Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Ο προεκλογικός κρετινισμός της κυβέρνησης δε θα περάσει!

Ξεπερνά κάθε όριο πολιτικού κρετινισμού η νέα προεκλογική αστειότητα της κυβέρνησης που ακούει στο όνομα «έξοδος στις αγορές» και «τέλος των μνημονίων». Σύμφωνα με την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ που τη στηρίζουν, η έκδοση ελληνικών ομολόγων λίγο -πολύ θα σημάνει το τέλος της εποχής των μνημονίων και αποδεικνύει ότι  «οι θυσίες πιάνουν τόπο». Στο ίδιο κλίμα έρχονται και δηλώσεις στήριξης του ΔΝΤ, της Κομισιόν, της Άλφα Μπανκ και διεθνών χρηματοπιστωτικών κύκλων…

Ξεπερνά τα όρια του θράσους το να διακηρύσσει κάποιος το «τέλος της εποχής του μνημονίου», όταν πριν 2 εβδομάδες ψήφισε ένα μίνι –μνημόνιο και όταν έχει γίνει σαφές ότι μετά τις εκλογές θα διαλυθούν όποιες κατακτήσεις εργαζομένων έχουν απομείνει! Και τι δεν έχει προαναγγελθεί επί της ουσίας για μετά τις 25 Μαΐου: απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων, νέες απολύσεις στο δημόσιο και πλήθος άλλα μέτρα που θα κάνουν τη ζωή των εργαζόμενων ακόμα χειρότερη, ακριβώς για να συνεχίσουν να ικανοποιούνται απρόσκοπτα οι υποχρεώσεις της χώρας στους δανειστές.

Ό,τι και να λέει η κυβέρνηση η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Μετά από 4 χρόνια μνημονιακής πολιτικής, το χρέος έχει φτάσει τα 349 δις αντί για 299 δις το 2009, το ποσοστό χρέους επί του ΑΕΠ στο 190% αντί 129% το 2009 και το ΑΕΠ της χώρας έπεσε στα 185 δις αντί για 231 δις το 2009, και όλα αυτά με το βάρος της κρίσης να πέφτει στους εργαζομένους, τη στιγμή που για κάθε πακέτο δισεκατομμυρίων ευρώ που χαριζόταν στις τράπεζες, τα δικαιώματα των εργαζομένων σαρώνονταν.  Αυτή την καταστροφή απαίτησε η σημερινή προεκλογική «έξοδος» στις αγορές και αυτή την καταστροφή θα εξακολουθήσουν να βιώνουν οι εργαζόμενοι. Στις αγορές βγαίνει μια χώρα με ανεργία 27,5%, αντί 9% το 2009 και με την αγοραστική δύναμη των μισθωτών κατά 37% μειωμένη. Με την εργοδοτική τρομοκρατία να κυριαρχεί στις επιχειρήσεις, με το δημόσιο πλούτο να ξεπουλιέται και τα δημόσια αγαθά να διαλύονται.

Οι πανηγυρισμοί της κυβέρνησης, των διεθνών οργανισμών και των τραπεζών, αποδεικνύουν μόνο τη στήριξη που της προσφέρουν αυτά τα κέντρα και επιβεβαιώνουν όχι κάποια ρήξη με την εποχή του μνημονίου, αλλά ακριβώς τη συνέχεια της.  Άλλωστε και η ίδια η κυβέρνηση τονίζει ότι «η προσπάθεια πρέπει να συνεχιστεί»…

Αποκρύπτει η κυβέρνηση ότι στην ουσία και ο σημερινός δανεισμός θα χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή του χρέους και ότι η πολιτική που ασκείται σήμερα όχι μόνο δε θα αλλάξει, αλλά θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση. Τίποτα δεν μπορεί να πάει αλλιώς όσο εξακολουθεί να μην τίθεται το ζήτημα της διαγραφής του χρέους, κάτι το οποίο δεν μπορεί να γίνει χωρίς τη ρήξη και την έξοδο από τη φυλακή του ευρώ και της ΕΕ, και αν δεν υπάρξει πραγματική σύγκρουση με την εξουσία του κεφαλαίου και τους υπερεθνικούς προστάτες του.

Ο προεκλογικός κρετινισμός της κυβέρνησης δεν πρέπει να περάσει. Ούτε απελπισία και παραίτηση, ούτε αναμονή και ανάθεση στην όποια «κυβερνητική αλλαγή», αλλά αγώνας τώρα, αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση, συντονισμός. Με την  ενίσχυση του ρεύματος των αγώνων, της αντι-ευρώ και της αντι-ΕΕ πάλης, του άλλου αντικαπιταλιστικού-αντιιμπεριαλιστικού δρόμου, της σύγχρονης επαναστατικής και κομμουνιστικής προοπτικής, μπορούμε να ανατρέψουμε την κυβέρνηση και την πολιτική της!

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Ανακοίνωση για τη δίκη των Χαλυβουργών

Ο αγώνας της Χαλυβουργίας εμπνέει, δεν καταδικάζεται!

Οι  βαριές καταδίκες των ηρωικών απεργών της ελληνικής χαλυβουργίας δείχνουν καθαρά πως ένα ολόκληρο σύστημα έχει πέσει για να συντρίψει όποιον δε συμμορφώνεται στις υποδείξεις της υποταγής, όποιον δεν παλεύει με βάση τον κώδικα της ήττας του εργατοπατερισμού της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που απαιτεί «συμβολικές» ενέργειες, με ημερομηνία λήξης, χωρίς στόχους ανατροπής, χωρίς προϋποθέσεις κοινωνικής και ταξικής συσπείρωσης, χωρίς οργάνωση.

Είναι μία φρονηματικού τύπου καταδίκη που έρχεται να τρομοκρατήσει την κοινωνία που αντιστέκεται ως συνέχεια στις απαγορεύσεις των απεργιών και των συγκεντρώσεων, στην καταστολή των διαδηλώσεων, στις διώξεις αγωνιστών. 

Ο πολύμηνος αγώνας των Χαλυβουργών, ακόμη και αν δεν κατάφερε να φτάσει στο τέλος, είχε στον πυρήνα του τα χαρακτηριστικά της νίκης.

Γι' αυτό λύσσαξε η κάστα των βιομηχάνων , οι κυβερνητικοί  τους υπάλληλοι και οι δικαστές!

Οι εργάτες στη Χαλυβουργία έπρεπε να τιμωρηθούν παραδειγματικά, επειδή σήκωσαν στις πλάτες τους  έναν σημαντικό και κρίσιμο αγώνα στον ιδιωτικό τομέα που διεκδικούσε τα  αυτονόητα. Δουλειά, ψωμί για τα παιδιά τους και αξιοπρέπεια.

Κύριοι βιομήχανοι, υπηρέτες πολιτικοί, πιασμένοι δικαστές. Ό,τι και να κάνετε δεν μπορείτε να σβήσετε από το νου και τη καρδιά της εργατικής τάξης και όλου του λαού τους υπερήφανους Χαλυβουργούς. Θα σας κυνηγάει για πάντα  ντροπή αυτής της απόφασης.

Για την εργατική τάξη το θέμα δεν τελειώνει εδώ. Χρειάζεται άμεσα να οργανωθεί ένα νέο μεγάλο κύμα καταγγελίας της  καταδίκης, με δράσεις τις αμέσως επόμενες ημέρες. Είναι πριν απ' όλα καθήκον όσων έχουν γλιτώσει από τη μανία του Μάνεση να σηκώσουν το κεφάλι και να υπερασπιστούν τον αγώνα και την αξιοπρέπειά τους.

Τα μαύρα κοράκια της ναζιστικής συμμορίας που με υπερβάλλουσα υποκρισία συμπαραστέκονταν δήθεν στον αγώνα των Χαλυβουργών με «ληγμένη» βοήθεια, τώρα σφυρίζουν αδιάφορα, μιας και οι δικαστές είναι πουλημένοι μόνο όταν ασκούν διώξεις στη συμμορία τους, όχι όταν καταδικάζουν αγώνες, απεργίες και αγωνιστές.

Η κυβέρνηση και οι σάπιοι δικαστές πρέπει να  απολογηθούν για τη στάση τους.

Συνεχίζουμε με αγώνα και αλληλεγγύη, ώσπου να ανατραπεί αυτή η πολιτική, ώσπου να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία που ο Μάνεσης και η τάξη του

θα πεταχτούν στα σκουπίδια της ιστορίας.

Το σύνθημα «ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ» αποκτά την πραγματική του διάσταση όταν ο ρεβανσισμός του κράτους των εισαγγελέων και των αστυνομικών επιχειρεί να εκδικηθεί για λογαριασμό της κυβέρνησης και των καπιταλιστών ένα δίκαιο αγώνα. Γι' αυτό τώρα το φωνάζουμε πιο δυνατά.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Άρθρο του υποψήφιου περιφερειάρχη Θεσσαλίας με την "Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή"

Ο «Καλλικράτης» των manager

  Με την εφαρμογή του «Καλλικράτη», ένας μεγάλος αριθμός αρμοδιοτήτων (πολλές από αυτές κοινωνικής πολιτικής) μεταφέρθηκε, από το κεντρικό στο τοπικό κράτος με επιδίωξη αρχικά την υποβάθμιση, την υποταγή τους σε ανταποδοτικά πλαίσια και την κατάργηση του δωρεάν κοινωνικού τους χαρακτήρα και τελικά τη σταδιακή ιδιωτικοποίησή τους. Το σφράγισμα αυτής της διαδικασίας έγινε με την τεράστια μείωση της  χρηματοδότησης  των δήμων και  των  περιφερειών   ( ουσιαστική κατάργηση του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων, μειώσεις πάνω από 60% των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων), ελέω χρέους. Σε αυτό το πλαίσιο υπηρεσίες όπως παιδικοί και βρεφονηπιακοί σταθμοί, μεταφορές μαθητών, ΚΑΠΗ, προνοιακές παροχές, καθαριότητα, περιβάλλον, δωρεάν προγράμματα μαζικού αθλητισμού, δημοτικά ωδεία και άλλες πολιτιστικές δομές, η λειτουργία και η συντήρηση των σχολείων, μπήκαν σε δοκιμασία λειτουργίας και ιδιωτικοποίησης.

Την ίδια στιγμή, η σχεδόν αποκλειστική χρηματοδότηση (σε ποσοστό 75%) του τοπικού κράτους από το ΕΣΠΑ και τις χρηματοδοτήσεις της ΕΕ, λειτούργησε ως «χείρα βοηθείας» για την υπαγωγή του τοπικού κράτους σε «πρωτοπόρο» θεμελιωτή όλου του «οπλοστασίου» των μνημονίων, ενάντια στα συμφέροντα της εργαζόμενης πλειοψηφίας (π.χ. κατάργηση των εναπομείναντων εργατικών δικαιωμάτων μέσω της αλυσίδας διαθεσιμότητες-απολύσεις-«κοινωφελής εργασία»). Ταυτόχρονα τα «κριτήρια εκλεξιμότητας» των ΕΣΠΑ, προσανατολίζουν τα βασικά ποσά αυτών των χρηματοδοτήσεων, όχι στην κάλυψη κοινωνικών αναγκών, αλλά στην ενίσχυση των ισχυρών μερίδων του τοπικού κεφαλαίου (αγροτοδιατροφικό, «αυτοκινητόδρομοι Αιγαίου», ΑΚΤΩΡ κ.τ.λ). Ο «Καλλικράτης» μέσα και από την πιο άμεση εμπλοκή του με την ΕΕ, δημιούργησε τους όρους, να λειτουργούν οι περιφέρειες και οι δήμοι σαν εταιρείες και για τις εταιρείες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ξεδιπλώνονται 2 γραμμές. Η μία εκφράζεται κυρίαρχα από τον νυν περιφερειάρχη κ. Αγοραστό (εκλεκτός της ΝΔ) και δε φαίνεται να αμφισβητείται στην ουσία της από την πλειοψηφία των αντίπαλων συνδυασμών. Βασικός της κόμβος είναι πρώτα και κύρια η αποδοχή του πλαισίου άγριας λιτότητας και οικονομικού στραγγαλισμού των τοπικών κοινωνιών που επιβάλει η κυβερνητική πολιτική. Κατ΄ επέκταση αυτό σημαίνει αποδοχή και στήριξη όλων των αντιλαϊκών μέτρων που επιβλήθηκαν με τα μνημόνια και της κυβέρνησης. Το κυρίαρχο σύνθημα του κ. Αγοραστού, «με λίγα έκανα πολλά» δεν αποτελεί παρά την πιο επίσημη επιβεβαίωση αυτής της πολιτικής γραμμής. Η όλη «επιτυχία» της θητείας του κ. Αγοραστού έγκειται στο ότι σαν manager έφτιαξε ένα γραφείο άμεσης απορρόφησης κονδυλίων, τα οποία όμως πήγαιναν πού; Η εικόνα κοινωνικής καταστροφής στην περιοχή μας (η Θεσσαλία διαρκώς στις 3 πρώτες περιφέρεις με την υψηλότερη ανεργία, 70.000 εγγεγραμμένοι άνεργοι έναντι 60.194 εργαζομένων, κλειστά εργοστάσια, μαγαζιά κ.τ.λ.)  είναι αποστομωτική για οποιονδήποτε επιχειρήσει να κάνει το μαύρο άσπρο, να μιλήσει για «πλεονάσματα» ή για την ανάπτυξη που βρίσκεται καθ’ οδόν και σε λίγο θα αγγίζει στο κατώφλι του σπιτιού μας χτυπώντας μας την πόρτα.

Η άλλη αντίληψη υποστηρίζει πως δεν πρόκειται να «πάρουμε ποτέ ανάσα», αν δε σταματήσει να εκποιείται ο πλούτος του τόπου μας  για ένα χρέος, που δεν μας ανήκει και είναι ήδη χιλιοπληρωμένο και για αυτό πρέπει ν α διαγραφεί εξ ολοκλήρου. Αν δεν μπει φρένο στην ασυδοσία των τραπεζών μέσα από την εθνικοποίησή τους και την υποταγή τους σε λαϊκό και εργατικό έλεγχο. Δεν πρόκειται να βρουν δουλειά τα εκατομμύρια ανέργων, αν σε μια εποχή που η ανάπτυξη της τεχνολογίας και της επιστήμης, έχει εκτινάξει την παραγωγικότητα της εργατικής δύναμης στα ύψη, το κεφάλαιο δε χάσει πλούτο και δύναμη. Αν δεν μειωθεί ο χρόνος εργασίας με ταυτόχρονη αύξηση των απολαβών και θεμελίωση νέων εργατικών κατακτήσεων. Αν εν τέλει, δε σπάσουμε τα δεσμά της ευρωφυλακής, της επιτροπείας και της ΕΕ, που καταστρέφει τις παραγωγικές δυνατότητες του τόπου μας μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Αυτή την αντίληψη προσπαθεί να εκφράσει και μέσο των εκλογών η «Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Ανατροπή».

Δεν επιδιώκουμε να γίνουμε «εργολάβοι» της ελπίδας, ούτε να σπείρουμε την αυταπάτη πως η κατάργηση των μνημονίων και του «Καλλικράτη» είναι απλά και μόνο ζήτημα μιας ψήφου. Πιστεύουμε όμως πως για να κατορθώσει το λαϊκό κίνημα να αποτινάξει τη νέα τυραννία και τη διαρκή ταπείνωση της χούντας κυβερνήσεων-ΕΕ-ΔΝΤ, πρέπει να μπολιαστεί με μια άλλη αφήγηση. Έξω από τα όρια της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Να εξοπλιστεί με μια νέα αισιοδοξία βασισμένη όχι σε χίμαιρες, αλλά στις υλικές δυνατότητες της εποχής μας. Εποχής τεράστιων δυνατοτήτων αλλά και μεγάλων κινδύνων. Ας αδράξουμε το γάντι…!!! 

Ντούρος Στάθης

υποψήφιος περιφερειάρχης Θεσσαλίας

με την «Αριστερή Παρέμβαση στη Θεσσαλία-Ανταρσία για την Αανατροπή»

Εκλογική Διακήρυξη ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τις Ευρωεκλογές

ΕΜΠΡΟΣ ΛΑΕ,

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ, ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ, ΤΗΣ ΣΤΥΓΝΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑΣ. 

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΧΩΡΙΣ ΧΡΕΟΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΕ.

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΒΑΣΗ  ΤΙΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ  ΚΑΙ ΛΑΪΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΤΟ ΤΙΜΟΝΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ

Εργαζόμενες / εργαζόμενοι,

Η προεκλογική περίοδος ανοίγει με την άθλια κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου σε κρίση και αποσταθεροποίηση. Τα τελευταία γεγονότα δείχνουν τον βαθύ εναγκαλισμό κυβέρνησης- Χρυσής Αυγής. Εξηγούν την ασυλία της εγκληματικής αυτής Χρυσής Αυγής για χρόνια. Επιβεβαιώνουν τις πλάτες της μέσα στις δυνάμεις του κράτους και της εξουσίας. Παράλληλα οι εργατικές και λαϊκές αντιστάσεις δεν κοπάζουν. Με τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους στους δρόμους να παλεύουν για να τελειώσουνε με την πολιτική, των απολύσεων, της φτώχειας, και του αυταρχισμού που επιβάλλουν Σαμαράς-Βενιζέλος-ΕΕ-ΔΝΤ, αλλά και με την ίδια την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Στις τριπλές εκλογές του Μαΐου θα κριθεί αποφασιστικά αν:

θα συνεχιστεί ο καταστροφικός «ευρωπαϊκός δρόμος» των μνημονίων, της επίθεσης του κεφαλαίου, της φτώχειας και της ανεργίας, της επιτήρησης, της κατάλυσης κάθε έννοιας δημοκρατίας και λαϊκής κυριαρχίας, που ακολουθούν οι καθεστωτικές πολιτικές δυνάμεις, αλλά και ο συμβιβασμός και η υποταγή σε αυτόν τον δρόμο που ακολουθεί και η αξιωματική αντιπολίτευση.

ή

θα ενισχυθούν οι δυνάμεις που παλεύουν για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, για έναν πραγματικά άλλο αντικαπιταλιστικό δρόμο στην ελληνική κοινωνία σε σύγκρουση με τις δυνάμεις του κεφαλαίου, έξω από την φυλακή των μνημονίων και του χρέους, του ευρώ και της ΕΕ, με του εργαζόμενους στο τιμόνι.

Οι καθεστωτικές δυνάμεις, πρώτα από όλα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ με την «κεντροαριστερά», όλος αυτός ο εσμός τοξικομανών της εξουσίας, θα κάνουν τα πάντα για να παραμείνουν στην εξουσία και να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο.

Η δολοφονική νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής θα προσπαθήσει να νομιμοποιηθεί.

Τα «Ποτάμια», οι «Ελιές» και όλες οι άλλες μεταμορφώσεις της κυρίαρχης πολιτικής θα προσπαθήσουν να ξαναγυρίσουν την λαϊκή δυσαρέσκεια, από άλλα μονοπάτια στην κοίτη της κυρίαρχης πολιτικής.

ΜΑΥΡΙΖΟΥΜΕ

- Την άθλια συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Τιμωρήστε την αδίσταχτη πολιτική τους. Να μην προλάβουν να εφαρμόσουν το καταστροφικό νέο μνημόνιο που υπέγραψαν!

- Την νεοναζιστική συμμορία της Χρυσής Αυγής. Τους φονιάδες του Φύσσα και του Λουκμάν. Τους υποστηριχτές των τραπεζιτών και των εφοπλιστών, την σιδερένια εφεδρεία του κεφαλαίου. Τους συνομιλητές του Σαμαρά και της κυβέρνησης.

- Τις «εναλλακτικές» καθεστωτικές λύσεις όπως το «Ποτάμι», η ΔΗΜΑΡ ή οι ΑΝΕΛΛ.

ΞΕΠΕΡΝΑΜΕ

- Το νέο εκβιαστικό δίλημμα «ΣΥΡΙΖΑ ή Δεξιά», που προβάλλει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, την ίδια στιγμή που προτείνει μια κυβερνητική λύση μέσα στα πλαίσια της ΕΕ και της διαχείρισης του καπιταλισμού και της κρίσης του, δηλώνει ότι αναγνωρίζει και θα πληρώσει το δυσβάσταχτο χρέος, ότι θα «επαναδιαπραγματευθεί» το μνημόνιο. Αυτή η πολιτική θα οδηγήσει αναγκαστικά σε νέους κύκλους λιτότητας και αντιλαϊκών μέτρων, ταυτίζοντας δραματικά την Αριστερά με την κυρίαρχη πολιτική.

-Την ρηχή και αδιέξοδη αντιπολίτευση του ΚΚΕ, που συστηματικά μένει έξω από τους μεγάλους αγώνες, παραπέμπει την ανάγκη για μεγάλες ανατροπές για το άγνωστο μέλλον της λαικής εξουσίας – συμμαχίας στο όνομα των «αρνητικών κοινοβουλευτικών συσχετισμών», επενδύει στην ηττοπάθεια και την διάσπαση  του  μαχόμενου κόσμου!  

ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ, 

Για να ενισχυθούν οι δυνάμεις:

-που από την αρχή βρέθηκαν αδιαπραγμάτευτα στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στις απεργίες, στις Πλατείες της οργής, στην αλληλεγγύη, στην αντιφασιστική και αντιρατσιστική πάλη

-που παλεύουν για την ανατροπή της επίθεσης κεφαλαίου-ΕΕ-ΔΝΤ και της κυβέρνησης που την εφαρμόζει.

-που  παλεύουν για την έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ.

-που παλεύουν για ένα συνολικό, αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα ως το μόνο ρεαλιστικό δρόμο για έξοδο από την κρίση σε όφελος της εργαζόμενης πλειοψηφίας.

-που παλεύουν για μια άλλη Αριστερά, ανεξάρτητη από το σύστημα αντικαπιταλιστική και επαναστατική, μετωπική και ενωτική. Για την μετωπική συμπόρευση όλων των δυνάμεων που στρέφονται ενάντια στο νέο κοινωνικό μεσαίωνα που μας επιφυλάσσουν, τον ιμπεριαλισμό την ΕΕ, το κεφάλαιο. Για την εξουσία των εργαζόμενων. Για μια σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική

Εργαζόμενες / εργαζόμενοι

Οι φετινές ευρωεκλογές γίνονται μέσα σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής και πολιτικής κρίσης. . Η μνημονιακή καταστροφή συνεχίζεται!

Η ανεργία έχει σκαρφαλώσει στο 30%, οι απώλειες στους μισθούς και τις συντάξεις φτάνουν το 50%, εκατοντάδες χιλιάδες σπίτια χωρίς ρεύμα, ανθρωπιστική καταστροφή στη υγεία, δεκάδες χιλιάδες νέοι  εγκαταλείπουν τη χωρά παίρνοντας το δρόμο της ξενιτιάς. Δημόσια αγαθά και στρατηγικές υποδομές ξεπουλιούνται. Η βία και τα ΜΑΤ συνοδεύουν κάθε κυβερνητική απόφαση. Το Φαρμακονήσι στοιχειώνει την ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης, και η στέρηση του δικαιώματος ψήφου στις τοπικές εκλογές από τους μετανάστες, μας ξαναγυρνάει 300 χρόνια πίσω στο «δίκαιο το αίματος». Αν και μας έλεγαν ότι όλα τα κάνουν για «να μειώσουν το χρέος», το ελληνικό χρέος εκτινάχτηκε στο 190% του ΑΕΠ.

Το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε αποτελεί στην ουσία ένα νέο επαχθές μνημόνιο με μια νέα δανειακή σύμβαση που θα δέσει τον λαό για 50 χρόνια σε ένα καθεστώς σκληρής λιτότητας, βαθιών αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων και μόνιμης επιτροπείας.

Τώρα πια ξέρουμε  γιατί έγιναν όλα αυτά: Για να σωθούν οι τραπεζίτες -Γάλλοι, Γερμανοί και Έλληνες. Για να σωθεί και να γίνει «ανταγωνιστική» η Ευρωζώνη και η ΕΕ στον παγκόσμιο ανταγωνισμό των πολυεθνικών. Για να πληρώσει η εργατική τάξη και ο λαός την κρίση του καπιταλισμού που ξεκίνησε από τις τράπεζες των ΗΠΑ το 2008 και επεκτάθηκε σαν φωτιά σε όλο τον πλανήτη.

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ: ΦΥΛΑΚΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

Τα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων αποκαλύφθηκε πιο καθαρά ο ρόλος της ΕΕ. Η ΕΕ είναι η βασική δύναμη της μισητής τρόικας. Μαζί με το ΔΝΤ, την κυβέρνηση και τις δυνάμεις του κεφαλαίου έσπειραν τόσα δεινά στον λαό μας:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση

• ήταν είναι και θα είναι μηχανισμός του κεφαλαίου και των πολυεθνικών με στόχο την στυγνή εκμετάλλευση των εργαζόμενων στην Ευρώπη. Όλα τα μέτρα υπερεκμετάλλευσης της εργασίας (μείωση μισθών, κατάργηση των συμβάσεων, «ελαστασφάλεια» κ.λπ.) ξεκινάνε από τους κανονισμούς της.
• το ευρώ, το «κοινό νόμισμα» και οι συνθήκες που το συνοδεύουν (Μάαστριχτ, Οικονομική Νομισματική Ένωση κ.λ.π.) είναι όπλο για την επιβολή των πιο αντιδραστικών μέτρων. Συνέβαλε αποφασιστικά στο βάθεμα και στην εξάπλωση της οικονομικής κρίσης. Δεν είναι «εγγύηση σταθερότητας» αλλά παράγοντας εξάπλωσης της κρίσης, της φτώχιας και της εξαθλίωσης.
• μέσα στην ΕΕ προωθείται με συστηματικό τρόπο, με όπλο τις οδηγίες και τις αποφάσεις της, από τα μεγάλα ντόπια και ξένα πολυεθνικά συμφέροντα η καταστροφή ολόκληρων κλάδων παραγωγής, η αναδιάρθρωσή άλλων και η συγκέντρωσή τους στα χέρια των ισχυρών του πλούτου. Αυτό έγινε με την αγροτική παραγωγή (ποσοστώσεις, νέα ΚΑΠ), την κτηνοτροφία (για παράδειγμα η πρόσφατη απόφαση για το γάλα), τα ναυπηγεία, την ΛΑΡΚΟ, την ΔΕΗ, τα φαρμακεία κλπ.
• έχει ρατσιστική πολιτική. Η Ευρώπη- φρούριο («Frontex», Δουβλίνο ΙΙ κλπ) οδηγεί στις Λαμπεντούζες, τα Φαρμακονήσια, τις εκατόμβες μεταναστών και προσφύγων, διαιρεί βαθιά ντόπιους και μετανάστες εργάτες για να κυριαρχεί πάνω σε όλους η εργοδοσία.
• ανοίγει το δρόμο στο φασισμό. Από την Λεπέν μέχρι την Ουκρανία, οι πολιτικές της ευνοούν τους φασίστες. Δεν δίστασε να στηρίξει απροκάλυπτα της φασιστικές συμμορίες στην Ουκρανία για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των εταιρειών της.
• καταργεί κάθε έννοια δημοκρατίας, και λαϊκής κυριαρχίας. Όλες οι αποφάσεις παίρνονται από τους τραπεζίτες και τις πολυεθνικές, με σκληρή επιτροπεία για όλες τις χώρες
• προωθεί και ενισχύει αποφασιστικά τον ρόλο των ηγεμονικών ιμπεριαλιστικών χωρών και του κεφαλαίου τους, και σε πρώτη γραμμή της Γερμανίας, βαθαίνοντας την ανισοτιμία και τους ανταγωνισμούς. Με την «Κοινή Εξωτερική Πολιτική» προωθούνται ιμπεριαλιστικές στρατιωτικές επεμβάσεις όπως πρόσφατα στην Κεντρική Αφρική.
• καταστρέφει την φύση και το περιβάλλον. Με το άνοιγμα των αγορών προωθεί τα μεταλλαγμένα, τον έλεγχο των πολυεθνικών τροφίμων, την συγκέντρωση της γης σε νέους τσιφλικάδες-αγρότες επιχειρηματίες.

Το νέο ΕΣΠΑ, που παρουσιάζεται σαν πανάκεια «ανάπτυξης», είναι απόλυτα προσανατολισμένο στις ανάγκες των τραπεζιτών και των επιχειρηματιών. Προσανατολίζει την οικονομική και παραγωγική δραστηριότητα στην εξυπηρέτηση των κερδοσκοπικών βλέψεων του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου παραβλέποντας για τις πραγματικές κοινωνικές ανάγκες, επιβάλει την ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών, συμβάλλει τα μέγιστα στην αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων και τον ευτελισμό της αξίας της εργατικής δύναμης (ωφελούμενοι κλπ.). Αποτελείμηχανισμό επιβολής των μνημονίων και των άλλων αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων, καθώς η «εκταμίευσή του» συνδέεται –μέσω των «αιρεσιμοτήτων»- άρρηκτα με την εφαρμογή των βάρβαρων αυτών πολιτικών.

ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ = ΔΙΑΡΚΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑ

Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια της κρίσης μέσα από την λεγόμενη «οικονομική διακυβέρνηση» κατοχυρώνεται –ακόμα και συνταγματικά- η εξοντωτική λιτότητα, οι μαζικές ιδιωτικοποιήσεις, η ακρωτηριασμένη δημοκρατία. Η υποχρέωση για «ελλείμματα 0,5% του ΑΕΠ», η υποχρέωση για 1/20 μείωση του χρέους κάθε χρόνο και η μόνιμη επιτροπεία μέχρι να αποπληρωθεί το 75% του χρέους, τα σχέδια για τραπεζική ένωση, τα πρόστιμα, η περικοπή των όποιων κονδυλίων του ΕΣΠΑ.

 ΕΞΩ ΤΩΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΝ  Ε.Ε.

Για αυτό απαιτείται αγώνας για την έξοδο από την ευρωζώνη και την ΕΕ.  Δεν μπορεί αλλιώς να καταργηθεί το μνημόνιο και οι αποικιοκρατικές δανειακές συμβάσεις. Δεν μπορεί αλλιώς να έχουμε αξιοπρεπείς μισθούς και δημόσια αγαθά.

- Η ΕΕ δεν μεταρρυθμίζεται, ούτε αλλάζει από τα μέσα. Υψώνεται σαν μηχανισμός του κεφαλαίου πάνω στις διεθνοποιημένες καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και τις ενισχύει. Είναι βαθιά αντιδημοκρατικός, δεμένος με χίλια νήματα με τις πολυεθνικές, τους ευρωπαίους βιομήχανους, με τα λόμπυ του χρήματος..

Όσο και εάν σκυλιάζουν οι καθεστωτικές δυνάμεις ότι οποιαδήποτε ρήξη με το ευρώ και την ΕΕ θα οδηγήσει στην καταστροφή, η μεγαλύτερη καταστροφή θα είναι να παραμείνουμε στην ΕΕ, να συνεχίσουμε σε αυτό τον δρόμο. Αντίθετα, η έξοδος από το ευρώ και η αποδέσμευση από την ΕΕ θα ανακόψει μια πορεία καταστροφής, θα κατοχυρώσει ξανά τη δημοκρατία και τη λαϊκή κυριαρχία, θα επιτρέψει στην εργαζόμενη πλειοψηφία να μπει μπροστά και να αξιοποιήσει, με βάση τον δικό της δημοκρατικό κοινωνικό σχεδιασμό, τις συλλογικές παραγωγικές δυνατότητες του τόπου προς όφελός της. Δεν θα είναι δρόμος «απομόνωσης» αλλά ισότιμης αλληλέγγυας και διεθνιστικής συνεργασίας με τους λαούς και τα κινήματα στην Ευρώπη, τα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο. Θα ανοίξει έναν άλλο δρόμο απελευθέρωσης των εργαζόμενων από τα δεσμά του κέρδους και της εκμετάλλευσης, για την εξουσία των εργαζόμενων.

Από την έξοδο από την ΕΕ έχει συμφέρον η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Τα συμφέροντα τους απαιτούν κατάργηση όλων αυτών των αντιδραστικών συνθηκών και των μηχανισμών που τους επιβάλλουν. Ο μόνος που δεν έχει συμφέρον είναι η αστική τάξη, η ολιγαρχία του πλούτου, αυτοί που ξεκοκάλισαν το δημόσιο πλούτο, εκμεταλλεύτηκαν τους εργαζόμενους και μας οδήγησαν στα μνημόνια. Η έξοδος από την ΕΕ θα είναι ένα μεγάλο χτύπημα γι όλους αυτούς, γιατί σε αυτήν στηρίζουν την βάρβαρη πολιτική τους.

Συγκρουόμαστε με τον λεγόμενο «ευρω-σκεπτικισμό» των φασιστών, της ακροδεξιάς ή των αστικών εθνικιστικών αντιλήψεων. Όλοι αυτοί ενδιαφέρονται μόνο για μια καλύτερη διαπραγμάτευση της δικής τους αστικής τάξης μέσα στην ΕΕ.

ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Η έξοδος από το ευρώ, η απειθαρχία στις συνθήκες και η αποδέσμευση από την ΕΕ είναι βασικός κρίκος σε ένα πρόγραμμα που βάζει πάνω από όλα τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού και έρχεται σε ρήξη με τα συμφέροντα των βιομήχανων, των τραπεζιτών, των δανειστών και του κεφαλαίου.

Αυτό το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα βγαίνει μέσα από την εμπειρία των μεγάλων κινημάτων και έχει σαν βασικούς στόχους:

• Ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης ΕΕ-ΔΝΤ και κάθε κυβέρνησης που προωθεί την επίθεση του κεφαλαίου.
• Μονομερής κατάργηση των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και όλων των εφαρμοστικών τους νόμων.
• Μη αναγνώριση, παύση πληρωμών και διαγραφή του χρέους.
• Αντικαπιταλιστική ρήξη / αποδέσμευση από την ευρωζώνη και την Ε.Ε..
• Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που κλείνουν και απολύουν, χωρίς αποζημίωση, με εργατικό – λαϊκό έλεγχο. Καμιά ιδιωτικοποίηση, να επιστρέψουν όλες οι επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιήθηκαν.
• Άμεσα μέτρα βελτίωση της ζωής των εργαζόμενων και του λαού. Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, με πρώτο βήμα την επιστροφή στα επίπεδα του 2009. Κατοχύρωση των Συλλογικών Συμβάσεων, κατάργηση της ελαστικής και μαύρης εργασίας. Μείωση της φορολογίας για τους εργαζόμενους, κατάργηση των χαρατσιών και του ΦΠΑ, με διπλασιασμό της φορολογίας για το κεφάλαιο. Διαγραφή των χρεών των άνεργων και φτωχών προς τις τράπεζες, κανένας εργαζόμενος χωρίς σπίτι.
• Άμεσα μέτρα για την μείωση της εφιαλτικής ανεργίας. Κάλυψη όλων των κενών θέσεων στο δημόσιο για παιδεία, υγεία, κοινωνική πρόνοια. Μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης και των ωρών δουλειάς. Δημόσιες επενδύσεις για τις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες με αξιοποίηση των συλλογικών παραγωγικών δυνατοτήτων της κοινωνίας ενάντια στους περιορισμούς του κεφαλαίου και της ΕΕ. Πλήρη κοινωνική ασφάλιση-περίθαλψη και επίδομα ανεργίας για όλους τους άνεργους και για όλο το διάστημα της ανεργίας. Απαγόρευση των απολύσεων.
• Παλεύουμε ενάντια στην αντιδραστική αναμόρφωση του κράτους και τον Καλλικράτη, την διαρκή τρομοκρατία στους λαϊκούς αγώνες για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες ενάντια στον σύγχρονο απολυταρχισμό του κεφαλαίου και της ΕΕ. Ολοκληρωτική αντιπαράθεση με το σάπιο και υποταγμένο στα μεγάλα συμφέροντα αστικό πολιτικό σύστημα. Τιμωρία όσων υπηρέτησαν το σύστημα, συνεργάστηκαν με την τρόικα και ευθύνονται για τη σημερινή εξαθλίωση. Δημοκρατία των εργαζόμενων, πρώτα από όλα στους τόπους δουλειάς. Όργανα της άμεσης, εργατικής δημοκρατίας αιρετότητα και ανακλητότητα για τους πολιτικούς αντιπρόσωπους, κατάργηση κάθε προνομίου.
• Παροχή ασύλου στους πρόσφυγες και άμεση καθιέρωση νομιμοποίησης όλων των μεταναστών. Κανένας άνθρωπος «λαθραίος», και κανένας μετανάστης χωρίς χαρτιά.  Ίσα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα σε έλληνες και μετανάστες,  μη αποδοχή των συνθηκών του Δουβλίνου, της Σένγκεν, του Συμφώνου μετανάστευσης, της Frontex. Κλείσιμο των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Όχι στην πολιτική των επαναπροωθήσεων, όχι στην Ευρώπη – φρούριο.
• Αγώνας για τη συντριβή των φασιστικών συμμοριών  και του ρατσισμού, που αποτελούν  βασικό όπλο για τη διαίρεση και εκμετάλλευση ντόπιων και ξένων εργαζομένων.
• Όχι στην ΚΑΠ, που ξεκληρίζει την μικρομεσαία αγροτιά.. Μέτρα για να καλλιεργηθεί η γη από την μικρή και φτωχή αγροτιά και για να ζήσουν τα αυτοαπασχολούμενα λαϊκά στρώματα με τους συνεταιρισμούς τους. (φτηνά εφόδια, κατώτερη τιμή για τα προϊόντα με διατίμηση στην πώληση κλπ).
• Υπεράσπιση της φύσης και του περιβάλλοντος από τη ληστρική επιδρομή του κεφαλαίου και των «επενδυτών». Όχι στην καταστροφή του Ελληνικού. Όχι στα μεταλλεία χρυσού στη Χαλκιδική. Όχι στα εργοστάσια απορριμμάτων στην Αττική
• Υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων των γυναικών και όλων των ανθρώπων που υφίστανται διακρίσεις λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού τους.
• Έξοδος από το ΝΑΤΟ, κλείσιμο των βάσεων, καταδίκη και άρνηση συμμετοχής στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες σε όλο τον κόσμο, επιστροφή όλων των ελληνικών στρατευμάτων από το εξωτερικό. Αποτροπή της απειλής ιμπεριαλιστικού πολέμου στην περιοχή μας, διάλυση του άξονα Ελλάδας - Ισραήλ. Όχι στο νέο σχέδιο Ανάν που επιχειρεί για μια ακόμα φορά την διχοτόμηση και την επιβολή ιμπεριαλιστικών λύσεων στην Κύπρο. Για μια Κύπρο ενιαία, ανεξάρτητη, χωρίς ξένους στρατούς (ελληνικό και τουρκικό) και βάσεις, χωρίς παρουσία του ιμπεριαλισμού με ισοτιμία και σεβασμό στα δικαιώματα των κοινοτήτων της.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΣΑΝ ΣΤΟΧΟ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ.

Το πρόγραμμα αυτό σημαίνει έναν άλλο αντικαπιταλιστικό δρόμο για την κοινωνία, με τις δυνάμεις της δουλειάς στο τιμόνι. Η πάλη για την υλοποίησή του οδηγεί σε συνολική σύγκρουση με την εξουσία του κεφαλαίου και τους υπερεθνικούς «προστάτες του».. Δεν είναι πρόγραμμα κυβερνητικής διαχείρισης στα πλαίσια του συστήματος Η πορεία αυτή απαιτεί ένα ρωμαλέο και ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό κίνημα. Την αυτοοργάνωση του εργαζόμενου λαού. Θα στηρίζεται σε νέους λαϊκούς θεσμούς εξουσίας, που γεννιούνται μέσα στον αγώνα, στον εργατικό και λαϊκό έλεγχο. Όσο δυναμώνουν οι αγώνες θα αποσπούμε κατακτήσεις, θα ανοίγει ο δρόμος για ευρύτερες ανατροπές, για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνία, για την κυβέρνηση και την εξουσία των εργαζομένων, για μια σύγχρονη σοσιαλιστική και κομμουνιστική προοπτική.

Ο ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΜΕΤΩΠΙΚΗ  ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ!

Όλες αυτές οι ανατροπές είναι σήμερα όχι μόνο απόλυτα αναγκαίες αλλά και δυνατές. Το έχουν δείξει οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι, η αγροτιά με τους αγώνες τους, με όλες τις μεγάλες και μικρές αποκοτιές τους στη διάρκεια του παρατεταμένου παλλαϊκού ξεσηκωμού. Για αυτό χρειάζεται μια Αριστερά, που θα είναι η ραχοκοκκαλιά αυτού του ξεσηκωμού. Με πολιτικό πρόγραμμα ανατροπής, βγαλμένο μέσα από τους αγώνες του λαού, που δείχνει καθαρά τον αντίπαλο, την ΕΕ, το κεφάλαιο, το πολιτικό σύστημα. Η Αριστερά που δεν ζητούσε απλώς να εκπροσωπήσει εκλογικά την οργή, αλλά να τη μετασχηματίσει σε κίνημα και αγώνα για την αλλαγή της κοινωνίας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά την εκλογική του άνοδο, δεν μπορεί να δώσει προοπτική στις ανάγκες της εργατικής τάξης και του λαού. Η πρόταση του είναι ο πλήρης συμβιβασμός με τους δανειστές, η αποδοχή του ευρώ και του πλαισίου της ΕΕ, η αποδοχή και αποπληρωμή του ληστρικού χρέους. Αυτή η υποταγή στα ιερά και τα όσια των στρατηγικών επιλογών της αστικής τάξης οδηγεί αναπόφευκτα σε πολιτικές λιτότητας και νέα μνημόνια. Παράλληλα, μέσα στο κίνημα, καλλιεργεί τη λογική της ανάθεσης στην μελλοντική κυβέρνηση οδηγώντας στην παθητικοποίηση και την ενσωμάτωση της δυναμικής του.  Γι’ αυτό και δεν μπορεί να δώσει πραγματικά διαφορετική πολιτική προοπτική.

Το ΚΚΕ από την άλλη επενδύει στην ηττοπάθεια και τη διάσπαση των αγωνιζόμενων δυνάμεων. Δηλώνει διαρκώς ότι καμιά αλλαγή δεν είναι εφικτή σήμερα, παραπέμποντας όλους τους αναγκαίους πολιτικούς στόχους του κινήματος (διαγραφή του χρέους, έξοδος από την ΕΕ κλπ) στο ακαθόριστο μέλλον της «λαϊκής εξουσίας». Την ίδια στιγμή αποφεύγει όπως ο διάολος το λιβάνι κάθε μεγάλη αναμέτρηση («πλατείες», απεργία διάρκειας των καθηγητών) και την ενωτική δράση μέσα στο κίνημα,. υπονομεύοντας αντικειμενικά την ανάπτυξη επικίνδυνων πολιτικά αγώνων..

Μια άλλη Αριστερά είναι αναγκαία για τον λαό. Μέσα από τους αγώνες αναδείχτηκε η αξία των πολιτικών τοποθετήσεων και του προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που επέμεινε εξαρχής ότι η κατάργηση των μνημονίων πρέπει να πάει χέρι- χέρι με τη διαγραφή του χρέους, την έξοδο από το ευρώ και την αποδέσμευση από την ΕΕ. Άλλες δυνάμεις, ρεύματα και αγωνιστές, συνειδητοποίησαν την ανάγκη ρήξεων με τη λογική του ευρωμονόδρομου. Αριστερές αναζητήσεις όλο και περισσότερο δεν χωρούν στο πλαίσιο των κομμάτων της κοινοβουλευτικής Αριστεράς.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ παλεύει για την μετωπική συμπόρευση όλων όσων παλεύουν για έναν ριζικά διαφορετικό δρόμο χωρίς χρέος και μνημόνια, χωρίς ευρώ, έξω από την ΕΕ, ενάντια στο κεφάλαιο και τον καπιταλισμό. Η οικοδόμηση μιας αριστεράς, που την κατάθεση αγώνα, οργής και ελπίδας που έχει κάνει ένας ολόκληρος λαός, θα την κάνει μαγιά για ένα σήμερα ανατροπής και ένα αύριο επαναστατικών αλλαγών και συλλογικής δημιουργίας.

Σε αυτές τις εκλογές μπορεί και πρέπει να καταγραφεί αυτό το ρεύμα. Το ρεύμα των αγώνων, της αντι-ευρώ και της αντι-ΕΕ πάλης, του άλλου αντικαπιταλιστικού-αντιιμπεριαλιστικού δρόμου, της σύγχρονης επαναστατικής και κομμουνιστικής προοπτικής.

Ούτε απελπισία και παραίτηση, ούτε αναμονή και ανάθεση στην όποια «κυβερνητική αλλαγή», αγώνας τώρα, αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση, συντονισμός.

Για μια έξοδο από την κρίση στην υπηρεσία των αναγκών του εργαζόμενου λαού. Για την επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας,  για να περάσουν ο πλούτος, η ιδιοκτησία, και η εξουσία από το κεφάλαιο στον κόσμο της εργασίας. Για μια  κοινωνία που όλα τα βασικά κοινωνικά αγαθά μπορεί να τα εξασφαλίσει μόνιμα για όλους και για όλες μας.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Δελτίο Τύπου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

για την καταστολή στη χθεσινή διαδήλωση στο Δομοκό

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ καταγγέλλει τη στάση των μονάδων κρατικής καταστολής απέναντι στους διαδηλωτές που βρέθηκαν στο Δομοκό για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στο νομοσχέδιο για τις νέες φυλακές υψίστης ασφαλείας. Η Αστυνομία διέθεσε 18 διμοιρίες για μερικές εκατοντάδες αγωνιστές από όλη την Ελλάδα και δεν δίστασε να απαγορεύσει τη συνέχεια της πορείας εκατοντάδες μέτρα μακριά από τη φυλακή. Με δικαιολογία τις φθορές στα γραφεία της Χρυσής Αυγής στα Φάρσαλα, η αστυνομία σταμάτησε το λεωφορείο που επέστρεφε στη Θεσσαλονίκη και  χρησιμοποίησε κουκουλοφόρους χρυσαυγίτες για να «ταυτοποιήσουν τους δράστες» εντός της κλούβας των ΜΑΤ! Το ότι το εν λόγω λεωφορείο ουδέποτε είχε σταματήσει στα Φάρσαλα, προφανώς για την ΕΛΑΣ ήταν μια τυχαία παράλειψη… Αποτέλεσμα αυτής της επιχείρησης ήταν 30 προσαγωγές και η εκδικητική σύλληψη του γνωστού αγωνιστή του αντιεξουσιαστικού χώρου, Γρηγόρη Τσιλιμαντού, με την κατηγορία ότι προκάλεσε φθορές στα γραφεία των φασιστών.

Μερικές μέρες μετά την δημοσιοποίηση της σύμπραξης ΝΔ-Χρυσής Αυγής και Μπαλτάκου-Κασιδιάρη, η ΕΛΑΣ, ακολουθώντας προφανώς άνωθεν εντολές υποβάλλει σε ψυχολογική και σωματική βάσανο τους αγωνιστές που διαδηλώνουν ενάντια στις εξευτελιστικές συνθήκες κράτησης και το σωφρονισμό τύπου Αλκατράζ. Το Υπουργείο, αντί να ασχοληθεί με τις άθλιες συνθήκες που επικρατούν εδώ και χρόνια στις φυλακές – λίγες μέρες μετά τη δολοφονία του Ι. Καρέλι από τους δεσμοφύλακές του και ενώ ακόμα ένας κρατούμενος αυτοκτόνησε στον Κορυδαλλό - καταστέλλει αυτούς που αναδεικνύουν το πρόβλημα και ζητούν καταρχήν, ανθρώπινη και ισότιμη μεταχείριση. Είναι εμφανές πλέον ότι η πολιτική της φτώχειας και της ανεργίας μπορεί να κρατηθεί μόνο με το μαστίγιο και τον αυταρχισμό, ενώ η συνεργασία ΜΑΤ-Χρυσής Αυγής αποκαλύπτεται με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δηλώνει ότι ο αγώνας για τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες είναι πιο επίκαιρος από ποτέ, ενάντια στον σκοταδισμό των λευκών κελιών, την κρατική καταστολή και τις φασιστικές, παρακρατικές ή μη συμμορίες. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους αγώνες των κρατουμένων και αγωνιζόμαστε για μια κοινωνία χωρίς φυλακές Απαιτούμε άμεσα:

• Την παύση κάθε δίωξης σε βάρος του Γ. Τσιλιμαντού

• Να μην ανεγερθούν κελιά τύπου Γ’, που συνιστούν απόλυτο βασανιστήριο και προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και προσωπικότητας, να μην περιοριστούν οι άδειες των κρατουμένων

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.

Άρθρο του Παναγιώτη Μαυροειδή για το συνεχές ΝΔ-Χρυσής Αυγής

Μπαλτάκος, ΝΔ και Χρυσή Αυγή: η εκδίκηση της στυμμένης λεμονόκουπας

Παναγιώτης Μαυροειδής

Κατ’ αρχήν, ποιος είναι ο Παναγιώτης Μπαλτάκος;

Ασφαλώς είναι ένας δηλωμένος και παθιασμένος αντικομουνιστής κατά δική του δήλωση. Μα  και αρχαιοπρεπής ακροδεξιός  με πλούσιο συγγραφικό έργο. Τα βιβλία  του ‘’είναι από τα καλύτερα’’  κατά τον γνωστό τηλε-βιβλιοπώλη Άδωνη.

Όμως ο εν λόγω κύριος δεν είναι ένα συνηθισμένο γραφικό περιθωριακό πρόσωπο. Ήταν έως τώρα στη θέση του γενικού γραμματέα του υπουργικού συμβουλίου, με άλλα λόγια δημόσιο πρόσωπο της απολύτου και πρώτης εμπιστοσύνης του  Πρωθυπουργού.

Έχοντας λοιπόν κατά νου αυτή ακριβώς την ιδιότητα, ας διαβάσουμε με τον τρόπο που πρέπει τον περιβόητο ηχογραφημένο διάλογό του με τον φασίστα Κασιδιάρη.

Πως μιλάει ο Μπαλτάκος;

 Ο έμπιστος του Σαμαρά, μιλάει από καρδιάς,  με μια ηγετική φιγούρα των ναζιστών. Μιλάει εντελώς ανοιχτά, με απόλυτη εμπιστοσύνη, χωρίς ίχνος επιφύλαξης, συγκράτησης ή περιφρούρησης.  Απαιτείται, υψηλό επίπεδο  πολιτικής αλλά και ψυχολογικής ταύτισης, οικοδομημένο σε βαθύτερες σχέσεις και αυτό είναι ολοφάνερο.

Πότε γίνεται η συζήτηση αυτή;

Όχι σε μια ανέφελη στιγμή, αλλά αφού η Χρυσή Αυγή έχει δολοφονήσει τον Παύλο Φύσσα και η κυβέρνηση θέλοντας και μη αναγκάζεται να ασχοληθεί με όλες τις εγκληματικές και δολοφονικές ενέργειες της ναζιστικής οργάνωσης. Δεν είναι δηλαδή η περίπτωση του χειροφιλήματος του Μιχαλολιάκου στην Μπακογιάννη, αλλά μια στάση σαφώς πολιτική και όχι εύκολη ή επιπόλαιη.

Πού γίνεται η συζήτηση;

Όλα γίνονται μέσα στη Βουλή, πράγμα που προδίδει μια απίστευτη άνεση και σιγουριά για αυτή την πολιτική σχέση, που δεν έχει ανάγκη από κρυψώνες και άλλα τέτοια. Αντίθετα, διαμείβεται μέσα στο ‘’ναό’’ της δημοκρατίας.

Τι λέει ο Μπαλτάκος;

Ότι ‘’δεν υπάρχει κανένα στοιχείο σε βάρος της Χρυσής Αυγής’’ και ότι όλα είναι μια σκευωρία σε βάρος της για να μη κόψει ψήφους από το Σαμαρά. Δεν ξέρουμε αν στα κομμένα τμήματα του βίντεο ακούγεται ο πρώην γραμματέας της κυβέρνησης να βεβαιώνει  πως ο Παύλος Φύσσας σκότωσε τον εαυτό του….

Ας δούμε τώρα τα πράγματα από την πλευρά του Κασιδιάρη.

Με ποιόν, συνομιλεί ο Κασιδιάρης;

Δε μιλάει με το δεξιό του χωριού του, αλλά κάνει κανονική πολιτική συναλλαγή, με κορυφαίο εκπρόσωπο της κυβέρνησης, μέσα στο πολιτικό του γραφείο. Κατά τα άλλα αντι-συστημική δύναμη.

Τι ζητάει από τον Μπαλτάκο;

Ο Κασιδιάρης δεν κάνει ούτε παράπονο, ούτε σχολιάζει γενικά. Απαιτεί πολιτική παρέμβαση από τον Μπαλτάκο στο δικαστικό σύστημα, ώστε να τη γλυτώσει ο ίδιος και  οι Χρυσαυγίτες δολοφόνοι.

Κάτι μας δείχνουν τα παραπάνω  για τη σχέση της δήθεν αντισυστημική φασιστική Χρυσής Αυγής με το δήθεν αντίπαλο ‘’συνταγματικό’’ αντίπαλο δέος και ειδικά τη ΝΔ. Δεν πρόκειται ασφαλώς  για σχέση ταύτισης, αλλά δεν είναι σχέση αλληλο-αποκλεισμού, μα αλληλοσυμπλήρωσης σε υψηλό επίπεδο.

Ωστόσο, θα πει κάποιος, ο Κασιδιάρης  κάρφωσε άγρια. Και τον Μπαλτάκο, και το Σαμαρά και την κυβέρνηση.

Είχε προειδοποιήσει σαφώς πριν λίγες μέρες όταν αποκάλυψε ότι ο οδηγός/φρουρός του αντιπροέδρου της Βουλής Γ. Τραγάκη (ΝΔ), φωτογραφιζόταν δημόσια να χαιρετά ναζιστικά σε συγκέντρωση της ΧΑ.

Τώρα προχώρησε ακόμη παρά πέρα και θα υπάρξει και άλλη κλιμάκωση. Αυτό που  θέλει να  πει η ναζιστική οργάνωση είναι τούτο: «Ακούστε κύριοι, ‘’μαζί τα κάναμε’’. Μην κάνετε τον αδιάφορο, μην μας αδειάζετε, δε θα δεχτούμε το ρόλο της στυμμένης λεμονόκουπας. Θα σας πάρουμε μαζί μας στον γκρεμό αν μας σπρώξετε παρακάτω’’.

Τα πρόβλημα της ΝΔ είναι πολύ σοβαρό. Δεν χρειάζεται, ούτε υπάρχει λόγος να αναζητήσει κανείς βίντεο μυστικών κοινών συσκέψεων αμοιβαίου πολιτικού συντονισμού με τους φασίστες. Δε θα βρεθούν. Πολιτικός και ιδεολογικός είναι ο δεσμός και έχει οικοδομηθεί δημόσια και με κοινωνικούς όρους.

Ας τον δούμε λίγο:

Η Χρυσή Αυγή έχει βοηθήσει απίστευτα το σύστημα και τα συστημικά κόμματα αυτή τη μαύρη πενταετία.

Με το να μεταστρέφει την οργή όχι προς την αστική αντεργατική πολιτική, αλλά προς τους πολιτικούς ωςπρόσωπα, άντε ως κόμματα.

Με το να σπρώχνει τη δυσαρέσκεια, όχι προς τον ταξικό αντίπαλο και  το κεφάλαιο που αναβαθμίζει τη θέση του επί πτωμάτων, αλλά μεταξύ των εργαζομένων: Ο άνεργος να μισεί τον εργαζόμενο. Ο εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα να λοιδορεί τον δημόσιο υπάλληλο. Και όλοι μαζί, οι έλληνες φτωχοί, εργαζόμενοι και άνεργοι, να καταριούνται τον μετανάστη.

Με το να ‘’δείχνει’’ όχι την καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και την ΕΕ που σαρώνουν εργατικά δικαιώματα, ελευθερία και λαϊκή κυριαρχία, αλλά τους ‘’Εβραίους’’, τους ‘’ξένους’’ γενικά,  ή τη Μέρκελ ειδικά.

Η κυβέρνηση από τη μεριά της, οργώνει και λιπαίνει την  κοινωνική συνείδηση για λογαριασμό της Χρυσής Αυγής.

Αυτή έθεσε την ακροδεξιά, ρατσιστική ατζέντα. Ο Σαμαράς πρωτομίλησε για ‘’επανα-κατάληψη των πόλεων’’. Αυτός είπε ότι ‘’έχουμε τόσους άνεργους, όσους και μετανάστες’’. Ο Μεϊμαράκης είπε μόλις προχτές, με αφορμή  την απαγόρευση των διαδηλώσεων ενάντια στη σύνοδο του σύνοδο του ECOFIN ‘’όχι, δε θα κάνει κουμάντο το πεζοδρόμιο’’. Η κυβέρνηση απαγόρευσε όλες τις απεργίες και έπνιξε στα χημικά όποιον αντιστέκεται.

Η Χρυσή Αυγή έλυνε ως τώρα ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα για την κυβέρνηση, αλλά και για κάθε στυγνό εργοδότη, παθιασμένο συντηρητικό ή δουλοπρεπή δημοσιογράφο: Μπορούσε αυτή να πει ελεύθερα και ανοιχτά ότι σκέφτονταν και  ποθούσαν οι ίδιοι, αλλά τους στένευε το λαρύγγι ο κοινοβουλευτικός μανδύας.

Αλλά, από την άλλη, η Χρυσή Αυγή, δημιούργησε  και ένα πρόβλημα: Η ακροδεξιά ρητορική της κυβέρνησης, μέσα στην κοινωνική καταστροφή, την κυβερνητική αποτυχία και την πλήρη ανυποληψία, ναι μεν είχε αποτελέσματα στη δηλητηρίαση των συνειδήσεων, οδηγούσε όμως  το εκλογικό σακούλι της ΧΑ να φουσκώνει επικίνδυνα. Ανοίγοντας στους φασίστες ορέξεις πρωτοφανείς, για ηγεμονία και πρωτοκαθεδρία στον δεξιό χώρο.

Εκεί ήταν που χάλασαν τα πράγματα και ο βρωμερός γάμος αστισμού και φασισμού. Όχι αυθόρμητα. Ο Παύλος Φύσσας, του έλαχε η μοίρα, πληρώνοντας με τη ζωή του, φανέρωσε το απόστημα. Η δολοφονία του, όπως και γενικά η αντιφασιστική δράση,  επιτάχυνε τα πράγματα.

Η ΝΔ δεν φιλοτιμήθηκε ποτέ να εξαρθρώσει τη Χρυσή Αυγή. Απλά θέλησε να την ελέγξει. Τον φασισμό δεν πρόκειται να τον τσακίσει το αστικό κράτος. Μόνο οι εργαζόμενοι μπορούν να το κάνουν αυτό, αν δεν στοχεύσουν μόνο τις στυμμένες λεμονόκουπες, αλλά γενικά τον αστικό βόρβορο που ζέχνει αδικία, εκμετάλλευση, κυνισμό και υποκρισία.

TV10 - Στάθης Ντούρος και Γιώργος Παπαδάκης στην TV10 (" Ό,τι αξίζει " 3...

Δελτίο τύπου

για την περιοδεία της «Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία» στη Σκόπελο

Κλιμάκιο της «Αριστερής Παρέμβασης στη Θεσσαλία – Ανταρσία για την Ανατροπή», με τον υποψήφιο περιφερειάρχη Θεσσαλίας Ντούρο Στάθη, επισκεύτηκε τη Σκόπελο το Σάββατο 29 και την Κυριακή 30 Μαρτίου. Συζήτησαν με κατοίκους του νησιού τις θέσεις της Αριστερής Παρέμβασης , τα προβλήματα της Σκοπέλου και τα προβλήματα των εργαζομένων ,σε συγκέντρωση που έγινε στο Δημοτικό καφενείο. Τα συμπεράσματα που βγήκαν από την επίσκεψη:                       

Παρά την ύπαρξη σημαντικών παραγωγικών υποδομών στο νησί (πληθώρα τουριστικών εγκαταστάσεων, 180.000 ελαιόδεντρα, 100.000 δαμασκηνιές κ.τ.λ.), τα μνημόνια, η ΕΕ και ο Καλλικράτης διαμορφώνουν και εδώ μια εικόνα κοινωνικής καθίζησης ιδιαίτερα για τη νεολαία. Μια εικόνα που αναδεικνύει και τα αντίθετα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας και του κεφαλαίου, που συγκρούονται μέσα στην καπιταλιστική κρίση.

Ποιός κερδίζει άραγε από τους απλήρωτους ναυτεργάτες του πλοίου «Απόλλων Ελλάς» και τα πανάκριβα εισιτήρια του εν λόγω πλοίου καθώς και του «Flying Cat»; Από τους μισθούς δουλείας των 195 ευρώ της αλυσίδας «Carrefour» για ένα τετράωρο που πάντα είναι 6ώρο, 7ώρο και 8ώρο; Από τους εργαζόμενους της Μ.Κ.Ο. «Αθηναίος Περσεύς» που από το Δεκέμβρη του 2013 περιμένουν την εξόφληση 2500 ευρώ;  Σίγουρα όχι όλοι! Κερδίζουν οι εφοπλιστές τύπου Βαρδινογιάννη, που δεν αρκούνται στις φοροελαφρύνσεις της κυβέρνησης, αλλά θέλουν να βάλουν στην τσέπη λίγα ακόμη κέρδη από τους μισθούς των εργαζόμενων και από το ξεζούμισμα των επιβατών. Κερδίζουν οι πολυεθνικοί όμιλοι στις πλάτες των υπαλλήλων τους, αλλά και μιας σειράς μικρών επαγγελματιών που καταστρέφουν. Κερδίζουν οι Μ.Κ.Ο. που με τις ευλογίες κυβερνήσεων και ΕΕ και με τα κονδύλια του ΕΣΠΑ, γίνονται ο νούμερο ένα σύμμαχος της κυρίαρχης πολιτικής, για την μονιμοποίηση της χωρίς δικαιώματα, εργασίας, μέσα από την απλήρωτη εργασία και την ανακύκλωση της ανεργίας με την λεγόμενη«κοινωφελή εργασία».

Η ίδια κατάσταση και στο πεδίο των κοινωνικών υπηρεσιών και των δημόσιων αγαθών. Η μείωση των  Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων σε ποσοστό μέχρι και 90%, ελέω μνημονίων, Καλλικράτη και χρέους, δεν δίνουν τη δυνατότητα, ούτε για τη συντήρηση των σχολικών συγκροτημάτων του νησιού. Στη μοίρα του είναι αφημένο και το τοπικό Κέντρο υγείας. Παρά τις ηρωικές προσπάθειες του ελλιπέστατου προσωπικού, η κεντρική κατεύθυνση που θέτει η κυβέρνηση για την κατάργηση της δημόσιας και δωρεάν υγείας, δεν αφήνει πολλά περιθώρια. Εργαζόμενοι του Κέντρου Υγείας περιγράφοντας την τραγικότητα της κατάστασης αναφέρουν πως σε κάποιες περιπτώσεις οι ακτινογραφίες γίνονται σε παρακείμενο «pet shop» που τυχαίνει να έχει ακτινολογικό μηχάνημα!  Τέλος τα περιβόητα έργα καταρρέουν όπως εκείνο του λιμανιού του Αγνώντα.

Η κατάσταση αυτή μπορεί να ανατραπεί. Με την κατάργηση του Καλλικράτη που αποτελεί το θεσμικό πλαίσιο εφαρμογής των μνημονίων ακόμα και στο τελευταίο χωριό ετούτης της χώρας. Με την κατάργηση των μνημονίων και του οικονομικού παρατηρητηρίου. Με τη ρήξη και την αποδέσμευση από το κρεματόριο της ΕΕ. Με καθοριστικό παράγοντα την ανασυγκρότηση του λαϊκού, νεολαιίστικου και εργατικού κινήματος, μέσα από τα δικά του όργανα άσκησης εργατικής πολιτικής και με την ενίσχυση ενός αντικαπιταλιστικού εργατικού ρεύματος μέσα σε όλες τις μάχες τις επόμενης περιόδου.

 

Ανακοίνωση για τις αποκαλυπτικές συναντήσεις ΝΔ και Χρυσής Αυγής

Πέφτουν οι ακροδεξιές μάσκες…!!!

Σχετικά με τις αποκαλύψεις που αφορούν στη συνάντηση του ταγματάρχη της ναζιστικής συμμορίας με τον στρατηγό της κυβέρνησης, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

Πρώτο: καταρρίπτεται  με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο η αντισυστημική ρόμπα που συστηματικά επιχειρεί να ενδυθεί η Χ.Α. Ποιος "εχθρός του συστήματος" θα συναντούσε μυστικά το (ακρο)δεξιό χέρι του πρωθυπουργού της χώρας, τη στιγμή  που είναι σε εξέλιξη η πιο άγρια και ανελέητη επίθεση στους εργαζόμενους και την πλειοψηφία της κοινωνίας;

Δεύτερο: αποκαλύπτεται ότι στην πραγματικότητα καμιά πραγματική διάθεση να ξεριζώσει το φασισμό δεν είχε η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και ότι η ΝΔ προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τις δικαστικές διώξεις για να σταματήσει την εκλογική διαρροή προς τη Χρυσή Αυγή την οποία αντιμετώπιζε ως συγγενή πολιτική χώρο.

Τρίτο: ξηλώνεται όλο το επικοινωνιακό πλαίσιο που επιχειρούσε να οικοδομήσει ένα "αντιφασιστικό"- δημοκρατικό προφίλ για την κυβέρνηση και τον Σαμαρά-Βενιζέλο, εξαιτίας των διώξεων στον ηγετικό πυρήνα της συμμορίας.

Τέταρτο: Φανερώνεται η άμεση σχέση και εξάρτηση της δικαιοσύνης και των λειτουργών της από τις στοχεύσεις, τα σχέδια και τις επιδιώξεις της κυβέρνησης, του πρωθυπουργού και των συμφερόντων που εξυπηρετεί. Κατά παραγγελία διώξεις και απαλλαγές αυτή είναι η "¨ανεξαρτησία" ενός δικαστικού συστήματος που διώξει διαδηλωτές και βγάζει παράνομες τις απεργίες.

Πέμπτο: όσο και να αναζητάει δεκανίκια η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, κανένα δεν της είναι αρκετό πια. Προφανώς, δεν θα πέσουν από τη φιλική κουβέντα μεταξύ δύο φασιστών, άσχετα που ο ένας εκ των δύο είναι ο εξ απορρήτων του πρωθυπουργού. Αυτό που μπορεί και πρέπει να τους ρίξει και θα το κάνει, είναι οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις, οι πορείες που θα αμφισβητούν στην πράξη το καθεστώς τους, όπως η προχτεσινή ενάντια στο ECOFIN και το κολαστήριο ΕΕ-ευρώ που θώπευε τους νεοναζί, τη «χρυσή εφεδρεία» του και συνεχίζει να το κάνει.

Η ναζιστική συμμορία προσπαθεί να αξιοποιήσει τις αποκαλύψεις για να τεκμηριώσει τους  ισχυρισμούς της περί σκευωρίας, ώστε να αθωωθούν οι κατηγορούμενοι όχι τόσο από τα δικαστήρια όσο μέσω της ενίσχυσης των εκλογικών της ποσοστών.

Γνωρίζουμε όμως πολύ καλά ότι η Χ.Α δεν είναι τίποτε παραπάνω αλλά το μαντρόσκυλο του συστήματος και των αφεντικών. Αυτό που ταΐζουν για να τρομοκρατούν το λαό, την Αριστερά και τους αγωνιστές. Οι εργαζόμενοι  στο Πέραμα και οι άνεργοι στη ζώνη που τους τάζουν στους εφοπλιστές για ένα κομμάτι ψωμί το γνωρίζουν. Ο φασισμός και ο ναζισμός νικιούνται μόνο στους εργασιακούς χώρους, στις αίθουσες διδασκαλίας, στις απεργίες, στην καθημερινή μάχη της συνειδητοποίησης ότι η ΧΑ ούτε αντισυστημική είναι, ούτε μπορεί κανείς να επικαλείται δικαιολογίες του τύπου «δεν ήξερα τι ψήφιζα».

Mόνο το λαϊκό κίνημα, ο μαχητικός του χαρακτήρας, ο αντικαπιταλιστικός του προσανατολισμός και περιεχόμενο μπορούν μέσα από τη διεκδίκηση των κοινωνικών αναγκών και των εργατικών δικαιωμάτων, να ξαναστείλουν στα υπόγεια της ιστορίας να ναζιστικά αποβράσματα που στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης ξανασηκώνουν κεφάλι σε Ελλάδα και Ευρώπη.

ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.