Πέμπτη, 14 Μαρτίου 2019

Αφίσα της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία για τη διαδήλωση της 16ης Μαρτίου ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο Βόλο


Ανακοίνωση της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία για το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων Μητσοτάκη- Αγοραστού


Με πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων ο Αγοραστός στις περιφερειακές εκλογές

Ποιο είναι το πρόγραμμα των υποψηφίων των αστικών κομμάτων για τις περιφερειακές εκλογές στη Θεσσαλία; Είναι οι παντός καιρού εκθέσεις ιδεών; Είναι η οικειοποίηση οποιασδήποτε ποσότητας τσιμέντου πέσει σε οποιαδήποτε κουκκίδα της γεωγραφικής περιοχής της Θεσσαλίας; Ή μήπως τελικά είναι η υπεράσπιση και υλοποίηση των πλέον αντιλαϊκών μεθοδεύσεων που επεξεργάζονται τα επιχειρηματικά συμφέροντα.;
Στο ερώτημα αυτό υπήρξε αρκετά διαφωτιστικός ο Κ. Μητσοτάκης, ο οποίος ως πρόεδρος της ΝΔ παρουσίασε στο Βόλο την Κυριακή 3 Μαρτίου την υποψηφιότητα του “διακομματικού” κ. Αγοραστού. Ο κ. Μητσοτάκης, αναφερόμενος στο πρόγραμμα του κόμματος, οπότε και του κ. Αγοραστού, όσον αφορά το λιμάνι του Βόλου,δήλωσε: “Τι θα κάνουμε με το λιμάνι του Βόλου, σε ποιο βαθμό χρειάζεται -που χρειάζεται- να εμπλακεί ιδιώτης επενδυτής ώστε να ξαναπάρει την πραγματική του δυναμική σε συνεργασία με την περιφέρεια. Να ανοίξει καινούργιες γραμμές. Κάποτε ο Βόλος επικοινωνούσε με τη Συρία. Η Συρία είναι σήμερα μία χώρα διαλυμένη. Κάποια στιγμή, όμως, αυτός ο τραγικός εμφύλιος θα πρέπει να τελειώσει και θα αρχίσει η ανοικοδόμηση.” Πόση διαφορά έχει αλήθεια η εν λόγω δήλωση με το νόμο που ετοίμασε το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής που έρχεται να ξεπουλήσει τα λεγόμενα «περιφερειακά» λιμάνια; Οι προβλέψεις του νόμου για “συνέργειες ιδιωτικού και δημοσίου τομέα” μέσω της “υποπαραχώρησης δραστηριοτήτων”, δεν είναι παρά η ιδιωτικοποίηση δέκα λιμανιών της χώρας, συμπεριλαμβανομένου και εκείνο του Βόλου. Η “διακομματικότητα” λοιπόν που συχνά πυκνά επικαλείται ο κ. Αγοραστός είναι η αποδοχή και πλήρης υλοποίηση όλης της κυβερνητικής ατζέντας. Το μαύρο μπλοκ των ιδιωτικοποιήσεων είναι διακομματικό με κοινό όμως ταξικό παρονομαστή...
Η ΝΔ ανακοινώνει παράλληλα με τον πλέον επίσημο τρόπο πως ιδιωτικοποίηση ουσιαστικά σημαίνει και αλλαγή του προσανατολισμού χρήσης. Δε θα είναι ένα λιμάνι για να καλύπτει της κοινωνικές ανάγκες (εξυπηρέτηση νησιών, αλιέων κ.τ.λ.), αλλά ένα λιμάνι που θα εξυπηρετεί τα πολεμοκάπηλα σχέδια των μεγάλων κατασκευαστικών εταιριών. Ο πόλεμος με αυτό τον τρόπο γίνεται ευκαιρία για την αστική πολιτική τόσο την ώρα που διεξάγεται όσο και την ώρα της διαχείρισης των συντριμμιών του (υλικών και ανθρώπινων...). Είναι εξάλλου εμφανές πως ο σχεδιασμός αυτός βαδίζει παράλληλα με την ταχύτατη μετατροπή του στρατοπέδου Γεωργούλα σε ΝΑΤΟική βάση, και με το πέπλο προστασίας που παρέχει το σύνολο της αστικής πολιτικής στην τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ και της Lafarge στην επιθετική αναδιάρθρωση που επιχειρεί μέσω της καύσης σκουπιδιών. Δηλαδή, ένα ιδιωτικοποιημένο λιμάνι, τσιφλίκι των τεχνικών εταιριών, μια επιθετική στρατιωτική δύναμη υπεράσπισης των συμφερόντων τους τόσο εδώ όσο και στις χώρες που θα “ανοικοδομούν” και μια εταιρία που θα χρηματοδοτεί τους πολέμους που σκοτώνουν (βλ. ISIS), θα σκοτώνει με τις μεθόδους παραγωγής της, αλλά θα προμηθεύει φτηνά υλικά...
Το τερατούργημα που περιέγραψε ο κ. Μητσοτάκης ως πρόγραμμα του κ. Αγοραστού το ονομάζουν “ανάπτυξη”, η οποία υπόσχονται πως θα δώσει ψωμί στους επιχειρηματικούς κολοσσούς, αλλά θα ταΐσει και τους φτωχούς. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα. Η κλοπή του δημόσιου κοινωνικού πλούτου από τα αρπακτικά του κεφαλαίου, στρέφεται σε κάθε της πλευρά ενάντια στις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας, είτε αυτές αφορούν τη δυνατότητά της να εργάζεται με αξιοπρεπείς όρους, είτε αυτές αφορούν τη δυνατότητά της να χρησιμοποιεί τις υποδομές για τις δικές της επιθυμίες, είτε αφορά τη δυνατότητα να αποφασίζει ελεύθερα για τη ζωή και τον τόπο της. Η υποβάθμιση και ο εκφυλισμός των δημόσιων υποδομών και υπηρεσιών είναι έργο του ίδιου του καπιταλισμού, ο οποίος σήμερα παρουσιάζει ως λύση το ξεπούλημα, προκειμένου να εισβάλει με ολοκληρωτικό τρόπο το κριτήριο της άντλησης κέρδους σε κάθε κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα της κοινωνικής πλειοψηφίας .
Η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία υπερασπίζεται τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα όλων των υποδομών και υπηρεσιών που εξυπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες. Όχι από τη σκοπιά επαναφοράς ενός εκφυλισμένου συστήματος διαχείρισης, αλλά με τη λειτουργία τους κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Παλεύουμε για την κοινωνικοποίηση όλων των δημόσιων υποδομών και υπηρεσιών που ιδιωτικοποιήθηκαν άμεσα ή έμμεσα όλα αυτά τα χρόνια (αυτοκινητόδρομοι, αεροδρόμια, σιδηροδρόμου κ.τ.λ.), καθώς και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας. Παλεύουμε για τη συγκρότηση ενός κινήματος που θα αποτρέψει την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών και όλης της δημόσιας περιουσίας.

Αριστερή παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή


Κυριακή, 10 Μαρτίου 2019

Όλοι στο συλλαλητήριο στις 16 Μάρτη ενάντια στην καύση σκουπιδιών. Προσυγκέντερωση των αγωνιστικών και κοινωνικών συλλογικοτήτων στο Θόλο (πανεπιστημιακό συγκρότημα Παπαστράτου) στις 12:00


Κλιμάκωση και αγώνας ενάντια στην καύση σκουπιδιών
Παλλαϊκό συλλαλητήριο 16 Μάρτη. Προσυγκέντρωση 12:00 στο Θόλο

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας στηρίζει, συμμετέχει και καλεί την εργαζόμενη πλειοψηφία της πόλης του Βόλου στη μεγάλη διαδήλωση της 16ης Μάρτη ενάντια στην καύση σκουπιδιών. Η καύση σκουπιδιών αποτελεί κομβικό στοίχημα για τις δυνάμεις του κεφαλαίου και ακριβώς για αυτό το λόγο πίσω της στρατεύονται φανερά ή υπογείως όλο το αστικό μπλοκ εξουσίας. Απέναντί μας σε αυτή τη μάχη έχουμε τον πολυεθνικό κολοσσό της Lafarge, την ΕΕ και τις οδηγίες της, την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖA και όλους τους επίδοξους μνηστήρες της αστικής διαχείρισης, καθώς και όλους τους θεσμούς της τοπικής διοίκησης (περιφέρεια, δήμος). Η συμμαχία αυτή στρέφεται ενάντια στο λαό και τις ανάγκες του και πρέπει να ηττηθεί με τη μαζική, μαχητική και με διάρκεια παρέμβαση του λαϊκού κινήματος.
Η δικιά μας συμμετοχή , στο κίνημα, δεν είναι απλά και μόνο μία «αχρωμάτιστη», πολιτικά, περιβαλλοντική και οικολογική τοποθέτηση. Είναι μία από τις πολλές μάχες ενάντια στις πολυποίκιλες κινήσεις «επιχειρηματικότητας», που αποσκοπούν στην πάση θυσία κερδοφορία του κεφαλαίου στα πλαίσια της κρίσης και των επιταγών της ΕΕ, και φυσικά σε βάρος της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Γιατί δεν ξεχνούμε ότι η συγκεκριμένη πολυεθνική εταιρία, μέσω της εξαγοράς της ΑΓΕΤ (αφού βέβαια η ΑΓΕΤ ιδιωτικοποιήθηκε και εξαγοράστηκε αρκετές φορές...), μετέτρεψε τα εργοστάσια της στην Ελλάδα σε πειραματόζωα αναδιαρθρώσεων στην εργασία. Η ανθρώπινη εκμετάλλευση πάει χέρι χέρι με την εκμετάλλευση και τη λεηλασία της φύσης. Από αυτή την άποψη η σύγκρουσή με τις δυνάμεις που επιβάλλουν την καύση σκουπιδιών έχει βαθιά ταξικά χαρακτηριστικά. Είναι η επέλαση του κόσμου των ισχυρών στις κοινωνίες των αδυνάτων που θα αντιμετωπίζει πάντα την ανθρώπινη υγεία, το περιβάλλον και τα κοινωνικά δικαιώματα ως “ψιλά γράμματα” και “βαρίδια” στο σαφάρι της κερδοφορίας. Ακριβώς για αυτό το σταμάτημα της καύσης σκουπιδιών δεν γίνεται να επιβληθεί από μια ¨κοινός επωφελής λύσης” τόσο για την κοινωνία του Βόλου, όσο και για τη Lafarge. Το μπλοκάρισμα της καύσης σκουπιδιών θα έχει στην πλευρά του χαμένου της δυνάμεις της Lafarge και τον πολιτικό και οικονομικό συρφετό που τη στηρίζουν.
Σε αυτή την κατεύθυνση παλεύουμε για:
  • Τον τερματισμό της καύσης RDF και SRF, χωρίς να απολυθούν ή να μείνουν άνεργοι οι εργαζόμενοι του εργοστασίου. Απαγόρευση της καύσης σκουπιδιών για οποιαδήποτε χρήση.
  • Κοινωνικοποίηση - εθνικοποίηση της ΑΓΕΤ κάτω από εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, αφού πρόκειται για παραγωγική μονάδα μιας σημαντικής πρώτης ύλης και αποτελεί στρατηγικής σημασίας για το ίδιο το κίνημα και το λαό.
  • Το σεβασμό του περιβάλλοντος από οποιαδήποτε παραγωγική μονάδα. Επανασχεδιασμό της βιομηχανικής παραγωγής με βάση της κοινωνικές ανάγκες και όχι τη χρηματιστηριακή διαχείριση της παραγωγής. Μετεγκατάσταση των μονάδων τσιμεντοβιομηχανίας και βαριάς βιομηχανίας σε περιοχές εκτός των αστικών ιστών.
  • Ενάντια στο παιχνίδι κέρδους των πολυεθνικών, το οποίο ονομάζουν «εμπόριο ρύπων»
  • Ενάντια στις αναδιαρθρώσεις στην εργασία, οι οποίες μεταξύ άλλων οξύνουν φαινόμενα «εργολαβικών» εργαζομένων (που δουλεύουν με ελαστικές σχέσεις εργασίας), την εντατικοποίησης της εργασίας και αυξάνουν τα εργατικά ατυχήματα
  • Την προστασία των φυσικών πόρων, και τη χρήση τους προς όφελος του λαού με βάση τις ανάγκες του
Παλεύουμε για ένα κίνημα που να είναι:
  1. Ξένο από λογικές κοινωνικού κανιβαλισμού. Το δίλημμα «καύση RDF και SRF αλλιώς κλείνει το εργοστάσιο και μένουν οι εργαζόμενοι άνεργοι» είναι μία κεκαλυμμένη απειλή του ίδιου του συστήματος και της εργοδοσίας που ταυτίζει χυδαία τα κέρδη της με τη δυνατότητα της εργαζόμενης πλειοψηφίας να έχει μόνιμή και σταθερή εργασία. Τα τελευταία 10 χρόνια το επιχείρημα αυτό κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος, όταν κορυφαίες κερδοφόρες επιχειρήσεις (CocaCola, Continental κτλ) έκλεισαν τις μονάδες τους απλά για λόγους εσωτερικών αναγκών. Η ιδιοκτησία των μεγάλων παραγωγικών μονάδων από το ιδιωτικό κεφάλαιο είναι αυτή που υπονομεύει και την εργασία και την ανθρώπινη ζωή.
  2. Μακριά από λογικές ανάθεσης του κινήματος σε εκπροσώπους και αντιπροσώπους (εκλεγμένους ή μη). Παλεύουμε για ένα ακηδεμόνευτο από την αστική πολιτική κίνημα, που θα συγκροτεί τα δικά του όργανα και θα μιλάει και θα παλεύει για τις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας χωρίς να τις θέτει στην προκρούστεια κλίνη των “εφικτών ορίων” της σταθερότητας του συστήματος.
  3. Μακριά από λογικές καπελώματος και ψηφοθηρίας. Κανείς αυτόκλητος ή “εκλεγμένος” σωτήρας δε θα σταματήσει την καύση σκουπιδιών., πολύ απλά γιατί οι κυβερνητικοί θεσμοί σε τοπικό και κεντρικό επίπεδο είναι άμεσα συνδεδεμένοι με τα συμφέροντα των πολυεθνικών κολοσσών. Ο μόνος που μπορεί να σταματήσει την καύση είναι ένα μαχητικό κίνημα που θα συγκρουστεί με τα ιερά και τα όσια του ίδιου του καπιταλισμού και των εκφραστών του και με αυτοπεποίθηση θα διεκδικήσει τα δίκαια της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Όλοι στο συλλαλητήριο στις 16 Μάρτη

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας στηρίζει και καλεί στην προσυγκέντερωση των αγωνιστικών και κοινωνικών συλλογικοτήτων της πόλης του Βόλου στο Θόλο (πανεπιστημιακό συγκρότημα Παπαστράτου) στις 12:00

ΑΝΤΑΡΣΥΑ Μαγνησίας

Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2019

Ανακοίνωση της "Παρέμβασης Ανατροπής" για τις δηλώσεις του δημάρχου Βόλου πως θα "χυθεί αίμα"...


Το αίμα των καταπιεσμένων ζητά η δημοτική αρχή Βόλου


Για μια ακόμη φορά ο δήμαρχος Βόλου “έτριξε τα δόντια” του στα “μεγάλα συμφέροντα” και στους “δυνατούς” αυτού του πλανήτη... Απείλησε θεούς και δαίμονες, δήλωσε ότι “θα χυθεί αίμα” αν το στρατόπεδο Γεωργούλα μετατραπεί σε “hot spot”, δηλαδή στρατόπεδο συγκέντρωσης προσφύγων. Παράβλεψε όμως να αποσαφηνίσει ποιανού αίμα θα χυθεί...
Ίσως είναι το αίμα όλων εκείνων που σήμερα η ΕΕ, η κυβέρνηση και η φασιστική ρητορεία σκοτώνουν χιλιάδες φορές, είτε στις χώρες που καταστρέφουν με τους πολέμους τους, πνίγουν στις θάλασσες του Αιγαίου, είτε στα κολαστήρια τύπου Μόρια... Την τελευταία φορά εξάλλου που ο δήμος Βόλου συζητούσε το ζήτημα της στέγασης προσφύγων στην πόλη, το έκανε με “επίτιμους” καλεσμένους τους χρυσαυγίτες Ηλιόπουλο και Καλούτσα. Τους ίδιους με τους οποίους εγκαινίασε τη βιβλιοθήκη του Ορφανοτροφείου...
Τη στιγμή που οι διαδικασίες δημιουργίας μόνιμης βάσης του ΝΑΤΟ και των Αμερικάνων προχωράνε με γοργούς ρυθμούς στο στρατόπεδο Γεωργούλα, ο δήμαρχος Βόλου επιλέγει να επενδύσει για μια ακόμη φορά στο ρατσιστικό μίσος. Ο δήμαρχος Βόλου συστρατεύεται με τη μηχανή του πολέμου που σκοτώνει αλλά φέρνει λεφτά στην πιάτσα. Προτιμά τις αντιπαραγωγικές δαπάνες του κεφαλαίου από το να δοθούν λεφτά για δουλειές, υγεία, παιδεία. Καλοδεχούμενοι οι δολοφόνοι, ανεπιθύμητα τα θύματα.
Κι όμως, δε φαίνεται να “ανοίγει ρουθούνι” από τη δημοτική αρχή όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοινώνει από το Βόλο τη συμφωνία του στα σχέδια ιδιωτικοποίησης του λιμανιού. Ενός λιμανιού που θα είναι σε θέση να παίξει ρόλο στην ανοικοδόμηση των χωρών που σήμερα καταστρέφουν οι πόλεμοι (όπως είπε ο πρόεδρος της ΝΔ.) των στρατιωτικών βάσεων για τις οποίες ανοίγει στοργικά την αγκαλιά της η δημοτική αρχή.
Όποιος ακόμα δεν το κατάλαβε, το ρατσιστικό παραλήρημα του δημάρχου Βόλου είναι μίσος για τους φτωχούς και αδύναμους και ευλαβική αγάπη για τους πλούσιους και δυνατούς. Αυτό επιχειρεί να δομήσει η αστική πολιτική στην πόλη μας με ηγέτη της τον Αχ. Μπέο. Μια μεγάλη μπίζνα που θα εμπορευματοποιεί νερά, λιμάνια, σκουπίδια, περιβάλλον, δημόσιους και ιστορικούς χώρους προς τέρψιν διαφόρων επιχειρηματικών αρπακτικών σε βάρος της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Μια πλειοψηφία την οποία η δημοτική αρχή θέλει να την κρύψει και να την υποβαθμίσει σε ένα μοντέλο δημιουργίας μιας πόλης 2 ταχυτήτων. Της πόλης των πλουσίων και της πόλης των φτωχών.
Εμείς είμαστε με την πόλη των φτωχών. Εκείνων που δε βλέπουν εχθρούς στα μάτια των προσφύγων, αλλά στα αφεντικά της Lafarge, στους χρυσοκάνθαρους της ΕΕ, στους δημάρχους manager. Δεν είμαστε με εκείνους που πουλάνε “τσάμπα μαγκιά” στους αδύναμους, αλλά με εκείνους που θα βάλουν μπροστά το σώμα τους και την ψυχή τους στον αγώνα για την κοινωνική αλληλεγγύη, στον αγώνα για να ανατραπούν τα επιχειρηματικά σχέδια στην περιοχή μας, στον αγώνα για να γυρίσει τούμπα αυτός ο κόσμος και να δουν ουρανό εκείνοι που σήμερα είναι χωμένοι στη λάσπη της ανεργίας, της επισφάλειας και της αβεβαιότητας. Εμείς, η εργαζόμενη κοινωνική πλειοψηφία, θα σταματήσουμε το αίμα που χύνεται κάθε μέρα, απο τους εσωτερικούς και εξωτερικούς πολέμους και την εκμετάλλευση των ανθρώπων, θα φράξουμε το δρόμο στους ρατσιστές και τους φασίστες για να έχουν σπίτι, ψωμί και ελεύθερη ζωή όλοι οι εκμεταλλευόμενοι, πρόσφυγες και μη.
Κάτω από άλλες συνθήκες, η δίωξη του Μπέου θα ήταν αυτεπάγγελτη ή θα γινόταν (κατ΄ ελάχιστον) διερεύνηση για το τι εννοεί. Ποιανού το αίμα θα χυθεί; Tων προσφύγων, των μεταναστών, το δικό μας που σταθερά προασπιζόμαστε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των καταπιεσμένων και κατατρεγμένων;
Ποτέ δεν ήταν πιο εύκολο να αναγνωρίσει κανείς τους ρατσιστές. Η δήλωση «Δεν είμαι ρατσιστής» είναι αρκετή.


ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
αντικαπιταλιστική αντιδιαχειριστική κίνηση

"Παρέμβαση Ανατροπής" η νέα αντικαπιταλιστική αντιδιαχειριστική κίνηση στο δήμο του Βόλου


Δελτίο τύπου
Παρέμβαση Ανατροπή” για να βγουν οι ανάγκες και τα δικαιώματά μας στο προσκήνιο

Οι ελπιδοφόρες διεργασίες που ξεκίνησαν τον περασμένο Δεκέμβρη για τη συγκρότηση μιας μάχιμης αντικαπιταλιστικής,αντιδιαχειριστικής κίνησης στο Δήμο Βόλου κατέληξαν στη δημιουργία ενός σχήματος/κινήματος πόλης. Στην τελευταία συνέλευση, το περασμένο Σάββατο 2/3 στο χώρο της Λέσχης Εργαζομένων και Νεολαίας αποφασίστηκε το σχήμα να ονομαστείΠαρέμβαση Ανατροπής” και να παρεμβαίνει στις εξελίξεις στην πόλη του Βόλου.
Η Παρέμβαση Ανατροπής, μέσα από το μέτρο των δικών της δυνάμεων θα επιδιώξει να αποτελέσει το επόμενο διάστημα σφήνα ανατροπής σε όλους τους τομείς της επίθεσης της κυρίαρχης πολιτικής εις βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Βασική της επιδίωξη να καταστεί πολιτικό «όχημα πάλης» των αγωνιστικών σκιρτημάτων σε επίπεδο πόλης βαδίζοντας αταλάντευτα στις γραμμές της εργατικής, αντικυβερνητικής αντιπολίτευσης.
Κοινή διαπίστωση των τοποθετήσεων στη συνέλευση της κίνησης είναι το γεγονός ότι η συγκρότηση της Παρέμβασης Ανατροπής δεν υλοποιείται σε κενό πολιτικό χρόνο. Το αστικό πολιτικό σύστημα στην προσπάθειά του να θωρακίσει το μνημονιακό κεκτημένο, αποζητά νωπή λαϊκή εντολή στις προσεχείς τοπικές εκλογές μέσα από την ανάδειξη των «εκλεκτών του παιδιών» για να βαθύνει την επίθεση. Σε τοπικό επίπεδο η δημοτική αρχή Μπέου υλοποιεί όλο το φάσμα των αντιδραστικών κεντρικών κατευθύνσεων που υπαγορεύει η «παραγωγική ανασυγκρότηση» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Μια παραγωγική ανασυγκρότηση που περνάει για παράδειγμα και μέσα από την αδειόδοτηση για καύση σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ. Την ίδια ώρα ξεπουλάει βασικά κοινωνικά αγαθά όπως το νερό. Το «Δέκα χρόνια μνημόνια, πέντε χρόνια Μονακό » που βαρύνει την πόλη, οφείλει να μετουσιωθεί σε ανατρεπτική κίνηση του ίδιου του κόσμου του αγώνα ,στη συγκρότηση ανεξάρτητων κυττάρων αγώνα και συμμετοχής των «από κάτω».
Ως Παρέμβαση Ανατροπής θεωρούμε ότι υπό το βάρος αυτής της συγκυρίας καλείται ο λαϊκός παράγοντας να διαμορφώσει όρους αντεπίθεσης. Μια αντικαπιταλιστική, αντιδιαχεριστική παρέμβαση στους Δήμους έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με λογικές υποταγής των κοινωνικών αναγκών στον ασφυκτικό κλοιό των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών του Κλεισθένη και της διαχείρισης προγραμμάτων ανακύκλωσης της ανεργίας και της ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων όπως τα ΕΣΠΑ ανεξάρτητα από το που αναφέρεται η δημοτική διοίκηση που τα διαχειρίζεται..
Το αμέσως προσεχές διάστημα θα επιδιώξουμε να παρέμβουμε με το πρόγραμμα πάλης μας σε όλες τις γωνιές του Δήμου Βόλου. Παράλληλα, επιδιώκουμε να εξετάσουμε τις δυνατότητες να δώσουμε και την εκλογική μάχη. Στόχευσή μας δεν είναι ούτε η «κομματική καταγραφή, ούτε η λαχτάρα μας να καταλάβουμε «καρέκλες ευθύνης» αλλά να αποτελέσουμε τη «φωνή του κόσμου του αγώνα» στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο.
Η Παρέμβαση Ανατροπής αποτελείται από αγωνιστές που βρέθηκαν ώμο με ώμο στους δρόμους της πόλης, μεταξύ άλλων, στις μεγάλες απεργίες τα προηγούμενα χρόνια, στην άνοιξη των εργατικών αγώνων, ενάντια στην μετατροπή του Βόλου σε «θάλαμο αερίων». Εκεί πολλές φορές νιώθαμε «βαριά τη σκιά» της ιστορίας της πόλης μας, των αιματοβαμμένων εργατικών αγώνων του 20ου αιώνα, των προσφύγων της Νέας Ιωνίας και του αγώνα τους να σταθούν στα πόδια τους. Στους ίδιους δρόμους μας έλαχε να γίνουμε μάρτυρες ενός χυδαίου λαϊκισμού, να πορευτούμε κάτω από γιορτινά πανάκριβα κακόγουστα λαμπιόνια (μήπως και καλυφθεί ο καρκίνος της καύσης...) και να παρακολουθήσουμε γελοίες και άσκοπες παρελάσεις απορριμματοφόρων...!
Σ’ αυτούς τους δρόμους παραμένουμε και δίνουμε τη μάχη για να πάρουν οι Βολιώτισσες και οι Βολιώτες την υπόθεση της ζωής τους στα χέρια τους!

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ
αντικαπιταλιστική, αντιδιαχειριστική Κίνηση




Κυριακή, 3 Μαρτίου 2019

Για το ξεπούλημα των "περιφερειακών" λιμανιών


Όχι στο ξεπούλημα και την ιδιωτικοποίηση των «περιφερειακών» λιμανιών
Να περάσουν στο δημόσιο με κοινωνικό έλεγχο όλα τα λιμάνια της χώρας

Ο νόμος που ετοίμασε το Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής για τα λιμάνια έρχεται να επιβεβαιώσει την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ να ξεπουλήσει τα λεγόμενα «περιφερειακά» λιμάνια, ολοκληρώνοντας την ιδιωτικοποίησή τους.
Οι προβλέψεις του νόμου για “συνέργειες ιδιωτικού και δημοσίου τομέα” μέσα από “υποπαραχώρησης δραστηριοτήτων”, δεν είναι παρά η ιδιωτικοποίηση δέκα λιμανιών της χώρας. Όσα εισηγείται ο Φ. Κουβέλης με το νόμο του απλά επιτρέπουν τη χρήση των υποδομών και των λιμανιών με σκοπό το κέρδος των επιχειρήσεων.
Αυτή η επιλογή έχει την απόλυτη συναίνεση της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, αλλά και των τοπικών αρχών με πρώτη και καλύτερη την περιφερειακή διοίκηση της Δούρου στην Αττική, καθώς όλες οι μνημονιακές δυνάμεις συμφωνούν στο γενικό ξεπούλημα και την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και του φυσικού πλούτου. Συμφωνούν στην παραχώρηση στο κεφάλαιο, αλλά και τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, των δικτύων και των υποδομών μεταφορών, των αεροδρομίων, των εθνικών οδών και των λιμανιών. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η Χρυσή Αυγή και οι διάφοροι ακροδεξιοί, φασιστικοί και πατριδοκάπηλοι κύκλοι, σιωπούν όταν δεν γιορτάζουν το ξεπούλημα στα εφοπλιστικά και επιχειρηματικά συμφέροντα τα οποία υπηρετούν.
Οι συνέπειες αυτής της πολιτικής δε θα είναι μόνο η αύξηση του κόστους υπηρεσιών και ο ασφυκτικός έλεγχος των μεταφορών, αλλά και το τσαλαπάτημα των εργασιακών σχέσεων. Την ίδια ώρα παραμένουν στη διάθεση του ΝΑΤΟ, του ευρωστρατού και της FRONTEX, για τα πολεμικά σχέδια του ιμπεριαλισμού και το κυνήγι των προσφύγων.
Το εργατικό λαϊκό κίνημα είναι ανάγκη να αναλάβει πρωτοβουλίες για μια πλατιά κοινωνική κινητοποίηση με στόχο τα λιμάνια, τόσο τα περιφερειακά που απειλούνται άμεσα από το νέο νόμο, όσο και αυτά του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, να περάσουν και να παραμείνουν στο δημόσιο, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο. Μια κινητοποίηση που θα συγκρουστεί για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης-ΕΕ-μνημονίων που οργανώνει και επιβάλλει την ιδιωτικοποίηση.


ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Παρασκευή, 1 Μαρτίου 2019

Νέα συνέλευση της αντικαπιταλιστικής, αντιδιαχειριστικής αριστερής δημοτικής κίνησης στο δήμο του Βόλου το Σάββατο 02/03 στις 19:00 στη Λέσχη εργαζομένων και νεολαίας


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Ίδρυση δημοτικής κίνησης/σχήματος στο Βόλο
Συνέλευση: 2 Μαρτίου, 7μμ, Λέσχη Εργαζομένων & Νεολαίας, Μεταμορφώσεως 19, Βόλος

Σε κλίμα συντροφικό και αγωνιστικό έγινε το Σάββατο 16/2/19 η ιδρυτική συνέλευση για μια αριστερή αντικαπιταλιστική/αντιδιαχειριστική δημοτική κίνηση στο Βόλο. Άξονας της συζήτησης ήταν το σχέδιο προγράμματος που επεξεργάστηκε η επιτροπή που είχε συσταθεί για το σκοπό αυτό, ενώ οι εισηγήσεις που έγιναν από τον σ. Στέφανο Μολόχα και τον σ. Γιάννη Χατζηγιάννη είχαν σκοπό να αποσαφηνίσουν τον πολιτικό χαρακτήρα του δημοτικού σχήματος και τους στόχους του την επόμενη κρίσιμη περίοδο.

Τα μέλη της κίνησης ξεκίνησαν την παρουσίαση εστιάζοντας στον ανατρεπτικό αντικαπιταλιστικό και αντιδιαχειριστικό χαρακτήρα της κίνησης. Η κίνηση βρίσκεται σε πλήρη ρήξη όχι μόνο με τον εκάστοτε δήμαρχο ως προέκταση του ίδιου του κράτους, αλλά και με την κυβέρνηση που διατύπωσε τη “συνέχεια του κράτους” που σήμαινε και τη συνέχεια των αντιδραστικών μνημονίων. Την ΕΕ που μέσω των δημοσιονομικών προγραμμάτων σταθερότητας και των χρηματοδοτούμενων προγραμμάτων ΕΣΠΑ έχει οδηγήσει σε κατάρρευση τον εργαζόμενο πληθυσμό για τη σωτηρία του κεφαλαίου και ταυτόχρονα κατευθύνει όλα τα οικονομικά κονδύλια σε στοχευμένες παρεμβάσεις προς όφελος του ιδιωτικού κεφαλαίου αποσαθρώνοντας εργασιακές σχέσεις και δικαιώματα.
Το πρόγραμμα του δημοτικού σχήματος δεν έρχεται να ενισχύσει την αυταπάτη ότι ένας πιο έντιμος δήμαρχος θα μπορέσει να αλλάξει τον πολιτικό χαρακτήρα των Δήμων ενώ ταυτόχρονα θα υποτάσσεται πειθήνια στις επιταγές των μνημονίων, του οικονομικού ελέγχου από τις νέες υπηρεσίες που προβλέπει ο ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ και θα προσαρμόζεται στις απαιτήσεις των ΕΣΠΑ. Αντίθετα, εκείνο που απαιτείται είναι η κινητοποίηση του εργαζόμενου και άνεργου πληθυσμού σε ένα πολιτικό πρόγραμμα που δεν μετατρέπει τις δημοτικές εκλογές σε μια συνθηματολογία για την “έξυπνη, την ανθρώπινη πόλη, όλοι μαζί αλά Σκάι”, όταν όλοι όσοι τα επικαλούνται ταυτόχρονα υποστηρίζουν την πιο απάνθρωπη πολιτική κατά του εργαζόμενου πληθυσμού. Ο Μπέος δεν εκλέχτηκε στη βάση του προγράμματος του αλλά στη βάση της δυσαρέσκειας κατά όλων όσων ψήφισαν τα μνημόνια επιχειρώντας να επιβάλλει τη νομιμότητα των μπράβων. Τόσο οι προηγούμενες κυβερνήσεις όσο και οι επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο ενισχύουν τη γραμμή Μπέου, αλλά αποτελούν ένα αδιαίρετο συνεχές προώθησης των συμφερόντων ντόπιων και ξένων κεφαλαίων
Το πρόγραμμα μας συνδέει τα τοπικά προβλήματα με ένα πολιτικό πρόγραμμα ρήξης με το αστικό σύστημα, ένα πρόγραμμα που επιθυμούμε να συζητηθεί πλατιά μέσα στο λαό ως μια βάση συζήτησης για τα μικρά και μεγάλα ζητήματα με στόχευση την μαχητική ενότητα στη δράση για την άμεση ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών (εργασία, στέγη, νερό, ρεύμα, υγεία, περιβάλλον, πολιτισμός, δικαιώματα, λαϊκές ελευθερίες, πάλη κατά του φασισμού, του εθνικισμού και του πολέμου) ώστε να μπει τέλος στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού δείχνοντας το δρόμο για μια άλλη κοινωνία με την εξουσία στα χέρια των καταπιεσμένων.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο δημοτικός σύμβουλος Ν. Κανελλής (εκλεγμένος με το σχήμα που στήριζε ο ΣΥΡΙΖΑ το 2014 και σήμερα ανεξαρτητοποιημένος) ο οποίος έθεσε το ερώτημα κατά πόσο το δημοτικό σχήμα που προτείνεται έχει σκοπό μια ευρύτερη εκλογική συνεργασία. Από τους ομιλητές διευκρινίστηκε, πως η πολιτική σύγκληση σε ένα ανατρεπτικό πρόγραμμα που θα ιεραρχεί ψιλά την εναντίωση στην ΕΕ και τα ΕΣΠΑ, θα παλεύει ενάντια στο θεσμικό και μνημονιακό πλαίσιο παίρνοντας διαζύγιο από λογικές διαχείρισης του μικρότερου κακού και ταυτόχρονα θα επιχειρεί να δομήσει μια αγωνιστική ενότητα που θα δώσει συγκροτημένα της μάχες του επόμενου διαστήματος, αποτελεί τη βάση για τον αναγκαίο διάλογο που πρέπει να υπάρχει μέσα στις αγωνιζόμενες δυνάμεις. Στην παρούσα χρονική στιγμή και με δεδομένο πως απευθυνθήκαμε στο σύνολο των ανατρεπτικών δυνάμεων της πόλης μας, δε διαφαίνεται να υπάρχουν δυνάμεις ή δημοτικές κινήσεις που να επιθυμούν να συζητήσουν σε μια τέτοια βάση. Ιδιαίτερα δε οι δυνάμεις της ΛΑΕ εκτιμάμε πως ουσιαστικά αναπαράγουν και αναδιατυπώνουν μια προγραμματική εκδοχή του «καλού ΣΥΡΙΖΑ του 2015», που αντικειμενικά φλερτάρει με λογικές διαχείρισης και όχι ανατροπής του πλαισίου που καταλήγουν ακόμα και σε προσπάθειες επικοινωνίας με εθνικιστικά ακροατήρια, σε μια προσπάθεια κοινοβουλευτικής εξαργύρωσης.

Όπως αναφέρεται και στη διακήρυξη της κίνησης,
Δεν επιδιώκουμε μια ευκαιριακή συμμαχία δυνάμεων και αγωνιστών, ούτε τη συγκρότηση ενός ψηφοδελτίου μιας χρήσης. Στόχος μας είναι η δημιουργία ενός ενωτικού, μαζικού, δημοκρατικού, μαχητικού σχήματος, που θα γίνει ένας ζωντανός πόλος αντιπαράθεσης με την αστική πολιτική και θα είναι κύτταρο αγώνα”
Η πολιτική πρόταση που καταθέτουμε απευθύνεται στον μαχόμενο κόσμο της εργασίας, σε αριστερές πολιτικές οργανώσεις, συλλογικότητες και κάθε αγωνιστή για την ενότητα στη δράση και την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος στη βάση ενός προγράμματος εξόδου από την καπιταλιστική κρίση για την ουσιαστική βελτίωση των όρων ζωής του εργαζόμενου λαού δίνοντας πραγματική διέξοδο στα συμφέροντα, τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα της εργατικής τάξης και όλων των εκμεταλλευομένων και καταπιεσμένων στρωμάτων της κοινωνίας. Μπορεί να συμβάλει στην ανατροπή της αστικής κυριαρχίας για να αναδυθεί μια άλλη, κάθετα αντίθετη προς αυτή, εξουσία πλειοψηφίας, η εργατική εξουσία με την πιο πλατιά δημοκρατία, για μια κοινωνία χειραφετημένη και απελευθερωμένη απ΄ όλα τα δεσμά της βαρβαρότητας. Η πρόταση είναι όχι μόνο αναγκαία για την επιβίωση και τη ζωή του εργαζόμενου λαού, αλλά και ρεαλιστική όσο ποτέ μέχρι σήμερα”.

Στη νέα συνέλευση θα συζητηθεί το όνομα του σχήματος και το πρόγραμμα δράσης.

27/2/2019

Η επιτροπή προγράμματος για μια αριστερή, αντιδιαχειριστική, αντικαπιταλιστική κίνησης-σχήματος


Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τη συνταγματική αναθεώρηση


Θωράκιση της αντιλαϊκής πολιτικής οι αλλαγές στο Σύνταγμα που προωθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ

Η αναθεώρηση του Συντάγματος που προωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει θεσμικές αλλαγές για τη θωράκιση του αστικού συνασπισμού εξουσίας και τη συναινετική διαχείριση της πολιτικής κρίσης που έχουν προκαλέσει τα αλλεπάλληλα Μνημόνια και η συνεχιζόμενη ευρω-λιτότητα. Γι’ αυτό και η πρότασή του, όπως παραδέχεται στην αιτιολογική έκθεση, «περιλαμβάνει αρκετές από τις προτάσεις Αναθεώρησης της ΝΔ του 2014, αλλά  και από τα σημεία αναθεώρησης που πρότεινε πρόσφατα το ΚΙΝΑΛ». Στην πραγματικότητα, ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει πολύ από «την πλήρη επαναθεμελίωση του πολιτεύματος σε δημοκρατικότερη και προοδευτική βάση», που διακηρύσσει η αιτιολογική έκθεση της πρότασής του.

Στο οργανωτικό μέρος του Συντάγματος, η σημαντικότερη αλλαγή αφορά την πρόβλεψη για την άμεση εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό, εάν δεν συγκεντρωθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία για την εκλογή του από τη Βουλή. Αυτή η ρύθμιση διαφημίζεται ως η πλέον δημοκρατική, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί μια επιπλέον ασφαλιστική δικλείδα για την κυρίαρχη τάξη. Ένας ΠτΔ που θα έχει εκλεγεί από το λαό θα έχει την αναγκαία νομιμοποίηση για να μετατραπεί σε εναλλακτικό πόλο εξουσίας. Σε μια εποχή που το πολιτικό τοπίο στην Ευρώπη μοιάζει με κινούμενο άμμο και τα παραδοσιακά κεντροαριστερά και κεντροδεξιά κόμματα αντιμετωπίζουν μια τεράστια κρίση νομιμοποίησης, τέτοια «βοναπαρτιστικά» σενάρια δεν είναι καθόλου μακριά. Την περασμένη άνοιξη, ο Iταλός Πρόεδρος της Δημοκρατίας Σ. Ματαρέλα, χωρίς καν να είναι άμεσα εκλεγμένος, αρνήθηκε στον πρωθυπουργό την τοποθέτηση ενός «ευρωσκεπτικιστή» στη θέση του υπουργού Οικονομικών. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ το 2006 επέκρινε την ίδια πρόταση, όταν την έκανε η ΝΔ, υποστηρίζοντας ότι «η άμεση εκλογή του ΠτΔ – και στις οριακές περιπτώσεις της αδυναμίας εκλογής του από τη Βουλή – θα διακυβεύσει την ομαλή λειτουργία του πολιτεύματος […] Αλλ’ αυτό δεν είναι το δημοκρατικό ζητούμενο και ανεξάρτητα από την ορθή άποψη ότι η σχετική διάταξη δεν μπορεί να αναθεωρηθεί». Τούτη την πρόταση της ΝΔ έχει το θράσος σήμερα να την προβάλει ως τελευταία λέξη της …αμεσοδημοκρατίας!

Η αντιστροφή της πραγματικότητας δεν σταματά σ’ αυτό το σημείο. Ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει τη συνταγματική κατοχύρωση αναλογικού εκλογικού συστήματος και την εμφανίζει περήφανα ως υλοποίηση ενός διαχρονικού αιτήματος της Αριστεράς. Η απλή αναλογική δεν συμβαδίζει όμως με τη ρητή πρόβλεψη για τη δυνατότητα διατήρησης του αντιδημοκρατικού ορίου του 3% για την είσοδο στη Βουλή. Το όριο αυτό θεσμοθετήθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1990-1993 και χρησιμοποιείται από το ΣΥΡΙΖΑ και όλο το πολιτικό σύστημα για τον αποκλεισμό της μαχητικής αντιπολίτευσης των ριζοσπαστικών, αντικαπιταλιστικών και επαναστατικών δυνάμεων. Αντιδημοκρατικό στο χαρακτήρα του μέτρο, όταν καθιερώθηκε είχε αξιοποιηθεί και για να αποκλείσει από τη Βουλή το αυτοτελές κόμμα της μειονότητας της Θράκης. Πέρα από αυτό, η πρόταση για την καθιέρωση του αναλογικού εκλογικού συστήματος συνδυάζεται με την πρόταση για καθιέρωση της «εποικοδομητικής πρότασης δυσπιστίας», δηλαδή την πρόβλεψη ότι πρόταση δυσπιστίας δεν μπορεί να γίνει δεκτή από τη Βουλή παρά μόνο αν υπερψηφίζεται ταυτόχρονα και νέος πρωθυπουργός. Αυτή η ρύθμιση είναι εμπνευσμένη από το γερμανικό Σύνταγμα και μπορεί να οδηγήσει σε ακραία αντιδημοκρατικά αποτελέσματα, αφού θα μπορούν να παραμένουν στην εξουσία κυβερνήσεις μειοψηφίας εάν η αντιπολίτευση είναι πολιτικά ετερόκλιτη. Η ίδια η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ ομολογεί ότι «αυτό είναι ένα μέτρο που ισχυροποιεί την εκάστοτε κυβέρνηση» και «δημιουργεί και τους όρους εκείνους για τετραετείς πολιτικούς κύκλους». Έτσι, η δημοκρατία θυσιάζεται στο βωμό της πολιτικής σταθερότητας και οι πρόωρες εκλογές γίνονται πιο δύσκολες. Σ’ αυτό το πλαίσιο, οι προβλέψεις της πρότασης για την καθιέρωση της λαϊκής νομοθετικής πρωτοβουλίας ή του αιτήματος δημοψηφίσματος με συλλογή υπογραφών μπορούν να λειτουργήσουν μόνο σαν δημοκρατικό άλλοθι για επιμέρους ζητήματα ενώ οι κεντρικές πολιτικές επιλογές της εκάστοτε κυβέρνησης θα είναι προστατευμένες ακόμα και αν είναι μειοψηφικές στην ίδια τη Βουλή.
Στο επίπεδο των δικαιωμάτων, η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ προβάλλει τη διακήρυξη περί θρησκευτικής ουδετερότητας του κράτους. Στην πραγματικότητα, αυτή η αρχή ισχύει και σήμερα, αλλά υπονομεύεται από τη ρήτρα περί επικρατούσας θρησκείας (άρθρο 3), την οποία όμως η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ την αφήνει άθικτη! Το παραδοσιακό αίτημα για το χωρισμό Εκκλησίας-κράτους δίνει τη θέση του σε έναν «αμοιβαία επωφελή» συμβιβασμό, που διατηρεί τα προνόμια της Ιεραρχίας όπως έγινε και με την πρόσφατη συμφωνία για την εκκλησιαστική περιουσία. Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει να οριστεί ότι κοινωνικά αγαθά, όπως το νερό και η ηλεκτρική ενέργεια, υπόκεινται σε καθεστώς δημόσιας υπηρεσίας και τελούν υπό δημόσιο έλεγχο. Η συγκεκριμένη πρόβλεψη είναι υποκριτική, αφού η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψήφισε στο πλαίσιο του τρίτου Μνημονίου τη μεταφορά των μετοχών ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο Υπερταμείο. Η ρύθμιση που προτείνει δεν αποκλείει την ιδιωτικοποίηση, αφού και τα Λιμάνια Αθήνας και Θεσσαλονίκης που ιδιωτικοποιήθηκαν τελούν υπό τον έλεγχο της Ρυθμιστικής Αρχής Λιμένων και υπόκεινται σε καθεστώς δημόσιας υπηρεσίας, «απλά» αυτό δεν αφορά τα κέρδη των ιδιωτών ή τους όρους εργασίας... Γενικά, η ρητορεία για την αναβάθμιση των κοινωνικών δικαιωμάτων είναι κενή περιεχομένου, την ίδια στιγμή που η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ δεν περιλαμβάνει δίκαια αιτήματα των εργαζόμενων, όπως την κατάργηση του άρθρου 103 παρ. 8 που χρησιμοποιείται ως άλλοθι για την ομηρία χιλιάδων συμβασιούχων.

Η αντιπολίτευση των παλιών μνημονιακών κομμάτων ΝΔ-ΚΙΝΑΛ ασκεί κριτική στην πρόταση ΣΥΡΙΖΑ από απροκάλυπτα νεοφιλελεύθερες και συντηρητικές θέσεις. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει κάνει σημαία του κόμματός του την αναθεώρηση του άρθρου 16 για να προωθήσει την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, ενώ απορρίπτει κάθε αναθεώρηση του άρθρου 3. Ταυτόχρονα, άλλες προτάσεις μιλάνε ακόμα μεγαλύτερη ενίσχυση της εκτελεστικής εξουσίας και καθιέρωση του «χρυσού κανόνα» των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών. Το μπλοκ των «Μένουμε Ευρώπη» προσπαθεί να πάρει τη ρεβάνς για την ήττα του στο δημοψήφισμα του 2015 παίρνοντας θάρρος από την κατάντια του ΣΥΡΙΖΑ.

Συνολικά, η συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση σημαδεύεται από την προσπάθεια του συστήματος να αντιμετωπίσει την πολιτική κρίση που εντείνεται σε όλη την ΕΕ. Ο ΣΥΡΙΖΑ προωθεί μια πρόταση που επιδιώκει να ξαναστήσει το πολιτικό σύστημα στα πόδια του από τους κλυδωνισμούς που το σημάδεψαν την τελευταία δεκαετία και να το επαναφέρει στα ήρεμα νερά ενός διπολισμού που θα εναλλάσσεται στην κυβέρνηση κάθε τετραετία. Η αντιπρόταση της ΝΔ είναι μια ακόμα πιο αυταρχική και χωρίς προσχήματα επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης και της νεολαίας. Το ισχύον Σύνταγμα μπαίνει στο στόχαστρο, χωρίς βεβαίως να είναι ούτε αριστερό, ούτε προοδευτικό, επειδή στις διατάξεις του υπάρχει το αποτύπωμα των αγώνων και των κατακτήσεων της μεταπολίτευσης.

Δεν είναι τυχαίες λοιπόν οι συναινέσεις μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ. Εξάλλου όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων έχουν συναινετικά υπονομεύσει το άρθρο 16 επιτρέποντας τη λειτουργία ενός γαλαξία σχολών, συχνά αμφιλεγόμενων, που πουλάνε προπτυχιακές και μεταπτυχιακές σπουδές σε αποφοίτους λυκείου, αλλά επιβάλλοντας μια κατεύθυνση στα πανεπιστήμια που εξυπηρετεί τις επιχειρήσεις και όχι τις ανάγκες της νεολαίας και της κοινωνίας. Και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις μεθοδεύει το άρθρο 16 να έχει συμβολικό μόνο χαρακτήρα.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καλεί τους εργαζόμενους και τη νεολαία να κινητοποιηθούν ενάντια στην αναθεώρηση του Συντάγματος. Οι αγώνες μας είναι σημαντικότεροι από τις έδρες στη Βουλή. Δεν ξεχνάμε ότι το 2006 η κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή κίνησε τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος με βασικό πρόταγμα την αναθεώρηση του άρθρου 16 στην οποία συμφωνούσε το ΠΑΣΟΚ, αλλά το κίνημα, με αιχμή τις φοιτητικές καταλήψεις, κατάφερε να ανατρέψει τα σχέδιά τους. Το ίδιο μπορεί και πρέπει να γίνει και τώρα. Η ένταση της ταξικής πάλης είναι ο μόνος δρόμος για να υπερασπιστούμε και να διευρύνουμε τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα δικαιώματα της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.


ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Δελτίο τύπου της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία για τον ξυλοδαρμό εργατών γης από φασίστες μπράβους της εργοδοσίας


Δελτίο τύπου για τον ξυλοδαρμό εργατών γης από ακροδεξιούς μπράβους εργοδότη

Η Μανωλάδα ήρθε στη Θεσσαλία ή ο ρατσισμός και η εργοδοτική εκμετάλλευση αποτελούν πετυχημένη συνταγή κερδοφορίας; Σύμφωνα με καταγγελίες της Πακιστανικής Κοινότητας, πριν μερικές μέρες, Πακιστανοί εργάτες που δουλεύουν σε κτηνοτροφική μονάδα στην περιοχή της Λάρισας ξυλοκοπήθηκαν από το αφεντικό τους και τους μπράβους του γιατί τόλμησαν να ζητήσουν τα δεδουλευμένα τους. Είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό ή μια από τις λίγες καταγγελίες που φτάνει στο φως της δημοσιότητας για τις κτηνώδεις συνθήκες που πολλές φορές καλούνται να εργαστούν οι εργάτες γης και το καθεστώς τρόμου που αντιμετωπίζουν; Ίσως, αν φέρουμε στο μυαλό μας και τις πρόσφατες επιθέσεις σε διανομείς από τα αφεντικά τους, στο χώρο της εστίασης σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, συνειδητοποιήσουμε πως ο εργοδοτικός αυταρχισμός και η τρομοκρατία, είναι το “alter ego” της καπιταλιστικής ανάπτυξης, ιδιαίτερα στους πολυδιαφημισμένους τομείς πρώτης προτεραιότητας (τουρισμός-εστίαση, αγροτοδιατροφικός τομέας).
Όσο και αν δεν αρέσει σε πολλούς να το ακούνε, η βάση της αχαλίνωτης κερδοφορίας στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στον αγροτοδιατροφικό τομέα είναι η πολλαπλή και άγρια εκμετάλλευση όλων των εργαζόμενων που εργάζονται σε αυτή την αλυσίδα και κυρίως των εργατών γης. Είναι οι αόρατοι εργάτες των χωραφιών, των στάβλων και των αλιευτικών που για να εξασφαλιστούν φτηνές πρώτες ύλες για τη βιομηχανία τυποποίησης, μεταποίησης και διανομής (που τελικά θα πουλήσουν πανάκριβα αυτό που “αγόρασαν” τσάμπα..), οι εργάτες πληρώνονται με 400-500 ευρώ για ατελείωτες ώρες εργασίας, χωρίς ωράρια, με εκατοντάδες εργατικά ατυχήματα που δε δηλώνονται πότε (γιατί το κράτος και τα αφεντικά βολεύει η ταμπέλα του “παράνομου μετανάστη”...), που ο τόπος της ξεκούρασης τους τις περισσότερες φορές είναι ένα άθλιο μέρος μέσα στο θερμοκήπιο, το στάβλο κτλ. Οι περισσότεροι από αυτούς κουβαλάνε μια κατάρα. Δεν γεννήθηκαν σε τούτο τον τόπο. Είναι “ξένοι”. Άρα αόρατοι.
Κόντρα στο ρατσισμό που κατηγοριοποιεί και κατατάσσει ανθρώπους σε “ποιότητες” για να δημιουργήσει τελικά συνολικά πιο εύκολα εκμεταλλεύσιμους εργάτες, αλλά και στον εκλογικό κρετινισμό που αναγνωρίζει και διεκδικεί δικαιώματα μόνο για εκείνους που μπορούν να ενταχθούν στο εκλογικό παζάρι, αναδεικνύουμε την ταξική αλληλεγγύη. Στη βάση αυτή η Αριστερή Παρέμβαση απαιτεί να δοθούν στη δημοσιότητα τα στοιχεία του εργοδότη που ξυλοκόπησε τους Πακιστανούς εργάτες και να απαγγελθούν κατηγορίες σε αυτόν και τους μπράβους του. Με τις μαχόμενες δυνάμεις του εργατικού κινήματος θα σπάσουμε το πέπλο προστασίας κυβέρνησης και αστυνομικών δυνάμεων, με το οποίο καλύπτουν “στοργικά” τα εργοδοτικά εγκλήματα, οργανώνοντας δυναμικές κινητοποιήσεις ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία. Η Αριστερή Παρέμβαση παλεύει για αύξηση των μισθών των εργαζομένων στον αγοτοδιατροφικό τομέα, υπογραφή συλλογικών συμβάσεων που να κατοχυρώνουν σύγχρονα εργατικά δικαιώματα για όλους τους εργαζόμενους, ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκείας, φυλής, φύλου. Παλεύει για τη συγκρότηση συνδικαλιστικών συσπειρώσεων-σωματείων που θα ενοποιούν τους εργαζόμενους του κλάδου και θα δίνουν φωνή σε αυτούς που σήμερα δεν έχουν.
Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Καταγγελία της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία για την προσπάθεια φίμωσης της από τους τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς


Δελτίο τύπου για την αποχώρηση των τηλεοπτικών σταθμών της Θεσσαλίας από τη συνέντευξη τύπου της Αριστερής Παρέμβασης

Η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία καταγγέλλει την αποχώρηση των Θεσσαλικών τηλεοπτικών σταθμών TRT, ΑSTRA, Θεσσαλία TV, από την προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου που είχε οργανώσει το περιφερειακό σχήμα την Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου, για την παρουσίαση του επικεφαλής και της διακήρυξης του, εν όψει των περιφερειακών εκλογών του Μαΐου. Οι εν λόγω τηλεοπτικοί σταθμοί, ήθελαν να διεκπεραιώσουν τη συνέντευξη με όρους διαδικασιών “fast track”, επικαλούμενοι την έλλειψη χρόνου, λίγα μόλις λεπτά από την αργοπορημένη άφιξη τους. Χρόνος που εντελώς τυχαία ήταν πάντα περιορισμένος, αν όχι ανύπαρκτος τα τελευταία χρόνια για να εκθέσει μια από τις πιο δραστήριες παρατάξεις του περιφερειακού συμβουλίου, τις θέσεις της στα τηλεοπτικά δίκτυα. Όταν διαμαρτυρηθήκαμε για τις μεθόδους αποκλεισμού από τα τηλεοπτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης οι δημοσιογράφοι αποχώρησαν, καταστρατηγώντας κάθε έννοια ισότιμης δημοκρατικής αντιμετώπισης των πολιτικών αντιλήψεων.
Τα τηλεοπτικά ΜΜΕ της Θεσσαλίας ακολουθούν μια παγιωμένη πλέον τακτική φίμωσης και απόκρυψης των μη αρεστών στην κυρίαρχη πολιτική πρωτοβουλιών, περιλαμβανομένης της δράσης και των θέσεων της Αριστερής Παρέμβασης
Την ίδια ώρα αυτά τα ΜΜΕ, έχουν δημιουργήσει ένα πέπλο ασυλίας τόσο συγκεκριμένα για τον περιφερειάρχη κ. Αγοραστό, όσο και για το σύνολο της αστικής πολιτικής, της ΕΕ και των αναδιαρθρώσεων που σχεδιάζονται. Είναι τα κανάλια που δεν τόλμησαν πότε να βγάλουν άχνα στις συνεντεύξεις τύπου του δημάρχου Βόλου Αχ. Μπέου, (πόσο δε να σηκωθούν να φύγουν...) ο οποίος με κάθε ευκαιρία τους βρίζει ασύστολα. Είναι οι θιασώτες της «ανεξάρτητης δημοσιογραφίας» που ο μεν μεγαλοδημοσιογράφος του TRΤ είναι σήμερα βουλευτής της ΝΔ στη Μαγνησία (Μπουκώρος), ο δε ιδιόκτητης του ASTRA πασχίζει να γίνει (Κοκκίνης). Είναι εκείνοι που συχνά πυκνά δείχνουν την ιδιαίτερη συμπάθειά τους στο βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλιόπουλο (TRT), ενώ δε διστάζουν να κουβεντιάσουν και με τον Κασιδιάρη. (ASTRA).
Επιχειρείται έτσι να εξοριστούν τόσο οι φωνές αντικαπιταλιστικής κριτικής όσο και εκείνες των αδιαμεσολάβητων λαϊκών κινημάτων που θέτουν πολιτικούς στόχους ανατροπής. Βλέπετε είναι τόσο σίγουροι για τις ιδέες τους και για την ηγεμονία τους, που φοβούνται σαν ο διάολος το λιβάνι την άλλη άποψη!
Ξέρουμε πως ο λόγος και η δράση της Αριστερής Παρέμβασης αποτελεί μια “παραφωνία” στη χιλοζεσταμένη σούπα της συναίνεσης που πασάρουν. Καμία τηλεοπτική φίμωση η μεθόδευση δεν μπορεί όμως να εμποδίσει την προσπάθεια του αντικαπιταλιστικού ρεύματος να εκφραστεί ως τάση σπασίματος των ασφυκτικών αλυσίδων που σφίγγονται στο λαιμό του λαού. Εμείς θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για τη χειραφέτηση και την ανεξάρτητη έκφραση των εργαζομένων, κόντρα στο ρεύμα μετατροπής τους σε πιόνια και δούλους των συμφερόντων της εργοδοσίας. Στον κόσμο της εργαζόμενης δημοσιογραφίας ευτυχώς υπάρχει ένα ανυπότακτο μαχητικό δυναμικό. Ευτυχώς κάποιοι και κάποιες εργαζόμενοι/ες στον κλάδο μπορούν να δουν τον εαυτό τους εκεί.
Οι καναλάρχες της Θεσσαλίας είναι έκθετοι και απολογούμενοι στον θεσσαλικό λαό γιατί πέρα από την απροκάλυπτη εκλογική τους προτίμηση επιδίδονται σε όργιο παραπληροφόρησης και υπονόμευσης της ομαλής διεξαγωγής των εκλογών θυμίζοντας τα μελανά κατορθώματα των ΜΜΕ στο δημοψήφισμα του 2015. Υποχρεούνται να πάρουν ξεκάθαρη θέση για το πρωτόγνωρο αυτό γεγονός!
Απαιτούμε το δελτίο τύπου της συνέντευξης και η παρούσα ανακοίνωση και να αναρτηθεί στις ιντερνετικές σελίδες των τηλεοπτικών δικτύων.
15/2/2019
Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή