Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκπαιδευτικών για τις απολύσεις στο δημόσιο

·        ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ 23 ΜΑΡΤΗ

·        ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ – ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

·        ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ –ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ

Για πρώτη φορά μετά το 1911 θα απολυθούν εκπαιδευτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι από το υπόλοιπο δημόσιο. Η αρχή γίνεται στις 23 Μάρτη με την απόλυση 400 περίπου από τους 1.845 εκπαιδευτικούς, που μετά από ξαφνικό θάνατο των ειδικοτήτων τους το περασμένο καλοκαίρι  μπήκαν στην διαθεσιμότητα. Μαζί με τις καθαρίστριες του υπουργείου οικονομικών, περίπου 1500 σχολικοί φύλακες και έπονται πολλοί, όσο τα δημόσια αγαθά θα διαλύονται.

Η καπιταλιστική κρίση δεν θα μπορούσε να αφήσει χωρίς θύματα το χώρο της εκπαίδευσης. Με υποχρηματοδότηση κοντά στο 2% του ΑΕΠ, με το κλείσιμο 2.000 σχολείων (και την προετοιμασία 1.700 ακόμη για φέτος), την κατάργηση ειδικοτήτων για 20.000 μαθητές, με την υποταγή της εκπαίδευσης στην αγορά και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με το «νέο Λύκειο» τον ανυπέρβλητων ταξικών φραγμών, με τηνμαθητεία-τζάμπα εργασία της νέας γενιάς, με την υποστελέχωση και τα χιλιάδες κενά, την υπαγωγή τωνπανεπιστημίων στις επιχειρήσεις  φτιάχνουν ένα εφιαλτικό τοπίο για μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς.

Τρόικα, Ευρωπαϊκή Ένωση, κυβέρνηση, κεφάλαιο, διψούν για απολύσεις και για νέο αίμα στην αρένα της καπιταλιστικής κρίσης. Αποψιλώνουν βήμα-βήμα από προσωπικό το δημόσιο και την εκπαίδευση, προκειμένου να το επαναδομήσουν σε επιχειρηματικές βάσεις και να ιδιωτικοποιήσουν τα κερδοφόρα τμήματά του. Τα υπόλοιπα είτε θα κλείσουν είτε θα καταργηθούν. Όσα παραμείνουν θα στελεχωθούν με εργαζόμενους των 300 ευρώ και με υπηρεσίες που δεν θα καλύπτουν τις λαϊκές ανάγκες. Με την αξιολόγηση τα σχολεία θα υπαχθούν στην λογική της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας που σημαίνει περισσότερη δουλειά για τους στόχους του κεφαλαίου με λιγότερα λεφτά ,δραστική μείωση των δαπανών για την παιδεία και μαζικές απολύσεις.

Μπορούμε να σταματήσουμε τη συμμορία του μνημονίου και την διάλυση της δημόσιας δωρεάν παιδείας. Να δώσουμε με όλες μας τις δυνάμεις, τη μάχη για την υπεράσπιση του σχολείου και του δικαιώματος στη μόρφωση των λαϊκών στρωμάτων. Αντιπαλεύουμε με κάθε τρόπο το σχολείο της αγοράς, της ταξικής επιλογής, της εργασιακής και διοικητικής πειθάρχησης και υποταγής, της τζάμπα μαθητείας, των χορηγών και των επιχειρήσεων.

Με συμμάχους τους γονείς, το εργατικό, λαϊκό και γονεϊκό  κίνημα, παλεύουμε για ενιαίο 12χρονο δημόσιο και δωρεάν σχολείο, για δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή.Υπερασπίζουμε τα εργασιακά δικαιώματα, όλων των εκπαιδευτικών για μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους. Για παιδεία υγεία πολιτισμό δωρεάν για όλον το λαό. Για δωρεάν πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά αγαθά χωρίς αποκλεισμούς.

Η διατήρηση-διεύρυνση και υπεράσπιση των κοινωνικών αγαθών και των εργασιακών δικαιωμάτων, του δικαιώματος σε μια αξιοβίωτη ζωή, συγκρούονται με την κυβέρνηση, τα μνημόνια, την ΕΕ και το ΔΝΤ. Απαιτούν την ανατροπή της κυβέρνησης και κάθε κυβέρνησης που εφαρμόζει την ίδια πολιτική, την άρνηση πληρωμής του χρέους και την διαγραφή του, την έξοδο από Ευρώ και ΕΕ, την κατάργηση του συμφώνου σταθερότητας και της επιτροπείας. Απαιτούν πλούτος και δύναμη από το κεφάλαιο, να περάσουν στον κόσμο της εργασίας.

Χρειαζόμαστε επειγόντως, την οργάνωση των εργαζομένων, των ανέργων και της νεολαίας και το συντονισμό τους σε έναν αποφασιστικό αγώνα σύγκρουσης για να τα επιβάλλει. Οι πολιτικές δυνάμεις τουαστικοποιημένου συνδικαλισμού της ΑΔΕΔΥ και της εξαφανισμένης ΓΣΕΕ, δε προτάσσουν αυτό το καθήκον, αλλά την υποταγή των εργαζόμενων στους στόχους και τις στρατηγικές επιδιώξεις της κυβέρνησης της ΕΕ και  του κεφαλαίου.

Υπογραμμίζουν τις αδυναμίες του κινήματος, για να τις χρησιμοποιήσουν ως άλλοθι για τις κύριες επιλογές τους. Διαμαρτυρία κι όχι ρήξη με κυβέρνηση – ΕΕ – ΔΝΤ, ο κυβερνητικός συνδικαλισμός.

Εκλογές με «άρωμα» κινητοποιήσεων για κυβερνητική ανάθεση, σε ένα «Σταθάκειο» πρόγραμμα όλο και πιο διαχειρίσιμο για να είναι εντός της ΕΕ και της καπιταλιστικής νομιμότητας, το ένα κομμάτι τηςκοινοβουλευτικής Αριστεράς.

            Διαζύγιο με τον αποφασιστικό αγώνα και ένας λαός που πρέπει να «βγάζει συμπεράσματα» για να δικαιωθεί στο μέλλον, όταν ωριμάσει, το άλλο κομμάτι.

  Αυτές οι λογικές δεν μπορούν να υπηρετήσουν την αποτελεσματική αναμέτρηση με την αστική πολιτική. Η αντικαπιταλιστική αριστερά, ξεπερνώντας τις αδυναμίες οργάνωσής της, οφείλει να υπηρετήσει τους παραπάνω στόχους. Να συνεχίζει να βάζει πλάτη και να αποτελεί την ψυχή αυτής της αναμέτρησης, όπως το χει κάνει στους πρόσφατους αγώνες.

Με εμπιστοσύνη στις δυνάμεις των ανθρώπων, κάνοντας την οργή συνείδηση και επιλογή. Μέσα από συνελεύσεις και συντονισμό των συλλόγων και των σωματείων, όλων των κλάδων με τους εργαζόμενους στο τιμόνι. Για έναν απεργιακό αγώνα σύγκρουσης και διάρκειας τώρα σε όλο το δημόσιο, ξεκινώντας άμεσα  με 5νθήμερη απεργία, γενικές συνελεύσεις και κλιμάκωση, συμπόρευση με τον ιδιωτικό τομέα. Για να μην απολυθεί κανείς! Κυβέρνηση, τρόικα και ΕΕ δεν είναι ανίκητες. Μπορούμε να  νικήσουμε!!!!!

ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

Ανακοίνωση υποψήφιου περιφερειάρχη για την "Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή"

Δελτίο τύπου

«Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή»

Την Κυριακή 09/03 συνεδρίασε στη Λάρισα το περιφερειακό σχήμα της «Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή», σε μια μαζικότατη συνέλευση, με τη συμμετοχή αγωνιστών από τους νομούς Τρικάλων, Καρδίτσας, Λάρισας και Μαγνησίας. Αντικείμενο της συνεδρίασης ήταν η δημιουργία διακήρυξης καθώς και η ανάδειξη του επικεφαλής του συνδυασμού.

Στη διακήρυξη του σχήματος, αποτυπώνεται η ανάγκη και στο πεδίο των εκλογικών μαχών να επιτευχτεί ένα συντριπτικό πλήγμα στις δυνάμεις των μνημονίων, στους εκφραστές και τους υποψηφίους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στις πολλών αποχρώσεων απόπειρες «νεκρανάστασης της αποτυχημένης σοσιαλοδημοκρατίας, στους «ανεξάρτητους» εκφραστές του «καλλωπισμού» του καπιταλισμού και στους φασίστες, νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Η καταδίκη των εκφραστών του συστήματος, μπορεί να διευρύνει το ρήγμα που άνοιξαν το προηγούμενο διάστημα οι αγώνες του λαού, επανεξοπλίζοντας το λαϊκό και εργατικό κίνημα στις μάχες για την ανατροπή των μνημονίων, το διώξιμο της ΕΕ και του ΔΝΤ, και την επιβολή συνολικά της λαϊκής θέλησης. Ακριβώς για αυτό είναι αναγκαίο και στις περιφερειακές εκλογές, να εκφραστεί ένα αντικαπιταλιστικό εργατικό ρεύμα που θα ενισχύσει και θα αναδείξει τους λαϊκούς εργατικούς αγώνες, ως τον πρωταγωνιστή των αλλαγών, για μια εργατική διέξοδο από την κρίση.

Στόχος μας είναι να αναδείξουμε και να παλέψουμε  για την κατάκτηση των αναγκαίων συνθηκών για τη διασφάλιση βασικών λαϊκών αναγκών όπως είναι, η αξιοπρεπής εργασία, η επαρκή και ποιοτική διατροφή, η στέγη, η δημόσια και δωρεάν παιδεία και υγεία. Στον αγώνα αυτό εμπόδια είναι ο Καλλικράτης και όλες οι αντιδραστικές τομές που επιβλήθηκαν με την εφαρμογή του σε επίπεδό τοπικού κράτους. Εμπόδια είναι το χρέος, που απομυζά διαρκώς των παραγόμενο κοινωνικό πλούτο, τα μνημόνια και η ΕΕ, με τον πανταχού παρόντα εποπτικό και καθοδηγητικό της ρόλο. Για να βρεθούν λοιπόν, χρηματοδοτήσεις για μια άλλη κοινωνική πολιτική, για έργα υποδομής για τις λαϊκές ανάγκες, για να μην προχωρήσει το ξεπούλημα των δημόσιων χώρων απαιτείται η κατάργηση του Καλλικράτη και του Οικονομικού παρατηρητήριου. Η άρνηση πληρωμής του χρέους και η διαγραφή του. Απαιτείται η σύγκρουση και η μονομερής κατάργηση των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμου και των νόμων τους  για το τοπικό κράτος και συνολικά, απαιτείται η κατάργηση των δανειακών συμβάσεων. Το διώξιμο της τρόικας και κάθε κηδεμόνα. Η εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας χωρίς αποζημίωση. Ο εργατικός και κοινωνικός έλεγχος στην παραγωγή και σε όλη την κοινωνία

Πρώτιστο καθήκον όλων μας, η μάχη ενάντια στην ιδιωτικοποίησης και γενικά την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών, όπως είναι το νερό, η ενέργεια, η υγεία, η παιδεία, η στέγη και το δικαίωμα αξιοπρεπούς διαβίωσης όλου του λαού. Απαιτείται να γίνει σχεδιασμός με βάση τις κοινωνικές ανάγκες και όχι με βάση τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για εργαζόμενους με μόνιμη και σταθερή εργασία και αξιοπρεπή αμοιβή απαιτείται η άρνηση υπακοής στις δεσμεύσεις πολιτικών και οικονομικών κατευθύνσεων που επιβάλλει η ΕΕ, η ρήξη και η σύγκρουση με τις πολιτικές  της EE στο πλαίσια του συνολικού αγώνα για  αποδέσμευση από το ευρώ και την ΕΕ.

Η «Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή» ανέδειξε για υποψήφιο περιφερειάρχη μετά από σχετική ψηφοφορία, τον Ντούρο Στάθη από το Βόλο, άνεργο γεωπόνο και μέλος του σωματείου συμβασιούχων εργαζομένων σε ΝΠΙΔ.  Οι υποψήφιοι αντιπεριφερειάρχες, θα αναδειχτούν από συνεδριάσεις των συνελεύσεων του κάθε νομού.

Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία

Ανταρσία για την Ανατροπή

14 Μαρτίου 2014

Θέσεις για την Υγεία – Πρόνοια

του περιφερειακού σχήματος

«Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή»  

Η πολιτική της κυβέρνησης για την υγεία και πρόνοια είναι μία αθλιότητα, ένα διπλό ψεύδος:

·                                Αρχικά, ισχυρίζονται ότι «λεφτά δεν υπάρχουν» για την περίθαλψη του λαού. Φυσικά είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την τεράστια απώλεια χρημάτων του ΙΚΑ και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων. Με το κόλπο του χρηματιστηρίου παλιότερα και με τις περικοπές του PSI, εξαφάνισαν τα αποθεματικά των ταμείων προς όφελος των τραπεζών και του χρηματιστηριακού κεφαλαίου γενικότερα. Εδώ πρέπει να προστεθεί, στις απώλειες χρήματος που πλήρωσαν οι εργαζόμενοι  και η τεράστια διαφυγή ποσών προς τους προμηθευτές και εργολάβους του δημοσίου μέσω ενός απόλυτα διαβλητού τρόπου προμηθειών και αναθέσεων έργων όπου πάντα καταλήγει το δημόσιο να πληρώνει σκανδαλωδώς ακριβά τα υλικά και τις κατασκευές.  
Η αιμορραγία των νοσοκομείων και του ΕΣΥ συνεχίζεται και σήμερα με δαπανηρά, περιττά και ύποπτα έργα που ποτέ δεν λειτουργούν, μελέτες που ποτέ δεν παραδίδονται κλπ. Τυπικό παράδειγμα είναι το σκάνδαλο της μηχανοργάνωσης των νοσοκομείων της Θεσσαλίας που έχει κοστίσει εκατομμύρια ευρώ για να συνεχίσει να ζητάει και άλλα… αλλά δεν λειτουργεί.       
Δεν είναι θέμα διαχείρισης απλά, δεν είναι πρόβλημα ανικανότητας μόνο…
Είναι μια κοινωνική επιλογή, μια ταξική προτίμηση: Προτιμούν να τσεπώνει το χρήμα μια ολιγαρχία και να μη χρησιμοποιείται για τις ανάγκες των εργαζομένων,  των ανέργων, των συνταξιούχων, των αναπήρων, των ασθενών, του λαού.
Η κυβέρνηση γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει με την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών των νοσοκομείων. Ένας εργαζόμενος σε εργολάβο στην φύλαξη των νοσοκομείων κοστίζει σε δημόσιο χρήμα όσο δύο πτυχιούχοι μόνιμοι υπάλληλοι, μία καθαρίστρια τα διπλά από ότι αν είχε προσληφθεί σε μόνιμη θέση. Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι σε εργολάβο πληρώνονται ψίχουλα, οι εργολάβοι τσεπώνουν τη διαφορά. Αυτή είναι η ανάπτυξη που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση.

·                                Υπάρχει όμως και ένα πιο άθλιο, ύπουλο και αντιλαϊκό στοιχείο στην σημερινή πολιτική και κοινωνική εξουσία: Η εξαθλίωση του λαού, η καταστροφή της υγείας, ο θάνατος είναι στοιχεία απαραίτητα για την αστική κυριαρχία. Δεν τους νοιάζει πλέον η αναπαραγωγή της εργατικής τάξης, η επιβίωση των συνταξιούχων, η υποστήριξη των πασχόντων. Στο κείμενο του μνημονίου, με θράσος αναφέρεται ένας σταθερός αριθμός θανάτων συνταξιούχων ως παράγων επιβίωσης του συνταξιοδοτικού συστήματος. Ήδη πριν το μνημόνιο, την εποχή του διαβόητου εκσυγχρονισμού, είχαν κλείσει «εν μια νυκτί» υπηρεσίες όπως το ΠΙΚΠΑ ή ο Εθνικός Οργανισμός Πρόνοιας, είχαν καταργήσει τον μαζικό γενικευμένο εμβολιασμό των παιδιών, είχαν περιορίσει τις προσλήψεις προσωπικού στα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας, έβγαλαν και συνεχίζουν να βγάζουν ολοένα περισσότερα φάρμακα από την συνταγογράφηση του ΕΟΠΥΥ, αύξησαν και συνεχίζουν να αυξάνουν τη συμμετοχή των ασφαλισμένων σε φάρμακα και εξετάσεις ακόμη και για βαριές, χρόνιες παθήσεις όπως η γεροντική άνοια και η επιληψία. Τα κακόφημα ΚΕΠΑ (κέντρα πιστοποίησης αναπηρίας) πετάνε στο δρόμο της ανέχειας και εξαθλίωσης χιλιάδες ανάπηρους πολίτες με το πρόσχημα των «αναπήρων μαϊμούδων», ενώ φυσικά είναι γνωστό ότι αν περάσεις από το «κατάλληλο πολιτικό γραφείο» το ΚΕΠΑ θα δει και γρήγορα και ευνοϊκά το αίτημά σου.               
Σήμερα ο Άδωνις Γεωργιάδης εξαγγέλλει καινούργιο εκσυγχρονισμό: την κατάργηση της εξωνοσοκομειακής περίθαλψης, τα ΠΕΔΥ.

Ο Θάνατος, η αρρώστια, ο Γεωργιάδης, ο εκσυγχρονισμός και η μνημονιακή εξαθλίωση πάνε χέρι- χέρι.                         ΚΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ !

ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ & ΠΡΟΝΟΙΑΣ 

Διεκδικούμε - Αγωνιζόμαστε - Οφείλουμε να κατακτήσουμε:

1.      Εθνικό Σύστημα Υγείας, υψηλής ποιότητας, ανοιχτό και δωρεάν για όλο τον πληθυσμό, ασχέτως ασφαλιστικής κατάστασης, σε όλες της βαθμίδες νοσοκομειακής και εξω-νοσοκομειακής περίθαλψης..

2.      Δημόσιες Υπηρεσίες Υγείας υπό τον έλεγχο και την διεύθυνση των ίδιων των εργαζομένων.

3.      Κοινωνικό έλεγχο στα νοσοκομεία και όλες τις υπηρεσίας υγείας. Ο έλεγχος αυτός μπορεί να υπάρξει μόνο μετά την κατάργηση του «Καλλικράτη», «Καποδίστρια» και όλων των συγκεντρωτικών μορφών τοπικής διοίκησης και την εγκαθίδρυση λαϊκών, δημοκρατικών και συμμετοχικών θεσμών πραγματικής αυτοδιοίκησης.

4.      Αποκλειστικά δημόσια χρηματοδότηση της περίθαλψης από τον κρατικό προϋπολογισμό, κατάργηση των εργατικών εισφορών για περίθαλψη, αύξηση της φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων. (Γίνεται φανερό ότι μέσα στα πλαίσια της ευρωζώνης δεν είναι δυνατόν να επιτραπεί η δημόσια χρηματοδότηση του συστήματος υγείας, άλλο τόσο δεν επιτρέπεται ο ελεύθερος σχεδιασμός του συστήματος από την υποταγή στις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επιβάλλει την κυριαρχία της αγοράς σε κάθε σφαίρα της οικονομίας).

5.      Τομεοποιημένο και ολοκληρωμένο σύστημα περίθαλψης με ισοτιμία για όλες τις περιοχές της χώρας. Απαιτείται ο κεντρικός σχεδιασμός του ΕΣΥ να εξαλείφει της ανισότητες πρόσβασης μεταξύ των περιφερειών της χώρας. Κάθε περιφέρεια πρέπει να έχει σχετική υγειονομική αυτάρκεια τόσο σε νοσοκομειακές μονάδες, σε ιατρεία, σε μονάδες εντατικής ή υψηλής διαγνωστικής και θεραπευτικής τεχνολογίας όσο και σε πρόληψη και αποκατάσταση όλων των βαθμίδων.

6.      Απόλυτο διαχωρισμό δημόσιων και ιδιωτικών μονάδων υγείας. Ούτε 1 ευρώ, ούτε μια δραχμή δημόσιου χρήματος στον ιδιωτικό τομέα. Όλοι οι υγειονομικοί (ιατροί νοσηλευτικοί, επιστήμονες, τεχνικοί κλπ) πρέπει να έχουν ελεύθερα την δυνατότητα να ενταχθούν στο ΕΣΥ αν το επιθυμούν. Ωστόσο ένταξη στο δημόσιο σύστημα πρέπει να σημαίνει και αποκλεισμό κάθε οικονομικής σχέσης με τον ασθενή.  
Σήμερα υπάρχουν ιδιωτικές μονάδες υγείας που, λόγω της αποχής του κράτους από τις νέες επενδύσεις στην υγεία, έχουν καταστεί αναγκαίες για την περίθαλψη του πληθυσμού. Διεκδικούμε την επίταξη αυτών των μονάδων από το δημόσιο.

7.      Δημόσια βιομηχανία φαρμάκων και υγειονομικών υλικών για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών του λαού. Απόρριψη της «εμπορικής κατοχύρωσης  και πατέντας» όποτε αυτό είναι αναγκαίο για τις υγειονομικές ανάγκες του κόσμου.

8.      Απελευθέρωση της ιατρικής έρευνας και εκπαίδευσης από τα δεσμά των σκοπιμοτήτων της φαρμακοβιομηχανίας και του ιδιωτικού τομέα γενικότερα. Κάθε νοσοκομείο, κάθε δημόσια μονάδα περίθαλψης μπορεί και πρέπει να γίνει κύτταρο παραγωγής ιατρικής γνώσης προς όφελος του λαού. Αυτό απαιτεί υγειονομικούς απερίσπαστους στη δουλειά τους, ισότιμους μεταξύ τους, ριζική βελτίωση των όρων εργασίας και μαζικούς διορισμούς προσωπικού τώρα !

9.       Αντίστοιχα για τον Τομέα της Κοινωνικής Πρόνοιας δεν ζητάμε ένα φιλάνθρωπο στρατό σωτήριας, δεν ζητάμε την ελεημοσύνη για την συντήρηση των αποκλεισμένων κομματιών του πληθυσμού σε διαρκή ένδεια και αποκλεισμό. 

Διεκδικούμε ένα ενιαίο σύστημα για την εξασφάλιση αξιοπρεπών υλικών όρων διαβίωσης για όλο τον πληθυσμό.     
Διεκδικούμε ένα σύστημα φροντίδας, αποκατάστασης και θετικών διακρίσεων, όπου χρειάζεται, για την ισότιμη συμμετοχή όλων στην κοινωνική ζωή με τις ίδιες προϋποθέσεις αυτοθέσμισης, δημοκρατίας και χρηματοδότησης που περιγράφονται παραπάνω για την ιατρική περίθαλψη.

Κάτω η νέα "χούντα" κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ-Κεφαλαίου για ψωμί, δουλειά, ελευθερία, λαϊκή κυριαρχία.

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ, ΡΗΞΗ-ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

Εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, ανεξάρτητοι επαγγελματίες, φτωχομεσαίοι αγρότες, Νέοι και νέες

Ποτέ μέχρι σήμερα μετά τον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο η επίθεση στους εργαζόμενους δεν ήταν τόσο βίαιη όσο σήμερα. 5 χρόνια μνημονικής κόλασης είναι αρκετά για να οδηγήσουν σε διάλυση μισθούς και συντάξεις, πρωτοφανή ανεργία και φτώχια, διάλυση των δημόσιων αγαθών, τσάκισμα μικρομεσαίων κι αγροτών διαρκή βία.

Τώρα πια ξέρουμε γιατί όλα αυτά: Για να αυξηθεί η κερδοφορία των επιχειρήσεων για να ξεπεράσει ο καπιταλισμός την βαθιά του κρίση. Για να σωθούν  οι τραπεζίτες -Γάλλοι, Γερμανοί,  Έλληνες που φόρτωσαν τις χρεωμένες τράπεζές τους στον ελληνικό λαό...  Για να σωθεί το ευρώ.

Ύστερα από 30 γενικές απεργίες και εργατικές κινητοποιήσεις που κλόνισαν το κυρίαρχο σύστημα, με κλιμάκωση των αγώνων  και στις εκλογικές μάχες που έρχονται μπορεί και πρέπει:

• Ν’ ανοίξει ο δρόμος της ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ για την άθλια συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Να επιβληθούν άμεσα μέτρα για την επιβίωση και την βελτίωση της ζωής των εργαζόμενων.
• Να ενισχυθούν οι δυνάμεις που παλεύουν για ένα  άλλο δρόμο στην ελληνική κοινωνία ενάντια στον καταστροφικό «ευρωμονόδρομο», σε σύγκρουση με το κεφάλαιο τα μνημόνια και το χρέος, έξω από το ευρώ και την ΕΕ, με τους εργαζομένους στο τιμόνι!

ΚΑΤΩ Η ΥΠΕΡΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΚΑΙ  Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΕΕ

Η ένταξη της χώρας μας στην ευρωζώνη και την ΕΕ όχι μόνο δεν στάθηκε «ασπίδα στην κρίση», αλλά μαζί με την μισητή τρόικα και τις ελληνικές κυβερνήσεις ήταν αυτή που δημιούργησε την φρίκη που ζούμε.

- Η ΕΕ και η ευρωζώνη με τις συνθήκες τους (Μάαστριχτ, συνθήκες για την οικονομική διακυβέρνηση) οδηγούν σε μόνιμο διαρκές μνημόνιο.

- Με την λεγόμενη ελευθερία των αγορών, το κεφάλαιο μπορεί ανενόχλητο να εκβιάζει κράτη και λαούς, να «μεταναστεύει» όπου μυρίζεται μεγαλύτερα κέρδη, να κρύβει εκατοντάδες δις (πάνω από 600 δις οι έλληνες επιχειρηματίες)  σε «φορολογικούς παραδείσους».

- Με περιορισμούς, και ποσοστώσεις, με την στήριξη των πιο ισχυρών πολυεθνικών, παράλληλα με τις επιπτώσεις της κρίσης, ολόκληροι κλάδοι (ναυπηγεία, χαλυβουργία) οδηγούνταν σε κλείσιμο και καταστροφή.

- Στην υπηρεσία των μονοπωλιακών αγροτοδιατροφικών συμφερόντων, των μεγαλοαγροτών και των μεσαζόντων η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) τσάκιζε τους μικρομεσαίους αγρότες, μετατρέποντας την Ελλάδα από χώρα εξαγωγική σε εισαγωγέα αγροτικών προϊόντων.

- Η ρατσιστική Ευρώπη- φρούριο («Frontex», Δουβλίνο ΙΙ κλπ) οδηγεί σε Λαμπεντούζες,  Φαρμακονήσια, εκατόμβες μεταναστών και προσφύγων, διαίρεση ντόπιων και ξένων εργατών..

- Η ΕΕ καταστρέφει την φύση και το περιβάλλον. Προωθεί τα μεταλλαγμένα, βάζει πάνω από  όλα τους «επενδυτές».

Η ΕΕ είναι ένας βαθιά ολοκληρωτικός μηχανισμός επιτροπείας και επιβολής των πιο βάρβαρων πολιτικών, των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, ενίσχυσης των μεγάλων κρατών και των πολυεθνικών τους. Ένας μηχανισμός που δεν διστάζει να στηρίξει ακόμα και ανοιχτά φασιστικές συμμορίες, όπως στην Ουκρανία, για τα συμφέροντά της.

Για αυτό απαιτείται ρήξη και αποδέσμευση απ’ αυτή την λυκοσυμμαχία. ΑΝΑΤΡΟΠΗ των κυβερνήσεων που την υπηρετούν. Για να έχουμε δικαιώματα, μισθούς, παιδεία και υγεία, δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία, για να ανοίξει ο δρόμος της  κοινωνικής και πολιτικής απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και του λαού.

ΥΠΑΡΧΕΙ  ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Μόνο ένα πρόγραμμα σε ρήξη με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, για απειθαρχία και αποδέσμευση απ’ το ευρώ και την ΕΕ, μπορεί να μας βγάλει από την κρίση σε όφελος της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Με βασικούς στόχους:

- Ανατροπή της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και  κάθε κυβέρνησης με την ίδια πολιτική.

- Μονομερής καταγγελία των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων.

- Μη αναγνώριση, παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους.

- Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – λαϊκό έλεγχο.

- Άμεση βελτίωση της ζωής των εργαζόμενων. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις.

- Άμεσα μέτρα για την προστασία των ανέργων, επίδομα ανεργίας και δωρεάν ασφάλιση για όλους τους ανέργους, μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης και των ωρών δουλειάς, δημόσιες επενδύσεις και προσλήψεις στο δημόσιο για τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες.

- Όχι στα χαράτσια και την εξοντωτική φορολογία, μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων. Κανένας πλειστηριασμός

- Όχι στην ΚΑΠ. Μέτρα υπέρ της φτωχομεσαίας αγροτιάς, ενίσχυση των συνεταιρισμών της.

- Ανατροπή της αντιδημοκρατικής πολιτικής της βίας, της καταστολής, με δημοκρατικές κατακτήσεις υπέρ των εργαζομένων και του λαού.

- Πάλη κατά της φασιστικής απειλής και του ρατσισμού για την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, την απόδοση της ιθαγένειας στα παιδιά τους.

- Υπεράσπιση της φύσης και του περιβάλλοντος από τη ληστρική επιδρομή του κεφαλαίου.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΩΤΙΚΗ

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τέτοια πολιτική. Με τους όρκους πίστης στην ευρωζώνη και την ΕΕ, με την αποδοχή του δυσθεώρητου χρέους, τονσυμβιβασμό του με τον ΣΕΒ και τις δυνάμεις του κεφαλαίου, ακολουθεί μια πολιτική συνέχισης της λιτότητας και αντιλαϊκών μέτρων, που θα οδηγήσει στην  ήττα και την απογοήτευσης  τους εργαζόμενους και τα πλατιά λαϊκά στρώματα είτε γίνει κυβέρνηση, είτε όχι.  

Το ΚΚΕ παραπέμπει τα πάντα, και την έξοδο απ’ την ευρωζώνη και την ΕΕ, στο μακρινό μέλλον της «Λαϊκής Εξουσίας». Δεν παλεύει σήμερα για ένα πρόγραμμα ανατροπής της επίθεσης και αυτό δεν μπορεί να κρυφτεί με αριστερές κορώνες. Περιφρονεί, υπονομεύει και διασπά κάθε ταξική αγωνιστική διεκδίκηση, διευκολύνοντας αντικειμενικά την κυβέρνηση..

ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΟΣΩΝ ΠΑΛΕΥΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

Η ανατροπή της επίθεσης, η ουσιαστική βελτίωση της ζωής μας  δεν σημαίνει μια απλή κυβερνητική εναλλαγή ενώ η κυρίαρχη πολιτική μένει άθικτη. Σημαίνει το ξήλωμα όλων των αντεργατικών – αντιλαϊκών μέτρων της τελευταίας εξαετίας με την δύναμη του οργανωμένου λαού.

Με την ενίσχυση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ενισχύουμε τις δυνάμεις:

- που παλεύουν για τα λαϊκά δικαιώματα, χωρίς συμβιβασμούς και υπαναχωρήσεις.

- που παλεύουν για μια άλλη αριστερά, ανεξάρτητη από το σύστημα αντικαπιταλιστική, επαναστατική και ενωτική. Για την συσπείρωση όλων των δυνάμεων που στρέφονται ενάντια στο νέο κοινωνικό μεσαίωνα που μας επιφυλάσσουν, τον ιμπεριαλισμό και την ΕΕ. Για να υπάρχει ισχυρός ο πόλος της ελπίδας στην ελληνική κοινωνία.

               ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ, ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΒΟΛΟΥ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14/3, 19:00

Οι αγρότες της Πελοποννήσου συνεχίζουν τον αγώνα τους

Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ, καλεί όλους τους αγρότες, τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους νέους, τα εργατικά σωματεία και τους κοινωνικούς φορείς της Αιγιάλειας, στο μεγάλο Παμπελοποννησιακό αγροτικό συλλαλητήριο και την μεγάλη συναυλία, που θα γίνει στο Αίγιο, στην Π.Ε.Σ. την Τρίτη  17/3, στις 16:00 μμ.

Επίσης καλούμε τους Αιγιαλείς αγρότες να υπογράψουν μαζικά το παρακάτω κείμενο* διαμαρτυρίας:

Εμείς οι αγρότες των Α.Σ. της Αιγιάλειας, ζητάμε την άμεση απόσυρση του Νόμου που επιβάλει την τήρηση στοιχείων εσόδων-εξόδων και αδυνατούμε να κάνουμε έναρξη επιτηδεύματος, διότι θα είναι η καταστροφή μας, σαν αγρότες.

Επίσης ζητάμε να αποσυρθεί ο αγροτικός νόμος 4235/2014, ΦΕΚ. 32.

Τέλος θέλουμε να τονίσουμε την ανάγκη να σταματήσει το παζάρι μεταξύ Υπουργείου-ΠΑΣΕΓΕΣ-αγροτοκτηνοτροφικών οργανώσεων, για το μοίρασμα των επιδοτήσεων (Νέα ΚΑΠ) προς όφελος δικό τους και όχι προς όφελος του αγρότη.

*Το κείμενο για της υπογραφές διακινείτε από τα μέλη της Ανεξάρτητης Κίνησης Συντονισμού στη πόλη του Αιγίου και σε όλες τις τοπικές κοινότητες της Αιγιάλειας.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ

Επιτροπή Αγώνα Αγροτών Αιγιάλειας

Ιδρυτική διακήρυξη της "Πρωτοβουλίας αγώνα 2014"

«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ 2014» ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ

ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Δεν υπάρχει συζήτηση και αντιπαράθεση τα τρία τελευταία χρόνια της «ελληνικής τραγωδίας» που να μην έχει στο κέντρο της τον ρόλο του ευρώ και της ΕΕ. Έτσι και τώρα η κυβέρνηση επιχειρεί να αξιοποιήσει την προεδρία της ΕΕ, όχι μόνο για να επαναφέρει τα γνωστά κινδυνολογικά διλήμματα του τύπου «ΕΕ, ευρώ ή χάος», αλλά πριν απ’ όλα για να προωθήσει ένα νέο γύρο βάρβαρης επίθεσης στους εργαζόμενους και στην κοινωνική πλειοψηφία. Δεν είναι μόνο μια υποκριτική θλιβερή παράσταση μιας δήθεν προεδρεύουσας χώρας.

Οι εξαγγελθείσες ήδη προτεραιότητες για την Ελληνική Προεδρία επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Οι προτεραιότητες αυτές, διατυπωμένες με την εξωραϊστική κυβερνητική φρασεολογία, παράλληλα με την ανασκευή της, είναι κωδικοποιημένα οι παρακάτω:

α) «Οικονομική ανάκαμψη, καταπολέμηση της ανεργίας, θωράκιση της κοινωνικής συνοχής». Στην πραγματικότητα υπόσχονται να προωθήσουν την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των πολυεθνικών της ΕΕ, που ισοδυναμεί με την προσαρμογή των μισθών στο επίπεδο των ανταγωνιστών της, δηλαδή μεταξύ άλλων της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας, καθώς και με τα υπόλοιπα γνωστά μέτρα καταβύθισης της κοινωνικής πλειοψηφίας. Ως άλλοθι δήθεν κοινωνικών πολιτικών θα προβάλουν ξανά τα γνωστά προγράμματα ανακύκλωσης της ανεργίας και διαχείρισης της ακραίας φτώχειας με σκοπό τον έλεγχο των κοινωνικών αντιδράσεων.

β) «Κατοχύρωση της εξωτερικής και εσωτερικής ασφάλειας». Στην πραγματικότητα πρόκειται να προωθήσουν ακόμη παραπέρα την ένταση της καταστολής και του αυταρχισμού, καθώς και την ενίσχυση της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ με μηχανισμούς τύπου Frontex που οδηγούν στην έξαρση των ρατσιστικών και φασιστικών φαινομένων. Επίσης, πασχίζουν να ενισχύσουν τη στρατιωτικοποίηση της ΕΕ με ό,τι αυτό σημαίνει για τις ιμπεριαλιστικές της επιδιώξεις. Πυρήνας αυτής της επιδίωξης είναι η αναβάθμιση του λεγόμενου Ευρωστρατού για επεμβάσεις αυτοτελώς ή μαζί με το ΝΑΤΟ σε πλανητική πλέον κλίμακα. Η εξελισσόμενη επέμβαση στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία είναι εξαιρετικά ενδεικτική.

γ) «Εμβάθυνση της οικονομικής, νομισματικής και τραπεζικής ενοποίησης. Κατοχύρωση του ευρώ». Στην πραγματικότητα οι κατευθύνσεις αυτές ισοδυναμούν με νέα δρακόντεια μέτρα επιβολής της ανελέητης λιτότητας, της εκποίησης των δημόσιων αγαθών σε όλη την ΕΕ, μέσω των πιο ακραίων ιδιωτικοποιήσεων, καθώς και με την πιο σκληρή εποπτεία για την εφαρμογή τους.

δ) «Προώθηση της θαλάσσιας πολιτικής». Στην πραγματικότητα αυτό σημαίνει κυρίως την απροκάλυπτη εκμετάλλευση των υποθαλάσσιων πλουτοπαραγωγικών πηγών από τις πολυεθνικές της ΕΕ και μάλιστα σε ένα επικίνδυνο πλαίσιο οξυμένων, ενδοκαπιταλιστικών και ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών που φέρνουν τους εργαζόμενους και το λαό αντιμέτωπους, όχι μόνο με τη λιτότητα, αλλά και με τυχοδιωκτικές πολεμικές επεμβάσεις σε μια περιοχή που αποσταθεροποιείται ραγδαία.

Η ΕΕ ΗΤΑΝ, ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ

Τρία χρόνια τώρα η ΕΕ παίζει καθοριστικό ρόλο στην επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους και τον λαό. Τα δύο από τα τρία μέλη της τρόικα των δανειστών-τοκογλύφων, που επέβαλλαν μαζί με τις ελληνικές κυβερνήσεις τα δολοφονικά μνημόνια προέρχονται από τους θεσμικούς μηχανισμούς της ΕΕ. Την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Σε όλο τον ευρωπαϊκό νότο πριν απ’ όλα και τελικά σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθούνται πολιτικές που σαρώνουν και ισοπεδώνουν τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα. Εξελίσσεται μια αντιδραστική επίθεση βάθους ενάντια στον κόσμο της εργασίας, που θρυμματίζοντας τα εργατικά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα, έχει ένα βασικό διπλό στόχο. Επιδιώκει αφενός να φορτώσει τα «σπασμένα» της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων και αφετέρου να βαθύνει την εκμετάλλευση ως αναγκαία προϋπόθεση για την οποιαδήποτε προοπτική μελλοντικής καπιταλιστικής ανάκαμψης.

Η ΕΕ και οι θεσμοί της βάζουν πάνω από τα δικαιώματα και τις ανάγκες των λαών, τον δικέφαλο θεό της «ανταγωνιστικότητας» των ευρωπαϊκών πολυεθνικών επιχειρήσεων και τον «παγκόσμιο ρόλο του ευρώ». Σε αυτόν τον βωμό θυσιάζουν τις ζωές μας, αγνοώντας προκλητικά τη δυστυχία που προκαλούν σε εκατομμύρια ανθρώπους του πιο «ανεπτυγμένου κόσμου».

Η ΕΕ δεν είναι οργανισμός αλληλεγγύης, δεν είναι «σπίτι των λαών». Αντίθετα, λόγω και της δομικής της ανισομετρίας, αναπαράγει την ανισοτιμία και τις σχέσεις επιβολής στο εσωτερικό της. Γι’ αυτό μετατρέπει σε πρώτο στάδιο τον ευρωπαϊκό Νότο σε ζώνη φτηνής εργασίας και υπερεκμετάλλευσης. Το χρέος αξιοποιείται για να επιβληθεί, η στυγνή εποπτεία και κυριαρχία των ηγεμονικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, αυτής της σύγχρονης «Ιεράς Συμμαχίας», ενάντια στους λαούς, πάντοτε σε συμφωνία με την ελληνική ολιγαρχία και τις άλλες εθνικές ολιγαρχίες σε χώρες που τελούν υπό επιτήρηση.

Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΕ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΟ ΜΑΣ

Η συμμετοχή της χώρας μας στην ΕΕ και εν συνεχεία στην ευρωζώνη δεν ωφέλησε τον λαό, αλλά μια μερίδα τραπεζιτών και βιομήχανων, μεγαλοαγροτών και των μεγαλομεσαίων επιχειρηματιώνπου κέρδισαν από την πολιτική της ΕΕ και ωφελήθηκαν από τις κοινοτικές επιδοτήσεις. Η ΕΕ από την ίδρυσή της έχει σαν καταστατική της αρχή την απόλυτη ελευθερία για το κεφάλαιο. Αυτός είναι ο σκοπός της ύπαρξής της. Αυτή είναι η ουσία των «4 ελευθεριών» που κατοχυρώθηκαν από την ίδρυσή της (ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και προσώπων).

·                                 Η ΕΕ πρωτοστάτησε για τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και το βάθεμα της εκμετάλλευσης.Μέσα από τις συνθήκες και τις οδηγίες της – από τη Συνθήκη της Λισαβόνας και το Μάαστριχτ έως την οδηγία Μπολκεστάιν και τις αποφάσεις του Δικαστήριου Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΔΕΚ) – πέρασε η κατάργηση της σταθερής εργασίας και η μετατροπή της σε «απασχολησιμότητα». Έτσι, άνοιξε τον δρόμο για τον ανταγωνισμό ανάμεσα στους εργαζόμενους όλων των χωρών για το ποιος είναι φτηνότερος.

·                                 Σε όλο το φάσμα της εκπαίδευσης, η ΕΕ προώθησε και προωθεί μια σειρά αντιδραστικών μεταλλάξεων του περιεχομένου, της οργάνωσης και των στόχων της. Συντονισμένα αποσκοπούν στο να εμποδίσουν την πρόσβαση της μεγάλης πλειοψηφίας της νεολαίας στην συστηματική επιστημονική γνώση αντικαθιστώντας την με αποσπασματικές γνώσεις και δεξιότητες. Στόχος τους είναι να παράξουν αποφοίτους με ιδεολογικά και γνωσιολογικά χαρακτηριστικά που ταιριάζουν με την επισφαλή εργασία και την ατομική διαπραγμάτευση με τον εργοδότη και να εμπορευματοποιήσουν την παροχή της γνώσης και την διεξαγωγή της έρευνας. Οι εκπαιδευτικές αντιμεταρρυθμίσεις επί υπουργίας Αρσένη, Γιαννάκου και Διαμαντοπούλου, καθώς οι σημερινοί εκβιασμοί για την εφαρμογή του νόμου 4009, βασίζονται και εφαρμόζουν κατευθύνσεις της ΕΕ, όπως έχουν περιγραφεί στη «Λευκή Βίβλο για την Εκπαίδευση και την Κατάρτιση», τη «Συνθήκη της Μπολώνια», καθώς και στους «Κοινούς Ευρωπαικούς Χώρους Ανώτατης Εκπαίδευσης και Έρευνας».

·                                 Στον κρίσιμο τομέα της υγείας και της περίθαλψης, η ΕΕ χαράζει την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, συγχωνεύσεων και κατάργησης δημόσιων δομών υγείας, υπαγορεύοντας την τραγική υποχρηματοδότηση και την ιδιωτικο-οικονομική λειτουργία του δημόσιου τομέα υγείας. Πρωτοστατεί στην δημιουργία πρωτοφανών φραγμών στην πρόσβαση στο φάρμακο και την περίθαλψη, με αποτέλεσμα την υγειονομική γενοκτονία της εργαζόμενης πλειοψηφίας. Επί δεκαετίες, μέσω των ευρωπαϊκών προγραμμάτων στήριξης και τώρα μέσω των ΕΣΠΑ, υπαγορεύει θεσμικές διαρθρωτικές αλλαγές υπέρ του ιδιωτικού κεφαλαίου και εγκαθιστά πληθώρα ελαστικών εργασιακών σχέσεων. Τέλος,μεθοδευμένα οργανώνει την επιστημονική αιμορραγία της χώρας, διαμορφώνοντας τις συνθήκες για τη μαζική μετανάστευση προλεταριοποιημένων νέων επιστημόνων, γιατρών και νοσηλευτών, στις πλούσιες χώρες του «σκληρού πυρήνα» της.

·                                 Με την «απελευθέρωση των αγορών», και τις πολιτικές αποφάσεις στήριξης συγκεκριμένων συμφερόντων επιδίωξαν – και συνεχίζουν και μέσω και της τρόικας να επιδιώκουν – το κλείσιμο μεγάλων βιομηχανιών (ναυπηγεία Σκαραμαγκά, ΕΑΣ κλπ), το ξεπούλημα άλλων (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΛΑΡΚΟ), όπως και όλων των δημόσιων υποδομών σε όφελος του κεφαλαίου και ειδικότερα των μεγάλων ευρωπαϊκών πολυεθνικών. Στην αγροτική παραγωγή, οι όλο και πιο αντιδραστικές αναθεωρήσεις της ΚΑΠ, οι ποσοστώσεις και οι μειώσεις των αγροτικών επιδοτήσεων, οδηγούν σε ξεκλήρισμα της μικρής και μεσαίας αγροτιάς σε όφελος των μεγαλοαγροτών-καπιταλιστών, ενίσχυση του εμπορικού κεφαλαίου και της βιομηχανίας τροφίμων, σε επιβολή της «βιομηχανοποίησης» της γεωργίας και των μεταλλαγμένων προϊόντων με καταστροφικά για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία αποτελέσματα.

·                                 Παρά τη ρητορική της για δημοκρατία και συμφιλίωση των λαών, η ΕΕ προωθεί αντιδημοκρατικές, φιλοπολεμικές και ρατσιστικές πολιτικές. Η συνθήκη Σένγκεν, το ηλεκτρονικό φακέλωμα, οι Ευρωτρομονόμοι, οι συνθήκες «προστασίας των επενδύσεων» συγκροτούν την άμεση παρέμβαση της ΕΕ στην περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις της ΕΕ, με προεξάρχουσες τη Γαλλία και τη Γερμανία, έχουν υποδαυλίσει τις πολεμικές συγκρούσεις στην Αφρική και τη Μέση Ανατολή, όπως έκαναν και παλιότερα στα Βαλκάνια. Ταυτόχρονα, ο Ευρωστρατός προετοιμάζεται για ανοιχτές επεμβάσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, ενώ ο Ελληνικός Στρατός στο πλαίσιο αυτό κάνει ασκήσεις «καταστολής πλήθους». Τα σιδερόφρακτα σύνορα της «Ευρώπης-φρούριο», το Δουβλίνο ΙΙ και η FRONTEX εκτρέφουν τον ρατσισμό στις χώρες της ΕΕ για τους μετανάστες και για κάθε είδους μειονότητες. Συζητάνε ακόμα και για εσωτερικά σύνορα με στόχο την ανάσχεση της μετανάστευσης των νέων του Νότου, δείχνοντας έτσι πως ο ρατσισμός δεν έχει όρια και σύνορα. Αυτή η πολιτική οδηγεί σε εγκλήματα όπως αυτά της Λαμπεντούζα και πρόσφατα στο δικό μας Φαρμακονήσι. Είναι όλα αυτά που μαζί με την καταστροφική για τους λαούς οικονομική διακυβέρνηση εκτρέφουν τον φασισμό στην Ευρώπη. Άλλωστε, η προωθούμενη από την ΕΕ ταύτιση φασισμού-κομμουνισμού έχει σκοπό ακριβώς να στιγματίσει και να περιθωριοποιήσει την αντιφασιστική πάλη.

·                                 Η συμμετοχή στην ΟΝΕ συνοδεύτηκε από δρακόντειες συνθήκες «δημοσιονομικής σταθερότητας» (Μάαστριχτ), από βάρβαρα μέτρα λιτότητας, απολύσεων, ιδιωτικοποιήσεων, κατάργησης των δημόσιων αγαθών που κορυφώθηκαν μετά την παγκόσμια καπιταλιστική κρίση του 2008.

Συμπερασματικά, ο συνδυασμός της αντιδραστικής αυτής πολιτικής με το «σκληρό νόμισμα» συνέβαλαν στο να χειροτερεύσει αποφασιστικά η ζωή των εργαζόμενων, να συνεχίζεται η πρωτοφανής ύφεση, να αποδιοργανωθεί η παραγωγή και να πολλαπλασιαστούν τα λουκέτα, εκτοξεύοντας σε τεράστια ύψη την ανεργία. Το κλείσιμο εκατοντάδων εργοστασίων, η κοινωνική και παραγωγική ερήμωση, η ανεργία εκατομμυρίων ανθρώπων και της πλειοψηφίας της νεολαίας οφείλεται στην τριπλή επίδραση της δομικής και παγκόσμιας κρίσης του καπιταλισμού, των οικονομικο-πολιτικών επιλογών της ΕΕ και της συμμετοχής στην ευρωζώνη.

Η ΕΕ ΕΞΕΛΙΣΣΕΤΑΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΣΕ ΕΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΕΡΑΤΟΥΡΓΗΜΑ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με πυρήνα τους θεσμούς της ευρωζώνης, εξελίσσεται σε ένα ακόμη πιο αυταρχικό, αντιδραστικό τερατούργημα απόλυτα ανεξέλεγκτο από στους λαούς και απόλυτα ελεγχόμενο από τους τραπεζίτες και τους ευρωπαίους βιομήχανους. Καταργούν κάθε έννοια δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας. Μεταφέρουν τις αποφάσεις στα πιο περίκλειστα και «στεγανοποιημένα» όργανα του ίδιου του κεφαλαίου. Αναδύεται πλέον μια σύγχρονη και ιδιόμορφη απολυταρχία του κεφαλαίου.

Στο όνομα του «ισχυρού ευρώ» και της σταθερότητας της ευρωζώνης υπογράφτηκε η «Συνθήκη για τη Σταθερότητα, το Συντονισμό και τη Διακυβέρνηση στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση», η οποίαισχύει από την 1η Ιανουαρίου του 2014, που προβλέπει ότι κράτη-μέλη της Ευρωζώνης δεν μπορούν να έχουν έλλειμμα πάνω από 0,5% του ΑΕΠ (άρθρο 3 της Συνθήκης), ενώ με χρέος μεγαλύτερο του 60% του ΑΕΠ, όπως η Ελλάδα, οφείλουν να το μειώνουν κατά 1/20 κάθε έτος (!) (άρθρο 4 της Συνθήκης). Συμφώνησαν μάλιστα αυτή η πολιτική να αποκτήσει εθνική νομική κατοχύρωση, κατά προτίμηση συνταγματική! Επομένως, η παραμονή στην ευρωζώνη και την ΕΕ σημαίνει ένα μνημόνιο κάθε χρόνο. Σημαίνειαυστηρή επιτήρηση μέχρι το 2040 είτε μέσω μνημονίων (ή όπως αλλιώς ονομάσουν τους όρους για νέα δάνεια που θα ξεκοκαλίζουν οι τραπεζίτες, έλληνες και ξένοι) είτε μέσω των δομών της οικονομικής διακυβέρνησης, που μονιμοποιούν την επιτήρηση για τις «υπερχρεωμένες» χώρες και μάλιστα με την απειλή προστίμων 0,1% επί του ΑΕΠ από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (άρθρο 8 της Συνθήκης).

Με τη δημιουργία της «Οικονομικής Διακυβέρνησης» τα τελευταία δύο χρόνια και τους κανονισμούς που την ακολούθησαν θεσμοθετήθηκε η μείωση του «εργατικού κόστους» υπό την απειλή επιβολής προστίμου από την Επιτροπή. Θεσπίστηκε η προ-έγκριση των εθνικών προϋπολογισμών στις Βρυξέλλες (κανονισμός 473 / Μάιος 2013) και τέθηκε ως προϋπόθεση για την καταβολή των χρημάτων των διαρθρωτικών ταμείων – που προέρχονται από τους φόρους των εργαζομένων σε όλη την Ευρώπη – η απόλυτη πλέον συμμόρφωση με τις συστάσεις οικονομικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Καθορίστηκε ότι όποια χώρα έχει δανειστεί από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς θα βρίσκεται σε καθεστώς αυξημένης εποπτείας μέχρι να ξεπληρώσει το 75% των δανείων της (κανονισμός 472 / Μάιος 2013)! Αυτό για την Ελλάδα σημαίνει ότι θα βρίσκεται σεκαθεστώς επιτροπείας για μισό αιώνα και βάλε. Και όλα αυτά πάλι με την απειλή κυρώσεων (όπως π.χ. ορίζεται στο άρθρο 5 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1173/2011 «για την αποτελεσματική επιβολή της δημοσιονομικής εποπτείας στη Ζώνη του Ευρώ») ύψους αυτή τη φορά έως και 0,2% του ΑΕΠ.

Αναπόσπαστο στοιχείο του αντιδραστικού και αντιδημοκρατικού αυτού οικοδομήματος είναι η «ανεξαρτησία της ΕΚΤ» και των κεντρικών Τραπεζών, για να μπορούν άμεσα οι τραπεζίτες να επιβάλουν τις βαθιά αντιλαϊκές πολιτικές τους, να αποφασίζουν κατευθείαν για το μέλλον των λαών της Ευρώπης. Η ΕΚΤ και το ευρωπαϊκό σύστημα τραπεζών δεν υπόκεινται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, αλλά χαράσσουν τις πολιτικές τους σε στενή διαβούλευση με τις μεγάλες ιδιωτικές τράπεζες της ηπείρου.

Η μη εκλεγμένη Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποκτά όσο προχωρά η «ομοσπονδιοποίηση» της ΕΕ όλο και πιο πολλές αρμοδιότητες. Οι γραφειοκράτες της σχεδιάζουν τα νέα νομοθετήματα σε «ομάδες εμπειρογνωμόνων» αγκαλιά με τις πολυεθνικές. Δουλεύουν πότε για την επιτροπή και πότε κατευθείαν γι’ αυτές. Ότι και να ψηφίσουν οι ευρωπαϊκοί λαοί, για τους γραφειοκράτες αυτούς δεν αλλάζει τίποτα καθώς δεν υπόκεινται σε κανέναν δημοκρατικό έλεγχο. Έχουν ήδη δικαίωμα να επιβάλουν τη γνώμη τους για το ποιος πρέπει να είναι ο κατώτατος μισθός και ποιες οι δαπάνες για την υγεία στην τάδε ή τη δείνα χώρα.

Με την τραπεζική ένωση, που θεσπίζεται επίσημα από τον Νοέμβρη του 2014, οπότε και μπαίνει σε λειτουργία ο «Ενιαίος Εποπτικός Μηχανισμός» (SSM), εδραιώνεται πλήρως η γερμανική ηγεμονία. Παράλληλα, επιταχύνονται οι διαδικασίες συγκεντροποίησης του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, γεγονός που θα παροξύνει ακόμα περισσότερο τα παρασιτικά του χαρακτηριστικά. Κοντολογίς, η Γερμανία θα έχει στο εξής και θεσμικά πλέον τον πρώτο και τελευταίο λόγο στις «διασώσεις» κάθε τράπεζας ή χώρας-μέλους με ό,τι αυτό σημαίνει με βάση την ελληνική εμπειρία και όχι μόνο. Έτσι, η μνημονιακή πολιτική αποκτά διαρκή και θεσμικό χαρακτήρα. Αφορά όλες τις χώρες της Ευρωζώνης. Πιο αυστηρά και εξοντωτικά μάλιστα σε αυτές που έχουν προσφύγει στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας.

Σοβαρή εξέλιξη αποτελεί και η επωαζόμενη, στο παρασκήνιο μέχρι τώρα, συμφωνία για τη δημιουργία μιας γιγαντιαίας κοινής αγοράς ΕΕ-ΗΠΑ, κομμένης και ραμμένης στα μέτρα των πολυεθνικών. Τη συμφωνία αυτή διαπραγματεύεται σχεδόν μυστικά η Κομισιόν με την κυβέρνηση Ομπάμα. Πρόκειται για τη «Διατλαντική Εμπορική Επενδυτική Σχέση» (TTIP), που εν δυνάμει μπορεί να σαρώσει κάθε κοινωνικό, περιβαλλοντικό και πολιτιστικό φραγμό, απελευθερώνοντας πλήρως την απληστία των πολυεθνικών μεγαθηρίων και καταργώντας κάθε μορφή ελέγχου και εθνικής-λαϊκής κυριαρχίας στα ζητήματα εμπορίου και επενδύσεων.

ΤΟ ΝΕΟ ΕΣΠΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟ «ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ», ΑΛΛΑ ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥΣ

Οι απολογητές του συστήματος και της ΕΕ προσπαθούν να μας πείσουν ότι «δεν μπορούμε» να ζήσουμε έξω από την ΕΕ γιατί θα χάσουμε τα «κοινοτικά κονδύλια». Είναι σαν να μας κατηγορούν ότι η ρήξη με την ΕΕ δημιουργεί κίνδυνο να μας στερήσει τις ασπιρίνες για τον καρκίνο που μας προκαλεί η πολιτική τους.

Όμως το νέο ΕΣΠΑ 2014-2020 αποτελείται από πολύ λιγότερα κονδύλια σε σχέση με το παρελθόν. Συγκεκριμένα, μιλάμε για ένα πόσο 14-16 δις € για μια επταετία, δηλαδή για 2-2,5 δις € τον χρόνο. Άλλωστε τώρα που η κρίση ξέσπασε και απαιτείται η «κοινοτική αλληλεγγύη», μειώθηκε ο κοινοτικός προϋπολογισμός για να φανεί σε όλους για τι είδους λυκοσυμμαχία μιλάμε. Από τα κονδύλια αυτά ένα μεγάλο μέρος ισοδυναμεί έτσι και αλλιώς με την ελληνική συνδρομή στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Η «κοινοτική συνδρομή» είναι ένα ελάχιστο μέρος από την ληστεία που γίνεται στον λαό μας. Αρκεί να υπολογίσουμε ότι για τους τόκους και τα χρεολύσια των τοκογλυφικών τους δανείων δίνουμε τουλάχιστον από 8-10 δις € τον χρόνο, ενώ η μείωση του Προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων για να επιτευχθεί το περιβόητο «πρωτογενές πλεόνασμα» ξεπερνάει τα 5 δις € τον χρόνο! Αν συνυπολογίσουμε την καταστροφή από το κλείσιμο των ναυπηγείων, των ΕΑΣ, το ξεπούλημα κερδοφόρων μονάδων του δημοσίου και την καταστροφή μικρομεσαίων αγροτικών νοικοκυριών, τότετο οικονομικό και κοινωνικό κόστος είναι ανυπολόγιστο.

Το νέο ΕΣΠΑ είναι μοχλός και μέσο για την άμεση και ταχεία επιβολή των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην ελληνική κοινωνία. Οι όροι για την εκταμίευσή του νέου ΕΣΠΑ είναι ισοδύναμοι με τα γνωστά προαπαιτούμενα των μνημονίων και των άλλων αντιδραστικών επιλογών της ΕΕ (βλέπε π.χ. «κοινές διατάξεις για τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά Επενδυτικά Ταμεία - ΕΔΕΤ / Νοέμβριος 2013). Για παράδειγμα, τα κονδύλια για το νερό ή τα σκουπίδια δε θα εκταμιεύονται αν προηγουμένως οι υπηρεσίες δεν τιμολογηθούν με «ανταποδοτικό τρόπο», δηλαδή αν δεν πολλαπλασιαστούν οι χρεώσεις στα τιμολόγια. Κονδύλια για θέσεις εργασίας δε θα δίνονται αν δε χρηματοδοτούν ελαστικές μορφές εργασίας. Επομένως, το νέο ΕΣΠΑ δεν θα αποτελεί σε καμιά περίπτωση «δημόσιο χρήμα», που θα κατευθυνθεί σε κοινωνικά χρήσιμες δημόσιες επενδύσεις, ούτε απλά και μόνο δανεισμό με έστω σκληρούς τραπεζικούς όρους που το κόστος του θα φορτώνεται στις τοπικές κοινωνίες. Τα κονδύλια του ΕΣΠΑ είναι αξεχώριστα από την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ. Στην ουσία χρηματοδοτούν την εφαρμογή της. Είναι τεράστια αυταπάτη να προπαγανδίζει κανείς ότι θα κάνει «ανάπτυξη» με τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, κόντρα στην πολιτική της ΕΕ.

Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΚΑΙ ΕΕ

Όλες οι παραπάνω εξελίξεις αποκαλύπτουν τον ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως απογυμνωμένης και στυγνής ένωσης των πολυεθνικών και των τραπεζών. Επιβεβαιώνουν ότι μέσα στην ευρωζώνη και το ιμπεριαλιστικό σύστημα οικονομικής ολοκλήρωσης της Ε.Ε δεν μπορεί να εφαρμοστεί πολιτική κατάργησης των μνημονίων, ούτε μπορεί να υπάρξει σχέδιο εξόδου από την κρίση σε όφελος των λαών. Επομένως, μια πολιτική σε όφελος της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας έχει σαν αναγκαία ζωτική προϋπόθεση την έξοδο από την ευρωζώνη, την απειθαρχία, τη ρήξη και την αποδέσμευση από την ΕΕ.

Η αναγκαία αυτή προϋπόθεση για την άσκηση φιλολαϊκής πολιτικής προκύπτει άλλωστε και για τους παρακάτω θεμελιώδεις λόγους:

Πρώτο. Η ΕΕ υπήρξε εξαρχής ένας αντιδραστικός μηχανισμός. Ήταν απάντηση στη διεκδίκηση ανταγωνιστικότητας απέναντι στα άλλα μεγάλα καπιταλιστικά κέντρα. Ήταν δρόμος ισχυροποίησης απέναντι στο εργατικό κίνημα σε κάθε χώρα της Ευρώπης. Ήταν παράλληλα και μηχανισμός ισχυροποίησης των ηγεμονικών καπιταλιστικών χωρών της Ευρώπης απέναντι στις περιφερειακές και αυτό κορυφώθηκε με την ΟΝΕ και το κοινό νόμισμα. Οι τρεις αυτές πλευρές έχουν επιπτώσεις διπλά και τριπλά καταστροφικές για τις εργατικές τάξεις και τους λαούς στις χώρες της περιφέρειας της Ευρώπης.

Δεύτερο. Αποτελεί στρατηγική δέσμευση και επιλογή για τις αστικές τάξεις της Ευρώπης. Γιατί αν και ενισχύει τις ηγεμονικές καπιταλιστικές χώρες όπως τη Γερμανία, ταυτόχρονα επιτρέπει στις αστικές τάξεις των μη ηγεμονικών χωρών να αξιοποιούν την πίεση για την επιβολή βίαιων αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, βάθεμα της εκμετάλλευσης και στερέωση της πολιτικής τους εξουσίας.

Τρίτο. Η ΕΕ δε μεταρρυθμίζεται. Αποτελεί πολιτική και οικονομική ένωση του κεφαλαίου. Υψώνεται σαν πολιτικός μηχανισμός πάνω στις σχέσεις εκμετάλλευσης και εξουσίας και τις ολοκληρώνει στο διεθνές επίπεδο ενισχύοντας τες. Η ΕΕ είναι ο δρόμος για την ενοποίηση των αστικών τάξεων της Ευρώπης ενάντια στους λαούς, προωθώντας τη διαίρεση και τον ανταγωνισμό των ευρωπαϊκών λαών μεταξύ τους. Αντίθετα η ενοποίηση των ευρωπαϊκών λαών περνά μέσα από την σύγκρουση με αυτόν τον ιμπεριαλιστικό οργανισμό των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων, την αποδυνάμωση και τη διάλυσή του.

Επομένως, η έξοδος από την ευρωζώνη και η ρήξη-αποδέσμευση από την ΕΕ αποτελεί κορυφαία προϋπόθεση μιας συνολικής πολιτικής που εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα και ανάγκες, στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού και περιλαμβάνει:

·                                 τη μονομερή κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων

·                                 την παύση πληρωμών και την διαγραφή του χρέους

·                                 την εθνικοποίηση των τραπεζών και των στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεων, χωρίς αποζημίωση και με εργατικό-λαϊκό έλεγχο.

·                                 τη ριζική αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου, με αποκατάσταση και διεύρυνση των εργατικών δικαιωμάτων.

·                                 το άσυλο για τους πρόσφυγες, τη νομιμοποίηση των μεταναστών και την απόδοση ιθαγένειας στα παιδιά τους, ενάντια στα ρατσιστικά μέτρα των συνθηκών του Δουβλίνου, τα ευρω-στρατόπεδα συγκέντρωσης τύπου Αμυγδαλέζας και την «Ευρώπη-φρούριο» της Frontex.

·                                 την αξιοποίηση των μεγάλων παραγωγικών δυνατοτήτων και της δημιουργικότητας του κόσμου της εργασίας υπέρ της μεγάλης λαϊκής πλειοψηφίας, ενάντια στους ασφυκτικούς περιορισμούς και τα μεγάλα καπιταλιστικά συμφέροντα που εξυπηρετεί η ΕΕ.

·                                 την κατάκτηση της λαϊκής κυριαρχίας, του δημοκρατικού δικαιώματος του λαού να καθορίζει τις τύχες του, ενάντια στην νέα «ιερά συμμαχία» που υψώνεται μπροστά του.

·                                 τη δημιουργία συμμαχιών με άλλους αγωνιζόμενους ευρωπαϊκούς λαούς που θα σπάνε τα δεσμά της ΕΕ και θα αναζητούν νέους δρόμους διεθνικής συνεργασίας στη βάση των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων και της δημοκρατίας του εργαζόμενου λαού, στην προοπτική της καθολικής κοινωνικής απελευθέρωσης.

Αξίζει επιπλέον να σημειωθεί πως η εναντίωση και η ρήξη με την ΕΕ δε γίνεται από τη σκοπιά της εθνικής καπιταλιστικής ανάπτυξης. Αντίθετα, στρέφεται ενάντια τόσο στην ελληνική οικονομική ολιγαρχία, όσο και ενάντια στο συνασπισμένο ευρωενωσιακό κεφάλαιο, τους πολιτικούς τους εκπροσώπους και τους θεσμούς τους συνολικά. Η έξοδος από την ευρωζώνη και η ρήξη-αποδέσμευση από την ΕΕ έχει στόχο να ανοίξει διάπλατα δρόμους για μια άλλη διεθνιστική συνεργασία και ένωση των λαών και των χωρών με αλληλεγγύη, ισοτιμία, δικαιοσύνη, στη βάση των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων στην Ευρώπη, στη Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια και σ’ όλο τον κόσμο.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΥΣΗ ΕΝΟΣ ΜΑΖΙΚΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΩΣΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ ΣΤΗ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ

Με βάση όσα εκτέθηκαν παραπάνω είναι φανερό πως η Ελληνική Προεδρία στην ΕΕ στο πρώτο εξάμηνο του 2014 δημιουργεί μια ευνοϊκή συγκυρία για την εμφάνιση ενός μαχητικού, μαζικού λαϊκού κινήματος με στοχευμένη τη ριζική του αντίθεση στην ΕΕ και τις ανελέητες πολιτικές που αυτή ενορχηστρώνει με τη συνηγορία της ελληνικής ολιγαρχίας. Γι’ αυτό η παρούσα κοινωνικο-πολιτική πρωτοβουλία επιδιώκει να συμβάλει στην έκφραση, στον συντονισμό και στην οργάνωση της προσπάθειας να αναδυθεί ένα τέτοιο κίνημα.

Η «Πρωτοβουλία Αγώνα 2014», που εστιάζει τη δράση της στη σημαντική συγκυρία της Ελληνικής Προεδρίας με στόχο την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ, φιλοδοξεί να συσπειρώσει δυνάμεις, συλλογικότητες και αγωνιστές που παλεύουν για τη διπλή έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ σε αντικαπιταλιστική κατεύθυνση, εκείνες τις δυνάμεις που προσβλέπουν σε μια στρατηγική συνολικής διάλυσής της, ως αντιδραστικού μορφώματος του κεφαλαίου, αυτές που συμπυκνώνουν κατά προτεραιότητα την πολιτική τους στο ζήτημα της εξόδου από το ευρώ, όπως και σε εκείνες που αντιπαλεύουν τις επιλογές και τις πολιτικές της ΕΕ, μη θεωρώντας ακόμη ώριμο πολιτικά ζήτημα την έξοδο από την ΕΕ. Επομένως, η «Πρωτοβουλία Αγώνα 2014» φιλοδοξεί να συσπειρώσει δυνάμεις, συλλογικότητες και αγωνιστές που συγκρούονται με τις λογικές του «ευρωπαϊκού μονόδρομου» και εναντιώνονται στην ΕΕ χωρίς καμιά αυταπάτη ότι αυτή μπορεί να αλλάξει, να μεταρρυθμιστεί ή να μεταμορφωθεί σε όφελος των λαών.

Γι’ αυτό η «Πρωτοβουλία Αγώνα 2014 για την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ»:

·                                 διεκδικεί τη στήριξή της από όλες τις πολιτικές οργανώσεις, τα κόμματα και τις εκφράσεις της αριστεράς που παλεύουν ενάντια στην ΕΕ.

·                                 καλεί όλες τις κοινωνικο-πολιτικές συλλογικότητες (σχήματα, κινήσεις, πρωτοβουλίες, ομίλους) και όλους τους αγωνιστές στο κίνημα και στην πολιτική που έχουν προσανατολισμό ρήξης και εναντίωσης στην ΕΕ να πυκνώσουν τις γραμμές της, να στηρίξουν τις δραστηριότητές της και να πάρουν μέρος στις λαϊκές κινητοποιήσεις που θα εκδηλωθούν την περίοδο αυτή.

·                                 εκφράζει την επιθυμία συνάντησης στη δράση και στους αγώνες με όλους εκείνους τους μαζικούς λαϊκούς φορείς (σωματεία, λαϊκές συνελεύσεις, κοινωνικές οργανώσεις), που έχουν παρόμοιους στόχους και προσανατολισμούς.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι διεθνείς οργανισμοί του κεφαλαίου και οι ιμπεριαλιστικοί συνασπισμοί δεν είναι ανίκητοι!

Ο κόσμος της εργασίας, ο λαός μας και όλοι οι λαοί είναι αυτοί που θα πουν την τελευταία λέξη!

Αθήνα, Ιανουάριος 2014, από την Ιδρυτική Γενική Συνέλευση