκεια της θητείας του περιφερειακού συμβουλίου.

Ως παράταξη δεν ενδιαφερόμαστε να συνδιοικήσουμε και σ’ αυτό διαφοροποιούμαστε απ’ όλες τις άλλες παρατάξεις. Δεν μας απασχολεί η κατανομή κονδυλίων ΕΣΠΑ ούτε η ανάθεση των έργων στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Δεν συμβιβαζόμαστε με καλύτερη διαχείριση, δεν συμβιβαζόμαστε με το σύστημα, δεν συμβιβαζόμαστε με βελτίωση του ΚΛΕΙΣΘΕΝΗ. Αγωνιζόμαστε να τον ανατρέψουμε!

Στα 10 χρόνια της παρουσίας μας στο περιφερειακό συμβούλιο δώσαμε συνεχείς μάχες για τα προβλήματα που απασχολούν τα λαϊκά στρώματα της Θεσσαλίας σε όλους τους τομείς. Υψώσαμε και υψώνουμε τη φωνή μας, στηρίξαμε και στηρίζουμε, υπερασπιστήκαμε και υπερασπιζόμαστε, αγωνιστήκαμε και αγωνιζόμαστε, πήραμε και παίρνουμε μέρος στις κινητοποιήσεις μαζί με όλους αυτούς που παλεύουν:

• Για δημόσιες επενδύσεις, δημόσια έργα και προσλήψεις μονίμων εργαζομένων στους ΟΤΑ.

• Για αξιοπρεπή εργασία και καλύτερη ζωή για τους ανήκοντες στην εργατική τάξη και όχι τους εκπροσώπους του κεφαλαίου
• Για εξασφάλιση κοινωνικών δικαιωμάτων (τη δημόσια εκπαίδευση, τη δημόσια υγεία και εν γένει την παροχή κοινωνικών υπηρεσιών)
• Για την εξασφάλιση των κοινωνικών αγαθών και τη διαχείρισή τους από το δημόσιο και όχι το ιδιωτικό κεφάλαιο (ΔΕΥΑΜΒ, Αχελώος, Λιμάνι του Βόλου)
• Για την άρση των σχεδίων που αφορούν την ίδρυση αιολικών πάρκων στα Άγραφα, στο Πήλιο και στον Κίσσαβο
• Για την προστασία της ευρύτερης περιοχής του Βόλου από τη μόλυνση που προκαλεί η ΑΓΕΤ (Lafarge)
• Ενάντια στα καταδυτικά πάρκα, την ιδιωτικοποίηση της θάλασσας και του αιγιαλού, τις τουριστικές επενδύσεις στο παρθένο νησάκι Αλατάς στον Παγασητικό με αποτέλεσμα την απόλυτη περιβαλλοντική καταστροφή του, τη διατήρηση του δάσους στο Ελάφι Τρικάλων και όχι την υλοτόμησή του και τη μετατροπή του σε τσιφλίκια
• Για την προστασία των πολιτιστικών και αρχαιολογικών χώρων, των οικιστικών μνημείων, των ελεύθερων χώρων και των πάρκων αναψυχής, την προστασία του πράσινου, την αναβάθμιση των σχολικών κτιρίων
• Για βελτίωση των όρων εργασίας των ντόπιων και των μεταναστών εργατών της γης: 7ωρο, πληρωμένες υπερωρίες, αύξηση στα μεροκάματα, εργασιακά, ασφαλιστικά, δημοκρατικά δικαιώματα (κινητοποίηση Αλβανών εποχιακών εργατών στην περιοχή του Τυρνάβου)
• Για τον προσανατολισμό των αγροτικών καλλιεργειών και του τρόπου παραγωγής με βάση τις διατροφικές ανάγκες των κατοίκων και όχι σύμφωνα με την καπιταλιστική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΚΑΠ)
• Για τη διατύπωση μιας άλλης πρότασης για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των συνεπειών των καταστροφικών καιρικών φαινομένων για τους αγρότες (αποζημιώσεις ΕΛΓΑ)
• Για την αποτροπή των σχεδίων που αφορούν τη μετατροπή της Θεσσαλίας σε μόνιμη ΝΑΤΟΐκή και αμερικανική βάση (Στεφανοβίκειο, στρατόπεδο Γεωργούλα)
• Ενάντια στη φασιστική Χρυσή Αυγή και στις ρατσιστικές οργανώσεις

Δεν επιζητήσαμε και δεν επιζητούμε, εν αντιθέσει με τις άλλες παρατάξεις, την ανάθεση των διεκδικήσεων εκ μέρους των κατοίκων. Διεκδικήσαμε και διεκδικούμε τη συμμετοχή των κατοίκων στη λειτουργία των ΟΤΑ. Για μας προέχει η άμεση κινητοποίησή τους και μαζί τους ώστε να μην λαμβάνονται οι αποφάσεις που άμεσα μας αφορούν και διαμορφώνουν τη ζωή μας ερήμην μας. Η ζωή μας μας ανήκει και θέλουμε να την πάρουμε στα χέρια μας.

Σούλα Κατσιαμπούρα, υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος με την

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ-Ανταρσία για την ανατροπή

Υποψήφιος περιφερειάρχης: Στάθης Ντούρος

Εκδήλωση ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας, Σάββατο 28/3, 19:00, Θόλος

Άρθρο του υποψήφιου περιφερειάρχη Θεσσαλίας με την "Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή"

Ο «Καλλικράτης» των manager

  Με την εφαρμογή του «Καλλικράτη», ένας μεγάλος αριθμός αρμοδιοτήτων (πολλές από αυτές κοινωνικής πολιτικής) μεταφέρθηκε, από το κεντρικό στο τοπικό κράτος με επιδίωξη αρχικά την υποβάθμιση, την υποταγή τους σε ανταποδοτικά πλαίσια και την κατάργηση του δωρεάν κοινωνικού τους χαρακτήρα και τελικά τη σταδιακή ιδιωτικοποίησή τους. Το σφράγισμα αυτής της διαδικασίας έγινε με την τεράστια μείωση της  χρηματοδότησης  των δήμων και  των  περιφερειών   ( ουσιαστική κατάργηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, μειώσεις πάνω από 60% των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων), ελέω χρέους. Σε αυτό το πλαίσιο υπηρεσίες όπως παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, μεταφορές μαθητών, ΚΑΠΗ, προνοιακές παροχές, καθαριότητα, περιβάλλον, δωρεάν προγράμματα μαζικού αθλητισμού, δημοτικά ωδεία και άλλες πολιτιστικές δομές, η λειτουργία και η συντήρηση των σχολείων, μπήκαν σε δοκιμασία λειτουργίας και ιδιωτικοποίησης.

Την ίδια στιγμή, η σχεδόν αποκλειστική χρηματοδότηση (σε ποσοστό 75%) του τοπικού κράτους από το ΕΣΠΑ και τις χρηματοδοτήσεις της ΕΕ, λειτούργησε ως «χείρα βοηθείας» για την υπαγωγή του τοπικού κράτους σε «πρωτοπόρο» θεμελιωτή όλου του «οπλοστασίου» των μνημονίων, ενάντια στα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας (π.χ. κατάργηση των εναπομείναντων εργατικών δικαιωμάτων μέσω της αλυσίδας διαθεσιμότητες-απολύσεις-«κοινωφελής εργασία»). Ταυτόχρονα τα «κριτήρια εκλεξιμότητας» των ΕΣΠΑ, προσανατολίζουν τα βασικά ποσά αυτών των χρηματοδοτήσεων, όχι στην κάλυψη κοινωνικών αναγκών, αλλά στην ενίσχυση των ισχυρών μερίδων του τοπικού κεφαλαίου (αγροτοδιατροφικό, «αυτοκινητόδρομοι Αιγαίου», ΑΚΤΩΡ κ.τ.λ). Ο «Καλλικράτης» μέσα και από την πιο άμεση εμπλοκή του με την ΕΕ, δημιούργησε τους όρους, να λειτουργούν οι περιφέρειες και οι δήμοι σαν εταιρείες και για τις εταιρείες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ξεδιπλώνονται 2 γραμμές. Η μία εκφράζεται κυρίαρχα από τον νυν περιφερειάρχη κ. Αγοραστό (εκλεκτός της ΝΔ) και δε φαίνεται να αμφισβητείται στην ουσία της από την πλειοψηφία των αντίπαλων συνδυασμών. Βασικός της κόμβος είναι πρώτα και κύρια η αποδοχή του πλαισίου άγριας λιτότητας και οικονομικού στραγγαλισμού των τοπικών κοινωνιών που επιβάλει η κυβερνητική πολιτική. Κατ΄ επέκταση αυτό σημαίνει αποδοχή και στήριξη όλων των αντιλαϊκών μέτρων που επιβλήθηκαν με τα μνημόνια και της κυβέρνησης. Το κυρίαρχο σύνθημα του κ. Αγοραστού, «με λίγα έκανα πολλά» δεν αποτελεί παρά την πιο επίσημη επιβεβαίωση αυτής της πολιτικής γραμμής. Η όλη «επιτυχία» της θητείας του κ. Αγοραστού έγκειται στο ότι σαν manager έφτιαξε ένα γραφείο άμεσης απορρόφησης κονδυλίων, τα οποία όμως πήγαιναν πού; Η εικόνα κοινωνικής καταστροφής στην περιοχή μας (η Θεσσαλία διαρκώς στις 3 πρώτες περιφέρεις με την υψηλότερη ανεργία, 70.000 εγγεγραμμένοι άνεργοι έναντι 60.194 εργαζομένων, κλειστά εργοστάσια, μαγαζιά κ.τ.λ.)  είναι αποστομωτική για οποιονδήποτε επιχειρήσει να κάνει το μαύρο άσπρο, να μιλήσει για «πλεονάσματα» ή για την ανάπτυξη που βρίσκεται καθ’ οδόν και σε λίγο θα αγγίζει στο κατώφλι του σπιτιού μας χτυπώντας μας την πόρτα.

Η άλλη αντίληψη υποστηρίζει πως δεν πρόκειται να «πάρουμε ποτέ ανάσα», αν δε σταματήσει να εκποιείται ο πλούτος του τόπου μας  για ένα χρέος, που δεν μας ανήκει και είναι ήδη χιλιοπληρωμένο και για αυτό πρέπει ν α διαγραφεί εξ ολοκλήρου. Αν δεν μπει φρένο στην ασυδοσία των τραπεζών μέσα από την εθνικοποίησή τους και την υποταγή τους σε λαϊκό και εργατικό έλεγχο. Δεν πρόκειται να βρουν δουλειά τα εκατομμύρια ανέργων, αν σε μια εποχή που η ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης, έχει εκτινάξει την παραγωγικότητα της εργατικής δύναμης στα ύψη, το κεφάλαιο δε χάσει πλούτο και δύναμη. Αν δεν μειωθεί ο χρόνος εργασίας με ταυτόχρονη αύξηση των απολαβών και θεμελίωση νέων εργατικών κατακτήσεων. Αν εν τέλει, δε σπάσουμε τα δεσμά της ευρωφυλακής, της επιτροπείας και της ΕΕ, που καταστρέφει τις παραγωγικές δυνατότητες του τόπου μας μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Αυτή την αντίληψη προσπαθεί να εκφράσει και μέσο των εκλογών η «Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή».

Δεν επιδιώκουμε να γίνουμε «εργολάβοι» της ελπίδας, ούτε να σπείρουμε την αυταπάτη πως η κατάργηση των μνημονίων και του «Καλλικράτη» είναι απλά και μόνο ζήτημα μιας ψήφου. Πιστεύουμε όμως πως για να κατορθώσει το λαϊκό κίνημα να αποτινάξει τη νέα τυραννία και τη διαρκή ταπείνωση της χούντας κυβερνήσεων-ΕΕ-ΔΝΤ, πρέπει να μπολιαστεί με μια άλλη αφήγηση. Έξω από τα όρια της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Να εξοπλιστεί με μια νέα αισιοδοξία βασισμένη όχι σε χίμαιρες, αλλά στις υλικές δυνατότητες της εποχής μας. Εποχής τεράστιων δυνατοτήτων αλλά και μεγάλων κινδύνων. Ας αδράξουμε το γάντι…!!! 

Ντούρος Στάθης

υποψήφιος περιφερειάρχης Θεσσαλίας

με την «Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Αανατροπή»

Άρθρο του Παναγιώτη Μαυροειδή για το συνεχές ΝΔ-Χρυσής Αυγής

Μπαλτάκος, ΝΔ και Χρυσή Αυγή: η εκδίκηση της στυμμένης λεμονόκουπας

Παναγιώτης Μαυροειδής

Κατ’ αρχήν, ποιος είναι ο Παναγιώτης Μπαλτάκος;

Ασφαλώς είναι ένας δηλωμένος και παθιασμένος αντικομουνιστής κατά δική του δήλωση. Μα  και αρχαιοπρεπής ακροδεξιός  με πλούσιο συγγραφικό έργο. Τα βιβλία  του ‘’είναι από τα καλύτερα’’  κατά τον γνωστό τηλε-βιβλιοπώλη Άδωνη.

Όμως ο εν λόγω κύριος δεν είναι ένα συνηθισμένο γραφικό περιθωριακό πρόσωπο. Ήταν έως τώρα στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου, με άλλα λόγια δημόσιο πρόσωπο της απολύτου και πρώτης εμπιστοσύνης του  Πρωθυπουργού.

Έχοντας λοιπόν κατά νου αυτή ακριβώς την ιδιότητα, ας διαβάσουμε με τον τρόπο που πρέπει τον περιβόητο ηχογραφημένο διάλογό του με τον φασίστα Κασιδιάρη.

Πως μιλάει ο Μπαλτάκος;

 Ο έμπιστος του Σαμαρά, μιλάει από καρδιάς,  με μια ηγετική φιγούρα των ναζιστών. Μιλάει εντελώς ανοιχτά, με απόλυτη εμπιστοσύνη, χωρίς ίχνος επιφύλαξης, συγκράτησης ή περιφρούρησης.  Απαιτείται, υψηλό επίπεδο  πολιτικής αλλά και ψυχολογικής ταύτισης, οικοδομημένο σε βαθύτερες σχέσεις και αυτό είναι ολοφάνερο.

Πότε γίνεται η συζήτηση αυτή;

Όχι σε μια ανέφελη στιγμή, αλλά αφού η Χρυσή Αυγή έχει δολοφονήσει τον Παύλο Φύσσα και η κυβέρνηση θέλοντας και μη αναγκάζεται να ασχοληθεί με όλες τις εγκληματικές και δολοφονικές ενέργειες της ναζιστικής οργάνωσης. Δεν είναι δηλαδή η περίπτωση του χειροφιλήματος του Μιχαλολιάκου στην Μπακογιάννη, αλλά μια στάση σαφώς πολιτική και όχι εύκολη ή επιπόλαιη.

Πού γίνεται η συζήτηση;

Όλα γίνονται μέσα στη Βουλή, πράγμα που προδίδει μια απίστευτη άνεση και σιγουριά για αυτή την πολιτική σχέση, που δεν έχει ανάγκη από κρυψώνες και άλλα τέτοια. Αντίθετα, διαμείβεται μέσα στο ‘’ναό’’ της δημοκρατίας.

Τι λέει ο Μπαλτάκος;

Ότι ‘’δεν υπάρχει κανένα στοιχείο σε βάρος της Χρυσής Αυγής’’ και ότι όλα είναι μια σκευωρία σε βάρος της για να μη κόψει ψήφους από το Σαμαρά. Δεν ξέρουμε αν στα κομμένα τμήματα του βίντεο ακούγεται ο πρώην γραμματέας της κυβέρνησης να βεβαιώνει  πως ο Παύλος Φύσσας σκότωσε τον εαυτό του….

Ας δούμε τώρα τα πράγματα από την πλευρά του Κασιδιάρη.

Με ποιόν, συνομιλεί ο Κασιδιάρης;

Δε μιλάει με το δεξιό του χωριού του, αλλά κάνει κανονική πολιτική συναλλαγή, με κορυφαίο εκπρόσωπο της κυβέρνησης, μέσα στο πολιτικό του γραφείο. Κατά τα άλλα αντι-συστημική δύναμη.

Τι ζητάει από τον Μπαλτάκο;

Ο Κασιδιάρης δεν κάνει ούτε παράπονο, ούτε σχολιάζει γενικά. Απαιτεί πολιτική παρέμβαση από τον Μπαλτάκο στο δικαστικό σύστημα, ώστε να τη γλυτώσει ο ίδιος και  οι Χρυσαυγίτες δολοφόνοι.

Κάτι μας δείχνουν τα παραπάνω  για τη σχέση της δήθεν αντισυστημική φασιστική Χρυσής Αυγής με το δήθεν αντίπαλο ‘’συνταγματικό’’ αντίπαλο δέος και ειδικά τη ΝΔ. Δεν πρόκειται ασφαλώς  για σχέση ταύτισης, αλλά δεν είναι σχέση αλληλο-αποκλεισμού, μα αλληλοσυμπλήρωσης σε υψηλό επίπεδο.

Ωστόσο, θα πει κάποιος, ο Κασιδιάρης  κάρφωσε άγρια. Και τον Μπαλτάκο, και το Σαμαρά και την κυβέρνηση.

Είχε προειδοποιήσει σαφώς πριν λίγες μέρες όταν αποκάλυψε ότι ο οδηγός/φρουρός του αντιπροέδρου της Βουλής Γ. Τραγάκη (ΝΔ), φωτογραφιζόταν δημόσια να χαιρετά ναζιστικά σε συγκέντρωση της ΧΑ.

Τώρα προχώρησε ακόμη παρά πέρα και θα υπάρξει και άλλη κλιμάκωση. Αυτό που  θέλει να  πει η ναζιστική οργάνωση είναι τούτο: «Ακούστε κύριοι, ‘’μαζί τα κάναμε’’. Μην κάνετε τον αδιάφορο, μην μας αδειάζετε, δε θα δεχτούμε το ρόλο της στυμμένης λεμονόκουπας. Θα σας πάρουμε μαζί μας στον γκρεμό αν μας σπρώξετε παρακάτω’’.

Τα πρόβλημα της ΝΔ είναι πολύ σοβαρό. Δεν χρειάζεται, ούτε υπάρχει λόγος να αναζητήσει κανείς βίντεο μυστικών κοινών συσκέψεων αμοιβαίου πολιτικού συντονισμού με τους φασίστες. Δε θα βρεθούν. Πολιτικός και ιδεολογικός είναι ο δεσμός και έχει οικοδομηθεί δημόσια και με κοινωνικούς όρους.

Ας τον δούμε λίγο:

Η Χρυσή Αυγή έχει βοηθήσει απίστευτα το σύστημα και τα συστημικά κόμματα αυτή τη μαύρη πενταετία.

Με το να μεταστρέφει την οργή όχι προς την αστική αντεργατική πολιτική, αλλά προς τους πολιτικούς ωςπρόσωπα, άντε ως κόμματα.

Με το να σπρώχνει τη δυσαρέσκεια, όχι προς τον ταξικό αντίπαλο και  το κεφάλαιο που αναβαθμίζει τη θέση του επί πτωμάτων, αλλά μεταξύ των εργαζομένων: Ο άνεργος να μισεί τον εργαζόμενο. Ο εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα να λοιδορεί τον δημόσιο υπάλληλο. Και όλοι μαζί, οι έλληνες φτωχοί, εργαζόμενοι και άνεργοι, να καταριούνται τον μετανάστη.

Με το να ‘’δείχνει’’ όχι την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και την ΕΕ που σαρώνουν εργατικά δικαιώματα, ελευθερία και λαϊκή κυριαρχία, αλλά τους ‘’Εβραίους’’, τους ‘’ξένους’’ γενικά,  ή τη Μέρκελ ειδικά.

Η κυβέρνηση από τη μεριά της, οργώνει και λιπαίνει την  κοινωνική συνείδηση για λογαριασμό της Χρυσής Αυγής.

Αυτή έθεσε την ακροδεξιά, ρατσιστική ατζέντα. Ο Σαμαράς πρωτομίλησε για ‘’επανα-κατάληψη των πόλεων’’. Αυτός είπε ότι ‘’έχουμε τόσους άνεργους, όσους και μετανάστες’’. Ο Μεϊμαράκης είπε μόλις προχτές, με αφορμή  την απαγόρευση των διαδηλώσεων ενάντια στη σύνοδο του σύνοδο του ECOFIN ‘’όχι, δε θα κάνει κουμάντο το πεζοδρόμιο’’. Η κυβέρνηση απαγόρευσε όλες τις απεργίες και έπνιξε στα χημικά όποιον αντιστέκεται.

Η Χρυσή Αυγή έλυνε ως τώρα ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα για την κυβέρνηση, αλλά και για κάθε στυγνό εργοδότη, παθιασμένο συντηρητικό ή δουλοπρεπή δημοσιογράφο: Μπορούσε αυτή να πει ελεύθερα και ανοιχτά ότι σκέφτονταν και  ποθούσαν οι ίδιοι, αλλά τους στένευε το λαρύγγι ο κοινοβουλευτικός μανδύας.

Αλλά, από την άλλη, η Χρυσή Αυγή, δημιούργησε  και ένα πρόβλημα: Η ακροδεξιά ρητορική της κυβέρνησης, μέσα στην κοινωνική καταστροφή, την κυβερνητική αποτυχία και την πλήρη ανυποληψία, ναι μεν είχε αποτελέσματα στη δηλητηρίαση των συνειδήσεων, οδηγούσε όμως  το εκλογικό σακούλι της ΧΑ να φουσκώνει επικίνδυνα. Ανοίγοντας στους φασίστες ορέξεις πρωτοφανείς, για ηγεμονία και πρωτοκαθεδρία στον δεξιό χώρο.

Εκεί ήταν που χάλασαν τα πράγματα και ο βρωμερός γάμος αστισμού και φασισμού. Όχι αυθόρμητα. Ο Παύλος Φύσσας, του έλαχε η μοίρα, πληρώνοντας με τη ζωή του, φανέρωσε το απόστημα. Η δολοφονία του, όπως και γενικά η αντιφασιστική δράση,  επιτάχυνε τα πράγματα.

Η ΝΔ δεν φιλοτιμήθηκε ποτέ να εξαρθρώσει τη Χρυσή Αυγή. Απλά θέλησε να την ελέγξει. Τον φασισμό δεν πρόκειται να τον τσακίσει το αστικό κράτος. Μόνο οι εργαζόμενοι μπορούν να το κάνουν αυτό, αν δεν στοχεύσουν μόνο τις στυμμένες λεμονόκουπες, αλλά γενικά τον αστικό βόρβορο που ζέχνει αδικία, εκμετάλλευση, κυνισμό και υποκρισία.

Εκδήλωση της Αντιφασιστικής Κίνησης Μαγνησίας, Σάββατο 22/2, 19:30, κτίριο Παπαστράτου: «Η ελευθερία του λόγου & τα δημοκρατικά δικαιώματα στον Προκρούστη του σκοταδισμού»

Από το δελτίο τύπου της Αντιφασιστικής Κίνησης Μαγνησίας: 

Βόλος 18/02/2014

Μια ανοιχτή συζήτηση με αφορμή την καταδίκη του Φ. Λοΐζου για την υπόθεση του "Γέροντα Παστίτσιου"  

«Η ελευθερία του λόγου & τα δημοκρατικά δικαιώματα στον Προκρούστη του σκοταδισμού»

Ομιλητές:

• Φίλιππος Λοΐζος – δημιουργός της σελίδας «Γέροντας Παστίτσιος»
• Γιώργος Κατρούγκαλος – Συνταγματολόγος, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης
• Κώστας Παπαδάκης – Δικηγόρος, μέλος της Κίνησης για τα Δημοκρατικά Δικαιώματα στην Εποχή μας, ΚΕΔΔΕ

Σάββατο 22 Φεβρουαρίου – 7:30μμ Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, αμφ. Κορδάτου (παραλία).

Η καταδίκη της σάτιρας ή τα παράδοξα της δημοκρατίας

Πριν λίγες εβδομάδες ο Φίλιππος Λοΐζος δικάστηκε και κρίθηκε ένοχος για εξύβριση θρησκεύματος κατ' εξακολούθηση και καταδικάστηκε σε 10 μήνες φυλάκιση με αναστολή.

Το αδίκημά του; Είχε δημιουργήσει μια χιουμοριστική σελίδα στο κοινωνικό δίκτυο Facebook, η οποία, με το όνομα «Γέρων Παστίτσιος», σατίριζε τον αποθανόντα Έλληνα ορθόδοξο μοναχό, Γέροντα Παΐσιο στηλιτεύοντας όλη τη θρησκοληψία που είχε δημιουργηθεί μετά το θάνατό του και ασκώντας κριτική στην εκμετάλλευση των προφητειών του μοναχού από ελληνικές ορθόδοξες ιστοσελίδες.

Ποιος θίχτηκε; Ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς, ο οποίος με ερώτησή του στη Βουλή προκάλεσε το κλείσιμο της σελίδας, την άρση του απορρήτου των τηλεπικοινωνιών  του διαχειριστή της (όταν μάλιστα αυτό δεν έχει γίνει για τους καταχραστές του δημόσιου χρήματος) και τη σύλληψή του με την κατηγορία της βλασφημίας!

Στοιχειοθετείται το αδίκημα; Έγκριτοι νομικοί, μεταξύ αυτών και ο ομότιμος καθηγητής της Νομικής Σχολής του Πανεπιστήμιου Αθηνών, Μιχάλης Σταθόπουλος, χαρακτήρισαν τη σύλληψη παράνομη.

Η καταδίκη βεβαίως προσκρούει στην ελεύθερη έκφραση των ιδεών και στο δικαίωμα του κάθε πολίτη στη σάτιρα. Όπως επισημαίνεται από την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, «η νομοθεσία για τη βλασφημία δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να εμποδίζεται ή να τιμωρείται η θεμιτή κριτική σε θρησκευτικούς ηγέτες ή ο αιτιολογημένος σχολιασμός δογμάτων πίστης». Ωστόσο, αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο στο να καταδικαστεί ο Φίλιππος για τη σάτιρα σε μια χώρα που υπερηφανεύεται για τον Αρχαίο Πολιτισμό της και θεωρεί ένα από τα μέγιστα δείγματα των γραμμάτων και των Τεχνών της  ιστορίας του πολιτισμού της τον -κατ’ εξοχήν- σατιρικό, Αριστοφάνη.

Ασφαλώς δεν είναι η πρώτη φορά που η ελευθερία της έκφρασης έχει δεχθεί επίθεση στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Τον Νοέμβριο του 2012 ξεκίνησε εισαγγελική έρευνα σχετικά με το εάν οι συντελεστές της θεατρικής παράστασης Corpus Cristi παραβίασαν το νόμο περί βλασφημίας. Τον Οκτώβριο του 2012 μέλη χριστιανικών ομάδων και της Χρυσής Αυγής, περιλαμβανομένων και κάποιων βουλευτών του κόμματος, επιχείρησαν να σταματήσουν την πρεμιέρα της παράστασης, επιτιθέμενοι λεκτικά στους ηθοποιούς και σε μέλη του κοινού, και απειλώντας τους. Οι παραγωγοί αποφάσισαν να κατεβάσουν την παράσταση τρεις εβδομάδες μετά την πρεμιέρα. 

Εντύπωση, βεβαίως, προκαλεί και το ότι σε τέτοιες περιπτώσεις αυτοί  που αντιδρούν και προκαλούν  την παρέμβαση της Πολιτείας είναι βουλευτές, και στελέχη της Χρυσής Αυγής,  ένα μόρφωμα που χαρακτηρίστηκε εγκληματική οργάνωση, που κορυφαία στελέχη της βρίσκονται στη φυλακή ή είναι υπόδικοι, όμως παρόλα αυτά γίνονται τιμητές και διεκδικούν  την απονομή δικαιοσύνης.

Ο εκφασισμός του κράτους γίνεται ολοένα και περισσότερο ορατός. Επιχειρεί με κάθε μέσον να εξοντώσει την αντίσταση των πολιτών και να τους μετατρέψει σε πειθήνια όργανα του συστήματος.

Η Αντιφασιστική κίνηση Μαγνησίας καταγγέλλει την προσπάθεια φίμωσης της ελεύθερης έκφρασης και καλεί τους πολίτες να επαγρυπνούν για την καταστολή των δικαιωμάτων τους, να μην ανέχονται τέτοιες απαγορεύσεις και να αντιστέκονται κάθε φορά που επιχειρείται ποινικοποίηση της σάτιρας και της ελεύθερης και ανεξάρτητης φωνής.

Ο Φίλιππος είναι αθώος, όπως αθώοι είναι όλοι οι πολίτες που σατιρίζουν και καυτηριάζουν με χιούμορ και ευρηματικότητα τα κακώς κείμενα της κοινωνίας.

Τοποθέτηση της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική για την "κοινωφελή εργασία"

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

Για τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας και τις ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ.

Η κυβέρνηση και η ΕΕ, αφού πρώτα έριξαν στα τάρταρα τους μισθούς και τα εργατικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, αφού εκτόξευσαν την ανεργία των νέων στο 60% και ενώ σχεδιάζουν την απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων, έρχονται υποκριτικά μέσω του ΕΣΠΑ να αντιμετωπίσουν υποτίθεται την ανεργία.

Αντί όμως να στηρίξουν τους ανέργους και να κάνουν προσλήψεις, επιδοτούν το κεφάλαιο προσφέροντας δωρεάν εργατικό δυναμικό στις επιχειρήσεις. Αυτοί που παλαιότερα ονομάζονταν ‘’εργαζόμενοι’’ και πιο πρόσφατα ‘’συμβασιούχοι’’ και  ‘’απασχολήσιμοι’’, τώρα βαφτίζονται ‘’ωφελούμενοι’’. Παράλληλα με τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες, παράλληλα με την εντατικοποίηση της εργασίας στους χώρους δουλειάς, προσλαμβάνονται «πεντάμηνοι ωφελούμενοι» για να κάνουν την δουλειά τσάμπα, χωρίς κανένα συνδικαλιστικό δικαίωμα.

Τα προγράμματα «αντιμετώπισης της ανεργίας» δεν λύνουν το πρόβλημα των ανέργων.  Χρησιμοποιούν την ανεργία σαν «δούρειο ίππο» για τη θεμελίωση των πιο απάνθρωπων σχέσεων εργασίας. Τροφοδοτούν με νέες απολύσεις. Στόχος τους τελικά είναι η σταδιακή γενίκευση ενός καθεστώτος μισοεργασίας – μισοανεργίας, μέσα από την ανακύκλωση των ανέργων σε θέσεις προσωρινής, ανασφάλιστης και κακοπληρωμένης εργασίας ή κατάρτισης. Στην πραγματικότητα πρόκειται για προγράμματα επιδότησης της ανεργίας και όχι των ανέργων.

Η νεολαία γίνεται πειραματόζωο σε αυτή τη διαδικασία. Μετά την εφαρμογή των προγραμμάτων, άνοιξε η όρεξη στους εργοδότες και τώρα προτείνουν, δια στόματος ΚΕΠΕ (Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών) την κατάργηση του κατώτατου μισθού για τους νέους έως 29 ετών για 1 έτος (!).

Ταυτόχρονα, μέσω και αυτών των προγραμμάτων, ανακυκλώνεται η ανεργία. Η γκρίζα ζώνη μεταξύ εργασίας – μερικής απασχόλησης – ανεργίας που επιβάλλει η πολιτική της ΕΕ, της τρόικας και του Μνημονίου, εκμεταλλεύεται την πραγματική ανάγκη των ανέργων που μαζικά παράγει η αντιλαϊκή πολιτική, για να υποκύψουν σε ακόμη πιο φθηνές εργασιακές σχέσεις, απεμπολώντας κάθε εργασιακό δικαίωμα. Οι μορφές ελαστικής-επισφαλούς εργασίας-ομηρίας που γιγαντώνονται, συμπιέζουν όχι μόνο τους ανέργους αλλά όλους τους εργαζόμενους.  

Με αυτή τη λογική αναπτύσσονται με γοργούς ρυθμούς και οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. – «συνεταιρισμοί» με «κοινωνικό» σκοπό, εμπορική δραστηριότητα και μέλη άτομα ή και νομικά πρόσωπα και επιχειρήσεις), με στόχο να μπορούν για ένα χρονικό διάστημα να «προσφέρουν» τις υπηρεσίες της επιχείρησής τους στους δήμους αλλά και στις δημοτικές υπηρεσίες και επιχειρήσεις. Οι ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. δεν προωθούν βέβαια τη συνεταιριστική αντίληψη, αλλά αντιθέτως αμφισβητούν τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των υπηρεσιών και συμβάλλουν στην πλήρη ανταποδοτικότητα των παροχών του τοπικού κράτους.

Η απαγόρευση προσλήψεων μονίμου προσωπικού έχει δημιουργήσει στους Δήμους και στις Περιφέρειες ελλείψεις προσωπικού, απαραίτητου για να καλυφθούν οι ανάγκες των υπηρεσιών τους. Η κυβέρνηση με την εφαρμογή του «Καλλικράτη» παραδίδει τις κοινωνικές υπηρεσίες στο κεφάλαιο και ταυτόχρονα, μέσω αυτών των προγραμμάτων, τού εξασφαλίζει φτηνούς, κακοπληρωμένους και ενσωματωμένους εργαζόμενους. 

Το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις, η Ε.Ε., οι διεθνείς καπιταλιστικοί οργανισμοί, αυτοί δηλαδή που με την πολιτική τους και τη θεοποίηση της αγοράς, της ανταγωνιστικότητας και του κέρδους δημιούργησαν την  κρίση, έχουν κάνει την «αντιμετώπιση της ανεργίας» προμετωπίδα της στρατηγικής τους. Μιας στρατηγικής  που γιγαντώνει την ανεργία και την ελαστική εργασία, συρρικνώνει τους μισθούς και την ασφαλιστική προστασία, επιδοτεί τους εργοδότες αντί τους εργαζόμενους.  

Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή της πολιτικής της επιδότησης των απολύσεων και της ανεργίας και την κατάργηση κάθε μορφής και νόμου ελαστικής εργασίας.

Όχι στη διαθεσιμότητα, και στις απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Μόνιμη και σταθερή εργασία για όλο το λαό. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού σε όλες τις θέσεις που καλύπτει σήμερα η «κοινωφελής εργασία», που αποτελούν βασικές κοινωνικές υπηρεσίες. Επιβολή νέων συλλογικών συμβάσεων εργασίας που να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες και στις νέες τεχνολογικές και επιστημονικές δυνατότητες βάση των οποίων μπορούν να εργάζονται όλοι, με λιγότερες ώρες εργασίας και περισσότερες απολαβές. 

Κατάργηση της ενοικιαζόμενης εργασίας, των «κοινωφελών» προγραμμάτων και των προγραμμάτων μέσο ΕΣΠΑ, και συνολικά των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Έξω οι εργολάβοι και οι ΜΚΟ, από τη διαχείριση βασικών κοινωνικών υπηρεσιών.

Κατοχύρωση και διεύρυνση των εργατικών κατακτήσεων στους εργαζόμενους στην «κοινωφελή εργασία».

 Το κείμενο κατατέθηκε ως γραπτή τοποθέτηση του περιφερειακού συμβούλου της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής Άγγελου Χάγιου στα πρακτικά του Περιφερειακού Συμβουλίου.

…………………………………………………………………………………………………………

 «Κοινωφελής Εργασία»: Σημεία της παρέμβασης του Άγγελου Χάγιου στη συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο

Παρουσιάζοντας ο περιφερειακός σύμβουλος Άγγελος Χάγιος τις θέσεις της Αντικαπιταλιστικής Ανατροπής στην Αττική, υπογράμμισε μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Φτάσαμε στο σημείο να συζητάμε στο Περιφερειακό Συμβούλιο το αυτονόητο. Να πληρωθούν δηλαδή οι εργαζόμενοι τα μεροκάματά τους χωρίς καμιά καθυστέρηση. Να έχουν στοιχειώδη δικαιώματα , άδεια ασθένειας κλπ.

Αναφέρθηκαν αρκετοί ομιλητές στις πολιτικές ευθύνες του κεντρικού κράτους αλλά απάλλαξαν την Περιφέρεια από αυτές.

Εμείς λέμε ότι έχει ευθύνη και η Περιφέρεια, Διοίκηση και Περιφερειακό Συμβούλιο. Να καταγγείλουν κάθε πολιτικό και γραφειοκρατικό εμπόδιο. Να πάρουν την ευθύνη να πληρώσουν τα δεδουλευμένα αμέσως και να αναγνωρίσουν στην πράξη το καθεστώς του εργαζόμενου και όχι του ωφελούμενου στους συμβασιούχους των προγραμμάτων αυτών. Αυτό σημαίνει ρήξη με το πολιτικό αλλά και το νομικό πλαίσιο, σημαίνει αντιπαράθεση με την πολιτική κυβέρνησης και ΕΕ. 

Ταυτόχρονα η Περιφέρεια να βγει ανοιχτά και να διεκδικήσει το αναγκαίο προσωπικό, μόνιμης και σταθερής εργασίας, στις Κοινωνικές, Τεχνικές, Περιβαλλοντικές κ.α. Υπηρεσίες και να αρνηθεί τις απολύσεις που προωθεί η κυβέρνηση με την τρόικα. Να συμπράξει αγωνιστικά με τους εργαζόμενους που αντιστέκονται στην βάρβαρη επίθεση  κεφαλαίου- ΕΕ και του πολιτικού τους προσωπικού.

Σε αυτήν ακριβώς την ανάγκη, όχι μόνο δεν ανταποκρίνεται ο Περιφερειάρχης και η πλειοψηφία του Περιφερειακού Συμβουλίου αλλά συμπράττουν και προωθούν την αντιλαϊκή πολιτική -γενικά, και στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Γι αυτό εμείς απευθυνόμαστε στους εργαζόμενους στα προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας και εργασιακής σκλαβιάς.  Δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την οργάνωσή τους σε ταξικά σωματεία, σε επιτροπές αγώνα. Για το συντονισμό τους σε μαζικό, ενωτικό πολιτικό αγώνα, με ανεξαρτησία από το κράτος και τον εργοδοτικό συνδικαλισμό της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ και σε διαφοροποίηση από κάθε είδους γραφειοκρατικό συνδικαλισμό.  Για να γίνει ο αγώνας τους μαχητικό τμήμα του συνολικού ταξικού εργατικού κινήματος»