Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Ανακοίνωση της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία για τη συζήτηση για την ανεργία στο περιφερειαακό συμβούλιο της 28ης Νοέμβρη



Όταν οι χορτάτοι μιλάνε για τα προβλήματα των πεινασμένων

Δε θέλω να μου δίνουνε το χέρι το μουλιασμένο από το δικό μας αίμα
Π. Νερούδα

Τι δουλειά έχει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Θεσσαλικών Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΘΕΒ) κ. Αχ. Νταβέλης στη συζήτηση για την ανεργία στο περιφερειακό συμβούλιο; Οι προτάσεις και οι θέσεις του εξάλλου ως αντίλαλος της πλειοψηφίας του περιφερειακού συμβουλίου ακούστηκαν, αφού δεν εξέφρασε τίποτα περισσότερο ή τίποτα λιγότερο από αυτά που εκφράζουν οι παρατάξεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, των ΑΝΕΛΛ. και της Χρυσής Αυγής. Το ίδιο θα εξέφραζε και ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ακόμα αναμένουμε νέα από την ημιδιασπασμένη του παράταξη… Πριν όμως υποκλιθούμε αφελώς στο κλίμα «εθνικής ομοψυχίας», το οποίο έσπευσε να εμφυσήσει ο κ. Αγοραστός, λέγοντας περίπου πως οι αντιθέσεις εργαζομένων – εργοδοσίας είναι πλέον ξεπερασμένες, θέλουμε να κάνουμε έναν απλό υπολογισμό. Μέσα σε 3 περίπου χρόνια ο βασικός μισθός από περίπου 800 ευρώ έφτασε σχεδόν στα 400, με αύξηση κατά κανόνα και των ωρών εργασίας, σε μια περίοδο που η παραγωγικότητα της εργασίας ανεβαίνει τόσο λόγω της νέας τεχνολογίας, όσο και λόγω του καλύτερου επιπέδου μόρφωσης των σύγχρονων εργαζομένων. Αν δεχτούμε ότι ένα ποσοστό από αυτή την κλεμμένη αξία του κόπου των εργαζομένων πηγαίνει ουσιαστικά με διάφορες οδούς (χρέος κτλ) σε μερίδες του διεθνούς κεφαλαίου, μήπως το υπόλοιπο πηγαίνει στις τσέπες της ντόπιας εργοδοσίας; Τι δουλειά έχουν λοιπόν οι χορτάτοι να μιλάνε για τα προβλήματα των πεινασμένων;

Ακόμα μεγαλύτερη αξία έχει όμως να δούμε ποιες είναι οι θέσεις της εργοδοσίας για την αντιμετώπιση της ανεργίας. Ο κ. Νταβέλης λοιπόν ζήτησε ουσιαστικά την επιδότηση των επιχειρήσεων και όχι  των ανέργων, είτε μέσω επενδυτικών νόμων είτε μέσω του ΕΣΠΑ. Ζήτησε ουσιαστικά να συνεχιστεί αυτό που άνδρωσε όλους τους ντόπιους επιχειρηματικούς ομίλους, δηλαδή τη χρηματοδότηση της αύξησης του κεφαλαίου τους, όχι από τα κέρδη τους, αλλά ουσιαστικά από την ίδια την εργαζόμενη πλειοψηφία. Μια μεθοδολογία που διόγκωσε το δημόσιο χρέος, υποβάλλοντας μια ολόκληρη κοινωνία σε ένα καθεστώς διαρκούς εκτάκτου ανάγκης. Όλα αυτά δικαιολογήθηκαν πως είναι απαραίτητα, γιατί για να λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας πρέπει να υπάρχει παραγωγή. Ένα συμπέρασμα στο οποίο συμφώνησαν οι επιχειρηματίες και ο κ. Αγοραστός. Αυτό βέβαια το οποίο ξέχασαν να μας πουν ήταν πως ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΘΕΒ προέρχεται από έναν χώρο που δεν έχει καμία σχέση με την παραγωγή, αλλά παρασιτεί στο «πτώμα» της υποβάθμισης της δημόσιας υγείας. Γιατί πολύ απλά η επιχειρηματική ιδιότητα του κ. Νταβέλη είναι αυτή του προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου του κέντρου αποκατάστασης και αποθεραπείας ANIMUS.

Πως όμως εκφράστηκε η «ευαισθησία» των μελών του περιφερειακού συμβουλίου για το ζήτημα της ανεργίας; Ο κ Μπάρδας, περιφερειακός σύμβουλος της ΝΔ, θίχθηκε ιδιαίτερα όταν η Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία δήλωσε πως οι εκπρόσωποι του ΣΘΕΒ και συνολικά του κεφαλαίου είναι ανεπιθύμητοι σε συζητήσεις που αφορούν την ανεργία, καθώς είναι οι κύριοι φορείς που και τη δημιουργούν και την αξιοποιούν για να εντείνουν την εκμετάλλευση. Είναι από παλιά γνωστή εξάλλου η ευσεβής σχέση του κ. Μπάρδα με την εργοδοσία , από τον περασμένο Δεκέμβρη, όταν επιχειρούσε να παρουσιάσει το μαύρο άσπρο και «να βγάλει λάδι» τους εργολάβους του νοσοκομείου Τρικάλων που χρωστούσαν δεδουλευμένα σε εργαζόμενους και είχαν κάνει μηνύσεις και σε 9 αγωνιστές της πόλης. Ο κ. Τύμπας και ο κ. Λουφόπουλος από την μεριά του ΠΑΣΟΚ φρόντισαν να διανθίσουν από τη μια το μύθο για την «τεμπελιά» των εργαζομένων της χώρας μας, υποστηρίζοντας πως «οι νέοι δεν πηγαίνουν στις δουλειές που νομίζουν πως τους μειώνουν», αποκρύπτοντας με αυτό τον τρόπο πως η ανεργία αποτελεί δομικό στοιχείο της καπιταλιστικής ανασυγκρότησης. Από την άλλη επιδίωξαν να υποτάξουν τα δικαιώματα των εργαζομένων στις επιδιώξεις της εργοδοσίας, ισχυριζόμενοι ότι χρειάζεται «να προσαρμοστούμε στο τι ζητάει κάθε επιχείρηση». Τέλος η Χρυσή Αυγή, πιστή στο δόγμα του κανιβαλικού ανταγωνισμού μεταξύ των εργαζομένων που καταλήγει να είναι μια εν λευκώ κάλυψη της εργοδοσίας, είπε πως οι μετανάστες φταίνε για την ανεργία.   
Όσο λοιπόν και αν κάποια συμπεράσματα δεν βολεύουν την αφήγηση της αστικής πολιτικής η αλήθεια έχει 3 παραμέτρους. Πρώτον η ανεργία αυτή τη στιγμή χρησιμοποιείται ως πολιορκητικός κριός για την εισαγωγή και θεμελίωση των πιο αντιδραστικών σχέσεων εργασίας. Πυλώνας δε αυτής της «αντεπανάστασης» εναντίον των δυνάμεων της εργασίας είναι το ίδιο το τοπικό κράτος, οι δήμοι και οι περιφέρειες που μέσω των ΕΣΠΑ και των προγραμμάτων εργασίας με ημερομηνία λήξης («κοινωφελής εργασία» κ.α.), εισήγαγαν τις πιο επιθετικές βλέψεις του κεφαλαίου. Δεύτερον όλες οι ρυθμίσεις που κατά καιρούς προωθούν οι κυβερνητικοί φορείς επιχειρούν να αφαιρέσουν από τους σημερινούς ανέργους οποιοδήποτε δικαίωμα. Η διαγραφή από τα μητρώα του ΟΑΕΔ και το χάσιμο του πενιχρού επιδόματος ανεργίας για ένα και δυο μεροκάματα το μήνα ή λόγω της φοίτησης σε κάποιο ΙΕΚ ή λόγω της άρνησης της θέσης σε κάποιο κοινωφελές πρόγραμμα ή ακόμα και η άρνηση αδειών σε εργαζόμενους των «κοινωφελών προγραμμάτων» (όλα τα αναφερόμενα ήταν ρυθμίσεις του ΟΑΕΔ, που πολλές ανατραπήκαν μετά από αγώνες), απλά επιβεβαιώνουν την παραπάνω κατεύθυνση. Τρίτον η περιθωριοποίηση του 1/3 περίπου του εργατικού δυναμικού και το πέταγμα του στα αζήτητα, καθώς και η ανακύκλωση σε θέσεις προσωρινής απασχόλησης ενός αντιστοίχου ποσοστού αποτελούν στρατηγική επιλογή του σύγχρονου μοντέλου παραγωγής του σημερινού καπιταλισμού. Αυτή είναι και η αιτία που διεθνή καπιταλιστικά κέντρα μιλάνε για την «άνεργη ανάπτυξη» (jobless development) και ο λόγος που τελικά το κεφάλαιο δεν επιχειρεί να αντιμετωπίσει την ανεργία, αλλά να την ανακυκλώσει και να την αξιοποιήσει προς όφελος του.
  
Βάσει αυτών αποτελεί βασική μας πεποίθηση πως δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ανεργίας χωρίς 3 βασικές πολιτικές και κοινωνικές τομές. Πρώτον τη μείωση των ωρών εργασίας με ταυτόχρονη αύξηση των αποδοχών. Στην εποχή των εκρηκτικών δυνατοτήτων της τεχνολογίας και της γνώσης, σε μια περίοδο δηλαδή που αυτή η ανάπτυξη θα μπορούσε να απελευθερώνει και πλούτο και ανθρώπινο χρόνο, δεν είναι δυνατόν οι εργαζόμενοι να εργάζονται με ωράρια παρόμοια με τις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Δεύτερον η μείωση του χρόνου συνταξιοδότησης. Τρίτον η κρατικοποίηση βασικών τομέων της παραγωγής, για να παράγονται αυτά που έχει ανάγκη η εργαζόμενη πλειοψηφία και με τον τρόπο που το έχει ανάγκη. Γνωρίζουμε πως όλα αυτά προϋποθέτουν σύγκρουση με το κεφάλαιο και αναδιανομή του πλούτου προς όφελος των εργαζομένων. Από αυτή τη σκοπιά η Αριστερή Παρέμβαση δήλωσε στη συνεδρίαση πως οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου δεν έχουν καμία θέση σε τέτοιου είδους συζητήσεις. Γνωρίζουμε πως για να μπορέσει να αποκτήσει σάρκα και οστά ένα τέτοιο πρόγραμμα χρειάζεται ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ, παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους. Δεν παραιτούμαστε όμως και από τα άμεσα μέτρα προστασίας των ανέργων. Σε αυτή τη βάση στην κατάληξη της κουβέντας του περιφερειακού συμβουλίου της 28ης Νοεμβρίου ζητήσαμε να αποφασιστεί: α) η δωρεάν μετακίνηση με τις αστικές συγκοινωνίες για όλους τους ανέργους σε όλες τις πόλεις της Θεσσαλίας με την επίδειξη της κάρτας ανεργίας, β)το πάγωμα όλων των χρεών των ανέργων προς τις ΔΕΚΟ και γ) το πάγωμα των κατασχέσεων από δανειακές υποχρεώσεις, καθώς και της απαίτησης για καταβολή δόσεων. Με τη συνηθισμένη τακτική ο κ. Αγοραστός δεν δεσμεύτηκε σε τίποτα συγκεκριμένο. Δε δεσμεύτηκε σε τίποτα συγκεκριμένο, παρόλο που στη Λάρισα μωρά παιδία κινδυνεύουν να πεθάνουν στην προσπάθεια τους να ζεσταθούν, αφού στο σπίτι τους είναι κομμένο το ρεύμα (βλ. ρεπορτάζ τοπικών μέσων στις 23/11).   Αυτό που θα μπορέσει να κατοχυρώσει αναγκαία δικαιώματα για τους ανέργους, αλλά κυρίως να τους διασφαλίσει εργασία για μια αξιοβίωτη ζωή, είναι η οργάνωση ενός κινήματος ανέργων και εργαζομένων που θα σπάσει τα ασφυκτικά όρια του πλαισίου της φυλακής της ΕΕ και θα διεκδικήσει τον πλούτο που παράγει από το ίδιο το κεφάλαιο προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή.

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

Ανακοίνωση του Συντονισμού για το προσφυγικό-μεταναστευτικό για τους θανάτους προσφύγων στις άθλιες συνθήκες του στρατοπέδου συγκέντρωσης στη Μόρια της Λέσβου



Μόρια: Είναι έγκλημα με δολοφόνο την κυβέρνηση! Να κλείσουν τώρα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης! Ίσα δικαιώματα στους διωκόμενους του πολέμου και της φτώχειας

Οι δυο πρόσφυγες που κάηκαν και οι δεκάδες τραυματίες, στο στρατόπεδο της Μόριας, αποτελούν τα θύματα ενός πολέμου που δε λέει να κοπάσει! Η αντιπροσφυγική πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ που κρατούν τους πρόσφυγες κάτω από άθλιες συνθήκες διαβίωσης, μέσα σε στρατόπεδα χωρίς τα στοιχειώδη, είναι ο ηθικός αυτουργός των χτεσινών δολοφονιών

Η κατάσταση στα στρατόπεδα γίνεται συνεχώς και χειρότερη. Μακριά από τον οικιστικό ιστό, άνθρωποι στοιβαγμένοι κατά χιλιάδες, για μήνες εγκλωβισμένοι. Το φαγητό λιγοστό και ακατάλληλο, όπως έχουν καταγγείλει οι πρόσφυγες και οι μεταναστευτικοί και προσφυγικοί συντονισμοί και πρωτοβουλίες, χωρίς ρούχα για το χειμώνα, χωρίς θέρμανση, χωρίς καμία προστασία από τις καιρικές συνθήκες (ζέστη, βροχές, παγωνιά), το δράμα των προσφύγων συνεχίζεται. Οι άνθρωποι αυτοί που δραπέτευσαν από τις βόμβες και το θάνατο, που σώθηκαν από τα κύματα, δε λευτερώθηκαν! Η ΕΕ και η ελληνική κυβέρνηση μαζί με όλες τις άλλες κυβερνήσεις τους αρνούνται το αυτονόητο με αποτέλεσμα να τους οδηγούν σε ένα νέο Γολγοθά. 

Η ελληνική κυβέρνηση και η ΕΕ, αντιμετωπίζουν χιλιάδες ανθρώπους ως τα σκουπίδια της Ευρώπης, ως παράπλευρη απώλεια στους γεωπολιτικούς και οικονομικούς τους σχεδιασμούς, στους πολέμους και τις οικονομικές λεηλασίες που έχουν πραγματοποιήσει!


Αυτό που συμβαίνει όμως τώρα, ξεπερνά κάθε όριο! Αδιανόητη κι εγκληματική αναλγησία, πραγματική απόφαση εκτέλεσης αποτελεί η συνεχιζόμενη παραμονή των χιλιάδων προσφύγων στα στρατόπεδα! Είναι η πιο σαφής εκδήλωση της πολιτικής θανάτου που έχουν επιλέξει για όσους και όσες έχουν κρίνει ότι περισσεύουν από την ανάπτυξή τους, τις κοινές πολιτικές τους, την ομαλότητά τους. Οι φασιστικές και ρατσιστικές φωνές και η οργανωμένη παρέμβαση της ΧΑ στα νησιά αποτελεί μια ακόμα οργανωμένη προσπάθεια φυσικής εξόντωσης των προσφύγων!

Καλούμε την κυβέρνηση να κλείσει τώρα όλα τα στρατόπεδα! Να ανοίξουν τα σύνορα ώστε οι άνθρωποι αυτοί να μετακινηθούν εκεί όπου επιθυμούν και να τους δοθούν ίσα δικαιώματα στη στέγη, την εκπαίδευση, την περίθαλψη και την εργασία! Τα χρήματα που καρπώνονται οι ΜΚΟ να δοθούν τώρα ώστε να ενοικιαστούν τα χιλιάδες κλειστά σπίτια ώστε να στεγαστούν σε αυτά οι οι οικογένειες των προσφύγων και των ανέργων!


Καλούμε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να ανοίξουν αγκαλιές αλληλεγγύης και προστασίας! Να προστατεύσουν τους φτωχούς του κόσμου, τους δικούς μας φτωχούς! Για την ΕΕ και την ολιγαρχία είμαστε όλοι αναλώσιμοι, και Έλληνες και Πρόσφυγες και Μετανάστες οποιασδήποτε εθνικότητας, φυλής και θρησκείας! 

Ο Συντονισμός για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό Σωματείων, Φοιτητικών Συλλόγων και Συλλογικοτήτων καλεί όλες τις εργατικές, λαϊκές και νεολαιϊστικες συλλογικότητες στα νησιά και σε όσες άλλες περιοχές χρειάζεται να προχωρήσουν σε αντίστοιχες αποφάσεις και να κάνουν παρεμβάσεις και παραστάσεις διαμαρτυρίας για να διεκδικήσουν το αυτονόητο! Να μην πεθαίνει κανείς άνθρωπος από τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης τον 21ο αιώνα!

Είναι σαφές ότι το επόμενο διάστημα θα εντείνουμε τις δράσεις μας ώστε το κίνημα να εμποδίσει τις δολοφονίες και τα εγλήματα!

 

Συντονισμός για το προσφυγικό-μεταναστευτικό
σωματείων – φοιτητικών συλλόγων - συλλογικοτήτων

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2016

Ανακοίνωση της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία για την επιστολή του προέδρου του ΕΛΓΑ στους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης



ΖΗΤΟΥΝΤΑΙ  ΑΠΕΡΓΟΣΠΑΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΛΓΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

Παλιές «καλές» απεργοσπαστικές τακτικές φαίνεται να επιλέγει ο πρόεδρος του ΕΛΓΑ για τα αδιέξοδα που δημιουργεί σε εργαζόμενους και αγρότες η εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων. Την περίοδο λοιπόν, που οι εργαζόμενοι του ΕΛΓΑ βρίσκονται σε κινητοποιήσεις αντιδρώντας στις ρυθμίσεις του νέου νόμου 4336, ο οποίος ορίζει πως από τον Αύγουστο οι εκτιμητές γεωπόνοι του ΕΛΓΑ δεν παίρνουν οδοιπορικά (10λεπτα/χιλιομετρο) για τη μετακίνηση τους σε πληγέντες περιοχές (όπως γινόταν μέχρι σήμερα), αποστέλλει επιστολή στην ΚΕΔΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας) και στην ΕΝΠΕ (Ένωση Περιφερειών Ελλάδας) όπου ουσιαστικά ζητάει τη συνδρομή υπαλλήλων των δήμων και των περιφερειών για να αντικαταστήσουν τους εκτιμητές που απέχουν από τα καθήκοντα τους και ουσιαστικά να  ακυρωθεί η απεργία τους.
Ο πρόεδρος του ΕΛΓΑ κ Φ Κουρεμπές, με τον τρόπο αυτό  χρησιμοποιεί τις πραγματικές ανάγκες των αγροτών, οι οποίοι έχουν πάθει από τα καιρικά φαινόμενα της τελευταίας περιόδου τεράστιες ζημιές και ταυτόχρονα βλέπουν τις εισφορές τους στον ΕΛΓΑ να αυξάνονται διαρκώς, για να πετύχει τον στόχο του, για να σπάσει την απεργία των εργαζόμενων του ΕΛΓΑ, να δημιουργήσει έναν τεχνητό εμφύλιο μεταξύ εργαζομένων και αγροτών και σε αυτό το έδαφος να βγάλει για μια ακόμη φορά λάδι της εξωφρενικές συμφωνίες που έχει υπογράφει η κυβέρνησή του με ΕΕ και ΔΝΤ. Σε αυτό το πλαίσιο το ενδιαφέρον του για τους αγρότες και την οικονομικής τους επιβίωση είναι και υποκριτικό και χυδαίο, καθώς ο πρόεδρος του ΕΛΓΑ «ξεχνάει» να αναφέρει μερικά πράγματα για τους αγρότες, για τους οποίους τώρα νοιάζεται.  Αφού λοιπόν αυτός τα ξεχνάει , δημόσια του θυμίζουμε εμείς:

Ø     Ξεχνάει να πει ότι πέρυσι δεν τους πλήρωσε κατ΄ απαίτηση της  Τρόϊκα ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ (δική του ανακοίνωση) ενώ τα χρήματα υπήρχαν (01/09/15)  
Ø     Ξεχνάει να πει ότι δεν εντάσσει πλήθος ζημιών στην κατηγορία των δικαιούχων, γιατί η ΕΕ ενημερώνει ότι ξεπεράσανε το πλαφόν αποζημιώσεων . Ας μας ενημερώσει τότε γιατί πληρώνουν οι αγρότες και μάλιστα αδρά για την ασφάλιση του κεφαλαίου τους και της παραγωγής τους , αφού δεν επιτρέπει την αποζημίωση η ΕΕ;
Ø     Ξεχνάει να πει ότι ο Οργανισμός βρίσκεται σε πορεία απαξίωσης, για να πουληθεί τελικά ολόκληρος ή τμήμα του , στο ιδιωτικό κεφάλαιο (πλήθος τα δημοσιεύματα από ιδιωτικές εταιρίες).
Ø     Ξεχνάει να πει ότι έχει απλήρωτους τους ανταποκριτές του ΕΛΓΑ (εργαζόμενοι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης) σχεδόν ένα χρόνο. Θέλει να πιστέψει κάποιος ότι θα πληρώσει και τους απεργοσπάστες;
Ø     Ξεχνάει να πει ότι φέτος η κυβέρνησή του, αύξησε στα ύψη στους αγρότες, την φορολογία, την ασφάλεια και συνολικά το κόστος παραγωγής . Μόνο τον αέρα που αναπνέουν δεν έχει πειράξει .

Η διοίκηση του Οργανισμού προσπαθεί σε πλήρη ευθυγράμμιση με την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ , να διαλύσει την δημόσια ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής. Εντάσσεται και αυτό στην προσπάθεια του κεφαλαίου ντόπιου και ευρωπαϊκού , σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις επιλογές της δολοφονικής ΕΕ, να πάρει στα χέρια του, όλο τον παραγόμενο πλούτο των μικρών και μεσαίων αγροτών.
Καλούμε τους δήμους και τις περιφέρειες να γυρίσουν ως απαράδεκτη και κατάπτυστη, την επιστολή του διοικητή  του ΕΛΓΑ. Η μοναδική λύση που μπορεί να υπηρετήσει και τις ανάγκες των αγροτών αλλά και εκείνες των εργαζομένων είναι η διενέργεια άμεσων μαζικών προσλήψεων στον ΕΛΓΑ και σε όλους τους δημόσιους οργανισμούς που αφορούν την αγροτική παραγωγή, με ταυτόχρονη αύξηση των απολαβών. Εκεί ακριβώς έχετε σε σύγκρουση η ανάγκη ενός ολόκληρου λαού που θέλει να ζήσει με τις κατευθύνσεις και τις οδηγίες της ΕΕ και των πολυεθνικών ομίλων που εκπροσωπεί
Απέναντι σε αυτή την επιλογή του κεφαλαίου, η επιβίωσης των λαϊκών στρωμάτων και της μικρομεσαίας αγροτιάς ,περνάει μέσα από την έξοδο από Ευρώ και ΕΕ , τη μονομερής διαγραφή του χρέους, τη διαγραφή των χρεών των μικρομεσαίων αγροτών στις τράπεζες, την προώθηση ενός μοντέλου παραγωγής με βάση του τη συνεταιριστική και κοινή διαχείριση της γης, των αγροτικών μηχανημάτων και εφοδίων  ως το μόνο ανάχωμα στην προέλαση των πολυεθνικών ομίλων αλλά και τη μόνη προοπτική για τη διασφάλιση μιας αξιοβίωτης ζωής.
Καλούμε τους αγρότες να συμπαρασταθούν στον αγώνα των εργαζομένων. Να απαιτήσουν από την διοίκηση του ΕΛΓΑ την πλήρη δικαίωση των αιτημάτων τους , ώστε άμεσα να αρχίσουν οι εκτιμήσεις των ζημιών. Ο εχθρός εξάλλου είναι κοινός και βρίσκεται στα υπουργικά γραφεία, στα διευθυντήρια των Βρυξελλών και στα άδυτα των επιχειρηματικών ομίλων και όχι στους ανθρώπους του μόχθου που παλεύουν για το ψωμί τους.

Παλεύουμε για δημόσιο ΕΛΓΑ
Καμμία συμμετοχή στην ασφάλιση για τους μικρούς και φτωχούς αγρότες. Την ασφαλιστική κάλυψη να την αναλάβει το κράτος.
Άμεσες αποζημιώσεις σε περιπτώσεις ζημιών.
Πλήρη δικαίωση των αιτημάτων των εργαζομένων στον ΕΛΓΑ. Πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους.

                                                                       
Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Απαγορεύονται οι διαδηλώσεις της 17ης Νοέμβρη για τους κυβερνητικούς παράγοντες



Δελτίο τύπου
Απαγορεύονται οι διαδηλώσεις της 17ης Νοέμβρη για τους κυβερνητικούς παράγοντες

Σε μια επίδειξη αυταρχισμού χουντικής έμπνευσης και μιμούμενη με τον καλύτερο τρόπο τους προκατόχους της, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ απαγόρευσε τις διαδηλώσεις ενάντια στην επίσκεψη του Ομπάμα, τοιχοκόλλησε τις απαγορεύσεις στα γραφεία αριστερών οργανώσεων και χτύπησε λυσσασμένα τους διαδηλωτές που επιχείρησαν να αμφισβητήσουν τις εντολές της.  Όλα αυτά αποτέλεσαν απλά το επιστέγασμα μιας άνευ προηγουμένου πρόκλησης για το λαό, όπως αποτέλεσε η μεθόδευση της επίσκεψης του αμερικανού προέδρου τις ημέρες των εκδηλώσεων για την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Τις επόμενες ημέρες κυβερνητικά στελέχη θα επιχειρήσουν να χλευάσουν το λαό για μια ακόμα φορά, με τις περίλυπες αγωνιστικές περατζάδες τους από τους χώρους των κινητοποιήσεων για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Θα μιλήσουν με λόγια βαρύγδουπα για το «νόημα του Πολυτεχνείου» επιχειρώντας να το «ξεδοντιάσουν». Η μέθοδος είναι εξάλλου γνωστή από παλιά. Ξέπλυμα στην κολυμβήθρα του κινήματος και παράλληλα εκφυλισμό όλων των αγωνιστικών συμβόλων. Οι φίλοι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και του ΔΝΤ, αλλά και εκείνοι που κλιμακώνουν και ενισχύουν τη μνημονιακή επίθεση θα επιχειρήσουν να πουλήσουν «αγωνιστική ηθική» και πάνω απ όλα «σκληρή διαπραγμάτευση». Για να έρθουν την επόμενη ημέρα, έχοντας αξιολογήσει την ανθρώπινη ζωή φθηνότερη να μας πείσουν πως δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική από την υποταγή και τον αργό θάνατο. Για να μας «φορέσουν  καπέλο» τα νέα και παλιά μέτρα της κοινωνικής εξαθλίωσης.
Οι κυβερνητικές ορντίναντσες είναι ανεπιθύμητες στις κινητοποιήσεις της 17ης Νοέμβρη και σε κάθε κινητοποίηση που παλεύει για Ψωμί, Παιδεία και Ελευθερία. Διάλεξαν στρατόπεδο και διάλεξαν να είναι με την οικονομική ελίτ που έχει τα χέρια της βουτηγμένα στο αίμα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Μπορούν να πάνε να κάνουν παρέα στους φίλους τους αμερικάνους και να ξεκουμπιστούν αμφότεροι. Όσοι απαγορεύουν στο μαχόμενο λαό να διαδηλώσει για τη ζωή του, ο κόσμος του αγώνα τους απαγορεύει να διαδηλώνουν.  Γιατί κάθε φορά που ο λαός θα βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της τυραννίας θα διαλέγει την εξέγερση ενάντια στην καπιταλιστική κυριαρχία και τους εκφραστές της.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Μαγνησίας

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Κοινή ανακοίνωση των τοπικών οργανώσεων Μαγνησίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΕΕΚ για την εξέγερση του Πολυτεχνείου



ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
Βόλος, 17 Νοέμβρη
5μμ Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, κτίριο Παπαστράτου (Θόλος)

Θέλουν Νοέμβρη της υποταγής… Να τους θυμίσουμε το Νοέμβρη της εξέγερσης!

Σαράντα τρία χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τα αιτήματα  «Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία» ξαναζούν μέσα στον αγώνα για επιβίωση της κοινωνικής πλειοψηφίας. Η λαίλαπα των μνημονίων και η κλιμάκωση της από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχουν στερήσει τη δουλειά σε ενάμισι εκατομμύριο ανθρώπους. Η νέα κυβερνητική συμμορία ετοιμάζεται να θεσπίσει κατώτατους, υποκατώτατους και κατά παρέκκλιση μισθούς για όσους εργάζονται ακόμα, μετατρέποντας και επισήμως την εργασία σε σκλαβιά σε έναν αγώνα ταχύτητας δίχως τέλος για την  ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Η νέα γενιά είναι το άμεσο θύμα των νέων εργασιακών ρυθμίσεων και του γενικευμένου κοινωνικού πολέμου του κεφαλαίου εναντίων των δυνάμεων της εργασίας. Οι φτωχοί, αυτοί που βιοπορίζονται με πενιχρούς μισθούς και συντάξεις αγγίζουν τα τρία εκατομμύρια. Η νέα γενιά αναγκάζεται να μεταναστεύσει, αναζητώντας την ελπίδα σε μέρη που τους στέλνει ο σύγχρονος καταμερισμός εργασίας, σε συνθήκες που στο πλαίσιο της Ε.Ε. και των συμφωνιών της λίγο διαφέρουν. Ενώ τα δημόσια σχολεία και Πανεπιστήμια στερούνται πόρους, όσοι από αυτούς απομένουν τίθενται στην υπηρεσία πολυεθνικών εταιρειών. Την ίδια στιγμή η τραγική οικονομική κατάσταση αφήνει χιλιάδες μαθητές έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία.
Η αντεργατική πολιτική χτίζεται εντός ενός αυταρχικού πλαισίου επιβολής, τρομοκράτησης και καταστολής. Ήδη από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008 και τις μεγάλες μάχες των προηγούμενων χρόνων, το αστικό κράτος έθεσε στην υπηρεσία του όλους τους μηχανισμούς για να αποτρέψει ένα νέο Πολυτεχνείο, ένα νέο Δεκέμβρη, μια νέα εξέγερση: ειδικοί μηχανισμοί ασφαλείας, ενθάρρυνση κι ενίσχυση ακροδεξιών και ναζιστικών οργανώσεων, στρατιωτικοποίηση της αστυνομίας και αστυνομοποίηση του στρατού, εγκατάσταση στρατοπέδων συγκέντρωσης για πρόσφυγες και μετανάστες κι αύριο για τους αντιστεκόμενους και μαχόμενους εργαζόμενους και ανέργους. Η απαγόρευση των διαδηλώσεων ενάντια στην επίσκεψη Ομπάμα και η θυροκόλληση των απαγορευτικών αποφάσεων σε γραφεία αριστερών οργανώσεων αποτελούν το «κερασάκι στην τούρτα» του χουντικής εμπνεύσεως σύγχρονου κοινοβουλευτικου ολοκληρωτισμού.
Όσο και να προσπαθούν να μας πείσουν πως δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική και πως η οποιαδήποτε ελπίδα θα μοιάζει με το μνημονιακό τερατούργημα του ΣΥΡΙΖΑ, η ελπίδα βρίσκεται στους νέους αγώνες και τις εξεγέρσεις της εποχής μας. Η χρεοκοπία των κοινοβουλευτικών  αυταπατών και της περιβόητης σωτηρίας εντός των πλαισίων της Ε.Ε. και του καπιταλισμού, ανοίγει τη δυνατότητα για μια νέα αφετηρία επανεκκίνησης των τάσεων της κοινωνικής χειραφέτησης, για την ανατροπή της καπιταλιστικής κυριαρχίας μέσα από ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα που δε θα διεκδικεί μοιράδι από την πίτα της εκμετάλλευσης, αλλά την κάλυψη των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών με μια ανακατανομή του πλούτου σε βάρος του κεφαλαίου. Έκθεση διεθνούς τράπεζας για την ελληνική οικονομία (την Ισπανία και την Πορτογαλία) ερμήνευε εξάλλου την αδυναμία των κυβερνήσεων να υλοποιήσουν με ταχύτητα τα μνημονιακά μέτρα στη βάση της δύναμης αντίστασης του λαού, που προέρχεται από το Πολυτεχνείο 1973 και την πτώση των χουντικών καθεστώτων σε όλη την Ευρώπη. 

Χρέος, ύφεση, ανεργία και πόλεμος θα τσακιστούν από μια νέα έφοδο από τον κόσμο της δουλειάς και τη νεολαία!

Ο πρόσφατος ανασχηματισμός της κυβέρνησης με αγαπημένα παιδιά του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, έγινε υπό το βάρος του πλήρους αδιέξοδου της χρεοκοπίας (350δις€ δημόσιο χρέος-170% του ΑΕΠ, 230δις€ ιδιωτικό χρέος-131% του ΑΕΠ). Μια συνεννόηση για την λεγόμενη ελάφρυνση του χρέους απαιτεί τη σύναψη συμφωνίας με τους οικονομικούς δολοφόνους του ΔΝΤ. Η επίσκεψη Ομπάμα δυο μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, που αποτελεί μια άνευ προηγούμενου πρόκληση για το μαχόμενο λαό, εντάσσεται στην αναθέρμανση των αγαστών σχέσεων με τους υποκινητές της χούντας, αλλά και την προσπάθεια διεύρυνσης του επιθετικού μετώπου στην Μ. Ανατολή. Εντάσσεται όμως και στο χυδαίο παιχνίδι της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που επιχειρώντας να διατηρήσει το μύθο της «σκληρής διαπραγμάτευσης», δε διστάζει να εμπλακεί στα πιο επικίνδυνα για τους λαούς, επιθετικά σχέδια του κεφαλαίου, βάζοντας στο «τραπέζι των διαπραγματεύσεων» από τη συμμέτοχη σε πολεμικές επιχειρήσεις μέχρι τη δημιουργία καλύτερων όρων εκμετάλλευσης προσφύγων και μεταναστών. Όλα αυτά τη στιγμή που ο ρατσιστής δισεκατομμυριούχος παλιάτσος Τραμπ, απειλεί ουσιαστικά να βάλει φωτιά σε όλο τον κόσμο. Οι κινητοποιήσεις όμως της νέας γενιάς, στην Αμερική με το σύνθημα «not my president» και στη Γαλλία ενάντια στον εργασιακό νόμο της Ελ Κομρί, δείχνουν ότι χωρίς την πολιτική τόλμη και αυτοθυσία της νέας γενιάς, καμιά κοινωνική αλλαγή, ανατροπή κι επανάσταση δεν μπορεί να υπάρξει.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και το ΕΕΚ τιμάμε το Πολυτεχνείο, παλεύοντας σήμερα για την ανατροπή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και κάθε μνημονιακής κυβέρνησης, τη μονομερή και πλήρη διαγραφή όλου του χρέους, την κατάργηση όλων των βάρβαρων μνημονίων, την αποδέσμευση από την φυλακή της Ε.Ε., για να περάσει όλος ο κοινωνικός πλούτος στα χέρια των άμεσων παραγωγών, στην εργατική τάξη και το φτωχό λαό. Τις μέρες αυτές αποκτά εκ νέου νόημα η αντιιμπεριαλιστική πάλη, το σύνθημα έξω οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, κάτω η χούντα των αγορών και των ντόπιων και ξένων πολιτικών και οικονομικών τους στηριγμάτων.

«Το μέλλον μας δεν είναι ο καπιταλισμός, είναι η επανάσταση και ο κομμουνισμός».
Ιστορία ερχόμαστε!


ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
Ε.Ε.Κ.



Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Κείμενο της Αντιπολεμικής Διεθνιστικής Κίνησης για την επίσκεψη του Ομπάμα



Ο Μπαράκ Ομπάμα να μην μπορέσει να πατήσει το πόδι του εδώ

ΘΕΛΟΥΝ ΕΝΑ ΝΟΕΜΒΡΗ ΥΠΟΤΑΓΗΣ.
ΝΑ ΤΟΥΣ ΘΥΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΗ ΤΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

Ο Μπαράκ Ομπάμα έρχεται στην Αθήνα στις 15 Νοέμβρη κλείνοντας την τελευταία περιοδεία της θητείας του, λίγες μέρες μετά τις αμερικανικές εκλογές. 
Την κλείνει σε μια κρίσιμη περίοδο για το ίδιο το μέλλον της ευρωπαϊκής και της διατλαντικής ενοποίησης. Στο ίδιο μέρος όπου δοκιμάστηκε πρώτα, σε οριακές συνθήκες, η αντοχή της και η κοινωνική συνοχή της.
Έρχεται στο ίδιο μέρος όπου δοκιμάστηκαν, ταυτόχρονα, και τα περισσότερα υβριδικά μοντέλα του νέου γύρου της επέλασής της: μοντέλα που βρήκαν μεθόδους για να ενοποιήσουν τον «οικονομικό πόλεμο» (με τα χρέη, τους μηχανισμούς στήριξης, τα οικονομικά εργαλεία) με τα «μνημόνια καταστολής πλήθους», τον «κυβερνοπόλεμο» (cyberwarfare) με την κρατική προπαγάνδα και τα ΜΜΕ, τον «εσωτερικό πόλεμο χαμηλής έντασης» με το «ασφαλές περιβάλλον επενδύσεων», την «αντιμετώπιση της εγκληματικότητας και της τρομοκρατίας» και την «εθνική κυριαρχία της χώρας», την εσωτερική πολιτική μηδενικής ανοχής με την εξωτερική επιθετική πολιτική διαπραγμάτευσης.
Η αλήθεια είναι ότι, πέρα από τους επιμέρους στόχους, ο Ομπάμα έρχεται να επιθεωρήσει τον υποδειγματικό τρόπο με τον οποίο το ελληνικό κράτος (με όλες τις κυβερνήσεις του: ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ-ΛΑΟΣ-ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, και το υπόλοιπο συνταγματικό τόξο: από τη ΧΑ ως το Ποτάμι και την Ένωση Κεντρώων) εφάρμοσε την «Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας». Έρχεται να στηρίξει το ελληνικό κράτος, και τη συνέχεια του, στον τρόπο με τον οποίο μαθαίνει στην υπόλοιπη Ευρώπη την εφαρμογή των πολύπλοκων στρατηγικών του κοινωνικού πολέμου, όπου «η ασφάλεια αποτελεί προϋπόθεση της ανάπτυξης».

Στο τριήμερο του Πολυτεχνείου, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιτίθεται στο συμβολικό φορτίο του Νοέμβρη, του μήνα που -για μεγάλο μέρος της κοινωνίας- είναι ταυτισμένος με την εξέγερση. Τώρα πια, επιχειρείται να γίνει ο μήνας που θα επιβεβαιωθούν και θα γενικευτούν, τα μοντέλα διαχείρισης της μακροχρόνιας κρίσης (που προβλέπεται να διαρκέσει πάνω από 50 χρόνια), η συγχώνευση της κατάστασης εξαίρεσης με τη δημοκρατία, η στρατιωτικοποίηση της κοινωνίας, ο υβριδικός πόλεμος ως καθημερινή πραγματικότητα.
Ήρθε ο καιρός, για τη μόνη κυβέρνηση των τελευταίων δύο δεκαετιών που θα μπορούσε ανενόχλητη να οικειοποιηθεί τα σύμβολα της γενιάς του πολυτεχνείου και να τα μετατρέψει σε σύμβολα «επανίδρυσης» του κράτους, να επιβεβαιώσει την ατάκα που τόσες φορές έχει χρησιμοποιήσει ο Π. Καμμενος: «τώρα τελειώνει η μεταπολίτευση». Η μεταπολίτευση έχει όντως οριστικά τελειώσει. Αυτό που διακυβεύεται τώρα πια, είναι, σε αυτές τις συνθήκες, τα μοντέλα άμυνας-ασφάλειας να πετύχουν («επιτέλους»!) μια θεαματική νίκη απέναντι στα απομεινάρια του περιεχόμενου της εξέγερσης του 1973 και την προληπτική καταστολή των επαναστατικών δυνατοτήτων της σημερινής εποχής.

Ο πρόεδρος που βραβεύτηκε με νόμπελ ειρήνης συνεχίζει την παράδοση που θέλει τους αμερικανούς πρόεδρους να τελειώνουν τη θητεία τους με πόλεμο. Δεν ολοκληρώνει, όμως, τη θητεία του με τον πόλεμο στη Μοσούλη και τη σύγκρουση με τη Ρωσία ή τον εμφύλιο στη Συρία μόνο, αλλά κυρίως με την έξαρση του κοινωνικού πολέμου.
Έτσι, εξάλλου, άρχισε τη θητεία του. Διαχειρίστηκε την εφαρμογή του μοντέλου των proxy wars στη Μ. Ανατολή, όπου κοινωνικά κινήματα διαλύονται από σφοδρούς εμφυλίους και μετατρέπονται σε πεδία ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων (Συρία, Λιβύη) ή καταστέλλονται από τεθωρακισμένες χούντες (Αίγυπτος, Μπαχρέιν). Εξήγαγε την αμερικάνικη κρίση σε όλο τον πλανήτη, αλλά και τα βάρβαρα κοινωνικά και οικονομικά μοντέλα της. Συνέβαλε καθοριστικά στην αυτόνομη πολιτικο-στρατιωτική συγκρότηση της ΕΕ. Άνοιξε το επόμενο παγκόσμιο πεδίο αντιπαράθεσης σε Ειρηνικό και Ανταρκτική. Γενίκευσε την ενοποίηση στρατού-αστυνομίας σε διαδοχικά επεισόδια καταστολής της αποκλεισμένης πλειοψηφίας στο εσωτερικό.
Η ίδια η Ευρώπη Φρούριο ταλαντεύεται σε ένα νέο γύρο «ψυχρού πολέμου» μεταξύ δυτικού και ανατολικού ιμπεριαλισμού. Ωστόσο τα μοντέλα είναι κοινά και απαράβατα: Εκεί όπου η Κίνα και η Ρωσία διαγκωνίζονται με τις ΗΠΑ για τους εμπορικούς και ενεργειακούς δρόμους, για τα μοντέλα αγοράς που θέλουν να επιβάλλουν (η καθεμία για λογαριασμό της και τις αιματηρές επενδύσεις τους, η ΕΕ επεμβαίνει στρατιωτικά και στηρίζει βάρβαρα καθεστώτα, με εμπροσθοφυλακή Ελλάδα-Κύπρο και στρατηγικό εταίρο το Ισραήλ. Διαμορφώνει τα σκληρότερα μοντέλα διαχείρισης των προσφύγων. Ετοιμάζει επενδύσεις 90 δισ. και γιγαντιαία στρατόπεδα συγκέντρωσης στην περιοχή. Προετοιμάζει την ενοποιημένη ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία και τον ενιαίο Ευρωστρατό (όπως χαρακτηριστικά αποφάσισε πριν λίγες μέρες στη «Σύνοδο της Μπρατισλάβα»), τσακίζοντας όσα κοινωνικά-πολιτικά δικαιώματα έχουν απομείνει. Το μοντέλο του αποδοτικού εργαζόμενου συναντιέται με το μοντέλο του πολίτη-στρατιώτη. Επιδιώκεται να γίνει το βασικό κοινωνικό «αμορτισέρ» απέναντι στον εσωτερικό και εξωτερικό εχθρό: στο περιθωριακό άθροισμα του «τρομοκράτη-εγκληματία-μετανάστη».

Η ένοπλη Pax Americana των προηγούμενων δύο δεκαετιών, δίνει πια τη θέση της σε μια στρατιωτικοποιημένη -αλλά και κοινωνικοποιημένη όσο ποτέ- Pax Capitalista, όπου όλες οι σκληρές ενδοϊμπεριαλιστικές συγκρούσεις είναι πάντα δευτερεύουσες έναντι του κοινού πολέμου που διεξάγεται εναντίον των καταπιεσμένων, σε ανατολή και δύση. Από την Κίνα και τη Ρωσία ως τη Μέση Ανατολή, και από τις ΗΠΑ και τον Καναδά ως τη Λατινική Αμερική και τη Βόρεια Αφρική, δεν είναι η φρίκη και ο τρόμος που κάνει όλες τις κυβερνητικές πολιτικές να μοιάζουν με στρατηγικές πολέμου. Φυσικά και δεν είναι ίδιο αυτό που βιώνουν οι πληθυσμοί στην Ουκρανία με το δράμα των Σύριων ή την κατάσταση στη Λιβύη. Κι αυτά όντως απέχουν από την «διαρκή κατάσταση εξαίρεσης» που βιώνουν στα γκέτο και στις μεσοδυτικές πολιτείες οι έγχρωμοι και οι φτωχοί των ΗΠΑ, πόσω μάλλον οι κάτοικοι στην Ισπανία και την Ελλάδα. Αυτό που τις ενοποιεί είναι το γεγονός ότι όλος ο πλανήτης έχει μετατραπεί σε ένα ενιαίο επιχειρησιακό πεδίο για τους πολέμους του κεφαλαίου και των πολυεθνικών πολυκλαδικών μονοπωλίων ή των αναδυόμενων κρατικών δυνάμεων. Ένα ενιαίο πεδίο όπου κάθε μέρος είναι είτε μέτωπο πολεμικών αναμετρήσεων είτε μια γραμμή επιμελητείας και logistics, όπου κάθε μέρος μπορεί να χτυπηθεί από τον «εχθρό» και γι’ αυτό παντού δρα προληπτικά η αστυνομία και ο στρατός σαν μια πρωτότυπη «στρατονομία». Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, είτε μιλάει ο Ποροσένκο για τη Νοβορωσσία είτε ο Σαμαράς-ή-ο-Τσίπρας για την εφαρμογή της νομιμότητας, και παρά τις διαφορές τους, όλες οι ανακοινώσεις μοιάζουν με πολεμικά ανακοινωθέντα.

Η επίσκεψη Ομπάμα, θέλει να διαμορφώσει τις δεσμεύσεις της επόμενης ηγεμονικής πολιτικής των ΗΠΑ, που θα προκύψει από τις κρίσιμες αμερικανικές εκλογές. Θέλει, ακόμα, να διασφαλίσει τα δικά του πλανητικά μοντέλα συνεργασίας, τις στρατηγικές συμφωνίες, τα πολλαπλά «οικονομικά ΝΑΤΟ» (TISA, TTIP, TPP) σαν απάντηση στα στρατηγικά μοντέλα που αναδύονται σε Λατινική Αμερική και Ευρασία (όπως είναι η «Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων» και οι περιφερειακές οικονομικές και στρατιωτικές ενώσεις). Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι το προληπτικό τσάκισμα, σε κάθε επίπεδο, των αντιστάσεων και των επαναστατικών δυνατοτήτων που αναδύονται στη σημερινή «εποχή των ταραχών».
Με τη συζήτηση για το χρέος, επιδιώκει να στηρίξει το ελληνικό κράτος και την ΕΕ σε όλα τα ληστρικά εργαλεία καθυπόταξης των κοινωνικών αναγκών. Στόχος είναι να επιβεβαιωθεί ο κοινωνικός μονόδρομος της νέας καπιταλιστικής-ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων. Σκοπός είναι να βρεθούν τα μοντέλα ομαλής και ορθολογικής μετάβασης από το αστικό-έθνος κράτος στις ολοκληρώσεις και στις διακρατικές στρατηγικές συμμαχίες. Οι νέοι γενικευμένοι εθνικισμοί που αναδύονται, πρέπει να κατασταλούν τόσο όσο πρέπει για να γίνουν χρήσιμοι στην εσωτερική πειθάρχηση, που επιβάλλουν τα έθνη-κράτη  σε όλο τον πλανήτη, αλλά και στην συναίνεση στους νέους «πολέμους πολιτισμών» μεταξύ διακρατικών μπλοκ, που έχουν μοναδικό κοινό παρανομαστή -καλά κρυμμένο μέσα τους- τον πολύμορφο ταξικό πόλεμο του κεφαλαίου κατά της εργασίας
Με τη συζήτηση για το μεταναστευτικό-προσφυγικό επιδιώκεται να βρεθούν οι νέοι δρόμοι συνολικής καταστολής της εργατικής τάξης, παγκόσμια. Όχι μόνο για να διαμορφωθεί το απαραίτητο «πειθήνιο» δυναμικό για την ανανέωση του γερασμένου εργατικού κορμού της Δύσης, αλλά και για να βρεθεί μια κοινή στρατηγική διαρκούς ελέγχου των περισσευούμενων πληθυσμών που γεννά η επιθετική επέκτασή τους και η εκτατική ανάπτυξή τους. Επιχειρείται, πολύ περισσότερο, να βρεθεί μια θέση για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ως «ομαλό» καθημερινό μέλλον του διεθνούς προλεταριάτου μέσα στη δημοκρατία του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού.
Με τη συζήτηση για το ΝΑΤΟ, και μπρος στην ανάδυση του νέου Ευρωστρατού, θα πρέπει να επικυρωθούν τα πιο σύνθετα μοντέλα του αντι-τρομοκρατικού πολέμου. Η Ευρώπη θα πρέπει να αναλάβει εξ ολοκλήρου την «περιφερειακή ασφάλειά» της, σε μια ζώνη εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων, δίνοντας χώρο στην βαθύτερη γεωστρατηγική αλλαγή πλεύσης των ΗΠΑ και την κάλυψη από αυτές ενός άξονα από την υποσαχάρια (χριστιανική) Αφρική ως το Βιετνάμ και την Ιαπωνία. Με αντίστοιχο τρόπο, θα πρέπει η Ενιαία Ευρωπαϊκή Περιφέρεια Ασφάλειας να συνδράμει συνολικότερα στο νέο ΝΑΤΟ και στα καινούρια δόγματά του, στους νέους πολέμους του. Φυσικά και είναι σκοπός η θωράκιση του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, οικονομικά-πολιτικά-στρατιωτικά, απέναντι σε Ρωσία και Κίνα. Κυρίως, όμως, χρειάζεται η θωράκιση απέναντι στον εχθρό-λαό. Αυτός είναι ο ρόλος όλων των τελευταίων συνόδων του ΝΑΤΟ (Βαρσοβία, Νάπολη κλπ). Αυτό περιγράφουν, συνολικά, όλα τα στρατηγικά δόγματά τους: «Πόλεμος είναι κάθε πεδίο που έχει αξία».

Η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση επεδίωξε εξ αρχής, μαζικό κίνημα ενάντια στην επίσκεψη Ομπάμα. Πιστεύουμε ότι, αν αυτό είναι το μοντέλο που διαμορφώνεται για τους από πάνω, τότε η απάντηση δεν μπορεί να είναι αναντίστοιχη από τη μεριά μας. Οι δυνατότητες των κινημάτων παγκόσμια δεν είναι τόσο μικρές όσο φαίνονται στη συχνή απουσία επικοινωνίας μεταξύ τους, τις εσωτερικές διαιρέσεις τους, τις ήττες που έχουν υποστεί. Πιστεύουμε ότι υπάρχει, και αρκετές φορές εμαφανίζεται, ένα συνολικό ρεύμα αντιστάσεων, ρήξεων και ανατροπών που θα μπορούσε να σαρώσει όλα τα δόγματα ασφαλείας που από κοινού καταστρέφουν τον κόσμο και τους λαούς. Φαίνεται, εξάλλου, κάτι τέτοιο και από την αρνητική πλευρά: αυτή της λύσσας με την οποία διεξάγει το παγκόσμιο σύστημα εξουσίας τους προληπτικούς πολέμους του: είτε στα εσωτερικά των εθνών-κρατών είτε στις ευρύτερες περιφερειακές ζώνες.

Ζητούμενο, λοιπόν, είναι ένα νέο διεθνιστικό αντικαπιταλιστικό και επαναστατικό περιεχόμενο. Ζητούμενο είναι η μετάφραση στις σύγχρονες συνθήκες του περιεχομένου του συνθήματος: «στην ίδια μας τη χώρα είναι ο εχθρός!» και η συμπλήρωσή του με ένα αναγκαίο συμπέρασμα: «σε όλο τον πλανήτη βρίσκονται στα κινήματα των καταπιεσμένων οι ταξικοί μας σύμμαχοι».
Το περιεχόμενο του Νοέμβρη, για εμάς, πρέπει να συνδεθεί με μια τρίτη ιντιφάντα, κοινή αυτή τη φορά ανάμεσα στα κινήματα του Ισραήλ και τον διπλό ταξικό αγώνα των παλαιστινίων. Με κοινό διεθνιστικό εργατικό κίνημα μέσα κι έξω από το στρατό σε Ελλάδα-Τουρκία. Με ένα δεύτερο, ριζικά ταξικό, δεύτερο κύκλο της Αραβικής άνοιξης σε όλη την περιοχή, από τη Λιβύη και την Αίγυπτο ως τη Συρία και το Μπαχρέιν. Ο πόλεμος δε θα σταματήσει, στις σημερινές συνθήκες, όπως δε σταμάτησε ποτέ. Πρέπει, καταρχάς, να ηττηθούν αυτοί που τον διεξάγουν: οι συμμαχίες των προθύμων, οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, πλανητικές και περιφερειακές. Πρέπει να ηττηθούν, σε αυτό τον πόλεμο, λοιπόν, το ελληνικό και το τουρκικό κράτος και οι στρατοί τους.
Πρώτα απ’ όλα, όμως, πρέπει να επιδιώξουμε ο Ομπάμα να μην πατήσει το πόδι του εδώ.

ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ
(Το κείμενο αυτό αποτελεί μια πολύ πιο εκτεταμένη εκδοχή του κειμένου της εφημερίδας ΠΡΙΝ)

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την επίσκεψη Ομπάμα στις 15 Νοέμβρη



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΣΕ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΥΑ
Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΜΠΑΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ.

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ,ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΤΑΞΕΩΝ.

Η επίσκεψη Ομπάμα στην Αθήνα στις 15 Νοέμβρη, την ημέρα που ξεκινάει ο εορτασμός της 43ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου ενάντια στη χούντα των συνταγματαρχών που στήριξαν οι ΗΠΑ, είναι μία ακόμη πρόκληση της κυβέρνησης Τσίπρα.
Πίσω από την εικόνα του νομπελίστα ειρήνης, του «πρώτου μαύρου προέδρου των ΗΠΑ», κρύβεται ένας αδίστακτος ηγέτης της μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής δύναμης στο κόσμο που είναι υπεύθυνη για το θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων αμάχων από τις επεμβάσεις της σε Ιράκ, Συρία αλλά και δεκάδων μαύρων νεολαίων από την αστυνομία στο εσωτερικό της. Τα χέρια του Ομπάμα είναι βαμμένα με το αίμα τους.
Ο Ομπάμα έρχεται στην Ελλάδα την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη η «διαπραγμάτευση» για την δεύτερη αξιολόγηση, με την κυβέρνηση και το κουαρτέτο να παζαρεύουν τα νέα αντιδραστικά μέτρα ενάντια στον λαό. Δηλωμένη πρόθεση του Ομπάμα είναι «να στηρίξει την προώθηση των μεταρρυθμίσεων» όπως διατυμπανίζουν σε όλους τους τόνους ο ίδιος και οι επιτελείς του. Ο αμερικανός πρόεδρος, σαν εκπρόσωπος του παγκόσμιου καπιταλισμού, πιέζει για ακόμα πιο γρήγορη καταβύθιση των μισθών, «απελευθέρωση των αγορών», ιδιωτικοποιήσεις.
Παράλληλα έρχεται σε μια στιγμή κλιμάκωσης του πολέμου στην Συρία και το Ιράκ και πρωτοφανέρωτης όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων που εκφράζεται από τον Ειρηνικό μέχρι την Ουκρανία, τη Μεσόγειο και την Αφρική. Η κάθοδος της frontex και ακόμα περισσότερο του νατοϊκού στόλου που έγινε στο «όνομα της προστασίας των συνόρων», από τους μετανάστες, τα θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων, βλέπουμε να γίνεται όπλο των ΗΠΑ και της ΕΕ στην ένταση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και τον στρατιωτικό έλεγχο της περιοχής.
Επιδίωξή του είναι η ακόμα βαθύτερη εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο στη Μ. Ανατολή, η ακόμα βαθύτερη συστράτευση στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και της ΕΕ. Βασικό ζήτημα σε αυτή την κατεύθυνση αποτελεί η πολιτική, οικονομική και στρατιωτική εμβάθυνση του αντιδραστικού άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος-Ισραήλ.
Ο Ομπάμα έρχεται να διασφαλίσει την αμερικάνικη πρωτοκαθεδρία στον έλεγχο των ενεργειακών κοιτασμάτων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο και  των δρόμων μεταφοράς τους. Οι επιδιώξεις αυτές θα κλιμακώσουν τους ανταγωνισμούς των αστικών τάξεων στη περιοχή, που σχετίζεται με την χάραξη των ΑΟΖ σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, και είναι αντίθετες με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Υπηρετούν αποκλειστικά τις πολυεθνικές πρώτα από όλα των ΗΠΑ και το ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο.
Ο ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός, η δημιουργία αντιδραστικών αξόνων (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ-Αίγυπτος), η τουρκική εισβολή στη Συρία και οι συνεχόμενες επιθέσεις απέναντι στους Κούρδους, η εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν στους λαούς της περιοχής. Οξύνουν τους πολεμικούς κινδύνους, για τα συμφέροντα των ντόπιων αρχουσών τάξεων και των πολυεθνικών μονοπωλίων που θα καρπωθούν τον πλούτο.
Τέλος, η παρουσία του Ομπάμα στη χώρα σχετίζεται και με το Κυπριακό καθώς δηλωμένη επιδίωξη των αμερικανών είναι η προσπάθεια διαμόρφωση ενός νέου αντιδραστικού σχεδίου στη βάση του σχεδίου Ανάν με τη συμβολή και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Η κυβερνητική επιχειρηματολογία ότι ο Ομπάμα έρχεται «για να πιέσει για το χρέος» αποτελεί ανέκδοτο. Κανείς δεν πρέπει να έχει αυταπάτες. Ο  εκπρόσωπος του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού έρχεται να «απαιτήσει» και όχι να «δώσει».
Η λύση για τους λαούς της περιοχής δεν βρίσκεται σε κανενός είδους «προστάτες». Βρίσκεται στην κοινή διεθνιστική / αντιμπεριαλιστική πάλη όλων των λαών της περιοχής, για την υπεράσπιση της ειρήνης, για πλήρη απεμπλοκή από τις ιμπεριαλιστικές επιλογές των ΗΠΑ και ΕΕ. Για να μην υπάρξει καμιά συμμετοχή στην κλιμάκωση του πολέμου στην περιοχή. Για να διαγραφούν τα χρέη και τα άλλα όπλα επιβολής και εκβιασμών των λαών. Για να διαλυθεί ο αντιδραστικός άξονας Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου. Ενάντια στην ρατσιστική συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας-Ελλάδας, για ελεύθερη διακίνηση προσφύγων και μεταναστών, για αξιοπρεπή διαβίωση με πλήρη δικαιώματα στις χώρες υποδοχής τους και στην χώρα μας, αποδέσμευση από ΝΑΤΟ-ΕΕ.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

Ανακοίνωση της Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία για τη συμμετοχή του Γ. Σταμπουλή στο Υπερταμείο



Έξω οι βαστάζοι των Βρυξελλών από το πανεπιστήμιο
Αγώνας ενάντια στο ξεπούλημα του δημόσιου κοινωνικού πλούτου

Στις 10 Οκτωβρίου δημοσιεύτηκαν σε ΦΕΚ (Τεύχος ΥΟΔΔ αρ. φύλλου 536/10.10.2016) τα ονόματα των μελών του πρώτου Εποπτικού Συμβουλίου της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας, δηλαδή του γνωστού «Υπερταμείου», που μεθοδικά επιδιώκει να βγάλει στο σφυρί κάθε σπιθαμή του δημόσιου κοινωνικού πλούτου. Μέσα σε αυτά και το όνομα του καθηγητή του πανεπιστημίου Θεσσαλίας και περιφερειακού συμβούλου με την παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Σταμπουλή. Για πολλούς μπορεί να μην αποτελεί ούτε είδηση, ούτε έκπληξη που ένα κυβερνητικό στέλεχος αποκτά μεγαλύτερα δικαιώματα στην κατακρεούργηση των κοινωνικών δικαιωμάτων. Το πρόβλημα όμως είναι διπλό. Από τη μια ο εν λόγω βαστάζος των τοκογλυφικών και επιχειρηματικών συμφερόντων διδάσκει φοιτητές, διεκδικώντας και την «αντικειμενικότητα» αλλά και το «μονοπώλιο» στη γνώση, όπως πολλοί αντίστοιχοι «πεφωτισμένοι» καθηγητές πανεπιστημίων που μας «άλλαξαν τα φώτα» το διάστημα των υπουργοποιήσεων τους ή μέσα από την εμπλοκή τους σε κρατικούς θεσμούς. Από την άλλη η αναβάθμιση του «αρχιερέα» των ΕΣΠΑ και της «κοινωνικής επιχειρηματικότητας» σε επίσημο δήμιο της ΕΕ, του ΔΝΤ και όλων των «επενδυτικών» αρπακτικών, περνάει μέσα από την ιδιωτικοποίηση των πιο βασικών κοινωνικών αγαθών, θέτοντας αμείλικτα το ερώτημα: Ή τα υπερταμεία τους ή το δικαίωμα μας στη ζωή.

Υπάρχει ένα δομικό νήμα που συνδέει το σύγχρονο πανεπιστήμιο με τα πιο σκοτεινά και αντιλαϊκά σχέδια της αστικής πολιτικής. Η επιχειρηματική του λειτουργία και δράση, η εμπορευματοποίηση και μοντελοποίηση της γνώσης και της έρευνας και κυρίως η τομή στη δημιουργία νέων εκμεταλλεύσιμων εργαζόμενων-ανέργων, δημιούργησαν ένα «θεσμικό εταίρο» στη νομή της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Η κορυφή του πανεπιστημίου δε, επεξεργάστηκε όλο το τερατούργημα της σύγχρονης οικονομικής χούντας της ΕΕ και των ντόπιων συνοδοιπόρων της. Ο κ. Σταμπουλής αποτελεί γνήσιο τέκνο και προϊόν αυτής της διαδικασίας. Μια διαδικασία που πρέπει να αμφισβητηθεί τόσο στην κορυφή όσο και στη βάση της. Κοινώς από τη μια δεν έχουν καμία δουλεία ως δάσκαλοι της νεολαίας οι κάθε είδους «Σταμπουλίδες»! Είναι ανάγκη να υπάρξει ένας νέος αγώνας «αποχουντοποίησης» των πανεπιστημίων από τους σύγχρονους γενίτσαρους των αστικών δογμάτων. Να εκδιωχτούν από την ίδια τη νεολαία και το κίνημα της, από τον κόσμο της εργαζόμενης και άνεργης πλειοψηφίας, ως πρόσωπα ανεπιθύμητα. Από την άλλη χρειάζεται ένας αγώνας για να επανακαθοριστούν οι βασικές κατευθύνσεις του σύγχρονου πανεπιστήμιου, προκειμένου να εξυπηρετούν τις κοινωνικές ανάγκες και όχι τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Ο κ. Σταμπουλής και η υπόλοιπη παρέα του υπερταμείου διορίστηκαν για να διεκπεραιώσουν στο όνομα των δανειακών υποχρεώσεων, αλλά και της γενικότερης παραγωγικής αναδιάταξης που επιχειρούν οι δυνάμεις του κεφαλαίου στο έδαφος της κρίσης, το ξεπούλημα απ ό,τι μπορεί να πουληθεί. Η μάχη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις είναι μια πολιτική μάχη που έχει δύο στρατόπεδα. Εκείνο του κοινωνικά αναγκαίου και εκείνο των σφετεριστών του κοινωνικού πλούτου. Όσοι μπορούν να συνυπάρξουν ή να ανεχτούν πολιτικά το υπαλληλικό προσωπικό της ΕΕ στο όνομα μιας ακαθόριστης «ενότητας» και με τον «μπαμπούλα» της επανάκαμψης της δεξιάς, απλά στρώνουν το έδαφος σε αυτό που υποτίθεται ότι πολεμάνε. Δεν υπάρχει δρόμος εντός του πλαισίου των ΕΣΠΑ και της ΕΕ, που να αναγνωρίζει μέρος ή το σύνολο του χρέους και να αρνείται την κοινωνικοποίηση των βασικών παραγωγικών δομών καθώς και των τραπεζών, κοινώς την απαλλοτρίωση μέρος του ιδιοποιημένου πλούτου από το κεφάλαιο, που να μπορεί να διασφαλίσει τον κοινωνικό χαρακτήρα στο νερό, στο ρεύμα, στα λιμάνια, στους δρόμους κτλ. Η μάχη είναι μπροστά μας και ο αντίπαλος είναι γνωστός. Είναι μάχη για τη ζωή μας και για αυτό είναι μονόδρομος.    

Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή

Τρίτη, 1 Νοεμβρίου 2016

Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για την επίθεση φασιστών της Χ.Α., στο χώρο του Εφετείου Αθηνών που διεξάγεται η δίκη της Χ.Α.



Ισόβια καταδίκη στους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής!

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει την επίθεση των φασιστών της Χρυσής Αυγής σε μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της ΟΡ.Μ.Α και άλλων αντιφασιστών, μέσα στα δικαστήρια, σε χώρο υποτίθεται ελεγχόμενο και προστατευμένο, με την κάλυψη των δυνάμεων των ΜΑΤ που ήταν παρόντα στο σημείο, σήμερα το πρωί  στην διάρκεια της δίκης της ΧΑ που συνεχίζεται με τις καταθέσεις των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ. 
Πιο συγκεκριμένα ενώ τα μέλη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της ΟΡΜΑ και άλλοι αγωνιστές πέρασαν τον έλεγχο και μπήκαν στο εσωτερικό  των δικαστηρίων, εμφανίστηκε ομάδα φασιστών με γκλομπ(!) και μπροστά στα μάτια της αστυνομίας τους επιτέθηκαν. Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και η κυβέρνηση φέρουν ακέραια την ευθύνη για την τραμπούκικη αυτή επίθεση.
Οι προσπάθειες των Χρυσαυγιτών και της αστυνομίας να προκαλούν επεισόδια με στόχο να διακόπτουν και να καθυστερούν τη δίκη, δεν θα περάσει! Η χτεσινή κατάθεση του συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ, Πουλικόγιαννη, έφερε στο φως πολύτιμα στοιχεία για τη σχέση της εγκληματικής συμμορίας με μεγαλο-εργολάβους και εφοπλιστές που συνεργάζονταν μαζί της με στόχο να τσακίσουν το συνδικαλισμό και τα σωματεία στη Ζώνη. Η κοινή, μαζική, αντιφασιστική συγκέντρωση έξω από το Εφετείο του ΠΑΜΕ, της ΚΕΕΡΦΑ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, φοιτητικών συλλόγων και άλλων αντιφασιστικών συλλογικοτήτων, δείχνει το δρόμο για τη συνέχεια. Όλες και όλοι μαζί, μέσα και έξω από την αίθουσα των δικαστηρίων, μέχρι να επιβάλουμε την ισόβια καταδίκη των νεοναζί δολοφόνων!

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Όλοι-ες Δευτέρα 31 Οκτωβρίου, 9:00 π.μ., στο χώρο των δικαστηρίων. Κάτω τα χέρια απο τα νερά. Ο αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις δε δικάζεται.



Ο αγώνας για τα κοινωνικά αγαθά είναι δίκαιος!
Δεν δικάζεται, δεν ποινικοποιείται, δεν καταστέλλεται!

Ζώντας μια καθημερινότητα ανεργίας, διαρκούς συρρίκνωσης των ήδη πετσοκομμένων μισθών και συντάξεων, και ενώ περίθαλψη και ασφάλιση μοιάζουν με είδη «πολυτελείας» για την κοινωνική πλειοψηφία, το σύρσιμο σε δίκη ενός νέου ανθρώπου, που παλεύει για τον κοινωνικό χαρακτήρα των φυσικών αγαθών ίσως φαντάζει «ψιλά γράμματα», μπροστά στο καθημερινό κυνήγι για επιβίωση. Το μεγάλο κεφάλαιο όμως των ιδιωτικοποιήσεων, που ανοίγει με τον πιο επιθετικό και νεοθατσερικο τρόπο η κυβέρνηση, είναι άμεσα συνυφασμένο με την κατεδάφιση όλων των αναγκαίων όρων για μια αξιοβίωτη ζωή για την εργαζόμενη πλειοψηφία. Η κυβέρνηση στο πλαίσιο τήρησης των κατευθύνσεων και των συμφωνιών με την Ευρωπαϊκή Ένωση, θέτοντας πάντα σαν πρόφαση την εξόφληση του χρέους, επιχειρεί να ξεπουλήσει κομμάτι – κομμάτι τη δημόσια περιουσία, αλλά και να ιδιωτικοποιήσει κάθε φυσικό αγαθό, σε συνεργασία και σύμπλευση με τις «κεφαλές» του τοπικού κράτους (δήμαρχοι, περιφερειάρχες κ.τ.λ.), τα τοπικά και ευρύτερα επιχειρηματικά συμφέροντα. Όλα αυτά για ένα χρέος που δε δημιουργήθηκε από εμάς, δεν μας ανήκει και με γνώμονα τη θεμελίωση ενός νέου τρόπου εντονότερης εκμετάλλευσης της εργασίας, του περιβάλλοντος και συνολικά της ανθρώπινης ζωής.

Το έδαφος έχει αρχίσει να στρώνεται από καιρό… Από τότε που η ΔΕΥΑΜΒ άλλαζε τον κανονισμό άρδευσης (Μάρτης 2015) με σκοπό ουσιαστικά τη δημιουργία μιας εταιρίας που συγκεντρώνοντας στα χέρια της όλα τα νερά, να μπορεί να δημιουργήσει ένα ανταγωνιστικό προϊόν προς πώληση. Μία απόπειρα ιδιωτικοποίησης που έγινε με πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής, του πρώην δημάρχου της και των τραμπούκων του, επικροτούμενη από την κυβέρνηση και συνοδεία πλήρους κάλυψης του εγκλήματος, μέσω της «δυναμικής» συμβολής των δυνάμεων καταστολής. Αυτό που τους χάλασε το καλό κλίμα συναίνεσης, ήταν πως την ίδια στιγμή έξω από το κτίριο της ΔΕΥΑΜΒ, που περιφρουρούνταν με δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, εκατοντάδες πολίτες του Βόλου και του Πηλίου, αλλά και πολιτικές και κινηματικές συλλογικότητες, κινητοποιούνταν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού και της ληστρικής διαδικασίας που επιχειρούνταν σε βάρος των ζωών τους.

Ενάμισι χρόνο μετά την κινητοποίηση αυτή, οι δολοφόνοι επιστρέφουν για να ξαναχτυπήσουν, διεκδικώντας ουσιαστικά την κοινωνική σιωπή για τα εγκλήματα τους, δικάζοντας έναν νέο αγρότη που βρέθηκε στην κινητοποίηση στη ΔΕΥΑΜΒ το Μάρτη του 2015. Όπως από κοινού κυβέρνηση και δημοτική αρχή στήνουν το πλαίσιο των ιδιωτικοποιήσεων, με τον ίδιο τρόπο είναι συναυτουργοί για τη βιομηχανία διώξεων εναντίων αγωνιστών του κινήματος. Νιώθουν ίσως πιο έτοιμοι και πιο δυνατοί, αφού πλέον έχουν στις πλάτες τους το νέο υπερταμείο και το Γ. Σταμπουλή «άνθρωπο της πόλης» στη διοίκηση του. Καλά θα κάνουν μη βιαστούν να πανηγυρίσουν… Στη δίκη, στις 31 Οκτώβρη, για εμάς δε δικάζεται απλά ένας αγωνιστής που παλεύει για αυτονόητα δικαιώματα. Δικάζεται η δυνατότητα μας με όρους συλλογικού αγώνα να διεκδικήσουμε τον κοινωνικό πλούτο για όλους εκείνους που τον έχουν ανάγκη. Δικάζεται το δικαίωμα μας να σταθούμε μπροστά και ενάντια στο τέρας των ιδιωτικοποιήσεων. Δικάζεται η δυνατότητά μας να ζήσουμε ελεύθεροι, έξω από τους νόμους της εμπορευματοποίησης και της αγοραπωλησίας όσων κινούνται και ζουν πάνω σε αυτή τη γη.

Για εμάς κανένας αγώνας για τη γη και την ελευθερία, για το ψωμί και τη δουλεία  δεν ποινικοποιείται. Κανένας αγωνιστής δεν είναι μόνος, ούτε στο δρόμο, αλλά ούτε και στην θρασύδειλη επίθεση των τοπικών αρχών στο πρόσωπό του. Μας ανήκουν όλα, διεκδικούμε τα πάντα!

Όλοι-ες Δευτέρα 31 Οκτωβρίου, 9:00 π.μ., στο χώρο των δικαστηρίων

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. Μαγνησίας